Dziury w ziemi. Patodeweloperka w Polsce

Solidne opracowanie polskiego rynku mieszkaniowym. Jasno i klarownie zebrane przyczyny obecnego stanu rzeczy, szereg przykładów z życia wziętych i jasno postawione możliwe rozwiązania wyjścia z sytuacji, w której się znaleźliśmy. Ta książka to spokojne oskarżenie państwa, które abdykowało w imię określonej ideologii z podstawowej potrzeby, której obronę zagwarantowano w konstytucji. Patodeweloperka nigdy by nie zaistniała w tej formie, jaka jest gdyby nie filozofia osłaniania i spychania państwa na margines. Tylko zmieniając państwo tak, aby stało się silniejsze wobec silnych i bogatych możemy poprawić nasz ryne mieszkaniowy.

Solidne opracowanie polskiego rynku mieszkaniowym. Jasno i klarownie zebrane przyczyny obecnego stanu rzeczy, szereg przykładów z życia wziętych i jasno postawione możliwe rozwiązania wyjścia z sytuacji, w której się znaleźliśmy. Ta książka to spokojne oskarżenie państwa, które abdykowało w imię określonej ideologii z podstawowej potrzeby, której obronę zagwarantowano w...

celna, potrzebna, i na czasie. kolejna z pozycji obowiązkowych przed możliwością glosowania. gorąco polecam!

celna, potrzebna, i na czasie. kolejna z pozycji obowiązkowych przed możliwością glosowania. gorąco polecam!

O potrzebach podstawkowych słów kilka. O tym, jak dziadostwo budowlane wspierane jest przez system i nas samych. Nie jest czarno-biało, jest analitycznie. Trzeba przeczytać.

O potrzebach podstawkowych słów kilka. O tym, jak dziadostwo budowlane wspierane jest przez system i nas samych. Nie jest czarno-biało, jest analitycznie. Trzeba przeczytać.

Autor dobrze rozpoczął reportaż. Myślałam, że na dalszych stronach będzie jego rozwinięcie, większa analiza problemu, a padły same ogólniki, które wprawne oko znające grę z deweloperami już dawno zauważyło. Uważam, że to był dobry wstęp do czegoś większego, ale autor nie wykorzystał szansy.

Autor dobrze rozpoczął reportaż. Myślałam, że na dalszych stronach będzie jego rozwinięcie, większa analiza problemu, a padły same ogólniki, które wprawne oko znające grę z deweloperami już dawno zauważyło. Uważam, że to był dobry wstęp do czegoś większego, ale autor nie wykorzystał szansy.

Książka bardzo ciekawa. Temat rzadko poruszany przez pisarzy, dziennikarzy, a szkoda, bo bardzo "codzienny" i mocno realistyczny. Pokazuje historię budownictwa mieszkaniowego w Polsce od lat 50.-tych XXw. do współczesności. Wiele konkretnych przykładów inwestycji i komentarze do nich.

Jednym z ciekawszych - przynajmniej dla mnie- wątków był temat tzw. budownictwa z czasów PRL-u vs współczesnego. Były czasy, że wiele osób narzekało na tzw. "komunistyczne bloczki", a tymczasem okazuje się, że współczesna deweloperka wcale nie ustępuje tandetą i kiepską jakością materiałów tamtym. Mało tego często nawet te osiedla z lat 70.-tych i 80.-tych miały więcej przestrzeni zielonej ( nie mniej niż 35%) niż współczesne bloki, gdzie każdy każdemu zagląda w okna, a o spędzeniu wolnego czasu na balkonie, tarasie już nawet nie wspomnę ( słyszy całe osiedle, co się mówi).

Ciekawy wątek to też ostatni hit deweloperski tzw. mikroapartamenty czyli mieszkania o powierzchni użytkowej mniejszej niż 25m2. Wydawać by się mogło, że im mniejsza powierzchnia tym mniejszy czynsz, opłaty itd. Tymczasem według prawa budowlanego lokale o powierzchni mniejszej niż 25m2 są traktowane jak lokale usługowe i zapłacimy za nie podatek 23%, a nie 8% ( jak standardowo).

W książce można wyczytać wiele takich "perełek".

Polecam każdemu dla poszerzenia wiedzy, a zwłaszcza temu, kto planuje zakup nieruchomości w najbliższym czasie ...

Książka bardzo ciekawa. Temat rzadko poruszany przez pisarzy, dziennikarzy, a szkoda, bo bardzo "codzienny" i mocno realistyczny. Pokazuje historię budownictwa mieszkaniowego w Polsce od lat 50.-tych XXw. do współczesności. Wiele konkretnych przykładów inwestycji i komentarze do nich.

Jednym z ciekawszych - przynajmniej dla mnie- wątków był temat tzw. budownictwa z czasów...

Sięgnąłem po tę książkę z jednego powodu. Mianowicie autor narzekał na swoim profilu na fb, że książka Józefiaka "Patodeweloperka" to zrzynka z jego pracy, a poza tym nie znalazło się w niej podziękowanie dla autora "Dziur w ziemi". Werdykt jest prosty: Drozda może i jest dobrym naukowcem urbanistą, ale pisarzem bardzko kiepskim. Jego książka w porównaniu do "Patodeweloperki" jest napisana niezwykle topornie, z gracją naukowca, który próbuje napisać coś dla masowego odbiorcy. Zdania są długie, wielokrotnie złożone i poprzedzielane średnikami. To może ujdzie na sucho w pracach naukowych, ale w popularnej literaturze faktu jest toporne i trąci myszką. Czuć, że autor napisał to zza biurka, a meandry polskiej deweloperki raczej oglądał na streetview a nie własnymi oczami. Oprócz tego w książce jest pełno niepotrzebnych wtrąceń, służących chyba tylko temu, by pochwalić się stylem życia i poglądami politycznymi autora. Historia o palestyńskim winie? No spoko, też popieram wolną Palestynę, ale co ma to do polskiej deweloperki? Taki to właśnie twórczy chaos autora. Proponuję mu pozostać w sferze czasopism naukowych, zostawiając sferę zwykłych książek takim autorom jak Bartosz Józefiak.

Sięgnąłem po tę książkę z jednego powodu. Mianowicie autor narzekał na swoim profilu na fb, że książka Józefiaka "Patodeweloperka" to zrzynka z jego pracy, a poza tym nie znalazło się w niej podziękowanie dla autora "Dziur w ziemi". Werdykt jest prosty: Drozda może i jest dobrym naukowcem urbanistą, ale pisarzem bardzko kiepskim. Jego książka w porównaniu do...

Oczekiwałam naprawdę sporo i mocno się rozczarowałam. Książka ok, ale to tyle. Temat poruszony pobieżnie, a autor ma już konkretny światopogląd, przez co książka nie jest obiektywna. Niektóre fragmenty ciekawe, inne dużo mniej.

Oczekiwałam naprawdę sporo i mocno się rozczarowałam. Książka ok, ale to tyle. Temat poruszony pobieżnie, a autor ma już konkretny światopogląd, przez co książka nie jest obiektywna. Niektóre fragmenty ciekawe, inne dużo mniej.

Bardzo pobieżnie napisana książka. Nie zgłębia problemu, a jedynie go zarysowuje

Bardzo pobieżnie napisana książka. Nie zgłębia problemu, a jedynie go zarysowuje

[...]
Największym minusem tego reportażu jest to, że nie dowiedziałam się niczego nowego. Na palcach jednej ręki mogę wyliczyć informacje, które były dla mnie czymś nowym. Tu nie chodzi o zaskakiwanie, ale bardziej wejście w głąb świata, o którym autor decyduje się napisać. Ja odczuwałam jakbym czytała bardziej luźny artykuł w codziennej gazecie niż wnikliwą analizę rynku pierwotnego. Bardzo brakło mi tutaj skupienia się na tym, co faktycznie dzieje się w głowach i planach deweloperów. Jakie mają abstrakcyjne pomysły, pokazanie prawdziwych planów czy rzutów mieszkań. Poznanie konkretnych ludzi, porozmawianie z nimi, poznanie sytuacji od każdej strony. Drozda w swoim reportażu wspomina co najwyżej swoich znajomych, którzy mieszkają na różnych osiedlach i coś tam mu o nich wspomnieli. Nie o to raczej chodzi we wnikliwej publikacji.

Nie da się nie zauważyć, że Drozda ma swoje stanowisko i konkretnie się go trzyma. Nie jest fanem choćby wspominanych kilkukrotnie ogrodzonych osiedli. Tłumaczy ich wady i krytykuje deweloperów, że odgradzają w ten sposób mieszkańców od innych ludzi. "W tej sytuacji płot nie zwiększy bezpieczeństwa, tylko utrudni życie: mieszkańcom, a także kurierom, załogom karetek i strażakom." Dopiero na końcu pada gdzieś tam zdanie, że w sumie, gdyby ludzie nie chcieli kupować mieszkań na strzeżonych, ogrodzonych osiedlach, to przecież deweloperzy by takich nie budowali. No właśnie. W Polsce mamy takie poczucie, że jak coś ogrodzimy to jest bardziej nasze, bardziej bezpieczne, bardziej prestiżowe. Zamykamy się w swoich domach, zamykamy się na swoich osiedlach. Czujemy się wówczas bardziej komfortowo i bezpiecznie. Po fali krytyki na osiedla ogrodzone autor przywołuje sytuację z jednego takiego miejsca, które ogrodzone przez dewelopera nie zostało, ale mieszkańcy sami się skrzyknęli i złożyli na taki płot. Chcieli, więc mają. Czy naprawdę to jakiś problem dla reszty?

[...]

Moja pełna recenzja:
https://www.kulturonieznawczyni.com/post/dziury-w-ziemi-patodeweloperka-w-polsce-%C5%82ukasz-drozda-nie-zaskakuje

[...]
Największym minusem tego reportażu jest to, że nie dowiedziałam się niczego nowego. Na palcach jednej ręki mogę wyliczyć informacje, które były dla mnie czymś nowym. Tu nie chodzi o zaskakiwanie, ale bardziej wejście w głąb świata, o którym autor decyduje się napisać. Ja odczuwałam jakbym czytała bardziej luźny artykuł w codziennej gazecie niż wnikliwą analizę rynku...

Książkę czyta się bardzo szybko i łatwo
Jest napisana prostym językiem, ciekawa i lekka
Nie zagłębia się w opisywane zjawiska, raczej je wspominając, ale za to daje czytelniczkom i czytelnikom sporo haseł do googlowania i własnych poszukiwań w obszarach, które kogoś zaciekawią

Fatalna sytuacja mieszkaniowa to jeden z najpoważniejszych, jeśli nie najpoważniejszy, problem w Polsce Wpływa absolutnie na każdy aspekt życia każdego człowieka tu mieszającego: na możliwości edukacji, podjęcia pracy i jej rodzaju, decyzji o powiększaniu rodziny lub pozostawaniu w przemocowym domu W najsilniejszym stopniu ogranicza mobilność klasową, a tym samym rozwój społeczeństwa, czy jakkolwiek patetycznie by to nie brzmiało: ludzkości (osoby o kompetencjach i możliwościach rozwiązywania najpoważniejszych problemów społecznych nigdy nie będą miały szansy się nimi zająć, bo np optymalizują klikalność reklam aby spłacić swoją patokawalerkę Marnują swój potencjał, wiedzę, siły i pracowitość na pomnażanie majątku reklamodawców i landlordów)
Jest też polem najbardziej krwawej bitwy społecznej, o dominację silnych nad słabszymi
Nie różni się w zasadzie od stosunków feudalnych: i tu i tam, landlord decyduje o życiu i wolności

Dlatego bardzo cieszy mnie każdy wkład w tą dyskusję, zwłaszcza autorów i autorek z sercem po właściwej stronie i z perspektywą społeczną

Zdarzały się zapędzenia w fantazje o miłym i dobrym społeczeństwie, które niestety weryfikuje rzeczywistość Grodzone osiedla słusznie mają złą sławę, ale ludzie nie decydują się na nie tylko dzięki manipulacji deweloperów lub elitarnym aspiracjom Duża część po prostu jest zmęczona tym że bezdomni co kilka dni załatwiają się w windzie (i nie, nie o to chodzi że państwu śmierdzi niższa klasa, tylko że personel sprzątający musi usuwać kał ze schodów regularnie a policja oczywiście 'nic nie może zrobic'),tym że wystarczy na chwilę spuścić rower z oka i już ukradzione jest wszystko co możliwe (przypięty, na klatce, w budynku na klucz, z monitoringiem Do biur na pierwszym piętrze przychodzą kurierzy Kusi ich stara lampka warta mniej niż kilka zł, która muszą rozmontować śrubokrętem w biały dzień),tym że muszą wracają po zmroku w strachu, bo krzaki i brak oświetlenia (proszę znaleźć jedną kobietę, która nigdy nie bała się powrotu do domu Jedną) czy mieć narzygane i najszczane w rośliny w ogródku pod oknem (tak, znów bezdomni) Państwo nie radzi sobie z patologiami a tam gdzie państwo sobie nie radzi, wkracza wolny rynek Stąd grodzone osiedla niestety są również popularne, bo zaspokajają realne potrzeby zwyklych ludzi

Bardzo rozczarowująca i niestety manipulująca była też wrzutka o Izraelu, zdradzająca brak wiedzy autora Pisanie o dwóch rodzajach dróg brzmiało jak celowa fanaberia upokarzania A jest konsekwencją nieustannych zamachów Palestyńczyków na izraelskie samochody Będące oczywiście konsekwencją sytuacji politycznej najbardziej skomplikowanego konfliktu na ziemi, o którym można pisać bez końca Ale pisanie że Izraelczycy zabraniają Palestyńczykom korzystania z ich dróg bo tak, to manipulacja Not cool

Są też fragmenty, które brzmią jak wycieczki osobiste do bogatych dziadów i ich instagramowych utrzymanek Bardzo pudelkowe, nobody cares Nikt nie wątpi że milionerzy to w większości okropni i bezwzględni ludzie, nie ma potrzeby używać ich życia prywatnego do obrzydzenia wizerunku

Koniec czepiania Warto zajrzeć do książki, bo po lekturze wiele osób spojrzy z innej perspektywy na miasta, w których żyjemy

Książkę czyta się bardzo szybko i łatwo
Jest napisana prostym językiem, ciekawa i lekka
Nie zagłębia się w opisywane zjawiska, raczej je wspominając, ale za to daje czytelniczkom i czytelnikom sporo haseł do googlowania i własnych poszukiwań w obszarach, które kogoś zaciekawią

Fatalna sytuacja mieszkaniowa to jeden z najpoważniejszych, jeśli nie najpoważniejszy, problem...