Hello, Goodbye i my pomiędzy

Zwykła, lekka opowieść młodzieżowa, do przeczytania ciągiem na jednym posiedzeniu. Dość nudna, opowiadająca o zwyczajnych problemach, ale w jakiś sposób potrafi dobrze zabić czas i wciąga na tyle, by ją dokończyć. Posiada wiele wad, ale ogółem to dość miła historia. Główni bohaterowie są dość słabi, ich osobowość niejednokrotnie wnerwia (zwłaszcza Clare),ale postacie poboczne kradną każdą scenę w książce. Momentami nie mogłam wkręcić się w przedstawione wydarzenia, zwłaszcza, że na stronie bez żadnego oddzielenia przeszłość miesza się z teraźniejszością. To mnie dezorientowało, bo dopiero po kilku zdaniach odkrywałam, że wracam do wydarzeń dziejących się przed rozpoczęciem całej książki i opisanego w niej problemu. Ogółem jest to bardzo krótka i niezwykle lekka historia, z ciekawymi bohaterami, każdy może znaleźć w nich coś dla siebie, jakąś wspólną cechę. Problemy opisywane przez autorkę zdają się być błahe i momentami są dość przerysowane i idealne, jednak w ogólnym rozrachunku aż tak to nie mierzwi. Na plus przedstawienie trudności związanych z rodzicami, ich niezrozumienie odnośnie wartości wyznawanych przez młodzież i niespełniona ambicja przeskakująca na dzieci, to ważny, potrzebny i do dziś aktualny koncept. Finał dość kiepski, wolałabym otrzymać otwarte zakończenie, ale ogółem nie jest źle.

Oglądałam ekranizację i książka dobrze się obroniła, film strasznie ją spłycił (zmieniając baaardzo dużo) i jednak lepiej przeczytać pierwowzór zwłaszcza, że powieść jest bardzo krótka (wydana z wielką czcionką),napisana dość przystępnym językiem.

Zwykła, lekka opowieść młodzieżowa, do przeczytania ciągiem na jednym posiedzeniu. Dość nudna, opowiadająca o zwyczajnych problemach, ale w jakiś sposób potrafi dobrze zabić czas i wciąga na tyle, by ją dokończyć. Posiada wiele wad, ale ogółem to dość miła historia. Główni bohaterowie są dość słabi, ich osobowość niejednokrotnie wnerwia (zwłaszcza Clare),ale postacie...

Niby ma fajna ta książka jakieś wnioski, niby strasznie to proste opakowane ale jakby tylko jedna grupa wiekowa to kupi. Po prostu chyba już jestem za stara i zbyt dojrzała emocjonalnie na takie dzieciowe tematy.

Niby ma fajna ta książka jakieś wnioski, niby strasznie to proste opakowane ale jakby tylko jedna grupa wiekowa to kupi. Po prostu chyba już jestem za stara i zbyt dojrzała emocjonalnie na takie dzieciowe tematy.

Książka właściwie trochę o niczym. Bohaterowie nudni i nijacy, nie rozumiem czemu na jej podstawie powstał film, bo akcji tu prawie w ogóle nie ma.

Książka właściwie trochę o niczym. Bohaterowie nudni i nijacy, nie rozumiem czemu na jej podstawie powstał film, bo akcji tu prawie w ogóle nie ma.

Zakończenie wyzwoliło we mnie łzy w miejscu publicznym. Przyjemna czcionka i niewielka ilość stron pozwala połknąć książkę w mgnieniu oka. Polecam, dla tych, którzy mają ochotę na spokojną choć ckliwą, młodzieżową lekturę.

Zakończenie wyzwoliło we mnie łzy w miejscu publicznym. Przyjemna czcionka i niewielka ilość stron pozwala połknąć książkę w mgnieniu oka. Polecam, dla tych, którzy mają ochotę na spokojną choć ckliwą, młodzieżową lekturę.

Kolejna książka, na podstawie której powstaje film lub serial i kolejna, która wg mnie jest słaba i zastanawiam się czy w ogóle jest sens to oglądać.
W zasadzie ciężko powiedzieć o czym jest ta książka, bo w zasadzie niewiele się w niej dzieje, a jedyna większa akcja jest po prostu głupia i bezsensowna.
Bohaterowie są płytcy, stereotypowi ich zachowanie jest mało zrozumiałe, a rozwiązania problemów są pretensjonalne.
Zakończenie też uważam za bardzo słabe, bo w zasadzie podważa sens całej tej historii, którą I tak jestem rozczarowany.

Kolejna książka, na podstawie której powstaje film lub serial i kolejna, która wg mnie jest słaba i zastanawiam się czy w ogóle jest sens to oglądać.
W zasadzie ciężko powiedzieć o czym jest ta książka, bo w zasadzie niewiele się w niej dzieje, a jedyna większa akcja jest po prostu głupia i bezsensowna.
Bohaterowie są płytcy, stereotypowi ich zachowanie jest mało...

Nudnawy, licealny romans. Kolejny raz drugoplanowe postaci są ciekawsze od tych głównych. Stella i Scotty nie raz kradli show.

Nudnawy, licealny romans. Kolejny raz drugoplanowe postaci są ciekawsze od tych głównych. Stella i Scotty nie raz kradli show.

Książka bardzo mnie zawiodła. Moim zdaniem nie ma nic gorszego niż irytująca główna bohaterka a tutaj Clare daje już od początku książki wiele powodów aby nią zostać. Jest sceptycznie nastawiona do kontynuacji związku, jednocześnie daje nadzieje swojemu partnerowi - Aidanowi. Przygotowuje jednak listę miejsc, które pozwolą im zdecydować czy kontynuować ich związek. Moim zdaniem za każdym razem Clare szuka dziury w całym aby pokazać, że to nie ma sensu.
W trakcie całej historii poznajemy też przyjaciół pary - Stelle i Scotty'ego, którzy jak później się okazuje zaczęli być razem. Tu również moim zdaniem wychodzi ignorancja Clare na czyjeś potrzeby czy po porostu innych ludzi. Nie zauważa ale też nie chce rozmawiać ze swoją przyjaciółką o niczym innym tylko o sobie i Aidanie, że nie zauważa zmiany w relacji wyżej wymienionej dwójki.
Najlepsza jest jednak dla mnie końcowa sytuacja. Po namawianiu na rozstanie przez całą książkę dziewczyna stwierdza, że może jednak nie jest to dobry pomysł. Jest to dla mnie o tyle zabawne, że rolę się odwróciły i teraz to Aidan mówi, że podjęli dobrą decyzję.

Książka bardzo mnie zawiodła. Moim zdaniem nie ma nic gorszego niż irytująca główna bohaterka a tutaj Clare daje już od początku książki wiele powodów aby nią zostać. Jest sceptycznie nastawiona do kontynuacji związku, jednocześnie daje nadzieje swojemu partnerowi - Aidanowi. Przygotowuje jednak listę miejsc, które pozwolą im zdecydować czy kontynuować ich związek. Moim...

To była pierwsza, licealna miłość Clair. Dziewczyna wie, że takie zauroczenie nie trwa przez całe życie. W końcu jej rodzicom udało się znaleźć idealnego partnera dopiero za drugim razem. A w życiu dziewczyny wszystko musi być idealne. Ma najlepsze oceny, najlepszą przyjaciółkę i najlepszego chłopaka. Po co to psuć rozczarowaniem? Lepiej zaplanować epickie zerwanie, połączone ze wspominaniem dobrych czasów i zabawą w zbieranie fantów (czyt. kradzież). Coś jak stypa po związku, tylko za życia.

Jak łatwo się domyślić nie polubiłam Clair. Drama queen z nierealnymi oczekiwaniami i naiwnym podejściem do życia. Bo pierwszy rozdział zaczyna się na studiach, i temu postanowiła poświęcić całą uwagę. Reszta jest prologiem.

Clair przypomina mi trochę Fallon z "November 9" Colleen Hoover. Ogólnie styl Jennifer Smith bardzo przypominał mi romanse Hoover, tyle że bohaterowie byli bardziej wkurzający.

Aidan i Clair przez jedną noc odtwarzają dwa lata (lub dziesięć miesięcy) związku. Ich realcja była w głównej mierze zabawą. Robili tylko miłe rzeczy, może trochę szalone. Clair śmiała się do rozpuku, ale gdy przyszło do poważnej deklaracji, nie umiała powiedzieć "kocham cię". Chowała się za fasadą uśmiechu, kryjąc wewnątrz lęk o przyszłość. Myślała, że da się rozstać bezboleśnie. Pomyliła się.

Przeczytałam książkę i obejrzałam film. To był błąd. Od razu mogę powiedzieć, żebyście wybrali jedno z dwojga. Różnice pomiędzy powieścią a jej ekranizacją są takie, że trudno uwierzyć, iż to aktorka jest producentem wykonawczym filmu Netflixa. Od chronologii wydarzeń, przez miejsca akcji, aż po typ urody i orientację seksualną bohaterów. Łączy je tylko ogólny zamysł fabuły i imiona postaci. Jestem niezadowolona. I nie podoba mi się filmowa okładka. Na drugim zdjęciu widać miniaturkę oryginalnej.

To była pierwsza, licealna miłość Clair. Dziewczyna wie, że takie zauroczenie nie trwa przez całe życie. W końcu jej rodzicom udało się znaleźć idealnego partnera dopiero za drugim razem. A w życiu dziewczyny wszystko musi być idealne. Ma najlepsze oceny, najlepszą przyjaciółkę i najlepszego chłopaka. Po co to psuć rozczarowaniem? Lepiej zaplanować epickie zerwanie,...

W sumie chyba spodziewałam się czegoś lepszego....
Książka to krótka,lekka historia pary,która postanawia się rozstać. Mamy jeden wieczór,żeby poznać Clare i Aidena,którzy z powodu wyboru uczelni na przeciwległych wybrzeżach postanawiają,że po ostatnim wspólnym wieczorze rozjadą się w swoje strony z czystą kartą. Clare jako prymuska ma plan,przystanki,które mają przypomnieć najważniejsze momenty ich relacji. Nie brakuje kłótni, bójek, nieporozumień z ostatnimi znajomymi,którzy jeszcze są w mieście, kłamstw i wyjaśnień.Pożegnanie nie jest łatwe, szczególnie w natłoku wszystkich wspomnień, poprawek pewnych sytuacji, przeżywania nowych pierwszych razów. Nawet Clare nie wie już, czy rzeczywiście najlepiej się rozstać.... Ale przecież zawsze istnieje później,zawsze można stworzyć nowy prolog ....
Bohaterowie mnie nieszczególnie urzekli,Scotty i Stella to już w ogóle niczym. Sądzę,że może to wynikać z tego,że Clare i Aiden się rozstają, a nie poznają,przez co brakuje mi takiego poznania,kim oni są,mimo pewnych retrospekcji,które chyba mogły być lepsze. Podoba mi się za to pomysł przystanków, pamiątek, rozterek dotyczących znaków od losu.

W sumie chyba spodziewałam się czegoś lepszego....
Książka to krótka,lekka historia pary,która postanawia się rozstać. Mamy jeden wieczór,żeby poznać Clare i Aidena,którzy z powodu wyboru uczelni na przeciwległych wybrzeżach postanawiają,że po ostatnim wspólnym wieczorze rozjadą się w swoje strony z czystą kartą. Clare jako prymuska ma plan,przystanki,które mają...

Mogę powiedzieć że mega mnie zaskoczyła ta książka. Miała być lekkim przerywnikiem między dlugimi trylogiami a jest mocnym kalibrem. Historia mega wzruszająca (CHUSTECZKI ALERT!) ale też życiowa, napisana tak, że można się utożsamiać.
Jedyny minusik to perspektywa opisu z 3 opisu który lekko mi nie przypadł ale sam styl autorki bardzo na plus
Myślę że będę pamiętała te książkę długo, uważam że warta przeczytania

Mogę powiedzieć że mega mnie zaskoczyła ta książka. Miała być lekkim przerywnikiem między dlugimi trylogiami a jest mocnym kalibrem. Historia mega wzruszająca (CHUSTECZKI ALERT!) ale też życiowa, napisana tak, że można się utożsamiać.
Jedyny minusik to perspektywa opisu z 3 opisu który lekko mi nie przypadł ale sam styl autorki bardzo na plus
Myślę że będę pamiętała te...