Natalia Klewicz

Powiedzenie "no tak średnio bym powiedział" (cytując internetowego klasyka) jest wręcz obrazą. Ciągnie się to jak flaki z olejem. Główna bohaterka niby już wielce panna dorosła, ale zachowywała się jak trzynastolatka. Bohaterowie bardziej płascy niż kartka papieru. Podczas czytania powinienem zrobić bingo i wykreślić martwych rodziców oraz zapraszam na morenkę (swoją drogą ten wątek też do niczego nie doprowadził). Bohaterowie niby maturzyści, ale zachowują się jak dzieciaki, które naoglądały się za bardzo amerykańskich filmów o nastolatkach i myślą, że każdy z każdym sypia jak jest w związku. Rodzice bohaterki też traktowali ją niesamowicie infantylnie. Jedyną dorosłą osobą była tutaj matka Kuby (ja ją w pełni rozumiem, ja też bym denerwował się, gdybym miał tak głupiego syna). Podsumowując, chciałoby się napisać "to jest dramat" to byłoby bardzo zgrabnym podsumowaniem tego co się tutaj wydarzyło. To był cyrk na kołkach, ale bez kółek. Gdyby miało kółka to jakoś by jechało.