Pomniejsi wędrowcy

Nie zrażajcie się początkiem, ja mimo iż lubię taki modernistyczny styl pisania to bałam się że cała książka taka będzie, bądź co bądź czytanie dziwnych urywków zaczyna z czasem męczyć, ale nie. Styl z biegiem wyraźnie się zmienia, fabuła zaczyna niesamowicie wciągać, autorka wnika w emocje bohaterów tak dogłębnie, że zaczynamy naturalnie wtapiać się w tę historię. Niezwykle dojrzała powieść o zwykłych ludzkich problemach, która przeradza się w narrację wręcz magiczną.

Nie zrażajcie się początkiem, ja mimo iż lubię taki modernistyczny styl pisania to bałam się że cała książka taka będzie, bądź co bądź czytanie dziwnych urywków zaczyna z czasem męczyć, ale nie. Styl z biegiem wyraźnie się zmienia, fabuła zaczyna niesamowicie wciągać, autorka wnika w emocje bohaterów tak dogłębnie, że zaczynamy naturalnie wtapiać się w tę historię....

Bardzo szybko i z łatwością weszłam w sposób narracji i czerpałam z niej przyjemność. Poza momentami, gdy płynęłam przez treść, były też chwile, gdy zaczynałam się nieco nudzić i czułam, że fabuła robi pętlę po raz kolejny. Dlatego nie dostaje ode mnie więcej gwiazdek, ale nadal polecam ją, bo wprowadza urozmaicenie na rynku wydawniczym.

Bardzo szybko i z łatwością weszłam w sposób narracji i czerpałam z niej przyjemność. Poza momentami, gdy płynęłam przez treść, były też chwile, gdy zaczynałam się nieco nudzić i czułam, że fabuła robi pętlę po raz kolejny. Dlatego nie dostaje ode mnie więcej gwiazdek, ale nadal polecam ją, bo wprowadza urozmaicenie na rynku wydawniczym.

Mój redaktorski mózg nie daje rady z taką grafomanią. Zamknęłam książkę po przebrnięciu z trudem przez 20 stron. To cud, że mój mózg nie wybuchł. Autorka próbuje być oryginalna, a jest infantylna z tymi swoimi inwersjami i metaforami i brakiem przeciwników. Niech ktoś mi powie, co to znaczy: "Na przekór mojemu tykającemu minusowi życia", "Wyrzucam kosmyki słów", "Niebo zmienia się w cegły". Mowa woda. Nic nie znaczy.

Mój redaktorski mózg nie daje rady z taką grafomanią. Zamknęłam książkę po przebrnięciu z trudem przez 20 stron. To cud, że mój mózg nie wybuchł. Autorka próbuje być oryginalna, a jest infantylna z tymi swoimi inwersjami i metaforami i brakiem przeciwników. Niech ktoś mi powie, co to znaczy: "Na przekór mojemu tykającemu minusowi życia", "Wyrzucam kosmyki słów", "Niebo...

Książka jest nierówna, ale wciągająca.

Ciekawa i rwana narracja, która fajnie wprowadza a klimat przeprowadzki z Irlandii do Londynu na artystyczną uczelnie. Tekst, szczególnie na początku, ma swój rytm.

Momentami książka ociera się o grafomanię, ale jest też kilka pięknych przebłysków, kilka zdań, które chciałoby się gdzieś zanotować.

Na początku jest obietnica poznania Londynu w latach 90., ale szybko miasto sprowadza się do kilku lokacji, trochę szkoda, ale z drugiej strony wynika to organicznie z fabuły.

Ciekawie rozwijają się te warstwy traum, cierpień i nieporozumień z przeszłości. Szkoda, że pod koniec książki narracja składa się z kilku wielostronicowych wyznań. W pewnym momencie sprawia to wrażenie zmęczenia pisarskiego i chęci zamknięcia wszystkich wątków.

Dynamika relacji ciekawe, chyba niedzisiejsza. Nie atakuje też banalnym nieszczęściem, są jakieś promienie nadziei.

Pomimo wad, książka wciągająca, szczera i ciekawa.

Książka jest nierówna, ale wciągająca.

Ciekawa i rwana narracja, która fajnie wprowadza a klimat przeprowadzki z Irlandii do Londynu na artystyczną uczelnie. Tekst, szczególnie na początku, ma swój rytm.

Momentami książka ociera się o grafomanię, ale jest też kilka pięknych przebłysków, kilka zdań, które chciałoby się gdzieś zanotować.

Na początku jest obietnica...

Przepotężny i intensywny ładunek emocjonalny skrywają na swoich kartach “Pomniejsi wędrowcy”. Książki, której fabuła skupia się wokół płomiennego, pełnego namiętności, ale też bólu i wzajemnego niezrozumienia romansu dojrzałego mężczyzny z młodą kobietą. To angażująca opowieść, będąca nierzadko niekomfortową, odrzucającą i obskurną niczym mieszkania głównych bohaterów.
***
Zbliżający się do czterdziestki Stephen jest rozpoznawalnym brytyjskim aktorem. Za aktorskim, pozornie pełnym blichtru sukcesem skrywają się jednak traumatyczne doświadczenia życiowe i ogromne poczucie krzywdy. Próba oderwania się od bolesnych odczuć, staje się dla niego największym przekleństwem, jest to bowiem nieprawdopodobnie autodestrukcyjna ucieczka w używki. Tlące się w nim wciąż posępne i mroczne wspomnienia z przeszłości w połączeniu z niemalże niekończącym się strumieniem alkoholu, a także i groźniejszymi używkami odbierają mu wszystko, co w życiu najcenniejsze. W efekcie Stephen sprawia wrażenie osoby nieszczęśliwej, przytłoczonej i zagubionej, u której dojrzałość emocjonalna jest na bardzo niskim poziomie.
***
Osiemnastoletnia, pochodząca z Irlandii Eily rozpoczyna naukę w londyńskiej szkole aktorskiej. Młodzieńczo naiwna i zdezorientowana z ogromną determinacją poszukuje własnej tożsamości. Oszołomiona wielkomiejskim życiem dziewczyna podejmuje dość pochopne, śmiało można by rzec lekkomyślne decyzje życiowe. Nieostrożnie oddaje się iluzorycznej przyjemności wynikającej z zażywania środków odurzających, pospiesznie, z niezrozumiałą wręcz presją odkrywa swoją intymność, a także angażuje się w burzliwą relację z nieco onieśmielającym ją Stephenem.
***
Chcąc krótko podsumować związek głównych bohaterów, oznaczyłabym go statusem ‘skomplikowane’. Zarówno Stephen jak i Eily to osoby, które zostały dotkliwie zranione, oboje też niejednokrotnie podejmowali fatalne w skutkach decyzje. Niezależnie jednak od ich pozycji społecznej czy też roku urodzenia, próbują odnaleźć siebie i szalenie pragną akceptacji. “Pomniejsi wędrowcy” to właściwie dziewięć miesięcy seksu, dla którego tłem jest nie tylko teatr i Londyn lat dziewięćdziesiątych, ale przede wszystkim proces dojrzewania, kształtowania się głównej bohaterki.
***
Niestosownym wręcz byłoby nie wspomnieć o specyficznym i zaskakującym stylu, w którym autorka, Eimear McBride napisała “Pomniejszych wędrowców”. Liczne neologizmy, często urywane zdania będące skrótami myślowymi, jak również nielogiczne i nieintuicyjne stosowanie interpunkcji początkowo sprawiały mi niemałą trudność w czytaniu. Wraz z upływem stron najzwyczajniej to poczułam. Ta niezwykła, eksperymentalna wręcz technika, pozwala w pełni doświadczyć emocji towarzyszących bohaterom, wkraść się w chaotyczną, nierzadko przyprawiającą o zawrót głowy, gonitwę ich myśli.
***
Sięgając po nieznajomą mi dotąd autorkę, a także nieznajomy mi wcześniej tytuł, jednocześnie zauroczona sielską okładką nie spodziewałam się zdominowanej przez seks powieści. Nie jest to jednak wulgarna, pozbawiona sensu książka, wręcz przeciwnie, gdyż w “Pomniejszych wędrowcach” nie brakuje wrażliwości. Wraz z Eily eksplorujemy zakamarki jej młodzieńczej psychiki, a także towarzyszących jej marginalnych uczuć. Postać Stephena natomiast pokazuje jak kojącym może być być akceptacja przeszłości, pogodzenie się z jej niekiedy brutalnym i niesprawiedliwym przebiegiem. To zmysłowa, odważna i zapadająca w pamięć historia, zdecydowanie wyróżniająca się pod względem językowym.
***
Książkę wypożyczyłam z księgozbioru MBP Wrocław.

Przepotężny i intensywny ładunek emocjonalny skrywają na swoich kartach “Pomniejsi wędrowcy”. Książki, której fabuła skupia się wokół płomiennego, pełnego namiętności, ale też bólu i wzajemnego niezrozumienia romansu dojrzałego mężczyzny z młodą kobietą. To angażująca opowieść, będąca nierzadko niekomfortową, odrzucającą i obskurną niczym mieszkania głównych...

Wspaniała książka! Napisana pięknym stylem, zapadającą w serce historia miłosna, zmysłowa i poetycka. Jednocześnie jest to opowieść o traumie i autodestrukcji, prowadzącą nas w najmroczniejsze zakamarki duszy bohatera. Przeczołgała mnie ta powieść i czuję, że długo będzie we mnie rezonować.

Wspaniała książka! Napisana pięknym stylem, zapadającą w serce historia miłosna, zmysłowa i poetycka. Jednocześnie jest to opowieść o traumie i autodestrukcji, prowadzącą nas w najmroczniejsze zakamarki duszy bohatera. Przeczołgała mnie ta powieść i czuję, że długo będzie we mnie rezonować.

Zaczynało się słabo, głównie przez styl i formę w jakiej książka została napisana. Ale z każdą kolejną stroną było tylko lepiej, i ostatecznie książka wciągnęła mnie totalnie. Czytałam się z zapartym tchem, i w każdej wolnej, nawet krótkiej chwili otwierałam książkę ponownie żeby doczytać chociaż kilka stron. Rzadko trafiam na takie książki, więc ta na pewno na długo zapadnie mi w pamięć.
Co do stylu pisania, na początku utrudniał on czytanie, ale potem można było się przyzwyczaić. Jednak oceniam go na minus, nie widzę zupełnie sensu w takim sposobie pisania. Tym bardziej, że styl ten zmieniał się na przestrzeni całej książki i wiele fragmentów było napisanych normalnie. Czytając dało się odczuć pewną niekonsekwencję. Nie podobało mi się też zakończenie, spodziewałam się czegoś zupełnie innego.

Zaczynało się słabo, głównie przez styl i formę w jakiej książka została napisana. Ale z każdą kolejną stroną było tylko lepiej, i ostatecznie książka wciągnęła mnie totalnie. Czytałam się z zapartym tchem, i w każdej wolnej, nawet krótkiej chwili otwierałam książkę ponownie żeby doczytać chociaż kilka stron. Rzadko trafiam na takie książki, więc ta na pewno na długo...

Po 200 stronie jakoś idzie.

Po 200 stronie jakoś idzie.

Specyficzna lektura. Eksperymentów literackich więcej tu w pierwszych partiach powieści (ciekawi mnie bardzo, jak poradzono sobie z układem graficznym w e-bookowej wersji),podobnie jak innowacji stylistycznych. Końcówka jest nieco zbyt hollywoodzka - cała opowieść Stephena przypominała mi tani melodramat i jego problemy spłynęły po mnie jak po kaczce. Słusznie określona mianem "kobiecego bildungsroman" - szczególnie w odniesieniu do jej inicjacji seksualnej.

Specyficzna lektura. Eksperymentów literackich więcej tu w pierwszych partiach powieści (ciekawi mnie bardzo, jak poradzono sobie z układem graficznym w e-bookowej wersji),podobnie jak innowacji stylistycznych. Końcówka jest nieco zbyt hollywoodzka - cała opowieść Stephena przypominała mi tani melodramat i jego problemy spłynęły po mnie jak po kaczce. Słusznie określona...

Pod względem stylu ta powieść jest zachwycająca, hipnotyzująca. Autorka stworzyła tekst niezwykle intensywny. Niektóre fragmenty mają wręcz swój rytm, słowa pulsują, a niektóre opisy szczególnie te gdzie mamy do czynienia z większą ilością postaci są wyjątkowo sugestywne i dynamiczne. Jest to powieść przepełniona emocjami i tutaj pewnie albo wejdziemy w tę historię i się w niej zatracimy albo odbijemy od tekstu, który jest wymagający i zdecydowanie będzie potrzebował pełnego skupienia podczas czytania. A co do samej historii – tutaj mam nieco więcej wątpliwości jak ocenić przedstawioną relację – Eily i Stephena. Ona, młodziutka studentka aktorstwa, stawiająca swoje pierwsze kroki zarówno na scenie jak i rozpoczynająca swoją inicjację w dorosłe życie i on – poturbowany przez los, pełen traum, lęków i złości – dojrzały z uwagi na wiek, ale nadal zagubiony w chaosie swojej codzienności. Dzieli ich wiele ale namiętność, która ich połączy będzie zarówno piękna jak i niezwykle destrukcyjna. Trzeba zaznaczyć, że książka jest przepełniona opisami seksu – i są to opisy bardzo naturalistyczne, mocne, ale jednocześnie napisane z taką swobodą i lekkością z jaką chyba jeszcze w literaturze się nie spotkałam. Jednakże pomimo, że losy Stephena okazały się tak bardzo dramatyczne i wiele jego zachowań i reakcji była wynikiem właśnie tego co przeszedł w przeszłości odniosłam wrażenie, że momentami autorka miała na celu tak bardzo nas zszokować, i przytargać emocjonalnie, że niektóre dramaty pomiędzy dwójką bohaterów były aż nadto wymuszone, tylko po to aby jeszcze bardziej podkręcić sinusoidę tego związku, jeszcze bardziej ją ubarwić taplając w brudzie zawiści, zazdrości i emocjonalnej miłosnej rozgrywki. Niemniej jest to kawał bardzo dobrej literatury – takiej, która mocno zapadnie w pamięć.

Pod względem stylu ta powieść jest zachwycająca, hipnotyzująca. Autorka stworzyła tekst niezwykle intensywny. Niektóre fragmenty mają wręcz swój rytm, słowa pulsują, a niektóre opisy szczególnie te gdzie mamy do czynienia z większą ilością postaci są wyjątkowo sugestywne i dynamiczne. Jest to powieść przepełniona emocjami i tutaj pewnie albo wejdziemy w tę historię i się w...