Duchy Nocy Kupały

Tym razem dzięki Wydawnictwu ZYSK i S-KA (klik) przeniosłam się do niemalże granicy światów, a wszystko za sprawą zbioru opowiadań "Duchy Nocy Kupały".
Tytuł mnie zaintrygował, miałam nadzieję, na sporą dawkę słowiańszczyzny...i chociaż nie jestem miłośniczką opowiadań z dreszczykiem, ten zbiór mnie nie rozczarował.
Opowiadania zebrane w tym zbiorze to bardzo ciekawy pomysł, proza XIXwiecznych autorów, w tym także naszych rodzimych, nie jest dla współczesnego czytelnika czymś łatwym do przejścia. Ówczesny język narracji jest nieco bardziej wymagający niż to, co czytamy obecnie. To taka perełka językowa. Może to być dla niektórych plus, dla innych niekoniecznie. Zależy, kto co lubi.
Z kolei opowiadania??...cóż, miłym zaskoczeniem dla mnie były szczególnie te polskich autorów, trochę wstyd, ale nie znałam ich od tej strony! A te historie do złudzenia przypominały mi opowieści-gawędy mojego Dziadzia i Babci z podkarpackiej wsi, słuchałam ich jako dzieciak, wspomnienie to zakorzeniło się we mnie bardzo.
Myślę, że czytanie tych opowiadań w chłodne jesienne wieczory, gdy za oknem wieje wiatr, szumią drzewa, a deszcz odbija się głośnym stukotem o parapety będzie miało swój dodatkowy wymiar...

Piękne wydanie, zachwycająca okładka i opowiadania, które nie są czymś oczywistym, spodobają się tym, którzy mają ochotę na coś bardziej wymagającego.

Klub Twórczych Mam

Tym razem dzięki Wydawnictwu ZYSK i S-KA (klik) przeniosłam się do niemalże granicy światów, a wszystko za sprawą zbioru opowiadań "Duchy Nocy Kupały".
Tytuł mnie zaintrygował, miałam nadzieję, na sporą dawkę słowiańszczyzny...i chociaż nie jestem miłośniczką opowiadań z dreszczykiem, ten zbiór mnie nie rozczarował.
Opowiadania zebrane w tym zbiorze to bardzo ciekawy...

Duchy Nocy Kupały podzielone są na dwie części. Pierwsza zawiera opowiadania polskich pisarzy ery romantyzmu i większość z nich rzeczywiście odnosi się do słowiańskich obrzędów, legend Nocy Świętojańskiej. Druga to twórczość obcojęzycznych autorów, która z Sobótką ma niewiele wspólnego, ale tak jak teksty Polaków ma niesamowity klimat, trochę podszyty grozą, trochę schowany w aurę tajemniczości, gdzie też znajdziemy nadprzyrodzone zjawiska, nawiedzone dwory, pokutujące dusze i nieuchronność przeznaczenia. I dobrze, bo bez tych elementów czytelnik mógłby się długo zastanawiać, czemu znalazły się w tym zbiorze. Te opowieści o duchach, upiorach, różnego rodzaju wiedźmach i demonach czyta się bardzo dobrze i mają one niepodważalny urok, tak jakby należały już do przeszłego czasu i miałyby już nigdy nie mieć miejsca, tym bardziej chce się je odkrywać i przeżywać na nowo. Lektura tej książki będzie idealna na lato, zaczynające się wszak od daty Nocy Kupały czyli wigilii świętego Jana Chrzciciela. Będzie gratką dla fanów opowieści z dreszczykiem, w trochę mroczniejszym wydaniu.Mi bardzo przypadły do gustu te podania o rusałkach, leśniakach czy wilkołakach, które stanowiły przecież wspólny motyw dla wierzeń ludzi rozciągających się od Pomorza, Mazowsza i Śląska po Białoruś. Książka zadowoli też fanów modnych dziś słowiańskich klimatów, którzy często wracają do "wiary ojców" i sami świętują Noc Kupały, będące dalej świętem miłości, radości, zdrowia i urodzaju. Warto wspomnieć, że ozdobą zbioru są wcześniej niepublikowane w Polsce opowiadania Oscara Wilde'a, z których moim zdaniem prawdziwym klejnotem jest Rybak i Dusza. Serdecznie polecam!!!
Za książkę dziękuję @takczytam.poznan

Duchy Nocy Kupały podzielone są na dwie części. Pierwsza zawiera opowiadania polskich pisarzy ery romantyzmu i większość z nich rzeczywiście odnosi się do słowiańskich obrzędów, legend Nocy Świętojańskiej. Druga to twórczość obcojęzycznych autorów, która z Sobótką ma niewiele wspólnego, ale tak jak teksty Polaków ma niesamowity klimat, trochę podszyty grozą, trochę schowany...

O żesz ....ale wymordowałam tę książkę !!! Aż się sama zdziwiłam bo kilka z tej serii już mam na koncie i aż tak nie bolało. Najbardziej to chyba te opowiadania naszych autorów. Ten archaiczny styl którego nie dało się przebrnąć ( w sumie przestaje się dziwić że zmieniają ten kanon lektur szkolnych bo skoro mnie pokonały opowiadania to co dopiero dzisiejszą młodzież) No pierwszych pięć albo trzeba przebrnąć albo ominąć potem robi się już zdecydowanie lepiej bo i tematy są bardziej “duchowe” i język bardziej przystępny. Aby znowu zakończyć ostatnimi dwoma tym razem “cudzych” autorów które są równie “przystępne” co te z początku książki. Najbardziej milusie opowiadanie ....”Strzyga”. No i gdybym miała podsumować to mało straszne te opowiadania.

O żesz ....ale wymordowałam tę książkę !!! Aż się sama zdziwiłam bo kilka z tej serii już mam na koncie i aż tak nie bolało. Najbardziej to chyba te opowiadania naszych autorów. Ten archaiczny styl którego nie dało się przebrnąć ( w sumie przestaje się dziwić że zmieniają ten kanon lektur szkolnych bo skoro mnie pokonały opowiadania to co dopiero dzisiejszą młodzież) No...

Jestem pod wrażeniem opowiadań polskich autorów. Oddają atmosferę słowiańskości i niesamowitości. Pierwsze zagraniczne opowiadania w stylu mrocznej opowieści gotyckiej w porządku, jednak nie wiem jak one odnoszą się do fantastyczności w ujęciu folklorystycznym. Natomiast czym dalej jest gorzej. Opowiadania są coraz bardziej monotematyczne i męczące.

Jestem pod wrażeniem opowiadań polskich autorów. Oddają atmosferę słowiańskości i niesamowitości. Pierwsze zagraniczne opowiadania w stylu mrocznej opowieści gotyckiej w porządku, jednak nie wiem jak one odnoszą się do fantastyczności w ujęciu folklorystycznym. Natomiast czym dalej jest gorzej. Opowiadania są coraz bardziej monotematyczne i męczące.

Dawno tak nisko nie oceniłam żadnej książki. To po prostu było słabe. Spodziewałam się ludowych legend, opowiadań grozy, a dostałam zlepek historii pisanych jak bajki dla dzieci i to bardzo często nie na temat. Jeśli ktoś kieruje się tytułem to ma on niewiele wspólnego do treści w środku. Warto uprzedzić, zanim straci się nad nią trzy miesiące czytania.

Dawno tak nisko nie oceniłam żadnej książki. To po prostu było słabe. Spodziewałam się ludowych legend, opowiadań grozy, a dostałam zlepek historii pisanych jak bajki dla dzieci i to bardzo często nie na temat. Jeśli ktoś kieruje się tytułem to ma on niewiele wspólnego do treści w środku. Warto uprzedzić, zanim straci się nad nią trzy miesiące czytania.

Przeczytałam zaledwie 3 opowiadania na legimk, reszty już nie stwierdziłam, że się rozminęło z tym czego oczekiwałam. Opowiadania pisane topornym językiem, góra 30 stron, akcja idzie za szybko, mało opisów, szowinizm męski hah Są to opowiadania starej daty. Bardziej jak jakieś baśnie ludowe a nie słowiański świat jakiego szukam. Drugie opowiadanie o włosach krzyczących na głowie było według mnie najgorsze, takie bez ładu i składu. Opowieść o " nawiedzonym zamku" zdumiła mnie dlatego, że nie było tam śladu zaczarowanego zamku a opis nocy kupały i szukanie kwiatu paproci przez bohatera.

Przeczytałam zaledwie 3 opowiadania na legimk, reszty już nie stwierdziłam, że się rozminęło z tym czego oczekiwałam. Opowiadania pisane topornym językiem, góra 30 stron, akcja idzie za szybko, mało opisów, szowinizm męski hah Są to opowiadania starej daty. Bardziej jak jakieś baśnie ludowe a nie słowiański świat jakiego szukam. Drugie opowiadanie o włosach krzyczących na...

Przeczytałam serię dwa miesiące temu i... nie pamiętam właściwie żadnego opowiadania. Bardzo słaba seria, w której "letnich" duszków jak na lekarstwo. Po raz kolejny uważam, że wydawnictwo tą serią i jej tytułami mocno wprowadza czytelnika w błąd.

Przeczytałam serię dwa miesiące temu i... nie pamiętam właściwie żadnego opowiadania. Bardzo słaba seria, w której "letnich" duszków jak na lekarstwo. Po raz kolejny uważam, że wydawnictwo tą serią i jej tytułami mocno wprowadza czytelnika w błąd.

,,Duchy nocy Kupały" to ciekawa antologia, jednak trochę mnie rozczarowała. Książka dzieli się na 2 części, w pierwszej mamy teksty polskich autorów, a w drugiej zagranicznych. Miałam nadzieję, że akcja wszystkich opowiadań będzie działa się w okolicach kupalnocka. Owszem liczyłam się z tym, iż w tekstach zagranicznych nie znajdziemy wzmianek o słowiańskim świecie miłość, ale że przynajmniej ich akcja będzie działa się latem. Niestety tak nie jest. Jeżeli chodzi o treść to antologia jest ciekawa, fabuła ma w sobie nutkę grozy i tajemniczości, a utwory polskich pisarzy są naprawdę nastrojowe.

,,Duchy nocy Kupały" to ciekawa antologia, jednak trochę mnie rozczarowała. Książka dzieli się na 2 części, w pierwszej mamy teksty polskich autorów, a w drugiej zagranicznych. Miałam nadzieję, że akcja wszystkich opowiadań będzie działa się w okolicach kupalnocka. Owszem liczyłam się z tym, iż w tekstach zagranicznych nie znajdziemy wzmianek o słowiańskim świecie miłość,...

Myślałam, że będzie to strzał w dziesiątkę, ponieważ antologia zapowiadała się rewelacyjnie. Pierwsza część, to opowiadania naszych rodzimych pisarzy ,a tematem przewodnim jest noc Kupały. Bohaterami tych opowieści są wilkołaki, wiedźmy, zjawy, a tłem mroczne miejsca, leśne ostępy. Te historie są bardzo słowiańskie, nawiązują do pogańskich wierzeń i rytuałów , jednocześnie posiadają baśniowy klimat. Ta część bardzo przypadła mi do gustu. Kolejne opowieści są autorstwa pisarzy zagranicznych , niektóre mnie zauroczyły , typowe gotyckie opowieści o zjawach, starych tajemniczych portretach, kryptach cmentarnych- to moje klimaty, uwielbiam . No i końcowe opowiadania, które uważam za najmniej interesujące, osadzone w Indiach, Mongolii, Hiszpanii, na dworach królów, chanów, sułtanów.
Nie do końca lubię takie historie, wolałabym więcej gotyckich opowieści. Mimo to książka jest świetna i do niektórych opowiadań na pewno nie raz będę wracać.

Myślałam, że będzie to strzał w dziesiątkę, ponieważ antologia zapowiadała się rewelacyjnie. Pierwsza część, to opowiadania naszych rodzimych pisarzy ,a tematem przewodnim jest noc Kupały. Bohaterami tych opowieści są wilkołaki, wiedźmy, zjawy, a tłem mroczne miejsca, leśne ostępy. Te historie są bardzo słowiańskie, nawiązują do pogańskich wierzeń i rytuałów , jednocześnie...

Podobały mi się:
- opowiadania J. Barszczewskiego
- "Strzyga" R. Zmorskiego
- fragment "W nawiedzonym zamczysku" J.Łady
- 3 z 5 zamieszczonych tu opowiadań Oscara Wilde'a (Sfinks bez sekretu, Urodziny infantki, Rybak i dusza)

Reszta jak dla mnie do szybkiego zapomnienia.

Czuję się trochę oszukana przez wydawnictwo, bo większość opowiadań nie ma kompletnie nic wspólnego z Nocą Kupały, poza tym mam odczucie, że to dość przypadkowa zbieranina tekstów bez jakiegoś motywu przewodniego.

Miał być zbiór opowiadań, ale mamy tu też fragmenty powieści (dwie wydane zresztą niedawno przez to samo wydawnictwo, czyżby taka forma autoreklamy?). Ja nie lubię czytać takich rzeczy wyrwanych z kontekstu, co poskutkowało sięgnięciem przeze mnie do całej powieści Jana Łady, a z drugiej strony szybkim porzuceniem tekstu Jin Yonga.

Ogólnie wypadło to średnio, może inne książki z tej serii bardziej mi przypasują.

Podobały mi się:
- opowiadania J. Barszczewskiego
- "Strzyga" R. Zmorskiego
- fragment "W nawiedzonym zamczysku" J.Łady
- 3 z 5 zamieszczonych tu opowiadań Oscara Wilde'a (Sfinks bez sekretu, Urodziny infantki, Rybak i dusza)

Reszta jak dla mnie do szybkiego zapomnienia.

Czuję się trochę oszukana przez wydawnictwo, bo większość opowiadań nie ma kompletnie nic wspólnego z...