Mimowolne cyborgi. Mózg i wojna przyszłości

„Bardzo ciekawa”
Druga książka Łukasza Kamieńskiego za mną i jestem zadowolony. Mimo dość poważnego tematu i wysokiego stopnia „naukowości” czytało się świetnie. Stoi za tym styl autora, który doskonale przekazuje wiedzę, nawet jeżeli jesteś zielony w temacie.
Zaczynamy od poznania cech doskonałego żołnierza. Jest to podane na konkretnym przykładzie dawnego wojownika doskonałego – Achillesa.
Można też prześledzić, jak zmieniały się te cechy z upływem czasu i doskonaleniem metod zabijania przeciwnika. Autor nie stroni od ciekawych fragmentów „psychro-profilu” wojskowego – np. rozwija temat strachu. Zdziwił mnie dogmat, że żołnierz nie boi się śmierci tak bardzo, jak zabicia innego człowieka. W tym momencie szczęka mi opadła, nie sądziłem, że jest to prawda.
Potem przechodzimy do modyfikacji cech człowieka poprzez elektryczne stymulowanie mózgu.
I tutaj zaczyna się jazda bez trzymanki. Temat jest obszerny i autor stara się jak najwięcej nam przekazać. Czyni to umiejętnie i nie jesteśmy zalewani mnóstwem informacji, ale wybranymi przykładami z życia, które mogą przydać się w wojsku. Niekiedy za pomocą cytatów z książek SF pisarz udowadnia, że już kiedyś przewidziano taki przebieg zdarzeń, ale zbyt niedojrzała nauka nie pozwoliła zrealizować wizji.
Nie interesowała mnie neurochirurgia dopóki nie przeczytałem tej książki. Teraz jestem zafascynowany możliwościami i jednocześnie przerażony odpowiedzią na pytanie „dokąd to zmierza”. Autor podał odpowiedź w tytule – mimowolne cyborgi.
Na koniec podnosimy kwestie moralną całego zagadnienia. Zgody na zmiany i ewentualne ich cofniecie. Poznajemy ewentualne skutki regulacji naszego „ego”. Zadajemy sobie pytanie: „czy człowiek po neurochirurgicznych zmianach jest jeszcze tym samym człowiekiem, czy kimś zupełnie innym?
Wydanie w miękkiej oprawie na dobrym papierze.
Ze swojej strony bardzo polecam wyżej opiniowaną lekturę. Nie jest to łatwa książka na jeden wieczór, ale jak wdepniecie między jej okładki, prędko tego świata nie opuścicie. Każdy może przekonać się, jak łatwo jest programować człowieka i ocenić „dokąd to zmierza” ?

„Bardzo ciekawa”
Druga książka Łukasza Kamieńskiego za mną i jestem zadowolony. Mimo dość poważnego tematu i wysokiego stopnia „naukowości” czytało się świetnie. Stoi za tym styl autora, który doskonale przekazuje wiedzę, nawet jeżeli jesteś zielony w temacie.
Zaczynamy od poznania cech doskonałego żołnierza. Jest to podane na konkretnym przykładzie dawnego wojownika...

Dziś fantastyka naukowa coraz dynamiczniej przeistacza się w fantastyczną naukę. Szeroko i bogato mówi o tym Łukasz Kamieński w nadzwyczajnej książce "Mimowolne cyborgi. Mózg i wojna przyszłości".

Początkowo upgradowanie wg autora będzie ściśle związane z leczeniem. Terapeutyczna cyborgizacja pozwala odzyskać wzrok osobom niewidomym, słuch niesłyszącym, kontrolę nad ciałem sparaliżowanym, a dobry nastrój dotkniętym ciężką depresją. Zastosowaniem neuronauki od kilku dekad zainteresowane są siły zbrojne światowych mocarstw. Wojskowe laboratoria badawcze i inżynieryjne pracują nad potencjałem cyborgicznego wzmacniania fizycznego, poszerzenia świadomości i zdolności kognitywnych oraz udoskonalaniem percepcji.
Pisarz obrazowo pokazuje w publikacji, że od dawna bohaterowie m.in. Achilles czy Charlie z "Kwiatów dla Algernona" oraz technologie SF stanowią inspirację dla wojska oraz są impulsem do realizacji - na pozór fantastycznych - militarnych projektów badawczych.

Obecnie jesteśmy na przededniu czegoś, co może nas przerosnąć. Różne spekulacje i testy m. in nt. neurostymulacji; bionicznego oka; implantów ślimaków w uchu; magnetycznego widzenia (magnetorecepcji) czyli wykrywania elektroniki; echolokacji, która dostarczy wyjątkowych informacji nt. środowiska, zagrożeń, rozlokowania, uzbrojenia i intencji przeciwnika; mechanizmów sensorycznych karmiących mózg; warunkowania psychicznego do oddania strzału (killologia stosowana) itp. To tylko kilka przykładów przytaczanych w książce postępującej cyborgizacja zmierzającej do stworzenia superwojownika: od głębokiej neurostymulacji przez interfejs mózg - komputer po usieciowienie mózgów.

Pomysły rodem z SF stają się rzeczywistością. Zespolenie ciała z elektroniką przestało być futurystyczną mrzonką. Następuje cyborgiczna transformacja człowieka i przyspieszenie nadejścia kondycji postludzkiej.
Wątpliwości stosowania kolejnych przełomowych odkryć, eksperymentów i antropotechnicznych innowacji jest całe multum. Wraz z podstępem dylematów i złożonych problemów w rozmyślaniach nad transformacją żołnierza w cyborga będzie przybywać.

Być może natura sama określi granice, po której przekroczeniu pojawią się niemożliwe do przewidzenia skutki uboczne. Jedno jest pewne, wkroczyliśmy na ścieżkę technoewolucji.
Łukasz Kamieński w swoją opowieść wplata futurystyczne i antyczne przykłady odwołań do literatury i popkultury. Uplastycznia to bardzo i tak trudne w odbiorze bioinżynieryjne zagadnienia.
Opisywana technonauka mnie fascynuje, ale i przeraża. Książka godna polecenia!

Jeśli podoba Wam się moja recenzja, to zapraszam po więcej:
https://www.instagram.com/anemonenemorose/

Dziś fantastyka naukowa coraz dynamiczniej przeistacza się w fantastyczną naukę. Szeroko i bogato mówi o tym Łukasz Kamieński w nadzwyczajnej książce "Mimowolne cyborgi. Mózg i wojna przyszłości".

Początkowo upgradowanie wg autora będzie ściśle związane z leczeniem. Terapeutyczna cyborgizacja pozwala odzyskać wzrok osobom niewidomym, słuch niesłyszącym, kontrolę nad ciałem...

Być może jest to książka o żołnierzach wojen przyszłych. Być może bo wiele prezentowanych rozwiązań i nowości jest ciągle w powijakach albo też są w fazie projektowej. Autor więc spekuluje. Czy słusznie, o tym teraz nie wiemy, dopiero możemy się o tym przekonywać – w miarę wdrażania przywoływanych rozwiązań. Pomysłów przytacza bardzo wiele. Każde z nich wykorzystuje jakieś z rozwiązań z dziedziny nowych technologii, ale zaskakująco często autor referuje do psychologii i kogniwistyki. I to jest chyba największa wartość tej książki. Człowiek – niezależnie jak bardzo zostanie wyposażony w najnowsze zdobycze technologii i inżynierii nadal pozostaje człowiekiem. Dotyczyć to będzie żołnierzy przyszłości. A może ich szczególnie – bo trudno będzie zdjąć z człowieka stres pola walki.

Być może jest to książka o żołnierzach wojen przyszłych. Być może bo wiele prezentowanych rozwiązań i nowości jest ciągle w powijakach albo też są w fazie projektowej. Autor więc spekuluje. Czy słusznie, o tym teraz nie wiemy, dopiero możemy się o tym przekonywać – w miarę wdrażania przywoływanych rozwiązań. Pomysłów przytacza bardzo wiele. Każde z nich wykorzystuje jakieś...

Mimo zainteresowania tematem i posiadania podstawowej wiedzy ciężko mi było przebrnąć przez tą książkę. Styl autora jest kwadratowy i nie porywa. Jest trochę informacji i dywagacji (niekoniecznie udanych i bez polotu). Może po prostu to nie był moment na powstanie takiej książki

Mimo zainteresowania tematem i posiadania podstawowej wiedzy ciężko mi było przebrnąć przez tą książkę. Styl autora jest kwadratowy i nie porywa. Jest trochę informacji i dywagacji (niekoniecznie udanych i bez polotu). Może po prostu to nie był moment na powstanie takiej książki

Szczerze mówiąc nie bardzo przypadła mi do gustu koncepcja przeplatania dzieł literatury (w tym fantastycznej) z zagadnieniami bioinżynierii oraz jej wykorzystaniem przez wojsko i przemysł zbrojeniowy. Zwłaszcza, że wbrew tytułowi o tym ostatnim aspekcie jest najmniej, bo większość rozwiązań jest w powijakach lub też się o nich nie informuje. Nie jest to więc zbyt pasjonująca lektura, a dodatkowo jej ocenę obniża mocno chaotyczny styl autora.

Szczerze mówiąc nie bardzo przypadła mi do gustu koncepcja przeplatania dzieł literatury (w tym fantastycznej) z zagadnieniami bioinżynierii oraz jej wykorzystaniem przez wojsko i przemysł zbrojeniowy. Zwłaszcza, że wbrew tytułowi o tym ostatnim aspekcie jest najmniej, bo większość rozwiązań jest w powijakach lub też się o nich nie informuje. Nie jest to więc zbyt...

Książka poruszająca niebanalny i mało znany temat. Jest to lektura, która jednocześnie wzbudza nadzieję, ale również niesie niepokój co do przyszłości człowieka. Mi osobiście nie zbyt odpowiadały wstawki związane z Achillesem i styl zbyt chaotyczny jak na mój gust.

Książka poruszająca niebanalny i mało znany temat. Jest to lektura, która jednocześnie wzbudza nadzieję, ale również niesie niepokój co do przyszłości człowieka. Mi osobiście nie zbyt odpowiadały wstawki związane z Achillesem i styl zbyt chaotyczny jak na mój gust.

Czasem, gdy czyta się o przyrodzie, jej ewolucyjne wynalazki budzą tak ogromne zdumienie, że najlepsza fantastyka ma się nijak do jej pomysłowości. Czasem, gdy czyta się książki o ludzkich wynalazkach, przechodzą ciarki, ogarnia groza przemieszana z fascynacją. cybernetyczny wyścig zbrojeń trwa, a mózg będzie kolejną przestrzenią bitwy i następnym wymiarem wojny. Gdy czyta się Mimowolne cyborgi. Mózg i wojna przyszłości Łukasza Kamieńskiego, ogarniają wszystkie te uczucia: podziw dla natury i dla nauki, strach przed tym, jak może to zostać wykorzystane oraz zainteresowanie tym, co przyniesie przyszłość.
(...)
Oprócz technicznej wiedzy, która otrzymamy, dowiemy się sporo o kognitywistyce i psychologii. Niech jednak czytelnika nie zwiedzie ten opis. Ten reportaż to na wskroś humanistyczny esej, który w każdym zostawia mnóstwo pytań o nas samych, kulturze i rzeczywistości, w której żyjemy.
(...)
Kiedy czytelnik sięgnie po tę książkę, na pewno musi przygotować się na to, że nie jest to lektura prosta, ale bardzo fascynująca. To pozycja must have dla każdego, kto interesuje się nowoczesną technologią, psychologią, wojskowością albo po prostu chce wiedzieć, w jakim świecie żyje.
Cała recenzja: https://premieryksiazkowe.pl/mimowolne-cyborgi-czyli-cybernetyczny-wyscig-zbrojen/

Czasem, gdy czyta się o przyrodzie, jej ewolucyjne wynalazki budzą tak ogromne zdumienie, że najlepsza fantastyka ma się nijak do jej pomysłowości. Czasem, gdy czyta się książki o ludzkich wynalazkach, przechodzą ciarki, ogarnia groza przemieszana z fascynacją. cybernetyczny wyścig zbrojeń trwa, a mózg będzie kolejną przestrzenią bitwy i następnym wymiarem wojny. Gdy czyta...

Jakoś nie mogłam sie odnaleźć w tej lekturze.

Jakoś nie mogłam sie odnaleźć w tej lekturze.