Potwory i ludzie

I ostatni tom cyklu "Ruchomy chaos" za mną. Teoretycznie są jeszcze tomy 2,5 i 3,5, ale ponieważ nie mam dostępu - zakończę wspólną podróż na tomie trzecim.

Ten tom upływa pod znakiem "chcesz pokoju, szykuj się do wojny". Wojny jest dużo, wojny totalnej - ludzi, Szpakli i frakcji ludzi między sobą. A w tym wszystkim nadal Todd i Viola, którzy próbują swoim idealizmem ogarnąć cały bajzel - ponad uprzedzeniami, krzywdami i rządzą władzy.

Idealizm, pragmatyzm, różne (często sprzeczne) metody dojścia do tego samego celu. I tego, jak trudną i kruchą sztuką są sojusze, a gdzie tu dalej z pokojem...

Seria trzyma poziom do ostatniego tomu.

I ostatni tom cyklu "Ruchomy chaos" za mną. Teoretycznie są jeszcze tomy 2,5 i 3,5, ale ponieważ nie mam dostępu - zakończę wspólną podróż na tomie trzecim.

Ten tom upływa pod znakiem "chcesz pokoju, szykuj się do wojny". Wojny jest dużo, wojny totalnej - ludzi, Szpakli i frakcji ludzi między sobą. A w tym wszystkim nadal Todd i Viola, którzy próbują swoim idealizmem...

Nie takiego zakończenia się spodziewałam. Jest smutne, ale i pełne nadzieji. Nie wiem czy jest szansa na koleją część. Gdyby tak to się skończyło w sumie też było by dobrze, ale czuję letki niedosyt.
Początkowo wzmianki o Krainie były dość męczące, ciężko było się przestawić i zrozumieć. Jednak pięknie wzbogaciły całą opowieść.

Nie takiego zakończenia się spodziewałam. Jest smutne, ale i pełne nadzieji. Nie wiem czy jest szansa na koleją część. Gdyby tak to się skończyło w sumie też było by dobrze, ale czuję letki niedosyt.
Początkowo wzmianki o Krainie były dość męczące, ciężko było się przestawić i zrozumieć. Jednak pięknie wzbogaciły całą opowieść.

Cała trylogia opowiada o życiu pierwszych kolonistów, którzy jako pierwsi przybyli na tą planetę kilkanaście lat temu. Teraz mają pojawić się nowi koloniści. Przybywa statek zwiadowczy. Okoliczności są jednak trudne. Na tej planecie właśnie zaczyna się wojna między ludźmi, a rdzennymi mieszkańcami zwanymi Szpaklami. Mężczyźni oraz rdzenni mieszkańcy porozumieją się dodatkowo za pomocą szumu. Słyszą oni swoje myśli znajdując się w bliskiej odległości. Szpakle dzięki temu potrafią się komunikować jako grupa, jako jedna Kraina. Ludziom ten szum bardzo utrudnia funkcjonowanie. Myśli nie można przed nikim ukryć. Każdy kto pojawia się na planecie zaraża się szumem.

Głównym bohaterem książki jest młody chłopak Tod. Zakochuję się nowo przybyłej dziewczynie Violi, która przybyła na planetę z rodzicami. Jej statek się rozbił, rodzice zginęli w tej katastrofie, a ona szukała pomocy. Tod pomógł jej się ukryć przed ludźmi, którzy ją ścigali. Chciałbym zachęcić do przeczytania Was mojej poprzedniej recenzji I Tomu tej trylogii o TU ("Ruchomy Chaos),gdyż będzie Wam łatwiej zrozumieć co wcześniej spotkało głównego bohatera. W tej części dochodzi do ostatecznego starcia między ludźmi a rdzennymi mieszkańcami planety. Ludzie walczą aby zdominować całą planetę.

Opowieść się zaczyna w momencie, kiedy Viola pędzi na koniu do swoich przyjaciół, aby jako pierwsza powiedzieć im co się dzieje na tej planecie, aby wiedzieli po czyjej stronie stanąć. Komu można z przywódców zaufać. Tod znajduję się w tym momencie z burmistrzem, do którego nie ma kompletnie zaufania. Musiał jednak go wypuścić, gdyż Szpakle zaczęły atakować. On obiecał Todowi, że będzie chronił jego Violę. Burmistrz jest odpowiedzialny za wiele zbrodni, jednak Tod wie, że tylko jego będą słuchać mężczyźni z wioski. Burmistrz jest zadowolony, że w końcu zaczyna się wojna. Jest przekonany, że ludzie wygrają, a on zostanie nowym przywódcą. Todowi bardzo zależy na tym, aby wojna się zakończył szybko. Ma nadzieję, że dojdzie do pokojowego rozwiązania tego konfliktu. Nie chce aby umierali ludzie oraz rdzenni mieszkańcy tej planety. Cały czas obserwuje burmistrza. Jednak szybko się okazuje, że na tym właśnie zależało burmistrzowi. Uczy on Toda jak wykorzystywać szum, aby inny byli posłuszni. Pokazuje mu jak wyciszyć szum, aby prawie nie był dla innych słyszalny. Zaczyna Toda traktować jak swojego następcę. Tod nie jest tego kompletnie świadomy. Jednak już nie jest w stanie tego zauważyć. Burmistrz ma go pod kontrolą. Czy to się dobrze skończy dla Toda?

Nowi koloniści ze statku zwiadowczego nie chcą na początku brać udział w wojnie. Viola opowiada im jaka jest sytuacja. Nie chcą walczyć przeciwko rdzennym mieszkańcom. Nie chcą pogarszać sprawy. Jednak w ostateczności, aby obronić ludzi decydują się na atak na Szpaklów z działa statku zwiadowczego. Czy teraz będzie jeszcze szansa na pokój?

W książce jest też pokazane jak ten konflikt postrzegają rdzenni mieszkańcy. Autor przedstawia ich głównego przywódcę oraz jego przyszłego następcę. Pokazuje jak komunikuje się z całym swoim ludem. Jak ważny jest dla nich szum. Jak oni go wykorzystują go, również do leczenia ran. Przywódca uczy swojego następcę jak kierować się dobrem ludu, a nie swoimi własnymi przekonaniami. Czy rdzenni mieszkańcy są gotowi zawrzeć pokój z ludźmi, którzy wcześniej traktowali ich jak niewolnicy? O tym Szpakle dobrze pamiętają.

Osobiście bardzo mi się ostatnią cześć trylogii podobała. Cały czas autor zaskakiwał nagłym zwrotem akcji. Choć w książce jest opisana wojna i cierpienie, to była też opisana nadzieja i wielka miłość. W tej książce bardzo mnie wzruszyły momenty kiedy zwierzęta poświęcają życie, aby pomóc ludziom. Byłam bardzo poruszona jak czytałam te fragmenty. Autor pokazane piękne relacja Toda z Violą oraz z jego przybranym ojcem. Pokazuję również jak przyjaciele pomagają sobie w trudnych sytuacjach. Widać, jak wiele zależy od przywódców, którzy posyłają swoje oddziały do walki. Jak dużo ginie bezsensownych ofiar. Nie widać końca tego zła. Viola i Tod cały czas próbują doprowadzić do pokoju. Czy to wszystko uda się jeszcze naprawić? Czy przywódcy opamiętają się i zakończą te walki? Zdradzę Wam, że koniec tej historii był dla mnie dużym zaskoczeniem. Zachęcam Was do przeczytania tej serii książek. Wydawnictwu bardzo dziękuje za możliwość recenzji ostatniej książki trylogii "Na ostrzu noża".

Klub Twórczych Mam

Cała trylogia opowiada o życiu pierwszych kolonistów, którzy jako pierwsi przybyli na tą planetę kilkanaście lat temu. Teraz mają pojawić się nowi koloniści. Przybywa statek zwiadowczy. Okoliczności są jednak trudne. Na tej planecie właśnie zaczyna się wojna między ludźmi, a rdzennymi mieszkańcami zwanymi Szpaklami. Mężczyźni oraz rdzenni mieszkańcy porozumieją się...

Skończyłam.

Moi kochani, nie wiem co myśleć.
Pierwszy tom zapowiedział mi niesamowitą historię, był po prostu fenomenalny. Potem przyszedł drugi, nieco gorszy no i teraz finał.

Polubiłam tę historię. Była naprawdę wciągająca, ciągle coś się działo. Bohaterowie również byli świetni.
W tym tomie poznajemy dodatkowo perspektywę jeszcze jednej postaci... Trochę mi ona nie siadła, ale w pełni rozumiem, że była potrzebna w tej części, aby wątki fabularne mogły się rozwinąć i połączyć.

Czegoś mi brakowało. Czegoś co sprawiłoby, że mogłabym z czystym sumieniem powiedzieć, że jest to jedna z moich ulubionych serii. Niestety tak nie jest.

Była super, tego jej nie odbiorę. Bawiłam się świetnie. Ale do moich ulubieńców niestety nie trafi.

Btw, zakończenie? Halo? Jakiś może dodatkowy rozdział czy coś? Proszę? 🫠 ;-;

Skończyłam.

Moi kochani, nie wiem co myśleć.
Pierwszy tom zapowiedział mi niesamowitą historię, był po prostu fenomenalny. Potem przyszedł drugi, nieco gorszy no i teraz finał.

Polubiłam tę historię. Była naprawdę wciągająca, ciągle coś się działo. Bohaterowie również byli świetni.
W tym tomie poznajemy dodatkowo perspektywę jeszcze jednej postaci... Trochę mi ona nie...

Dobre zakończenie trylogii, chociaż bohaterowie zachowywali się trochę irytująco, to jednak zachowywali się tak jak robiliby to nastolatkowie w ich sytuacji

Dobre zakończenie trylogii, chociaż bohaterowie zachowywali się trochę irytująco, to jednak zachowywali się tak jak robiliby to nastolatkowie w ich sytuacji

Cała trylogia opowiada o życiu pierwszych kolonistów, którzy jako pierwsi przybyli na tą planetę kilkanaście lat temu. Teraz mają pojawić się nowi koloniści. Przybywa statek zwiadowczy. Okoliczności są jednak trudne. Na tej planecie właśnie zaczyna się wojna między ludźmi, a rdzennymi mieszkańcami zwanymi Szpaklami. Mężczyźni oraz rdzenni mieszkańcy porozumieją się dodatkowo za pomocą szumu. Słyszą oni swoje myśli znajdując się w bliskiej odległości. Szpakle dzięki temu potrafią się komunikować jako grupa, jako jedna Kraina. Ludziom ten szum bardzo utrudnia funkcjonowanie. Myśli nie można przed nikim ukryć. Każdy kto pojawia się na planecie zaraża się szumem. Głównym bohaterem książki jest młody chłopak Tod. Zakochuję się nowo przybyłej dziewczynie Violi, która przybyła na planetę z rodzicami. Jej statek się rozbił, rodzice zginęli w tej katastrofie, a ona szukała pomocy. Tod pomógł jej się ukryć przed ludźmi, którzy ją ścigali. W tej części trylogii dochodzi do ostatecznego starcia między ludźmi a rdzennymi mieszkańcami planety. Ludzie walczą aby zdominować całą planetę. Osobiście bardzo mi się ostatnią cześć trylogii podobała. Cały czas autor zaskakiwał nagłym zwrotem akcji. Choć w książce jest opisana wojna i cierpienie, to była też opisana nadzieja i wielka miłość. W tej książce bardzo mnie wzruszyły momenty kiedy zwierzęta poświęcają życie, aby pomóc ludziom. Byłam bardzo poruszona jak czytałam te fragmenty. Autor pokazane piękne relacja Toda z Violą oraz z jego przybranym ojcem. Pokazuję również jak przyjaciele pomagają sobie w trudnych sytuacjach. Widać, jak wiele zależy od przywódców, którzy posyłają swoje oddziały do walki. Jak dużo ginie bezsensownych ofiar. Nie widać końca tego zła. Viola i Tod cały czas próbują doprowadzić do pokoju. Czy to wszystko uda się jeszcze naprawić? Czy przywódcy opamiętają się i zakończą te walki? Zachęcam Was do przeczytania tej serii książek.

Cała trylogia opowiada o życiu pierwszych kolonistów, którzy jako pierwsi przybyli na tą planetę kilkanaście lat temu. Teraz mają pojawić się nowi koloniści. Przybywa statek zwiadowczy. Okoliczności są jednak trudne. Na tej planecie właśnie zaczyna się wojna między ludźmi, a rdzennymi mieszkańcami zwanymi Szpaklami. Mężczyźni oraz rdzenni mieszkańcy porozumieją się...

Świetna kontynuacja! Końcówka miażdży!

Świetna kontynuacja! Końcówka miażdży!

Bardzo dobre zakończenie serii. Powieść oczywiście nie jest pozbawiona minusów (moim subiektywnym zdaniem),ale koniec końców podtrzymuje wysoki poziom poprzednich części. W zasadzie, jeśli podobały Ci się poprzednie tomy trylogii to raczej nie ma szans, żeby nie spodobała się i trzecia część, bo jest w niej to wszystko co było w jej poprzedniczkach. Czyli wartkie tempo, ciekawa fabuła, interesujące postacie oraz niełatwe relacje między nimi, trudne do podjęcia decyzje oraz rozterki bohaterów. Dzięki temu oraz nienagannemu stylowi autora przez powieść płynie się szybko i przyjemnie.

To co mi nieco przeszkadzało to przyrost brawury i rozmachu jakiego autor nabrał w finałowym tomie. Momentami czułem się tym już zmęczony i przytłoczony, aczkolwiek może to też wynikać z faktu, że nie robiłem sobie przerw między poszczególnymi częściami. Po przeczytaniu całej serii stwierdzam, że pierwsza część jest moją ulubioną, bardziej odpowiadał mi jednak ten raczej kameralny wymiar historii niż ten pełen rozmachu. 

Niemniej jednak Ludzie i Potwory również bardzo lubię, zwłaszcza dzięki udanemu zakończeniu książki. Dużym plusem jest też dokładniejsze opisanie Szpakli, ich społeczności, kultury oraz wyjątkowej więzi jaką mają między sobą oraz z planetą. No i spodobało mi się doprecyzowanie relacji jakie łączyły Bena z Cillianem.

Tak jak innym czytelnikom tak i mi trudno się rozstawać z głównymi bohaterami po tygodniach spędzonych z nimi podczas lektury tych trzech powieści. Seria na pewno na długo zapadnie w mojej pamięci i bardzo polecam ją wszystkim fanom fantastyki oraz innych gatunków :)

PS. Po zakończeniu lektury ponownie obejrzałem film nakręcony niby na podstawie trylogii. Parę rzeczy nawet się zgadzało, większość jednak tak jak się spodziewałem została drastycznie pozmieniana.

Bardzo dobre zakończenie serii. Powieść oczywiście nie jest pozbawiona minusów (moim subiektywnym zdaniem),ale koniec końców podtrzymuje wysoki poziom poprzednich części. W zasadzie, jeśli podobały Ci się poprzednie tomy trylogii to raczej nie ma szans, żeby nie spodobała się i trzecia część, bo jest w niej to wszystko co było w jej poprzedniczkach. Czyli wartkie tempo,...

„To wojna czyni nas mężczyznami. Dopóki nie ma wojny, jesteśmy tylko dziećmi.”* mówił burmistrz Prentiss. Viola i Todd – bohaterowie dobrze znani czytelnikom cyklu „Ruchomy chaos” autorstwa Patricka Nessa – widzieli w swoim życiu wiele zła, wiele cierpienia, wiele śmierci. Nie są już dziećmi, które poznaliśmy w „Na ostrzu noża”. To co przeżyli sprawiło, że dojrzeli w trybie przyspieszonym, a przed nimi ostateczne stracie. Planetę nieuchronnie ogarnia wojna. Trzy armie zmierzą się w brutalnym starciu. Ostatnia część cyklu jest zatytułowana „Potwory i ludzie”, a ja patrząc na rozwój wydarzeń, zastanawiam się ile z człowieka pozostanie w jego bohaterach.

„Ruchomy chaos” to przede wszystkim wspaniale zaplanowana trylogia. Dopiero kiedy patrzy się na nią całościowo widać, że nie ma tam przypadkowych wydarzeń. Ba, każde słowo, nazwa, są zamierzone. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić morderczej pracy jaką wykonała Agnieszka Hałas (tłumaczka). Jedna niedokładna interpretacja mogła wszystko zepsuć, jednak wygląda na to, że podołała. Dodać również muszę, że Patrick Ness za pomocą kompozycji tekstu rewelacyjnie buduje nastrój czy nadaje powieści tempa. Przykładowo, sceny prosto z pola bitwy to krótkie zdania, które pasują do szybkiego rozwoju wydarzeń, chaosu tam panującego, konieczności szybkiego podejmowania decyzji itp.

Na uwagę zasługuje również prezentacja szumu i wynikający z niej „wygląd” powieści. Dla przypomnienia, myśli mężczyzn zamieszkujących planetę są powszechnie słyszalne. Ludzie żyją na niej otoczeni zbitką słów, tym jest właśnie szum. Zadbano o to, aby wizualnie zaprezentować, jak ów szum wygląda. Do poszczególnych szumów przypisano różną czcionkę, a czasami zapisano je w charakterystyczny sposób, np. żeby pokazać panikę, szaleństwo itd.

Przez „Ruchomy chaos” przewinęło się wiele postaci, ale jeżeli chodzi o jego ostatni tom to najważniejszą bohaterką będzie dla mnie wojna. Dochodzimy do takiego momentu, że nie ma dobrych i złych czynów. Każda z podjętych przez bohaterów decyzji będzie dla kogoś dramatem. Im się tylko wydaje, że walczą dla dobra ogółu. Tylko nikt się tego ogółu nie pytał, czego on chce. Każdy walczy w imię własnych wartości, które uważa za największą świętość. Ile żyć można poświęcić dla świętości? Czy to życie właśnie nie powinno być świętością? Jak dowódcy śmią wartościować życia? W kontekście trwającej w tej chwili wojny na Ukrainie, która z racji bliskości szczególnie nas, Polaków, przeraża czytanie „Potworów i ludzi” nabiera szczególnego wymiaru. Patrick Ness do wartkiej akcji, do rozrywkowego charakteru dodaje bolesną prawdę – prawdę o prawdziwych potworach.

Każdą kolejną częścią trylogii „Ruchomy chaos” Patrick Ness pokazuje kunszt pisarski. Pierwsza to intrygujące wprowadzenie do świata powieści, druga zaognienie intrygi i konfliktów, a trzecia brutalny finał. O kunszcie pisarza świadczy to, jak zapanował nad słowami, aby perfekcyjnie odmalowały jego pomysł. Chociaż chyba najlepsze byłoby porównanie do muzyki, bo te książki wręcz wibrują. Czytelnik może nie tylko dać ponieść się wyobraźni i wkroczyć w fabułę. On może wyczuć każdy jej najdrobniejszy element łącznie z emocjami bohaterów. Niesamowite doznanie.

* Patrick Ness, „Potwory i ludzie”, tłum. Agnieszka Hałas, wyd. Zysk i s-ka, Poznań 2022, s. 21.

„To wojna czyni nas mężczyznami. Dopóki nie ma wojny, jesteśmy tylko dziećmi.”* mówił burmistrz Prentiss. Viola i Todd – bohaterowie dobrze znani czytelnikom cyklu „Ruchomy chaos” autorstwa Patricka Nessa – widzieli w swoim życiu wiele zła, wiele cierpienia, wiele śmierci. Nie są już dziećmi, które poznaliśmy w „Na ostrzu noża”. To co przeżyli sprawiło, że dojrzeli w trybie...

“W tak pięknym miejscu o takim potencjale [...] wciąż tylko powtarzamy te same błędy. Czy tak bardzo nienawidzimy raju, że koniecznie musimy go zmienić w wysypisko śmieci?”

“Potwory i ludzie” to ostatni tom trylogii “Ruchomy chaos” Patricka Nessa. Todd i Viola stawiają czoła kolejnym kataklizmom i trudom zachowania człowieczeństwa w świecie, którym rządzi chaos i okrutna dyktatura. Osobiście uważam tę książkę za najlepszą część z całej trylogii. Dwa pierwsze tomy były dla mnie jednym wielkim znakiem zapytania. Nie miałam pojęcia co o nich myśleć - z jednej strony fantastycznie rozplanowana i poprowadzona koncepcja dystopii a z drugiej strony bohaterowie i język autora, które nie powaliły mnie na kolana. Na szczęście każdy tom był coraz dojrzalszy, intensywniejszy i pełniejszy kwestii, nad którymi rozmyślałam całymi godzinami.

Ta opowieść skupia się przede wszystkim nad destrukcyjną naturą człowieka, siłą jednostki nad tłumem oraz kwestiami egzystencjalnymi. Autor wybitnie przedstawił bezsens wojny, tego jak łatwo jest nam oceniać innych poprzez wytworzoną w naszych głowach wizję oraz jak okrutni bywamy wobec niewinnych istot, które są na tej Ziemi jedynie po to by kochać, istnieć w pokoju i wolności. W poprzednich tomach znalazłam mnóstwo kwestii do rozmyślań, ale ten przekroczył moje najśmielsze oczekiwania. Wszystko dlatego, że Ness dotknął tak delikatnych tematów, które są mi niezmiernie bliskie. Jak łatwo z człowieka może wyjść najgorszy potwór? Jak możemy niszczyć dany nam raj pełen piękna swoimi bezmyślnymi decyzjami i ignorowaniem swojej odpowiedzialności? Jakim cudem tak łatwo przychodzi nam prowadzić wojny - zarówno te małe między sobą jak te wielkie jak ta w Ukrainie? Ciężko nad tym myśleć, zwłaszcza, że na te pytania ja nigdy jeszcze nie znalazłam dobrej odpowiedzi i nie sądzę, że kiedyś będę w stanie.

Język autora rozwinął się i wydoroślał razem z bohaterami, co wierzę, że od początku było zamysłem Nessa. Bohaterowie nareszcie dają się bardziej lubić a dręczące ich dylematy są frapujące. Uwielbiam to jak doskonale mogłam w tej części poznać Szpakli – rdzennych mieszkańców planety, na której osadzona jest powieść. Z każdym kolejnym rozdziałem o tych istotach nie mogłam się nadziwić wizji autora i tego z jaką delikatnością stworzył coś tak pięknego, poddanego jednak tak wielu okrutnym próbom.

Trylogia “Ruchomy chaos” to zdecydowanie bardzo nietypowa historia, która może ma dla mnie sporo wad, ale mimo wszystko jej zalety wychodzą tu na prowadzenie. Polecam ją każdemu czytelnikowi lubiącemu dystopie, rozwijających się bohaterów i niezwykłe wizje świata. Zakończenie “Potworów i ludzi” było tak satysfakcjonujące, że ani na moment nie żałowałam, że dałam szansę tej serii. Teraz pora na kolejne powieści autora. 😊

“W tak pięknym miejscu o takim potencjale [...] wciąż tylko powtarzamy te same błędy. Czy tak bardzo nienawidzimy raju, że koniecznie musimy go zmienić w wysypisko śmieci?”

“Potwory i ludzie” to ostatni tom trylogii “Ruchomy chaos” Patricka Nessa. Todd i Viola stawiają czoła kolejnym kataklizmom i trudom zachowania człowieczeństwa w świecie, którym rządzi chaos i okrutna...