Iskra

https://www.instagram.com/p/C9J4E32I1gAwA2lIrXLzR4dg1cWDNHLAgPosNA0/

Powieść mnie nie zachwyciła, a nawet trochę wkurzyła. Do połowy mi się bardzo podobała. Od razu zauważyłam poprawę stylu autorki w porównaniu z pierwszym tomem – mniej przestojów i zahamowań fabularnych, przez co akcja powieści wydała mi się płynniejsza. Lepiej mi się tę książkę czytało. Jedyne co mi zgrzytało, to częste retrospekcje z nastoletniości detektywki Dobrosławy. Mnie w ogóle to nie interesowało, chciałam wiedzieć, co się dzieje w głównej osi fabularnej.

Niestety w drugiej połowie autorka wróciła do tych niezbyt udanych literackich wyborów. Akcja powieści znacznie zwolniła, żeby znowu przyspieszyć pod sam koniec. Miejscami odechciewało mi się czytać. Ponownie zmiana punktu widzenia i osoby narratorskiej, nie rozumiem tego zabiegu na tak późnym etapie. Tym bardziej, że powieść nie jest podzielona na części. Nie spodobało mi się również to, że ponownie wróciliśmy do tych samych złoli, co w pierwszym tomie, a nic na to nie wskazywało. Trochę poczułam, jakby w Rzeszowie, Krośnie i ich okolicach nie było innych postaci, które mogłyby popełniać przestępstwa. Mało tego, cały czas obracamy się w gronie tych samych osób, które się znają. Miałam wrażenie, że oglądam, którąś z kiepskich, polskich komedii, w której występuje ten sam problem.
Im dalej w las, tym moje zadowolenie z lektury malało, a ja się coraz bardziej irytowałam.

Na szczęście „Iskrę”, tak jak w przypadku I tomu, uratowało zakończenie. Może rozwiązanie intrygi kryminalnej nie było zbyt satysfakcjonujące, bo dość szybko domyśliłam się, kto jest mordercą, ale biorąc pod uwagę całą książkę, to zakończenie wypada jak najbardziej na plus. Ostatecznie powieść oceniam na tróję, bo pierwsza połowa zaostrzyła mi apetyt na coś więcej, ale niestety druga nie dowiozła. Czy kiedyś sięgnę po zakończenie tej trylogii? Nie wiem, bo widziałam, że jest podobnie skonstruowana, co „Iskra”. Nie powiem, trochę mnie to zniechęciło.

https://www.instagram.com/p/C9J4E32I1gAwA2lIrXLzR4dg1cWDNHLAgPosNA0/

Powieść mnie nie zachwyciła, a nawet trochę wkurzyła. Do połowy mi się bardzo podobała. Od razu zauważyłam poprawę stylu autorki w porównaniu z pierwszym tomem – mniej przestojów i zahamowań fabularnych, przez co akcja powieści wydała mi się płynniejsza. Lepiej mi się tę książkę czytało. Jedyne co mi...

W kontynuacji serii, "Iskra", Dobrosława Machniewicz powraca, by zmierzyć się z kolejną zagadką kryminalną. Tym razem śledztwo dotyczy serii podpaleń, które wstrząsają lokalną społecznością. Autorka pogłębia portret psychologiczny głównej bohaterki, ukazując jej zmagania z przeszłością i osobistymi dylematami. Kusiak umiejętnie splata wątki kryminalne z obyczajowymi, tworząc wielowymiarową opowieść o ludzkich namiętnościach i tajemnicach. Powieść trzyma w napięciu do ostatniej strony, oferując czytelnikowi nieoczekiwane zwroty akcji.

W kontynuacji serii, "Iskra", Dobrosława Machniewicz powraca, by zmierzyć się z kolejną zagadką kryminalną. Tym razem śledztwo dotyczy serii podpaleń, które wstrząsają lokalną społecznością. Autorka pogłębia portret psychologiczny głównej bohaterki, ukazując jej zmagania z przeszłością i osobistymi dylematami. Kusiak umiejętnie splata wątki kryminalne z obyczajowymi,...

#iskra to druga część serii #żywiołypodkarpacia
Mega dobrze mi się czytało o rejonach, które znam bardzo dobrze, bo studiowałam w Rzeszowie 5 długich lat ☺️
Zagmatwana, ale bardzo dobrze poprowadzona fabuła, która jest dwuczasowa. Mamy teraźniejszość, w której ginie dziennikarz, i mamy wyjaśnienie historii sprzed lat, gdzie drogi Dobrosławy oraz wyżej wspomnianego dziennikarza przecinają się pierwszy raz. Końcówki się kompletnie nie spodziewałam!

#iskra to druga część serii #żywiołypodkarpacia
Mega dobrze mi się czytało o rejonach, które znam bardzo dobrze, bo studiowałam w Rzeszowie 5 długich lat ☺️
Zagmatwana, ale bardzo dobrze poprowadzona fabuła, która jest dwuczasowa. Mamy teraźniejszość, w której ginie dziennikarz, i mamy wyjaśnienie historii sprzed lat, gdzie drogi Dobrosławy oraz wyżej wspomnianego...

Proza Anny Kusiak jest bliska mojemu sercu. Dlaczego? Akcja rozgrywa się w okolicach, w których się urodziłam i wychowałam. Zarówno "Rzeka", jak i "Iskra" trzymają w napięciu, bardzo dobrze się je czyta i nie można się od nich oderwać. Polecam.

Proza Anny Kusiak jest bliska mojemu sercu. Dlaczego? Akcja rozgrywa się w okolicach, w których się urodziłam i wychowałam. Zarówno "Rzeka", jak i "Iskra" trzymają w napięciu, bardzo dobrze się je czyta i nie można się od nich oderwać. Polecam.

Detektyw Dobrosława ponownie dostaje ciężką sprawę.. Tym razem zgłasza się jej dawna znajoma ze szkoły.. Jej ojciec, znany dziennikarz śledczy ginie w wypadku samochodowym, jednakże córka nie wierzy w wypadek.. Dobrosława nie chce się podjąć tej sprawy, jednakże się na to decyduje, pomimo bardzo złych uczuć, które żywiła do mężczyzny.. Czy Treter zginął w wypadku czy ktoś jednak mu w tym pomógł? Czy Pani detektyw i tym razem odkryje prawdę?

Detektyw Dobrosława ponownie dostaje ciężką sprawę.. Tym razem zgłasza się jej dawna znajoma ze szkoły.. Jej ojciec, znany dziennikarz śledczy ginie w wypadku samochodowym, jednakże córka nie wierzy w wypadek.. Dobrosława nie chce się podjąć tej sprawy, jednakże się na to decyduje, pomimo bardzo złych uczuć, które żywiła do mężczyzny.. Czy Treter zginął w wypadku czy ktoś...

Przeciętna... to i tak zawyżona opinia.

Przeciętna... to i tak zawyżona opinia.

Jeśli o mnie chodzi to straszna nuuuuda podczas czytania tej książki. Ciężko było mi dotrzeć do końca.

Jeśli o mnie chodzi to straszna nuuuuda podczas czytania tej książki. Ciężko było mi dotrzeć do końca.

Pierwsza część była jeszcze do strawienia, ale ta jest nudna. Żadnych emocji we mnie nie wywołała. Męczyłam się, czytając.

Pierwsza część była jeszcze do strawienia, ale ta jest nudna. Żadnych emocji we mnie nie wywołała. Męczyłam się, czytając.

Po przeczytaniu "Rzeki"od razu sięgnęłam po drugi tom cyklu Żywioły Podkarpacia. I nie zawiodłam się. Wiele wątków, wiele tropów. I pani detektyw. Dobrosława Machniewicz. I komisarz Czarnecki i owszem, też jest. I wyjaśnienie tajemnicy z przeszłości bohaterki. Dlatego warto zacząć czytanie od początku. I pewnie będzie cdn. Bo musi być. Może i związek dwojga bohaterów rozwinie się?

Po przeczytaniu "Rzeki"od razu sięgnęłam po drugi tom cyklu Żywioły Podkarpacia. I nie zawiodłam się. Wiele wątków, wiele tropów. I pani detektyw. Dobrosława Machniewicz. I komisarz Czarnecki i owszem, też jest. I wyjaśnienie tajemnicy z przeszłości bohaterki. Dlatego warto zacząć czytanie od początku. I pewnie będzie cdn. Bo musi być. Może i związek dwojga bohaterów...

Znacie cykl Żywioły Podkarpacia Anny Kusiak? Słyszeliście o tej serii? Muszę przyznać, że nie przepadam sięgać po książki, które są nieznanymi mi kontynuacjami poprzednich części, ponieważ zawsze mam obawy, że będę miała ciężko połapać się w fabule i nie będę umiała w pełni zżyć się z bohaterami. Jednak tej książki nie mogłam nie przeczytać i z chęcią poznałabym poprzedni tom, ponieważ czytało mi się ją rewelacyjnie. Autorka fantastycznie poprowadziła fabułę i kompletnie nie czułam, iż jest to drugi tom w którym poznajemy losy Dobrosławy. Znakomicie przemyślana fabuła, w której życie teraźniejsze przeplata się z wydarzeniami z przeszłości. Tragicznymi wydarzeniami, które przypieczętowały losy wielu ludzi…

Czasami jedna nieprzemyślana decyzja, zwykła błahostka czy nagły kaprys może sprawić, że nasze życie wskoczy na zupełnie inne tory. Nie takie jak byśmy chcieli… Podobno młodość rządzi się swoimi prawami i każdy na prawo popełniać błędy, ale co zrobić w momencie, gdy taki błąd przesądzi o czyimś życiu? Czy da się zapomnieć i żyć bez wyrzutów sumienia?

Bardzo dobry kryminał, w którym detektyw Dobrosława łączy swoje siły z komisarzem policji. Tylko czy oboje grają do tej samej bramki? Czy uda się kobiecie oddzielić przeszłość od teraźniejszości i czy dawna miłość nie przysłoni obiektywnej ocenie sytuacji?

Bawiłam się swietnie idąc śladami zbrodni seryjnego mordercy i poznając kolejne tropy. Pomimo tego, że akcja nie była szybka, to właśnie to stopniowo budowane napięcie dostarczało największych wrażeń. Jest jedna rzecz, która mnie odrobinę zezłościła. Pomimo tego, że historia była ciekawie przedstawiona, to nie lubię narzucania swoich poglądów i wrzucania ludzi do jednego worka. Nie każdy mieszkaniec Podkarpacia jest z ciemnogrodu, ma klapki na oczach i łyka jak pelikan co mu inni narzucą przyklaskując, byle tylko zapchać swoją kieszeń… Wkurzył mnie ten wątek i myślę, że jest to trochę krzywdzące, takie postrzeganie ludzi przez pryzmat tego, w którym miejscu mieszka.

Znacie cykl Żywioły Podkarpacia Anny Kusiak? Słyszeliście o tej serii? Muszę przyznać, że nie przepadam sięgać po książki, które są nieznanymi mi kontynuacjami poprzednich części, ponieważ zawsze mam obawy, że będę miała ciężko połapać się w fabule i nie będę umiała w pełni zżyć się z bohaterami. Jednak tej książki nie mogłam nie przeczytać i z chęcią poznałabym poprzedni...