Nagie słońce

Niesamowita książka socjologiczno-psychologiczna, która przez całą historię próbuje przekazać, jak ludzkość odizolowana od siebie jedynie niszczy się nawzajem, czy jest to zamykanie się w jaskiniach ze stali i oddzielenie się od reszty światów czy osiedlanie się tysiące kilometrów od siebie, jest to postać hiperboliczna całego społeczeństwa, nigdy nie powinno się stać na jej końcach. By to rozwiązać potrzebne jest przypływ nowych pomysłów i odkryć, lecz stagnacja w postaci długowieczności jest problemem, który prowadzi do końca i zaniechania jakichkolwiek procesów rozwoju umysłowego i naukowego. Jeśli ludzkość miała by przetrwać to jedynie w społeczeństwie, w przeciwnym wypadku lepiej wytworzyć społeczeństwo robotów które również są eusocjalną strukturą.

Niesamowita książka socjologiczno-psychologiczna, która przez całą historię próbuje przekazać, jak ludzkość odizolowana od siebie jedynie niszczy się nawzajem, czy jest to zamykanie się w jaskiniach ze stali i oddzielenie się od reszty światów czy osiedlanie się tysiące kilometrów od siebie, jest to postać hiperboliczna całego społeczeństwa, nigdy nie powinno się stać na...

Dobra kontynuacja „Pozytonowego detektywa”. Tak jak w poprzedniej części wątek kryminalny nie jest jakoś szczególnie rozbudowany, ale jest spójnie poprowadzony i nie ma się do czego przyczepić.
Najlepszy w tej książce jest świat, stworzony przez Asimova. Oryginalna, wciągająca rzeczywistość ludzi i robotów. Ludzi żyjących na różnych planetach w odmiennych społeczeństwach i kulturach. Wizja idealnego świata różni się w zależności od tego, z której planety się pochodzi, a każdy w pewien sposób walczy o realizację swojej wizji.
Książka jest napisana lekkim, wciągającym językiem i pomimo tego, że Asimov dokładnie opisuje otaczającą bohaterów rzeczywistość, nie zanudza technicznymi szczegółami.

Dobra kontynuacja „Pozytonowego detektywa”. Tak jak w poprzedniej części wątek kryminalny nie jest jakoś szczególnie rozbudowany, ale jest spójnie poprowadzony i nie ma się do czego przyczepić.
Najlepszy w tej książce jest świat, stworzony przez Asimova. Oryginalna, wciągająca rzeczywistość ludzi i robotów. Ludzi żyjących na różnych planetach w odmiennych społeczeństwach i...

Całą książkę oceniam bardzo pozytywnie, choć moim zdaniem jest troszkę gorsza od "Pozytonowego Detektywa". Przedstawiony obcy świat i społeczeństwo są trochę naciągane. Sama fabuła i zagadka są świetne, ale nazważniejsza jest puenta na samym końcu zawierająca refleksje głównego bohatera co do stylu życia na Ziemi. Myślę, że "Nagie Słońce" jest przede wszystkim kluczową opowieścią w szerszym kontekście uniwersum Asimova. Jako samodzielna książka nie ma racji bytu.

Całą książkę oceniam bardzo pozytywnie, choć moim zdaniem jest troszkę gorsza od "Pozytonowego Detektywa". Przedstawiony obcy świat i społeczeństwo są trochę naciągane. Sama fabuła i zagadka są świetne, ale nazważniejsza jest puenta na samym końcu zawierająca refleksje głównego bohatera co do stylu życia na Ziemi. Myślę, że "Nagie Słońce" jest przede wszystkim kluczową...

Rewelacyjna książka, która na przykładzie opisanej w niej planety Solarii pokazuje co się stanie z ludzkością jeśli odrzucimy jeden z fundamentalnych aspektów naszej natury: poczucie wspólnoty. Gdy się izolujemy od innych, zapominamy o wszystkim co nadaje sens życiu ludzkiemu: czułość, przyjaźń, miłość. I po raz kolejny Asimov zaznacza, że nasza kochana planeta Ziemia nie jest doskonała. My izolujemy się od czegoś znacznie ważniejszego, a jest tym czymś wolność jaką daje kosmos. Więc sięgnijmy gwiazd zamiast marnieć na Ziemi.

Rewelacyjna książka, która na przykładzie opisanej w niej planety Solarii pokazuje co się stanie z ludzkością jeśli odrzucimy jeden z fundamentalnych aspektów naszej natury: poczucie wspólnoty. Gdy się izolujemy od innych, zapominamy o wszystkim co nadaje sens życiu ludzkiemu: czułość, przyjaźń, miłość. I po raz kolejny Asimov zaznacza, że nasza kochana planeta Ziemia nie...

Klasyczna opowieść detektywistyczna w świecie robotów, podróży kosmicznych i kolonizacji wszechświata :) Bardzo przyjemna, pomysłowa lektura z oryginalną wizją nowych światów i ciekawymi rozważaniami na temat praw robotyki. Z każdą powieścią coraz bardziej lubię uniwersum Asimova. Na pewno będą kontynuował tę podróż. Polecam!

Klasyczna opowieść detektywistyczna w świecie robotów, podróży kosmicznych i kolonizacji wszechświata :) Bardzo przyjemna, pomysłowa lektura z oryginalną wizją nowych światów i ciekawymi rozważaniami na temat praw robotyki. Z każdą powieścią coraz bardziej lubię uniwersum Asimova. Na pewno będą kontynuował tę podróż. Polecam!

Wątek sensacyjno-obyczajowy nie najgorszy. Jest sporo zwrotów akcji i zmyłek. W zasadzie do końca nie wiadomo kto jest winny popełnienia morderstwa.

Jednak o atrakcyjności książki decyduje tło socjologiczne i filozoficzne. Autor mierzy się tu z koncepcją społeczeństwa niepracującego i żyjącego w komforcie, otoczonego robotami sługami. Wraca wątek zasadności i precyzji Trzech Praw Robotyki. Całość fabuły jest tylko tłem dla tych rozważań.

Powieść jest jak najbardziej aktualna. Wszak AI dziś otacza nas zewsząd. Roboty coraz szybciej odbierają nam pracę. Nowe pokolenia nie znają już świata bez smartfonów i automatyzacji. Do czego to prowadzi? Warto się nad tym pozastanawiać wraz z Asimovem.

Wątek sensacyjno-obyczajowy nie najgorszy. Jest sporo zwrotów akcji i zmyłek. W zasadzie do końca nie wiadomo kto jest winny popełnienia morderstwa.

Jednak o atrakcyjności książki decyduje tło socjologiczne i filozoficzne. Autor mierzy się tu z koncepcją społeczeństwa niepracującego i żyjącego w komforcie, otoczonego robotami sługami. Wraca wątek zasadności i precyzji...

„Nagie słońce” Isaaca Asimova to moja trzecia książka tego autora. Niestety „Fundacji” nie udało mi się skończyć — najpierw obejrzałam serial, a dopiero później sięgnęłam po książkę, przez co lektura nie wciągnęła mnie tak, jak powinna. Dlatego postanowiłam skupić się na cyklu o robotach.

Muszę przyznać, że w przypadku „Nagiego słońca” wątek kryminalny nie był dla mnie najważniejszy. Sięgam po ten cykl nie po to, by śledzić klasyczne zagadki detektywistyczne, ale po to, by dowiedzieć się więcej o robotach, innych planetach i — być może — zrozumieć, jak Asimov prowadzi swoją wizję ku „Fundacji”.

To, co fascynuje mnie najbardziej, to techniczne nowinki i pomysły, które Asimov wplata w swoją prozę. Często zastanawiam się, ile z tych rzeczy przewidział, a ile pozostało jedynie literacką wizją. Niesamowite jest to, że potrafił w tak przystępny sposób opisywać nowe światy, różnice kulturowe i społeczne, a jednocześnie tworzyć opowieść, która mimo upływu lat wciąż brzmi świeżo.

Dlatego nie zagadka kryminalna przyciąga mnie do jego książek, ale właśnie sposób, w jaki Asimov pokazuje przyszłość i rozwój ludzkości. Jeśli ktoś szuka klasycznych kryminałów i „pożera” jedną intrygę za drugą — to nie jest najlepszy wybór. Ale jeśli, tak jak ja, chce się zanurzyć w tym niezwykłym uniwersum, z jego robotami, technologią i wizją przyszłości, to zdecydowanie polecam.

„Nagie słońce” Isaaca Asimova to moja trzecia książka tego autora. Niestety „Fundacji” nie udało mi się skończyć — najpierw obejrzałam serial, a dopiero później sięgnęłam po książkę, przez co lektura nie wciągnęła mnie tak, jak powinna. Dlatego postanowiłam skupić się na cyklu o robotach.

Muszę przyznać, że w przypadku „Nagiego słońca” wątek kryminalny nie był dla mnie...

Tuż po zakończeniu piątego tomu Fundacji, zapragnąłem bardziej zgłębić historię ukazanych tam planet, poczytać o genezie konliktu przestrzeńców i ziemian, a także poznać bliżej postaci Elijaha Baleya i Daneela R. Olivawa.

"Pozytonowego detektywa" przeczytałem niemal jednym tchem. Zarówno rozwiązanie zagadki, jak i konkluzja robota na ostatniej stronie były dla mnie mocno satysfakcjonujące.

Nagie słońce połknąłem również dość szybko. Jakby nie było, jest to historia krótsza niż poprzedniczka i da się ją przeczytać jednego dnia.
Mam jednak wrażenie, że kryminalnie nieco bardziej kuleje. Asimov oczywiście zadbał aby pełen motyw zbrodni i jego narzędzie zostało w całości objawione w finale, ale mimo wszystko jest to już opowieść bardziej przewidywalna.

Historia planety Solarii, ukazana w tej części sagi o robotach to też ostrzeżenie dla nas - dzisiejszych ludzi. Jej przesłanie o stadnych potrzebach człowieka jest dość ponadczasowe. Szczególnie w post-covidowym świecie, gdzie coraz częściej wkraczamy do home-office zamiast do klasycznego biura a szkoły prowadzą zajęcia w chmurze.

Mimo iż liczyłem na coś nieco innego, to i tak uwielbiam Asimova za jego umiejętne łączenie science fiction z filozofią i socjologią. Tego tutaj nie brakuje. Czuję jednak pewien niedosyt, stąd tylko sześć gwiazdek.

Tuż po zakończeniu piątego tomu Fundacji, zapragnąłem bardziej zgłębić historię ukazanych tam planet, poczytać o genezie konliktu przestrzeńców i ziemian, a także poznać bliżej postaci Elijaha Baleya i Daneela R. Olivawa.

"Pozytonowego detektywa" przeczytałem niemal jednym tchem. Zarówno rozwiązanie zagadki, jak i konkluzja robota na ostatniej stronie były dla mnie mocno...

Jest coraz lepiej. Wątki detektywistyczne toczą się podobnie jak w tomie poprzednim, ale świat przedstawiony jest tutaj znacznie ciekawszy. No i daje okazję Asimovowi do przemycenia wielu swoich przemyśleń na temat rozwoju technologii i społeczeństwa na Ziemi i innych planetach, co jest ciekawe, mądre i nadal aktualne - pół wieku minęło, ale przyszłość spisana przez Asimova nadal jest daleko przed nami. Może nie cała, ale pewne jej aspekty. Miejmy nadzieje, że tylko te najlepsze.

Opis spotkań wirtualnych bardzo mi się podobał, to musiała być ciekawa lektura jeżeli ktoś trafił na nią w pandemii.

Jest coraz lepiej. Wątki detektywistyczne toczą się podobnie jak w tomie poprzednim, ale świat przedstawiony jest tutaj znacznie ciekawszy. No i daje okazję Asimovowi do przemycenia wielu swoich przemyśleń na temat rozwoju technologii i społeczeństwa na Ziemi i innych planetach, co jest ciekawe, mądre i nadal aktualne - pół wieku minęło, ale przyszłość spisana przez Asimova...

Prawdziwe arcydzieło science fiction – inteligentne, wciągające i zaskakująco aktualne. Asimov łączy wciągający wątek detektywistyczny z głęboką refleksją nad samotnością, technologią i naturą człowieczeństwa. Świetnie skonstruowany świat i błyskotliwy duet Elijah Baley – R. Daneel Olivaw sprawiają, że trudno się oderwać. Klasyka, która nie starzeje się ani na chwilę.

Prawdziwe arcydzieło science fiction – inteligentne, wciągające i zaskakująco aktualne. Asimov łączy wciągający wątek detektywistyczny z głęboką refleksją nad samotnością, technologią i naturą człowieczeństwa. Świetnie skonstruowany świat i błyskotliwy duet Elijah Baley – R. Daneel Olivaw sprawiają, że trudno się oderwać. Klasyka, która nie starzeje się ani na chwilę.