Zgon wrześniowego solenizanta

Przyjaciele Macieja powinni się bać, bo to już jest schemat. Gdy on się pojawia, to pojawia się też trup XD

Przyjaciele Macieja powinni się bać, bo to już jest schemat. Gdy on się pojawia, to pojawia się też trup XD

Kolejna książka z serii i kolejny miesiąc, pasujący idealnie do obecnych dni. Jest to ponownie bardzo krótka historia, która ma zarówno swoje plusy, jak i minusy. Wśród plusów na bank to, że można przez nią szybko przebrnąć, z reguły nawet na jeden raz. Ma to automatycznie pewien minus - nie mamy zbyt mocno rozwiniętej fabuły. Brakuje głębszego poznania bohaterów, czy samej sprawy. Ostatnimi czasy o wiele bardziej przypadają mi do gustu nieco bardziej rozwinięte historie, ale nie wykluczam sięgnięcia po następne części, zwłaszcza w nadchodzących miesiącach. Trudno bardziej rozwinąć się nad samą fabułą, bowiem jest ona faktycznie na tyle krótka, że każdy następny fakt może okazać się spoilerem.

Kolejna książka z serii i kolejny miesiąc, pasujący idealnie do obecnych dni. Jest to ponownie bardzo krótka historia, która ma zarówno swoje plusy, jak i minusy. Wśród plusów na bank to, że można przez nią szybko przebrnąć, z reguły nawet na jeden raz. Ma to automatycznie pewien minus - nie mamy zbyt mocno rozwiniętej fabuły. Brakuje głębszego poznania bohaterów, czy samej...

Nie sądziłam, że zwykła, wrześniowa impreza urodzinowa może wciągnąć mnie w kryminalną intrygę. A jednak – Agnieszka Pruska zrobiła to po raz kolejny. „Zgon wrześniowego solenizanta” przeczytałam jednym tchem i nie tylko dlatego, że jest to bardzo krótka forma literacka.

Maciej Gromski to bohater nietuzinkowy – niby spokojny, niby zwykły gość z imprezy, a jednak, gdy trup pada na parkiet, nagle przeistacza się w bystrego obserwatora i nieformalnego śledczego. Współpraca z policją? Może i przypadkowa, ale jaka ciekawa! W tej książce nikt nie jest bezpieczny od podejrzeń – nawet najbliżsi przyjaciele przestają być tacy „dobrzy”, gdy w grę wchodzi zbrodnia.

Atmosfera? Gęsta jak dym ze świeczek na torcie. Styl? Lekki, a jednocześnie celny jak rzut nożem (czyżby zbrodniczy rekwizyt?). Pruska z finezją podkłada fałszywe tropy, miesza w głowach i każe nam kwestionować każde słowo, każdą intencję. A zakończenie? Satysfakcjonujące, ale nieoczywiste – dokładnie tak, jak lubię.

Ta książka to coś więcej niż kryminał to spotkanie towarzyskie z trupem w tle, gdzie każdy kieliszek szampana może być ostatnim. Zdecydowanie polecam.

Nie sądziłam, że zwykła, wrześniowa impreza urodzinowa może wciągnąć mnie w kryminalną intrygę. A jednak – Agnieszka Pruska zrobiła to po raz kolejny. „Zgon wrześniowego solenizanta” przeczytałam jednym tchem i nie tylko dlatego, że jest to bardzo krótka forma literacka.

Maciej Gromski to bohater nietuzinkowy – niby spokojny, niby zwykły gość z imprezy, a jednak, gdy trup...

68/52

68/52

Świetna intryga, niespodziewany trup i sprawca. Tragiczny finał imprezy. Polecam!

Świetna intryga, niespodziewany trup i sprawca. Tragiczny finał imprezy. Polecam!

Zupełnie nie rozumiem czemu przyjaciele i koledzy mówią o sobie po nazwisku.

Zupełnie nie rozumiem czemu przyjaciele i koledzy mówią o sobie po nazwisku.

„Zgon wrześniowego solenizanta” Agnieszka Pruska – kolejne spotkanie z Gromskim, który już przyzwyczaił mnie do tego, że wpada w kolejne tarapaty. Tym razem solenizant niestety nie zakończył swojej imprezy tak, jak planował. Kto i dlaczego postanowił go zabić? Kolejna część z cyklu 12 opowiadań. Bardzo mi się podoba taka wersja Agnieszki. Z niecierpliwością czekam na następne opowiadania

„Zgon wrześniowego solenizanta” Agnieszka Pruska – kolejne spotkanie z Gromskim, który już przyzwyczaił mnie do tego, że wpada w kolejne tarapaty. Tym razem solenizant niestety nie zakończył swojej imprezy tak, jak planował. Kto i dlaczego postanowił go zabić? Kolejna część z cyklu 12 opowiadań. Bardzo mi się podoba taka wersja Agnieszki. Z niecierpliwością czekam na...

Rozumiem, że to mają być proste historyjki, ale tym razem to już przesada. Jeszcze się dobrze nie zaczyna, a już się rozwiązuje i kończy.
Jest to tym bardziej irytujące, że Woblink chce za te 20 min. czytania 18zł, a Legimi liczy jako jedną pełnoprawną pozycję w abonamencie na Kindla.

Rozumiem, że to mają być proste historyjki, ale tym razem to już przesada. Jeszcze się dobrze nie zaczyna, a już się rozwiązuje i kończy.
Jest to tym bardziej irytujące, że Woblink chce za te 20 min. czytania 18zł, a Legimi liczy jako jedną pełnoprawną pozycję w abonamencie na Kindla.

Wrześniowe opowiadanie trzyma wysoki poziom jaki znamy z poprzednich części. Opowadanie nie jest długie, ale intryga jest bardzo ciekawa. Autorka po raz kolejny udowadnia, że posiada bardzo dobry warsztat literacki oraz dużą wiedzę z zakresu kryminalistyki. Gorąco polecam i z niecierpliwością czekam na kolejną część.

Wrześniowe opowiadanie trzyma wysoki poziom jaki znamy z poprzednich części. Opowadanie nie jest długie, ale intryga jest bardzo ciekawa. Autorka po raz kolejny udowadnia, że posiada bardzo dobry warsztat literacki oraz dużą wiedzę z zakresu kryminalistyki. Gorąco polecam i z niecierpliwością czekam na kolejną część.

To już z kolei trzecie opowiadanie Agnieszki Pruskiej z cyklu o przygodach Macieja Gromskiego. Tym razem mężczyzna ma nadzieję jedynie na szampańską zabawę i poznanie kilku pięknych pań. Zabawa trwa w najlepsze, ale wiadomo, że tam gdzie morze alkoholu, tam i morze problemów. Staje się on świadkiem pewnej kłótni, a także zostaje zamknięty w łazience, kiedy to słyszy rumor na basenie. Starając się, by się nie poślizgnąć, biegnie najszybciej jak umie do innego wyjścia, a kiedy w końcu udaje mu się dostać na basen… Nie tego, nie mogę wam zdradzić! Zapewniam, że ta historia ponownie was wciągnie i podda testowi, czy prawdziwi z was detektywi, czy tylko tacy pod przykrywką. Maciej Gromski ma serdecznie dość. Gdzie się nie pojawi tam kogoś mordują, a on znajduje się w centrum wydarzeń. Nie jego wina, że siostra jest policjantką, a on odziedziczył spryt i detektywistyczne myślenie… Mężczyzna ponownie angażuje się w śledztwo i z coraz większym zdziwieniem obserwuje zachowanie swoich przyjaciół. Kto zabił? I po co? Ponownie muszę napisać, że szkoda, że opowiadania mają to do siebie, że trwają zbyt krótko. Nim się czytelnik zdąży porządnie zaznajomić z fabułą i samymi bohaterami, a tu już następuje koniec. Agnieszka Pruska ponownie mnie nieco zaskoczyła obrotem spraw, bo oczywiście nie potrafiłam dojść do tego, kto tym razem był mordercą. Czytało mi się tę historię bardzo przyjemnie i płynnie, tutaj nie było zupełnie miejsca na nudę. Kocham całym sercem twórczość autorki i mogę się nawet pokusić o stwierdzenie, że po co bym nie sięgnęła spod jej pióra, to na pewno mi się spodoba. Mam nadzieję, że o Macieju Gromskim powstanie odrębna książka, bo mogłabym przeżywać jego przygody wciąż i wciąż. Szczerze polecam!

To już z kolei trzecie opowiadanie Agnieszki Pruskiej z cyklu o przygodach Macieja Gromskiego. Tym razem mężczyzna ma nadzieję jedynie na szampańską zabawę i poznanie kilku pięknych pań. Zabawa trwa w najlepsze, ale wiadomo, że tam gdzie morze alkoholu, tam i morze problemów. Staje się on świadkiem pewnej kłótni, a także zostaje zamknięty w łazience, kiedy to słyszy rumor...