Zachód słońca na Santorini. Ciemniejsza strona Grecji

Jakoś mnie ta książka nie przekonała. Chociaż czytało mi się ją dosyć przyjemnie i potrafię docenić autora za dojrzałe podejście do tematu, tym bardziej że książka miała zabarwienie bardzo osobiste. Autor, będąc Polakiem greckiego pochodzenia, po wielu latach wraca do miejsca swojego urodzenia, próbując zrozumieć własne korzenie. Książka zaczyna się zabawną sceną przy kontroli granicznej na granicy między Bułgarią a Grecją, kiedy autor chce jechać autokarem do kraju, do którego zmierza. Na granicy zostaje zatrzymany i zostaje mu postawiony luźny zarzut dezercji. Dalej nie jest już tak humorystycznie – autor zaczyna poznawać współczesną Grecję, kraj, który wielu z nas zna z wakacji albo z pocztówek, kraj wiecznego słońca, dziś jednak naznaczony potężnym kryzysem społecznym, gospodarczym i politycznym. Autor z bliska obserwuje przemiany, jakie nastąpiły w Grecji na przełomie ostatnich lat – kryzys gospodarczy wywołany nadmiernymi wydatkami, na który nałożyły się napięcia na granicy z Turcją. Wszystko to doprowadziło do polaryzacji społecznej i radykalizacji niektórych warstw obywatelskich. Obraz ten zdecydowanie kłóci się z wizją Grecji, jaką wiele osób ma w swojej głowie – pełnej słońca i beztroski. Naprawdę warto czytać takie książki, aby zdawać sobie sprawę, że świat nie jest taki, jaki nam się może na pierwszy rzut oka wydawać – nie jest czarno-biały, a pełen kontrastów, potrafi być piękny, a jednocześnie brutalny, otwarty dla swoich, zamknięty dla innych, choć każdy jest człowiekiem.

Jakoś mnie ta książka nie przekonała. Chociaż czytało mi się ją dosyć przyjemnie i potrafię docenić autora za dojrzałe podejście do tematu, tym bardziej że książka miała zabarwienie bardzo osobiste. Autor, będąc Polakiem greckiego pochodzenia, po wielu latach wraca do miejsca swojego urodzenia, próbując zrozumieć własne korzenie. Książka zaczyna się zabawną sceną przy...

Bardzo mocna książka! Jeżeli sądzisz, że poczujesz tu lekki klimat wakacyjnej Grecji to jesteś w błędzie. To porażająca opowieść o mrocznej stronie greckiego nacjonalizmu - sprawy jak najbardziej współczesnej i bolesnej. Warto przeczytać, aby dowiedzieć się więcej o kraju, który tak chętnie Polacy odwiedzają i widzą w nim tylko błogi raj.

Bardzo mocna książka! Jeżeli sądzisz, że poczujesz tu lekki klimat wakacyjnej Grecji to jesteś w błędzie. To porażająca opowieść o mrocznej stronie greckiego nacjonalizmu - sprawy jak najbardziej współczesnej i bolesnej. Warto przeczytać, aby dowiedzieć się więcej o kraju, który tak chętnie Polacy odwiedzają i widzą w nim tylko błogi raj.

Druga część " Gorzkich Pomarańczy" równie ciekawa. Grecja zawsze kojarzyła mi się ze słońcem i mrożoną kawą. Ta ciemna strona dość mnie zaskoczyła. Bardzo podobał mi się osobisty wątek autora.

Druga część " Gorzkich Pomarańczy" równie ciekawa. Grecja zawsze kojarzyła mi się ze słońcem i mrożoną kawą. Ta ciemna strona dość mnie zaskoczyła. Bardzo podobał mi się osobisty wątek autora.

Nie rozczarujcie się faktem, że książka zupełnie nie jest o Santorini. ;) Sturis ponownie połączył reporterskim sznytem wiele wydarzeń politycznych/ustrojowych/społecznych współczesnej historii Grecji ze swoimi indywidualnymi przeżyciami. Rzeczywiście są to bardziej wnikliwe i rozbudowane "Gorzkie pomarańcze" - pełne kontrastów, osobistych historii bohaterów i Autora, ale równocześnie mocno osadzone w chronologii wydarzeń ważnych dla Hellady. Jeśli ktoś z Was nie słyszał nigdy o Złotym Świcie - z tej książki płyną najważniejsze fakty na temat tego ugrupowania. Pojawia się też temat patriarchatu, podziału ról społecznych, bolesny temat uchodźców. Lektura nie jest najłatwiejsza, momentami ciężar wydarzeń daje w kość, ale jeśli ktoś jest prawdziwym miłośnikiem Grecji - może dużo się dowiedzieć. To pozycja na pewno lepsza na jesienne wieczory, niż na wakacje na plaży.

Nie rozczarujcie się faktem, że książka zupełnie nie jest o Santorini. ;) Sturis ponownie połączył reporterskim sznytem wiele wydarzeń politycznych/ustrojowych/społecznych współczesnej historii Grecji ze swoimi indywidualnymi przeżyciami. Rzeczywiście są to bardziej wnikliwe i rozbudowane "Gorzkie pomarańcze" - pełne kontrastów, osobistych historii bohaterów i Autora, ale...

Świetna książka! Czytając można było przenieść się do czasów opisywanych wydarzeń. Polecam!

Świetna książka! Czytając można było przenieść się do czasów opisywanych wydarzeń. Polecam!

Lecąc na tegoroczną majówkę do Grecji trzeba było sobie wyszukać coś w " temacie" ; ) Padło na "Zachód słońca na Santorini. Ciemniejsza strona Grecji” Dionisiosa Sturisa.
Kontynuacja "Grecja. Gorzkie pomarańcze" bardzo osobistego, czasem mocno stronniczego reporterskiego przedstawienia ciemniejszej i bardziej mrocznej Grecji.
Generalnie niezła, zresztą 3 książki(ta, Gorzkie pomarańcze oraz "Nowe życie") o Grecji I Grekach autora które przesłuchałem są w podobnym nacechowanym silnymi emocjami tonie. Może czasem razić takie "wyciąganie rodzinnych brudów" na światło dzienne ale dodaje dużej dozy realizmu do treści.
Polecam czytelnikom chcącym poznać Grecję i Greków troszkę z innej strony niż tylko z wakacyjnych wyjazdów.

Lecąc na tegoroczną majówkę do Grecji trzeba było sobie wyszukać coś w " temacie" ; ) Padło na "Zachód słońca na Santorini. Ciemniejsza strona Grecji” Dionisiosa Sturisa.
Kontynuacja "Grecja. Gorzkie pomarańcze" bardzo osobistego, czasem mocno stronniczego reporterskiego przedstawienia ciemniejszej i bardziej mrocznej Grecji.
Generalnie niezła, zresztą 3 książki(ta,...

Sturis ma ten szczególny dar, że nawet jeśli pisze o rzeczach mrocznych i nieprzyjemnych, to i tak ma się ochotę pojechać do krainy, którą opisuje. „Zachód słońca…” to poruszająca historia głośnego procesu nazistowskiego Złotego Świtu przepleciona z osobistą historią próby poradzenia sobie z własną greckością i rodzinnymi demonami. czytam już drugi raz, absolutnie świetne.

Sturis ma ten szczególny dar, że nawet jeśli pisze o rzeczach mrocznych i nieprzyjemnych, to i tak ma się ochotę pojechać do krainy, którą opisuje. „Zachód słońca…” to poruszająca historia głośnego procesu nazistowskiego Złotego Świtu przepleciona z osobistą historią próby poradzenia sobie z własną greckością i rodzinnymi demonami. czytam już drugi raz, absolutnie świetne.

Dobrze się słuchało. Bardzo silny w tej książce jest wątek osobisty, który rzutuje na interpretację różnych opisanych zdarzeń. Trochę za mało reportażu w reportażu. Bardziej z tego wyszła powieść biograficzna.

Dobrze się słuchało. Bardzo silny w tej książce jest wątek osobisty, który rzutuje na interpretację różnych opisanych zdarzeń. Trochę za mało reportażu w reportażu. Bardziej z tego wyszła powieść biograficzna.

Jako całokształt jest to wartościowa pozycja. Przedstawia Grecję z innej perspektywy, zaskakującej, ale i druzgocącej dla przeciętnego polskiego czytelnika. Zupełnie się tego nie spodziewałam z czym przyszło mi się zmierzyć w tej lekturze. Umiejętnie historia polityczno- historyczna w Grecji przepleciona jest z historią życiową głównego bohatera, autora książki. Bardzo poruszyły mnie jego losy, przede wszystkim w kontekście ojca. Uderzyło mnie to bardzo, czułam ogromną empatię, żal, zawód i oburzenie. Nie rozumiem jego niegodziwego zachowania, ale oburza mnie też otoczenie, które to zachowanie tłumaczy, tuszuje, akceptuje, a wręcz wspiera. I to zazwyczaj kobiety, które z rąk tych samych mężczyzn, w szczególności w greckim społeczeństwie cierpią. W ogóle ten podział mężczyzna - kobieta w Grecji wydaje się mocno kontrastować, wnioskuję z opisu w książce. Ciekawie jest to porównać do tego co mamy w Polsce, również w kontekście ksenofobii i rasizmu.
Z minusów to podalabym przede wszystkim jednak brak obiektywizmu autora: jedną stronę w pełni wybiela, gdzie w kontekście aktualnie trwającej rozprawy morderstwa młodej dziewczyny w Grecji poprzez obywatela Bangladeszu kłuje mnie w oczy. Poza tym niektóre wątki historyczne były dla mnie dość uciążliwe, ale to moje personalne preferencje. Warto przeczytać i poznać mroczną stronę Grecji.

Jako całokształt jest to wartościowa pozycja. Przedstawia Grecję z innej perspektywy, zaskakującej, ale i druzgocącej dla przeciętnego polskiego czytelnika. Zupełnie się tego nie spodziewałam z czym przyszło mi się zmierzyć w tej lekturze. Umiejętnie historia polityczno- historyczna w Grecji przepleciona jest z historią życiową głównego bohatera, autora książki. Bardzo...

Ogromna dawka informacji na temat Grecji w kolejnej odsłonie książki Dionisiosa Sturisa. Podobnie jak w poprzedniej części, przekonuje mnie dynamika opowieści i nieoczywisty format - mieszanka reportażu i prywatnych opowieści. Z tego połączenia powstała niezwykle ciekawa książka, opisująca wiele szczegółów, ukazujących definicję greckości. Historie i wydarzenia przedstawione w "Zachodzie słońca na Santorini" są przerażające, przejmujące, a chwilami szokujące. To nie jest lekka opowieść z Santorini w roli głównej. To opowieść o mrocznej stronie Grecji, której nikt nie zobaczy w kolorowym folderze biura podróży czy typowych zdjęciach w social mediach. To książka o cierpieniach Greków i ludzi, którzy chcieli zbudować nowe życie w ich pięknym kraju. Bardzo polecam, również w formie audiobooka.

Ogromna dawka informacji na temat Grecji w kolejnej odsłonie książki Dionisiosa Sturisa. Podobnie jak w poprzedniej części, przekonuje mnie dynamika opowieści i nieoczywisty format - mieszanka reportażu i prywatnych opowieści. Z tego połączenia powstała niezwykle ciekawa książka, opisująca wiele szczegółów, ukazujących definicję greckości. Historie i wydarzenia...