Sanditon (wydanie serialowe)

Gdyby to była autorska książka Kate Riordan, na pewno zbierała by lepsze opinie. Sama historia jest naprawdę interesujące i mile się ją czyta. Natomiast nie dorównuje to stylowi Jane Austen.

Po przeczytaniu początku oryginału, widać że nawet on został zmieniony, dzięki czemu cała książka ma jednakowy format, natomiast jest ona dużym rozczarowaniem dla czytelnika, który szuka prawdziwej Jane Austen.

Gdyby to była autorska książka Kate Riordan, na pewno zbierała by lepsze opinie. Sama historia jest naprawdę interesujące i mile się ją czyta. Natomiast nie dorównuje to stylowi Jane Austen.

Po przeczytaniu początku oryginału, widać że nawet on został zmieniony, dzięki czemu cała książka ma jednakowy format, natomiast jest ona dużym rozczarowaniem dla czytelnika, który...

Ta książka to beletryzacja scenariusza, na podstawie którego powstał serial telewizyjny.
Jane Austen zaczęła pisać powieść „Sanditon‟, jednak nigdy jej nie ukończyła. To, co zrobiła z tą historią Kate Riordan to jakieś nieporozumienie, to profanacja twórczości Jane. Szkoda na to czasu.

Ta książka to beletryzacja scenariusza, na podstawie którego powstał serial telewizyjny.
Jane Austen zaczęła pisać powieść „Sanditon‟, jednak nigdy jej nie ukończyła. To, co zrobiła z tą historią Kate Riordan to jakieś nieporozumienie, to profanacja twórczości Jane. Szkoda na to czasu.

Książka jest beletryzacją scenariusza serialu i tak naprawdę ma niewiele wspólnego z pisarstwem Jane Austen. Pierwsze strony, owszem (Jane Austen zdążyła napisać zaledwie około 60 stron rękopisu przed smiercią) czyta się jak wstęp do jej klasycznych powieści, które znamy i uwielbiamy. Niestety dalej toczymy się po równi pochyłej - słownictwo (dziwka i fiut u Jane?),dialogi, opisy zwyczajów i zachowań, głębia postaci i ich pobudki, zakończenie, nic tu się nie spina. To smutne, bo pokładałam spore nadzieje w tej nowej-starej książce z nazwiskiem Austen na okładce.

Książka jest beletryzacją scenariusza serialu i tak naprawdę ma niewiele wspólnego z pisarstwem Jane Austen. Pierwsze strony, owszem (Jane Austen zdążyła napisać zaledwie około 60 stron rękopisu przed smiercią) czyta się jak wstęp do jej klasycznych powieści, które znamy i uwielbiamy. Niestety dalej toczymy się po równi pochyłej - słownictwo (dziwka i fiut u Jane?),...

Profanacja.
Należało napisać tekst od początku i podać informację o źródle inspiracji a nie zestawiać ze sobą te dwa zupełnie odmienne utwory.

Profanacja.
Należało napisać tekst od początku i podać informację o źródle inspiracji a nie zestawiać ze sobą te dwa zupełnie odmienne utwory.

Zdecydowanie lepiej obejrzeć pierwszy sezon serialu. Tak jak ktoś tu pisał, książka nie wnosi nic nowego. Powinna dodać postaciom jakiejś głębi emocjonalnej, a tymczasem to tylko opis wydarzeń i zachowań. A jeszcze tłumaczenie z angielskiego kuleje jak te wysokie zdolności lekarza...
Na pewno dobra, żeby przypomnieć sobie serial ;)

Zdecydowanie lepiej obejrzeć pierwszy sezon serialu. Tak jak ktoś tu pisał, książka nie wnosi nic nowego. Powinna dodać postaciom jakiejś głębi emocjonalnej, a tymczasem to tylko opis wydarzeń i zachowań. A jeszcze tłumaczenie z angielskiego kuleje jak te wysokie zdolności lekarza...
Na pewno dobra, żeby przypomnieć sobie serial ;)

Książka daleka jest od ducha powieści Austen, odnoszę też wrażenie, że - niestety - Autorka nie zrobiła wystarczającego researchu dotyczącego obowiązujących w XIX wieku zasad dobrego wychowania czy pewnych szczegółów, np. tego, jak wyglądały wówczas bale. Fabuła banalna i niezaskakujaca, postaci płytkie i trudne do polubienia, zakończenie co najmniej rozczarowujące. Z pewnością nie przeczytam powieści po raz drugi i nikomu jej nie polecę.

Książka daleka jest od ducha powieści Austen, odnoszę też wrażenie, że - niestety - Autorka nie zrobiła wystarczającego researchu dotyczącego obowiązujących w XIX wieku zasad dobrego wychowania czy pewnych szczegółów, np. tego, jak wyglądały wówczas bale. Fabuła banalna i niezaskakujaca, postaci płytkie i trudne do polubienia, zakończenie co najmniej rozczarowujące. Z...

Przejrzałam tę książkę z grubsza i jest to powieściowa wersja scenariusza serialu 1:1. Niestety nie wnosi niczego nowego. Nie uważam, żeby sama historia była jakaś zła, jest całkiem wciągająca, ale powtórzę to co pewnie wszyscy przede mną - nie ma za wiele wspólnego z pisarstwem Jane Austen. Książka jest zbyt prostacka i banalna.
Austen była prawdziwą damą i czuć to w jej dziełach, a mimo to potrafiła przemycać cięty humor i komentarze dotyczące społeczeństwa.
Sanditon pisanej przez Kate Riordan bliżej do Bridgertonów.
Jeśli ktoś chce poznać tę historię to lepiej obejrzeć serial. Przynajmniej jest ładnie wykonany (a opisy w książce dotyczące bohaterów i świata są bardzo ubogie).

Przejrzałam tę książkę z grubsza i jest to powieściowa wersja scenariusza serialu 1:1. Niestety nie wnosi niczego nowego. Nie uważam, żeby sama historia była jakaś zła, jest całkiem wciągająca, ale powtórzę to co pewnie wszyscy przede mną - nie ma za wiele wspólnego z pisarstwem Jane Austen. Książka jest zbyt prostacka i banalna.
Austen była prawdziwą damą i czuć to w jej...

Niespodziewanie bardzo fajnie się czytało, zero nudy😊

Niespodziewanie bardzo fajnie się czytało, zero nudy😊

Stylu Jane Austen nie da się podrobić , dlatego wszystkie jej książki są ponadczasowe ale Kate Riordan bardzo ciekawie przedstawiła historię bohaterów Sanditon , tym bardziej że sama jest pasjonatką Jane Austen.

Stylu Jane Austen nie da się podrobić , dlatego wszystkie jej książki są ponadczasowe ale Kate Riordan bardzo ciekawie przedstawiła historię bohaterów Sanditon , tym bardziej że sama jest pasjonatką Jane Austen.

Lepiej obejrzeć serial. Książka nie wnosi nic dodatkowego.

Lepiej obejrzeć serial. Książka nie wnosi nic dodatkowego.