Mira. Po prostu kobieta

Opowieść o życiu Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej. Szalone życie w szalonych czasach. Uwielbiam okres międzywojenny i jego bohaterki. Klimat, budzenie się do życia nowej Polski, spotkania poetów, rozwój inżynierii. Czasy magiczne i zaraz po nich czasy upiorne, czasy wojny i na koniec czasy komunistyczne.
Trudno mi określić jakościowo tą pozycję. Z jednej strony napisana ze szczegółami, prawie wchodząca w myśli bohaterki, znajomość intymnych wydarzeń wynika z wyobraźni autorki, niekoniecznie z dokumentacji. Choć może się mylę. Nie ma jasnej wskazówki w tekście w tym temacie. Z drugiej ominięte całe połacie czasu lub opowiedziane pokrótce, liźnięte niejako. Powojenna część życia prawie zupełnie zignorowana. A gdzie Mazowsze? Książka bardzo nierówna. Raz stwarza pozory dokumentacyjnej. Są zdjęcia i jest to niewątpliwie największa zaleta tej książki. Potem nagłe przeskoki w czasie i wchodzimy w tryb prawie powieściowy.
Całkiem szeroki materiał jaki został zaprezentowany mimo wszystko robi wrażenie. Pozycja dla miłośników aktorki i śpiewaczki. Ale też niezła dawka wiedzy dla tych, którzy losy kobiety z małego miasteczka, która zapracowała na swoją karierę, popularność, chcieliby dopiero poznać.

Opowieść o życiu Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej. Szalone życie w szalonych czasach. Uwielbiam okres międzywojenny i jego bohaterki. Klimat, budzenie się do życia nowej Polski, spotkania poetów, rozwój inżynierii. Czasy magiczne i zaraz po nich czasy upiorne, czasy wojny i na koniec czasy komunistyczne.
Trudno mi określić jakościowo tą pozycję. Z jednej strony napisana ze...

Przykład wzorowego grafomaństwa. Tylko dla totalnie zdeterminowanych!

Przykład wzorowego grafomaństwa. Tylko dla totalnie zdeterminowanych!

Czerwiec…W końcu mamy za oknem upragnione lato! Wieczory powoli zaczynają się robić magiczne. Uwielbiam ten moment dnia kiedy można usiąść na balkonie w wygodnym fotelu, otulić się kocem i zaczytać się w jakiejś cudownej powieści. To chyba jest to co wszystkie mole książkowe lubią najbardziej ( a przynajmniej ja!).

Nowy miesiąc otwieramy recenzją wyjątkowej książki. Najnowsza książka Agnieszki L. Janas pod tytułem Mira. Po prostu kobieta opisuje życie kobiety barwnej niczym motyl, która szczególnie zapisała się na kartach historii polskiej sztuki dwudziestolecia międzywojennego. Książka jest pewnego rodzaju hołdem autorki dla tej wielkiej artystki ponieważ została wydana w jej 120 urodziny.

Powieść podzielona jest na sześć rozdziałów, gdzie każdy z nich w bardzo barwny i interesujący sposób opisuje życie Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej.



Mira od samego początku nie miała prostego życia. Los jej nie oszczędzał,a jej życie rodzinne nie było usłane różami. Dziewczyna straciła ojca w dość młodym wieku, matka jej ponownie wyszła za mąż tracąc wtedy totalnie zainteresowanie swoja dorastająca córką. Co więcej, swoje problemy małżeńskie i brak zainteresowania ze strony męża zrzucała na córkę obwiniając ją dosłownie o wszystko.



Dziewczyna pod wpływem matki i otoczenia szybko wychodzi za mąż za swojego korepetytora, zdolnego muzyka Jana Zimińskiego. Ten krok jednak nie jest dla niej zbyt dobry, związek ten od samego początku wydaje się być skazany na niepowodzenie. Mąż był od niej dużo starzy i dość gburowaty, nie stronił od zabaw i alkoholi a co najgorsze nie za bardzo interesowały go potrzeby młodej żony.



Jedynym plusem tego małżeństwa było dla Marianny to, że jej męża od zawsze ciągnęło do wielkiego świata. Jan czuł, że jest stworzony do wielkiej kariery i mocno wierzył, że swoim talentem uda mu się wybić w Warszawie. Mania po ślubie od razu rozpoczęła karierę w lokalnym teatrze, początkowo były to małe rólki. Im bardziej rozkręcała się jej kariera w teatrze tym gorzej działo się w jej małżeństwie. Pewnego dnia na scenie dostrzegł ją impresario teatralny z Warszawy i zaproponował prace w kabarecie. Gaża jaką otrzymała była na tyle wysoka, że Jan zdecydował o szybkiej przeprowadzce do wielkiego miasta. Liczył, że jego marzenia o wielkiej sławie w końcu się spełnią.



Tu kariera Mani nabrała tempa i pomimo kilku porażek dziewczyna powili pnie się w górę… a jej mąż stacza coraz bardziej w dół. Po pewnej nocnej awanturze… małżeństwo Mani zakończyło się z wielkim hukiem. Kobieta w końcu uwolniła się od oprawcy i uzyskała upragnioną wolność. I tu wkraczamy do wielkiego świata teatru, kabaretu i sztuki…



Nie chcę zdradzać za wiele ponieważ sami powinniście sięgnąć po tę cudowną historię kobiety barwnej niczym ptak. Mira w swoim życiu zaznała wielu upadków jak i wzlotów. Początkowo żyła pod dyktando matki później męża. Jednak trafiła na mądrych ludzi, którzy podali jej rękę i dzięki temu była w stanie rozwinąć skrzydła.



Mira dziś może stanowić dla wielu kobiet za wzór do naśladowania za swoja wytrwałość w dążeniu do celu i ogromnej chęci spełniania swoich marzeń. Artystka ta żyła na własnych warunkach, jednak aby dość do tego etapu życie dało jej trudną lekcję. Wcześniej znam postać Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej, jednak nie interesowałam się tą postacią za bardzo. I to ogromny mój błąd!. Wiedziałam, że była to wielka artystka jednak dziś po przeczytaniu tej książki jest ona moją inspiracją! Czytając ją uzmysłowiłam sobie, że przecież mam tylko jedno życie, którego nikt za mnie nie przeżyje i nawet jeżeli będę popełniała błędy, to będą to moje błędy.



Piękna historia i mam cicha nadzieję Pani Agnieszko na kontynuację losów tej wielkiej kobiety ( przecież jeszcze mamy czasy Mazowsza!). Cudowne w tej książce jest jeszcze to, że jest ona „interaktywna”. Oprócz pięknych zdjęć, mamy jeszcze kody QR ( na wielu stronach książki!) kiedy je zeskanujemy mamy możliwość zapoznania się z dodatkowymi materiałami.



Pani Agnieszko dziękuję za cudowną książkę i piękny hołd oddany wielkiej kobiecie i ogromnej artystce!



Polecam! Moja ocena: 8,5

Czerwiec…W końcu mamy za oknem upragnione lato! Wieczory powoli zaczynają się robić magiczne. Uwielbiam ten moment dnia kiedy można usiąść na balkonie w wygodnym fotelu, otulić się kocem i zaczytać się w jakiejś cudownej powieści. To chyba jest to co wszystkie mole książkowe lubią najbardziej ( a przynajmniej ja!).

Nowy miesiąc otwieramy recenzją wyjątkowej książki....

Uwielbiam dwudziestolecie międzywojenne. To okres powrotu Polski na mapy świata. Okres wspaniałych filmów, strojów, sztuki. Moich ulubieńców z tego okresu jest wielu, a na pewno jest wśród nich Mira Zimińska-Sygietyńska. Dlatego z wielką ciekawością przeczytałam książkę ,,Mira.Po prostu kobieta" Agnieszki L.Janas. Książka została wydana w 120 urodziny Pani Miry nakładem Wydawnictwa A&K.
Biografia Miry skupia się na latach przedwojennych. Autorka z wielką wyobraźnią wykreowała swoją bohaterkę. Poznajemy Mirę w jej rodzinnym mieście. Czytamy o jej skomplikowanym życiu rodzinnym i dość szybko i nieszczęśliwie zawartym małżeństwie. Kolejne rozdziały opowiadają o początkach jej kariery w Warszawie, która nie była usłana różami, o miłości do Wiktora i próbach aktorskich. Mira to była wszechstronnie utalentowana artystka.
Z każdego rozdziału dowiedziałam się czegoś nowego i ciekawego. Każdy zachęcał do przeczytania kolejnego. Ach, jaka ta Mira interesująca. Dowcipna, ale przy tym twarda, zahartowana przez życie, otaczająca się wspaniałymi ludźmi. Do tego utalentowana i pracowita. Nie dziwi zatem fakt, że szybko dała się pokochać przedwojennej Warszawie. Mira wykreowana przez Panią Janas daje się też pokochać czytelnikowi.
Książka zawiera bogatą kolekcję zdjęć. Zarówno Miry, jak i wielu osób ważnych w jej życiu. Stanowi przegląd celebrytów tamtych lat. Autorka pokusiła się o plastyczne, barwne i pobudzające wyobraźnię opisy strojów i akcesoriów Miry. Wyłania się z nich znawczyni mody, kolekcjonerka sztuki i rzeczy użytecznych. Z książki dowiadujemy się, że Mira kolekcjonowała pozytywki, stare roczniki magazynów modowych, zabytkowe suknie, perfumy, puderniczki czy wachlarze malowane przez impresjonistów.
Podsumowując, lektura bardzo interesująca. Ciekawie napisana biografia oparta na wątkach z życia Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej, którą czyta się jednym tchem. Brawa dla Autorki, że potrafiła wskrzesić Mirę, oddając jej barwne życie i osobowość bardzo wiarygodnie. Mira. Po prostu kobieta. Nietuzinkowa i jedyna w swoim rodzaju. I taką ją pokazała Agnieszka L.Janas. Gorąco polecam!

Uwielbiam dwudziestolecie międzywojenne. To okres powrotu Polski na mapy świata. Okres wspaniałych filmów, strojów, sztuki. Moich ulubieńców z tego okresu jest wielu, a na pewno jest wśród nich Mira Zimińska-Sygietyńska. Dlatego z wielką ciekawością przeczytałam książkę ,,Mira.Po prostu kobieta" Agnieszki L.Janas. Książka została wydana w 120 urodziny Pani Miry nakładem...

Autorka, Agnieszka Janas, napisała juz parę ksiażek o modzie. Tym razem stworzyła ciekawą biografię ikony scenicznej, Miry Zimińskiej. mira urozona jako mria od włodości miałą inklinacje artystyczne. Chodziła grzecznie na pensję w Płocku, ale nie zamierzała wychodzić za mąż, bo to ograniczałoby jej aktywność. Pragnęła sławy i uznania. Ukochany ojciec umarł, matka poślubiła przystojnego amanta, ale podlotek nagle zaczął jej przeszkadzać i mógł stać się obiektem westchnień własnego męża. matka chciałą ją wyswatać z Janem Zimińskim, koncertmistrzem. Mąż okazał się brutalem, nieudacznikiem i damskim bokserem. Impresario zaoferował jej kontrakt w Warszawie, gdzie poznałą Konrada Toma I Zulę, którzy stali się jej wiernymi przyjaciółmi i walczyli o nia gdy padł jej kabaret. Rozwód, praca w Qui Pro Quo. Uczyła sie śpiewu u Lucyny Messal, miałą romans z hrabią. Pierwsza wpadka sprawiła, że straciłą angaż i kilka lat musiała wykazywać swoje zaangażówanie. Janas skupia się na warszawskich scenach kabaretowych, pokazuje szalone lata 20-ste, gdzie wszyscy zajmowali się tańcem. Mira miała słabość do pięknych mężczyzn, lata całe związana była z bogatym Wiktorem, który jej nawet mieszkanie podarował, a z okazji swojego ślubu- wymarzony samochód.
Doskonale zostało sportretowane środowisko tamtych lat, z licznym anegdotami i romansami, złoty zaś okres przypadał na lata 30-ste. Mira zawsze obracałą się wśród śmietanki towarzyskiej, najchętniej ze Skamandrytami,pisarzami, poetami, ludźmi teatru. Potoczyście, obrazowo przedstawia Agnieszka Janas losy swojej bohaterki, Małą Ziemańską, liczne sceny kabaretowe, triumfy w rolach teatralnych jak Juliasiewiczowa, Panna Maliczewska. Uroku dodają czarnobiałe fotografie tuzów ówczesnej rozrywki. Wciągająca lektura, z pewnością autorka potrafi zaciekawić tematem, a ta pozycja musiałą zrodzić się z pasji i uwielbienia dla aktorki- założycielki "Mazowsza". Ludzkie oblicze Miry też mniei zaintrygowało, więc polecam.

Autorka, Agnieszka Janas, napisała juz parę ksiażek o modzie. Tym razem stworzyła ciekawą biografię ikony scenicznej, Miry Zimińskiej. mira urozona jako mria od włodości miałą inklinacje artystyczne. Chodziła grzecznie na pensję w Płocku, ale nie zamierzała wychodzić za mąż, bo to ograniczałoby jej aktywność. Pragnęła sławy i uznania. Ukochany ojciec umarł, matka poślubiła...

To jedna z lepszych książek jakie przeczytałam w tym roku, a trochę ich już przeczytałam…Zamiast poradników jak osiągnąć w życiu sukces i, jak stać się kobietą znaną, spełnioną i podziwianą, sięgnijcie po prostu po Mirę. To co prawda biografia pierwszej połowy życia Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej, (mam nadzieję, że autorka również opisze jej powojenne czasy z Mazowszem),ale ile tam się wydarzyło.
To co mnie zachwyca w dobrych biografiach i powoduje, że nie mogę odłożyć lektury to szczegółowy opis otoczenia. Agnieszka Janas w Mirze przedstawiła tak klarowny obraz dwudziestolecia międzywojennego, że czułam , że byłam tam razem z nimi.
„Rzeczpospolita tańcząca-jedyne takie dwadzieścia lat w naszej historii, gdy określenie to nie może być uznane za przesadę! Bale, dansingi, zabawy „na dechach”, czyli parkiecie zbitym naprędce w parku czy na plaży, były nieodłącznym elementem życia”.
Mira, uwielbiała bawić się w Adrii, chodziła tam ubrana w najpiękniejsze stroje, dobrane z detalem i ostrożnością. To zresztą modzie poświęca autorka najwięcej opisów. Ale jakie to są opisy. Padają tu nazwiska wszystkich najbardziej znanych krawców, kuśnierzy, szewców w Warszawie, od Hiszpańskiego po Apfelbauma, modystek z pracowni Henriette czy domów mody Hersego czy Goussina.
„Była świadoma swojej urody, popularności i wrażenia, jakie wywiera. Tego dnia szczególnie dużo rozmysłu włożyła w przygotowanie się do wyjścia na miasto. Miała na sobie lekką sukienkę w kolorze bzu, której szeroki, kwadratowy kołnierz wyłożony był przy dekolcie i spięty między piersiami kokardą podkreślającą kształt pięknego biustu gwiazdy. Krótkie rękawki zakończone były podpiętą pod spód falbanką tworzącą rodzaj płytkiej bufeczki. Spódnica spływająca miękką kaskadą tkaniny po biodrach i udach kończyła się ze dwadzieścia centymetrów przed kostkami. Jej lekko rozszerzony dół tworzył zgrabny dzwonek. Mira wiedziała jak wykorzystać ten piękny krój do podkreślenia swojej urody”.
Wszystkie te opisy, garderoby mężczyzn i kobiet, muzyki, spotkań towarzyskich, kuchni i posiłków, życia teatralnego są soczyste i sugestywne. Zapach perfum czuć na każdej przewracanej stronie.
Autorce udało się oddać pełny obraz Miry. Od małej, niechcianej dziewczynki po dumną, utalentowaną i silną kobietę. A wszystko to na tle barwnego warszawskiego życia rautów, mody, wyścigów samochodów, spotkań skamandrytów i desek teatru. Czytanie tej książki to jak spozieranie na obrazy Tamary Łempickiej. Polecam bardzo!

To jedna z lepszych książek jakie przeczytałam w tym roku, a trochę ich już przeczytałam…Zamiast poradników jak osiągnąć w życiu sukces i, jak stać się kobietą znaną, spełnioną i podziwianą, sięgnijcie po prostu po Mirę. To co prawda biografia pierwszej połowy życia Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej, (mam nadzieję, że autorka również opisze jej powojenne czasy z Mazowszem),ale...