Kocur

Nie czytajcie tej książki dzieciom, niech was nie zwiedzie jej bohater. To książka dla dorosłych, ale nie ma głębi i przesłania, jakiego człowiek dorosły oczekiwałby. Jest dużo scen epatujących przemocą wobec zwierząt, nawet mnie osobie dorosłej trudno o tym czytać, mimo świadomości, że autor oddał tylko to, co w tym świecie zwierząt się dzieje. Przeczytałam tę historyjkę i... I nic. Porównywanie książki do Folwarku zwierzęcego albo innych tego typu, to bardzo duże nadużycie i proszę nie obrażać Orwella.

Nie czytajcie tej książki dzieciom, niech was nie zwiedzie jej bohater. To książka dla dorosłych, ale nie ma głębi i przesłania, jakiego człowiek dorosły oczekiwałby. Jest dużo scen epatujących przemocą wobec zwierząt, nawet mnie osobie dorosłej trudno o tym czytać, mimo świadomości, że autor oddał tylko to, co w tym świecie zwierząt się dzieje. Przeczytałam tę historyjkę...

Dzieło miało potencjał

Dzieło miało potencjał

Historia opowiadana oczami kota. Beret jest grubym, zadbanym pupilem domowym. Do czasu. Pewnego dnia jego właścicielka przywozi go na wieś. Świat zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni a każdy dzień jest walką o przetrwanie.
🙀
Dla mnie całkowita abstrakcja. Gadające zwierzęta 😸 Druga książka w życiu po Folwarku zwierzęcym, która jest pisana z takiej perspektywy. Taki powiew świeżości. Historia opowiadana oczami Bereta składnia do refleksji. Targało mną wiele uczuć. Od rozbawienia i sympatii poprzez smutek i złość. Nasz bohater każdego dnia walczył z nowym otoczeniem. Uczył się, jak postępować i stawał się ofiarą manipulowania. Idealnie można to przełożyć na świat ludzki gdzie niezrozumienie napędza do nienawiści a każdy jest ponad każdym. Myślę, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie i będzie mógł się porównać do jakiegoś zwierzęcia 🤣
Rozdziały są krótkie, brnie się w nie bez poczucia upływu czasu. Dwa wieczory i książka przeczytana. Okładka jest przepiękna. Czego chcieć więcej? Nic tylko czytać ♥️ Polecam 😍

Historia opowiadana oczami kota. Beret jest grubym, zadbanym pupilem domowym. Do czasu. Pewnego dnia jego właścicielka przywozi go na wieś. Świat zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni a każdy dzień jest walką o przetrwanie.
🙀
Dla mnie całkowita abstrakcja. Gadające zwierzęta 😸 Druga książka w życiu po Folwarku zwierzęcym, która jest pisana z takiej perspektywy. Taki powiew...

Dobre! Pierwej myślałem, że to opowieść dla dzieci, ale ta sprawa dość szybko się wyjaśniła. O czym to opowieść? W zasadzie zależy do Ciebie. Bo może być o szlachetnej idei powrotu do swojej pierwotnej natury. O tym, że nie da się wygrać z genami. Albo o tym, że nie zawsze świat, w którym się wychowałeś, musi cię definiować.

To dobra książka, bo pozwala Ci na dziesiątki interpretacji. Dlatego szczerze polecam - czytać!

Ja "Kocura" słuchałem i ciężko było. Lektor starał się i walczył z kocim językiem, ale wychodziło... dziwnie. Ni to wiejsko, ni to podlasko, nijako. Jakby brak zdecydowania. Ale kondor z amerykańskim rodowodem? Świetny.

Jeszcze jedno, nie sugeruj się żadną miarą nawiązaniami do Orwella. Amen.

Dobre! Pierwej myślałem, że to opowieść dla dzieci, ale ta sprawa dość szybko się wyjaśniła. O czym to opowieść? W zasadzie zależy do Ciebie. Bo może być o szlachetnej idei powrotu do swojej pierwotnej natury. O tym, że nie da się wygrać z genami. Albo o tym, że nie zawsze świat, w którym się wychowałeś, musi cię definiować.

To dobra książka, bo pozwala Ci na dziesiątki...

Paniusia - idiotka wzięła do miasta trzytygodniowego (????) kotka. Po jakimś czasie odwiozła tego kotka z powrotem bo jego obecność nie pasowała teściowej. Niewykastrowanego kotka oczywiście odwiozła, w warunki, które dobrze znała, urągające nawet podstawowym zasadom posiadania psa czy kota. Tamże kotek niczym Rambo albo jakiś inny marvell odniósł miażdżące zwycięstwo nad mnożącymi się bez ograniczeń lokalsami i podjął rozmnażanie osobiste. A tak mu się to bieda-życie wiejskie spodobało, że został na zawsze.
Wszystko to oczywiście najnowszą polszczyzną z przestawnym szykiem czasowników zwrotnych opisane i nawet kot brwi nie posiadający zmarszczyłby je tak jak to uczynił w tej opowiastce.
Tradycyjne porównania do wielkiej literatury tradycyjnie okazały się jedynie tradycyjnym chwytem marketingowym.

Paniusia - idiotka wzięła do miasta trzytygodniowego (????) kotka. Po jakimś czasie odwiozła tego kotka z powrotem bo jego obecność nie pasowała teściowej. Niewykastrowanego kotka oczywiście odwiozła, w warunki, które dobrze znała, urągające nawet podstawowym zasadom posiadania psa czy kota. Tamże kotek niczym Rambo albo jakiś inny marvell odniósł miażdżące zwycięstwo nad...

Wartościowa powieść o nas ludziach przez pryzmat zwierząt. Autorowi udało się uchwycić relacje między człowiekiem a pupilem w zależności od podejścia do bracia mniejszych. Ważnym też przekazem tej książki jest to, że nie wolno krzywdzić swojego pupila, a tak się stało na początku z Beretem. Ten miejski kot, żyjący w domowych pieleszach trafia do rodziców swojej właścicielki. Ci są rolnikami i dla nich zwierzęta muszą być praktyczne.

Beret więc staje przed poważnym wyzwaniem - koniecznością przetrwania w nieznanych mu warunkach. Musi się szybko uczyć, oceniać relacje z innymi zwierzętami, a także ogarnąć kwestie przetrwania. I tu pojawiają się uniwersalne wartości znane nam ludziom.

Ta książka to także punkt wyjścia do dyskusji na temat zwierząt, jak my ludzie ich traktujemy.

Wartościowa powieść o nas ludziach przez pryzmat zwierząt. Autorowi udało się uchwycić relacje między człowiekiem a pupilem w zależności od podejścia do bracia mniejszych. Ważnym też przekazem tej książki jest to, że nie wolno krzywdzić swojego pupila, a tak się stało na początku z Beretem. Ten miejski kot, żyjący w domowych pieleszach trafia do rodziców swojej...

Ta książka to bardzo ciekawe doświadczenie. Podeszłam do niej sceptycznie, czułam, ze może mi się nie spodobać, bo jak to, kot narratorem? To musi być historia dla dzieci lub młodzieży. Tymczasem koci narrator i plejada pierwszo i drugoplanowych bohaterów stworzyła przekrój społeczeństwa bardzo ludzkiego. Szybko okazało się, że jest bez znaczenia ile kto ma nóg i czym zakończonych, czy posiada ogon, czy nie i gdzie sypia. W "Kocurze", w świecie zwierząt chodzi dokładnie o to samo, o co w świecie ludzi, o władzę, żarcie, spryt, a także o lojalność, zasady i o to, że agresja nie doprowadza do niczego dobrego. Podobnie jak szaremu człowiekowi tak i społeczności wiejskich zwierząt lepiej się zyje mając za przywódcę mądrego i zrównoważonego przedstawiciela.
Bruno Kadyna stworzył alegorię pełną trafnych spostrzeżeń i wniosków, momentami dotkliwą w swej szczerości. Autor posiada zadziwiająca zdolność identyfikowania się ze swoimi bohaterami, gdyby koty potrafiły pisać, byłabym pewna, ze kot jest autorem tej opowieści.

Ta książka to bardzo ciekawe doświadczenie. Podeszłam do niej sceptycznie, czułam, ze może mi się nie spodobać, bo jak to, kot narratorem? To musi być historia dla dzieci lub młodzieży. Tymczasem koci narrator i plejada pierwszo i drugoplanowych bohaterów stworzyła przekrój społeczeństwa bardzo ludzkiego. Szybko okazało się, że jest bez znaczenia ile kto ma nóg i czym...

Przeczytałam dość nietypową książkę.
Głównym bohaterem i narratorem jest kot.
To z jego kociej perspektywy poznajemy świat.
Niepozorna gabarytowo powieść mnie zachwyciła. Tematyką, sposobem napisania i wrażliwością Autora.
Nie ma tu kociego miziania i delikatnych mruczand.
Jest świat zwierząt na wsi, które muszą dbać o siebie, opiekować nawzajem i chronić.
Ludzie mieszkają w domu, one w stodole, budzie na polu.
Miejski kociak, grubasek podrzucony przez niby kochającą właścicielkę rodzicom.

Początkowo bezradność Bereta wzbudzała żal.
Potem z każdym dniem i doświadczeniem nabrał wiejskiej ogłady.
Stał się kocurem.

Piękna, prosta w przekazie opowieść o zbiegach okoliczności, wyborach i uporze. O walce by wszyscy byli bezpieczni.

Historia o świecie zwierząt, gdzie hierarchia została oparta na wzorcu ludzkim.

Gorąco polecam. Brawo dla Autora.

Przeczytałam dość nietypową książkę.
Głównym bohaterem i narratorem jest kot.
To z jego kociej perspektywy poznajemy świat.
Niepozorna gabarytowo powieść mnie zachwyciła. Tematyką, sposobem napisania i wrażliwością Autora.
Nie ma tu kociego miziania i delikatnych mruczand.
Jest świat zwierząt na wsi, które muszą dbać o siebie, opiekować nawzajem i chronić.
Ludzie mieszkają...

Książka o brutalności życia zwierząt na wsi, z perspektywy zwierząt, ale dużo mówi o człowieku. Zrobiła na mnie duże wrażenie, bardzo dobrze został oddany klimat polskiej wsi.

Czasami immersje psuły porównania których kot nie miałby prawa wiedzieć, np. "kołtuny jak dredy u rastamana".

Audiobook przeczytany wyśmienicie, a zdarzały się momenty, które na pewno były wymagające do zinterpretowania na głos.

Książka o brutalności życia zwierząt na wsi, z perspektywy zwierząt, ale dużo mówi o człowieku. Zrobiła na mnie duże wrażenie, bardzo dobrze został oddany klimat polskiej wsi.

Czasami immersje psuły porównania których kot nie miałby prawa wiedzieć, np. "kołtuny jak dredy u rastamana".

Audiobook przeczytany wyśmienicie, a zdarzały się momenty, które na pewno były...

Czy znacie książki Bruna Kadyny?
Oto przedstawiam Wam kolejną. Tym razem pisaną z perspektywy kota. Kocura, miastowego cwaniaczka.
Wypasiony, rozpieszczony kanapowiec, zmanierowany i kochany. Jednak nadchodzi kres jego sielanki. Jego pani zawozi go na wieś. Tam musi walczyć o siebie, odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
Czy rozpieszczony kanapowiec przeżyje wśród innych zwierząt? Czy zostanie zaakceptowany przez inne zwierzęta?
Nie chcę za dużo Wam zdradzać. Historia Bereta tak naprawdę otwiera oczy na wiele uczuć, skłania do refleksji. Wbrew pozorom to nie tylko swawolna historia o kotku.
Książka jest wzbogacona ilustracjami malarki pani Wilgi Badowskiej ❣️❣️
"Kocur" dostępny jest także w audiobooku.
Ja polecam. Dwoma rękami jestem na tak.

Czy znacie książki Bruna Kadyny?
Oto przedstawiam Wam kolejną. Tym razem pisaną z perspektywy kota. Kocura, miastowego cwaniaczka.
Wypasiony, rozpieszczony kanapowiec, zmanierowany i kochany. Jednak nadchodzi kres jego sielanki. Jego pani zawozi go na wieś. Tam musi walczyć o siebie, odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
Czy rozpieszczony kanapowiec przeżyje wśród innych...