Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Niewinni w Norymberdze

Okładka książki Niewinni w Norymberdze autora Seweryna Szmaglewska, 9788381693394
Okładka książki Niewinni w Norymberdze
Seweryna Szmaglewska
7,0 / 10
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka publicystyka literacka, eseje
Kategoria:
publicystyka literacka, eseje
Format:
papier
Data wydania:
2020-09-03
Data 1. wyd. pol.:
2020-09-03
Język:
polski
ISBN:
9788381693394
Średnia ocen
7,0 7,0 / 10
0 opinii 1 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Niewinni w Norymberdze w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Niewinni w Norymberdze

ewkaewka
ewkaewka
książek na półce przeczytane 966 napisanych opinii 498

Oceny książki Niewinni w Norymberdze

Średnia ocen
7,0 / 10
1 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
0 ocen
9
0 ocen
8
0 ocen
7
1 ocen
6
0 ocen
5
0 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Niewinni w Norymberdze

avatar
147
85
Karolina
04.01.2026
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
EBook

Kiedyś czytałam „Dymy nad Birkeanu” i byłam całkiem pochłonięta przez historię autorki. Tym razem jednak doznałam rozczarowania. Mało tu o samym procesie. Dużo o powojennych Niemcach. Akcja książki skupia się głównie na pobycie Szmaglewskiej w Grand Hotelu w Norymberdze i obserwacji powojennego życia przegranych oraz zwycięzców. Można znaleźć tu parę cennych myśli ale też takich , z którymi nigdy się nie zgodzę. Pani Seweryna przez kilka stron raczy czytelnika swoimi przekonaniami o Bogu, który według niej jest wymyślony przez człowieka na ludzki obraz i stanowi bajkę dla naiwnych. Prawdę mówiąc, od tego fragmentu totalnie odechciało mi się czytać dalej. Dobrnęłam do końca chyba tylko po to, aby całkiem się rozczarować, bo koniec wcale nie był lepszy niż początek.

Kiedyś czytałam „Dymy nad Birkeanu” i byłam całkiem pochłonięta przez historię autorki. Tym razem jednak doznałam rozczarowania. Mało tu o samym procesie. Dużo o powojennych Niemcach. Akcja książki skupia się głównie na pobycie Szmaglewskiej w Grand Hotelu w Norymberdze i obserwacji powojennego życia przegranych oraz zwycięzców. Można znaleźć tu parę cennych myśli ale też...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
945
496
ewkaewka
02.10.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Audio

Audiobook

" Odpowiedz Norymbergo!"

Lata, lata temu czytałam ,, Dymy nad Birkenau ". Teraz wysłuchałam ,, Niewinni w Norymberdze". Powojenny proces zbrodniarzy niemieckich był dość głośną sprawą i większość czytelników zapewne orientuje się w temacie. Nie zmienia to faktu, że miałam ciarki na ciele gdy słuchałam jak sądzeni hitlerowcy zapewniali : "Nie jestem winien zarzucanych mi zbrodni".
W książce Szmaglewska porusza również temat pamięci/niepamięci czasów okupacyjnych. Zarzuca mieszkańcom Norymbergii niefrasobliwość i krótką pamięć. Bo czy można tak szybko zapomnieć lata wojny? I czy powinno się tańczyć na gruzach miasta?

Wstrząsająca relacja.

Audiobook

" Odpowiedz Norymbergo!"

Lata, lata temu czytałam ,, Dymy nad Birkenau ". Teraz wysłuchałam ,, Niewinni w Norymberdze". Powojenny proces zbrodniarzy niemieckich był dość głośną sprawą i większość czytelników zapewne orientuje się w temacie. Nie zmienia to faktu, że miałam ciarki na ciele gdy słuchałam jak sądzeni hitlerowcy zapewniali : "Nie jestem winien...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
164
92
yorokobi
05.07.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
#wyzwanielc2025

Trudna. Odkładałam słuchanie i po kilku dniach wracałam. Forma opowiadania zdarzeń z własnej perspektywy Autorki przypadła mi do gustu. Polecam.

Trudna. Odkładałam słuchanie i po kilku dniach wracałam. Forma opowiadania zdarzeń z własnej perspektywy Autorki przypadła mi do gustu. Polecam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

646 użytkowników ma tytuł Niewinni w Norymberdze na półkach głównych
  • 376
  • 260
  • 10
126 użytkowników ma tytuł Niewinni w Norymberdze na półkach dodatkowych
  • 94
  • 7
  • 6
  • 6
  • 5
  • 4
  • 4

Tagi i tematy do książki Niewinni w Norymberdze

Trzecia Rzesza Norymberga zbrodnie wojenne sąd proces

Inne książki autora

Więcej
więcej
Seweryna Szmaglewska
Seweryna Szmaglewska
Polska pisarka, urodzona w roku 1916 w Przygłowie k. Piotrkowa. Ukończyła Studium Społeczno-Oświatowe Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. W czasie II wojny światowej uczestniczyła w studenckiej organizacji antyhitlerowskiej. W latach 1942-45 była uwięziona w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Swoje obozowe przeżycia opisała w książce "Dymy nad Birkenau" (1945). Pozycja ta przez wiele lat była lekturą szkolną, została też przetłumaczona na wiele języków. Po wojnie studiowała nauki społeczne na UJ w Krakowie i na Uniwersytecie Łódzkim. Zamieszkała w Warszawie. Jedyna Polka zeznająca w procesie norymberskim (później powstała książka "Niewinni w Norymberdze", KiW, 1976). Wiceprezeska Rady Naczelnej ZBoWiD. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1953) i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1960). Wybrane książki: "Dymy nad Birkenau" (pierwsze wydanie: 1945),"Czarne Stopy" (pierwsze wydanie: Wydawnictwo Śląsk, 1960),"Krzyk wiatru" (PIW, 1970),"Niewinni w Norymberdze" (KiW, 1976),"Nowy ślad Czarnych Stóp" (Wydawnictwo Śląsk, 1978),"Odcienie miłości" (PIW, 1985),"Zapowiada się piękny dzień" (Czytelnik, 1988).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pasażerka Zofia Posmysz
Pasażerka
Zofia Posmysz
Tę książkę przetłumaczono na kilkanaście języków, Andrzej Munk zrobił z niej film. Autorka, jako młoda, 18-letnia, dziewczyna dostała się do obozu w Auschwitz. Akcja książki dzieje się kilka lat po wojnie, kiedy była SS-manka spotyka na statku Polkę, Marię, która trafiła do obozu gdzie Liza była esesmanką. Auschwitz we wspomnieniach Lizy jest przerażający, cała tragedia obozu jest opisywana jej oczami. Mimo to Liza uważa, że kilkakrotnie uchroniła przed śmiercią polską dziewczynę. Jak zachowa się jej mąż, który do tej pory nic nie wiedział o jej działalności w SS.
ALEKSANDRA - awatar ALEKSANDRA
oceniła na85 miesięcy temu
Pamiętnik Janusz Korczak
Pamiętnik
Janusz Korczak
Chyba nie ma osoby, której nazwisko Janusza Korczaka nic by nie mówiło. Dla jednych jest to autor „Króla Maciusia Pierwszego”, dla innych lekarz, którzy poświęcił się dla ratowania warszawskich sierot. Obie odsłony tej jego osobowości spajają się idealnie w postać wielkiego społecznika w nakreślonych przez samego Korczaka "Pamiętnikach". To poruszający dokument czasów wojny, ukazujący nie tylko dramatyczne wydarzenia z życia Domu Sierot w Warszawie, którym opiekował się Korczak, ale również głębokie refleksje samego autora dotyczące samej wojny i człowieczeństwa w tym trudnym okresie. Korczak, oddany wychowawca i pisarz, pokazuje w „Pamiętnikach” swą postawę wobec bestialskich zachowań nazistów, opisuje swe, często podejmowane wręcz z desperacją wysiłki, aby zapewnić dobro, a zwłaszcza bezpieczeństwo swoim podopiecznym. W pamiętniku Korczak odnosi się nie tylko do bieżących wydarzeń z okresu wojny i życia w getcie, ale także przenosi czytelnika w głąb swojego życia, od dzieciństwa po młodość. To retrospektywne spojrzenie ukazuje korzenie jego wartości i przekonań, pokazuje kto i w jaki sposób ukształtował sposób jego myślenia, kto wpił w etos jego codzienności troskę o innych i determinację, w walce o człowieczeństwo w trudnych czasach. Najbardziej poruszające są jednak ostatnie fragmenty pamiętnika, gdy Korczak zdaje sobie sprawę, że wysiedlenie z getta i nieuchronne zbliżające się zagrożenie są faktem. Te przemyślenia Autora są dogłębnie wstrząsające, gdyż dobitnie wskazują, jak realnie świadomym był Korczak co do losu jaki nieuchronnie czeka na niego i znajdujące się pod jego opieką dzieci. Mimo tej bolesnej świadomości Autor Pamiętnika pozostaje silny i do końca oddany swoim podopiecznym. Ten pamiętnik jest zatem wyjątkowym świadectwem tamtych potwornych lat. On wywołuje silne emocje, a jednocześnie budzi strach i sprawia, że łzy płyną wartkim strumieniem. Warto na koniec jedynie dodać, że Janusz Korczak rozpoczął pisanie "Pamiętnika" w maju 1942 roku, a ostatnia notatka, datowana na 4 sierpnia, została sporządzona na dzień przed tym, jak Korczak wraz z dziećmi udali się na Umschlagplatz, skąd następnie trafili wprost do obozu zagłady w Treblince.
Pink Mag - awatar Pink Mag
ocenił na92 lata temu
Chleb rzucony umarłym Bogdan Wojdowski
Chleb rzucony umarłym
Bogdan Wojdowski
„Chleb rzucony umarłym” to arcydzieło polskiej literatury, które – niesłusznie zapomniane – powinno być lekturą obowiązkową. Mnie osobiście zachwyca jego językowa powściągliwość, która potęguje tragizm opowieści. Narracja dziecka nie upraszcza – przeciwnie, pogłębia dramat egzystencji w warszawskim getcie. To nie tylko świadectwo Zagłady, ale także wybitna, przemyślana kompozycja literacka. Wojdowski stworzył powieść, która łączy dokumentalny realizm z głębią literackiego wyrazu – równie ważna jak twórczość Borowskiego czy Nałkowskiej, a może jeszcze bardziej przejmująca.
Leonardo - awatar Leonardo
ocenił na1010 miesięcy temu
Zapowiada się piękny dzień Seweryna Szmaglewska
Zapowiada się piękny dzień
Seweryna Szmaglewska
Po przeczytaniu bodajże jakieś 2 lata temu „Dymów nad Birkenau” Szmaglewskiej, postanowiłem przeczytać kontynuację „Zapowiada się piękny dzień” Szmaglewska opisuje ostatnie dni pobytu w obozie i marsz śmierci, w który wyruszyli 18 stycznia 1945 roku, kiedy Armia Czerwona zbliżała się powoli do Oświęcimia. Styl Szmaglewskiej jest charakterystyczny – prosty, a jednocześnie pełen głębi. Szmaglewska pokazuje nam, że nawet w najtrudniejszych chwilach można znaleźć powody do radości. Książę tę troszkę niżej oceniam od Dymów nad Birkenau, które wywarły na mnie większe wrażenie, myślę że chyba lepiej wolałbym ją w formie reportażu ? Ogólnie jest bardzo dobra i polecam przeczytać.
DanielDanielowicz - awatar DanielDanielowicz
ocenił na71 rok temu
Z otchłani Zofia Kossak
Z otchłani
Zofia Kossak
Raz na jakiś czas wiele osób ma potrzebę lektury poważnej, realistycznej, a nawet dotykającej spraw naprawdę potwornych, jak łagry, obozy koncentracyjne, wojny itp. itd. Tego rodzaju lektura uzmysławia, że zawsze ludzie spotykali się z różnymi trudnymi i koszmarnymi sytuacjami, że takie jest po prostu życie. Co więcej, to co przeżywali inni ludzie w ekstremalnych czasach, było z reguły dużo gorsze i trudniejsze niż teraz w czasach pokoju. Setki tysięcy ludzi ginęły w takim piekle, jak opisała to Z. Kossak. Okazuje się jednak, że niektórzy z tych co przeżyli, nawet z takiego niewyobrażalnego koszmaru potrafili zyskać coś pozytywnego, w przypadku autorki trwałe, prawdziwe przyjaźnie, wzmocnioną wiarę, no i misję pokazania światu prawdy o tym, co się działo. 8/10
LadyBlackCat - awatar LadyBlackCat
ocenił na87 miesięcy temu
Dymy nad Birkenau Seweryna Szmaglewska
Dymy nad Birkenau
Seweryna Szmaglewska
Zachęcona wysoką oceną, kupiłam tą książkę. Początkowo przerażona ilością stron, stwierdzam, że autorka bardzo dosadnie i niezwykle szczegółowo opisała swoje wspomnienia z obozu. Książka warta przeczytania. Odejmuję punkt za momentami zbyt dużo i zbyt długich opisów natury, własnych myśli, prawie że poetycko.
Danuta - awatar Danuta
oceniła na72 miesiące temu
Opowieść o prawdziwym człowieku Borys Polewoj
Opowieść o prawdziwym człowieku
Borys Polewoj
Jest to rzeczywiście dobra i wartościowa powieść. Z pewnością jest to dość lekka lektura, mimo bardzo poważnego tematu. Jest nim kalectwo głównego bohatera i jego bezustanne dążenie do powrotu za stery samolotu myśliwskiego. Aleksiej Mieriesjew inspirowany m.in. postawą zmarłego komisarza Worobajewa zamierza stać się tytułowym "prawdziwym człowiekiem". Mamy tu zatem opisaną poruszającą historię przezwyciężenia własnych słabości. Do wad należy zaliczyć znaczną liczbę wątków propagandowych dotyczących wielkiego czynu człowieka radzieckiego. Wątki te są szczególnie częste pod koniec powieści.
maciej_333 - awatar maciej_333
ocenił na104 lata temu
Na nieludzkiej ziemi Józef Czapski
Na nieludzkiej ziemi
Józef Czapski
Hrabia Józef Czapski, bez wątpienia patriota. Jak określono go w raporcie NKWD "przejawiał wrogi stosunek względem Związku Radzieckiego". Jako szef oddziały zajmujący się poszukiwaniem czterech tysięcy zaginionych kolegów z obozów w Starobielsku, Kozielsku i Ostaszkowie, mamiony przez najwyższe władze, że ci ludzie żyją, starał się chociaż dowiedzieć się gdzie ci ludzie są lub jak zginęli. Jak się potem okazało wszyscy zostali zamordowani lub zginęli w innych miejscach. Książka na pewno ciekawa i warta przeczytania, ale z tego powodu, że Józef Czapski był malarzem i bardzo lubił literaturę i poezję, momenty w których opisywał jakieś francuskie wernisaże, malarzy itp. nieco mnie przynudzały doprowadzając do przewracania oczami.
Mariusz - awatar Mariusz
ocenił na71 miesiąc temu
Lista Schindlera Thomas Keneally
Lista Schindlera
Thomas Keneally
Niezwykła powieść w dużej mierze oparta na faktach o Oskarze Schindlerze, pragmatycznym niemieckim przedsiębiorcy, ale też o człowieku, który nie godzi się z bandyckim systemem totalitarnym, zmierzającym do eksterminacji Żydów. Celem ratowania istnień ludzkich przez śmiercią, podejmuje prywatną wojnę przeciwko faszystowskim oprawcom stosując legalne i nielegalne metody oraz głęboką znajomość ludzkiej psychiki. Dla niektórych postać Schindlera nie jest postacią jednoznaczną. Twierdzą, że kierował nim pragmatyzm i rachunek ekonomiczny w prowadzeniu interesów. Niektórzy uważają, że był hipokrytą. Całkowitym zaprzeczeniem takiego sposobu myślenia są środki (własne i ogromne),które przeznaczał na uratowanie choćby jednego ludzkiego istnienia. Ponadto aby realizować swoją misję do pewnego stopnia musiał współpracować z systemem i stwarzać przynajmniej pozory efektywności i przydatności takiego a nie innego posunięcia. O tym, że nie był typem materialisty a raczej jeśli już to hedonisty (dobre jedzenie, luksusowe samochody, rozwiązły tryb życia),świadczy także ostatnia część książki kiedy kończy się wojna. Momentami książka jest straszna, straszna w kontekście zbrodniczego systemu, opisywanych sytuacji, w które trudno byłoby uwierzyć normalnemu człowiekowi. Oceniam tą pozycję w kategoriach arcydzieła. Po prostu trzeba przeczytać, ale nie jest to książka łatwa przede wszystkim ze względu na tematykę.
Pawel - awatar Pawel
ocenił na101 miesiąc temu
Rajska jabłoń Pola Gojawiczyńska
Rajska jabłoń
Pola Gojawiczyńska
Z pozoru "Rajska jabłoń" to idealna powieść na lato: snuje się, nie ma wyraźnego celu, równie dobrze mogłaby się zacząć lub skończyć 100 stron wcześniej czy później. Tak naprawdę jednak jest bardzo przygnębiająca; to tragiczna opowieść o kobietach, siostrach, córkach, przyjaciółkach, które odarte z młodzieńczych marzeń i energii, starają się odnaleźć w świecie skrojonym pod mężczyzn. Jednym wychodzi lepiej, innym gorzej, jednak wszystkie lawirują, wydzierają, co mogą, usilnie próbują znaleźć miejsce dla siebie i sens. A to wszystko w cieniu pierwszej wojny światowej i czającej się już na horyzoncie drugiej...
Ida - awatar Ida
oceniła na77 miesięcy temu
Ucieczka z Sobiboru Thomas Toivi Blatt
Ucieczka z Sobiboru
Thomas Toivi Blatt
Czytałam tę książkę dwa razy – pierwszy raz w nastoletnim życiu, drugi w dorosłości. Pisać, że jest fajna, to uważam za nietakt, gdyż historia wydarzyła się naprawdę i są to dramaty, przeżycia, wspomnienia, tragedie. Jest mi ta książka na tyle bliska, gdyż Izbica i Sobibór to znane mi dobrze okolice. Heroiczna walka o przetrwanie, nienawiść ludzka, niesprawiedliwość. Nie umiem ocenić tej książki, gdyż nie wolno mi oceniać ludzkiego życia, historii i tych dramatów. Jednakże uważam, że jest to ważna książka, ważna historia. Ludzie powinni poznać historię obozu w Sobiborze i heroiczną walkę z nazistami.
Marlena Pokora - awatar Marlena Pokora
oceniła na108 miesięcy temu
Dotknięcie anioła Henryk Schonker
Dotknięcie anioła
Henryk Schonker
Dotknięcie Anioła Kolejne ciekawe wspomnienia z holocaustu, znów trochę inna perspektywa, bo autor był dzieckiem kiedy wybuchła wojna, mieszkał z rodziną przed wojną w Oświęcimiu, a potem trafili do Bergen-Belsen ale nie pracowali - to też dość nietypowo. I ogólnie mieli sporo szczęścia w tym oczywistym nieszczęściu - najbliższa rodzina autora w większości przeżyła (rodzice, siostra) i cały czas zdołali utrzymać się razem. Jest też trochę fragmentów wydających się dosyć fantastycznymi... zastanawiałem się, czy rzeczywiście wszystko dokładnie tak przebiegało czy może to przebudowane przez czas wspomnienia autora :) ale nawet gdyby tak było, całość jest po prostu ładnie napisana i warto przeczytać. Na plus zdjęcia na koniec książki - nawet babć i dziadków. "Chodząc codziennie nad rzekę Sołę, zaprzyjaźniłem się z pewnym niedorozwiniętym umysłowo chłopcem, nieco starszym ode mnie. Miał może jedenaście lat, a na imię Aleks, ale wszyscy nazywali go Aleks „Bocian”. (…) Aleks godzinami, a czasem nawet całymi dniami, siedział nad Sołą i patrzył w niebo, obserwując ptaki. Było to jego główne zajęcie. Rzadko kiedy coś mówił, a jeśli już się odezwał, to były to niezrozumiałe i nie powiązane ze sobą słowa lub zdania. (…) Pewnego dnia Aleks nagle odwrócił się do mnie, wskazał ręką na drugą stronę rzeki i zupełnie normalnym głosem powiedział: - Tam, na Zasolu, Niemcy wybudują kominy i spalą wszystkie dzieci Abrahama. (…) - Skąd o tym wiesz? - spytałem z trwogą. - Ptaki... Ptaki mi o tym powiedziały (…)" (str. 56-57) "To samo mówił nam też nauczyciel fizyki na tajnych kursach, tylko wyrażał to w inny sposób. Twierdził, że człowiek zawsze się uczy. - Może to robić świadomie, tak jak my teraz, lub nieświadomie, to znaczy uczyć się, żyjąc. Tak właśnie człowiek daje dowód, że jest istotą myślącą. Niestety, czas, który mamy do dyspozycji, stał się tak niepewny, że wy, młodzi adepci sztuki myślenia, musicie bardzo szybko wchłonąć to, na co inni mają wiele lat. Nie ma bowiem nic smutniejszego, jak zejść z tego świata w niewiedzy, na jakim świecie się żyło. Jest to bowiem tak, jakby się w ogóle nie żyło. Dlatego powinniśmy cieszyć się i dziękować za każdy dzień, w którym możecie się uczyć, bo taki dzień poszerza wasze życie o wiele dni. — Tu zrobił krótką przerwę i dodał. — Życie to nie tylko godziny, miesiące i lata oddychania, ale też suma naszych wrażeń i wiedzy, którą zdołaliśmy nagromadzić." (str. 109-110) "Nawet Francis, która dotychczas zawsze była w dobrym humorze, stała się poważna i milcząca. Zastawałem ją często w zadumie, jakby oderwaną od wszystkiego, co ją otaczało. Zapytałem ją raz, czy się boi. Ku mojemu zdumieniu, odpowiedziała zupełnie spokojnie: - Nie, nie boję się... Nie, nawet śmierci się nie boję. Po czym spytała mnie: - A ty się boisz? - Ja się boję śmierci - przyznałem się, bo chciałem być wobec niej szczery. Nie mogłem zrozumieć, jak można się jej nie bać. - Jak to się robi, żeby się nie bać śmierci?" (str. 120-121) "Nie mogłem powstrzymać się od pytania: - I nie byłoby ci smutno opuścić ten świat? Mamę, Felusię i mnie? - Byłoby mi smutno, ale najsmutniej byłoby mi opuścić moje lalki i zostawić je same. - Zostawić je same? - powtórzyłem jej słowa. - Przecież twoje lalki nie żyją. Popatrzyła na mnie, jakby nie rozumiała, co do niej mówię. - Moje lalki żyją swoim życiem, związanym ze mną. Jeśli ja odejdę z tego świata, to i one przestaną żyć. Była to dziwna rozmowa, później jeszcze wiele razy o niej myśla­łem." (str. 121) - a ja wcale nie myślę, że to dziwne i chyba rozumiem tą dziewczynę ;) "Tato uważał, że jestem za młody na rozmowy z rabinem. Na nalegania mamy odpowiadał: „Minka, ty nie rozumiesz. To, co rabin mówi ludziom, to jest filozofia. Heniek jest na to jeszcze za miody. Nie ma sensu obciążać go rzeczami, których nie jest w stanie zrozumieć”. Ja wiedziałem, że jest dużo rzeczy, których nie potrafię zrozumieć. Przygnębiało mnie jednak to, że jeśli już zrozumiem coś, czego przedtem nie rozumiałem, to zawsze jest to coś złego, a nigdy nic dobrego." (str. 169) (czytana/słuchana: 13-28.11.2025) 5-/5 [7/10]
lex - awatar lex
ocenił na74 miesiące temu
Wzgórze Błękitnego Snu Igor Newerly
Wzgórze Błękitnego Snu
Igor Newerly
Powieść Igora Newerlego rozpoczyna się w kluczowym momencie życia bohatera - Bronisław Najdarowski po czterech latach katorgi nie odzyskuje upragnionej wolności, lecz zostaje skazany na przymusowe osiedlenie na Syberii. Status zesłańca czyni go człowiekiem teoretycznie bardziej swobodnym, lecz być może na zawsze odcina od ojczyzny. To właśnie tam, w surowej tajdze, musi na nowo zdefiniować siebie: już nie jako więzień, ale jako wygnaniec walczący o godność i prawo do normalnego życia. Perspektywa srogiej, syberyjskiej natury nie przeraża go jednak - wyrusza w drogę pełen optymizmu i ciekawości. Książka zachwyca od pierwszej strony bogatym, obrazowym językiem, a rosyjskie zapożyczenia subtelnie budują klimat powieści. Dzięki temu obrazy i zapachy Syberii przenikają czytelnika, pozwalając mu wędrować przez stepy wraz z bohaterami. To poruszająca, pisana z ogromną wrażliwością historia o godności, miłości i poszukiwaniu własnego „wzgórza błękitnego snu”, która zostawia trwały ślad w refleksji nad siłą ludzkiego ducha.
zuszka - awatar zuszka
oceniła na81 miesiąc temu
Szczenięce lata Melchior Wańkowicz
Szczenięce lata
Melchior Wańkowicz
Książka zdecydowanie wymaga skupienia i oddania, mimo krótkiej formy jest wymagająca, ponieważ wielość dygresji przy nieuważnym czytaniu stwarza możliwość pogubienia się. Uważam, że wątki są poprowadzone w niezwykle wciągający sposób, niekonwencjonalny język i humor nadają jej walorów estetycznych, które czynią lekturę przyjemniejszą. Porusza odkrywanie zapomnianego świata, który ukształtował narratora, świata opowiedzianego z perspektywy czasu, więc także z pewnym dystansem, a mimo to tak obfitego w szczegóły (np. to że trzeba było „pociągnąc do siebie" żeby otworzyć kluczem szafkę babci ze słodyczami – jakże mała ale istotna sprawa, tak przecież uniwersalna). Świat dawnych tradycji, ale świat nie wyidealizowany, lecz prawdziwy. Książka zdecydowanie warta uwagi.
Joanna - awatar Joanna
oceniła na95 miesięcy temu
Co u pana słychać? Krzysztof Kąkolewski
Co u pana słychać?
Krzysztof Kąkolewski
Po odsłuchaniu audiobooka zostałam z niewygodnym poczuciem, że zło nie zawsze kończy się wraz z historią. Najbardziej uderzyło mnie to, jak zwyczajni okazali się ludzie, którzy mieli na sumieniu rzeczy niewyobrażalne i jak skutecznie potrafili się od nich odsunąć, zrelatywizować, zagubić w „nie pamiętam”. Słuchając tych rozmów, miałam wrażenie, że najważniejsze nie jest to, co zostało powiedziane, ale to, co było omijane, rozmywane, wypierane. I że właśnie w tych lukach kryje się najwięcej prawdy. Najtrudniejszy do przyjęcia okazał się dla mnie ten kontrast: ofiary naznaczone do końca życia i sprawcy, którzy nauczyli się żyć dalej, spokojnie, zwyczajnie. I chyba to jest w tej książce najbardziej niepokojące: nie przeszłość, tylko to, jak łatwo można ją w sobie uciszyć. Sam reportaż jest przy tym naprawdę znakomicie napisany – precyzyjny, przemyślany i niezwykle świadomy w swojej formie. Kąkolewski z dużym wyczuciem prowadzi rozmowy, budując napięcie nie przez komentarz, ale przez to, co i jak zostaje powiedziane. To pisanie dojrzałe i konsekwentne, które sprawia, że całość robi tak silne i długotrwałe wrażenie.
TatiAnna - awatar TatiAnna
oceniła na84 dni temu
Drewniany różaniec Natalia Rolleczek
Drewniany różaniec
Natalia Rolleczek
Dobrze napisana, o nędzy środowiska miejskiej biedoty w czasie wielkiego kryzysu i powszechnego bezrobocia. Właściwie Natala miała szczęście, bo miała u zakonnic co jeść. Nie musiały jej przyjmować jeśli miała rodziców. A mogło się jej przydarzyć coś gorszego; właśnie czytam "Doktora Murka"... postać Arletki albo Miki. Czy "Dziewczęta z Nowolipek"... Jej koleżanka oberwała różańcem dlatego, że bluźniła Matce Bożej. Zakonnice nie są miłe, ale ten sierociniec żył z kwesty czyli z darów w czasie kryzysu. Warto przeczytać, jak to wtedy było. Nie tylko w Polsce.
Warszawianka - awatar Warszawianka
oceniła na614 dni temu
Lekarz z Auschwitz Szymon Nowak
Lekarz z Auschwitz
Szymon Nowak
Józef Bellert zapisał się w historii, jako wspaniały patriota, altruista, a przede wszystkim wybitny lekarz i organizator. Niestety w źródłach niewiele informacji na jego temat zachowało się do dzisiejszych czasów. Szymon Nowak pomimo ubogiego materiału postanowił uhonorować i oddać cześć wielkiemu polskiemu lekarzowi, pisząc fabularyzowaną historię szpitala PCK w Auschwitz. Pozycja ukazuje ogrom bestialstwa nazistów kontrastując to ogromną determinacją w niesieniu pomocy polskich wolontariuszek, pielęgniarek oraz lekarzy więźniom, którzy doczekali wycofania się okupantów z Polski. Na końcu książki, czytelnik odnajdzie krótki życiorys głównego bohatera pozycji.
ppllpp - awatar ppllpp
ocenił na71 miesiąc temu
Noce i dnie mojego życia Jerzy Antczak
Noce i dnie mojego życia
Jerzy Antczak
Świetna książka dla miłośników TAMTEGO filmu, teatru i wybitnych osób, którzy je tworzyli. Dla mnie ważna także z innego powodu. Otóż Pan Jerzy nie waha się mówić otwarcie o miłości do kotów i traktowaniu serio zjawisk nadprzyrodzonych. W dzisiejszym, materialistycznym świecie, to ważny głos. Gorąco polecam!
iks9 - awatar iks9
ocenił na94 miesiące temu
Spowiedź Calek Perechodnik
Spowiedź
Calek Perechodnik
Nie jestem pewien czy nazwanie tej książki najlepszym pamiętnikiem wojennym to opinia na wyrost, ale na świeżo po lekturze jestem dokładnie tego zdania. Książka dołącza do mojej wirtualnej półki "Ku przestrodze", która niestety staje się coraz potrzebniejsza. Nie wiem czy bardziej jestem pod wrażeniem światłości umysłu i opanowania Perechodnika, który z tak wielkim wyczuciem i świadomością własnego grzechu pisze o wydarzeniach z getta otwockiego i okupowanej Warszawy, czy jednak faktu jak zezwierzęcone było społeczeństwo w latach wojennych. Niewielkie ma to znaczenie dla samego autora, ale dla mnie i dla nas, żyjących 80 lat po opisywanych wydarzeniach, jest to pewna przestroga.
Albert Wierzbicki - awatar Albert Wierzbicki
ocenił na103 miesiące temu
Stroma ściana Eugenia Ginzburg
Stroma ściana
Eugenia Ginzburg
Książka niewąpliwie ważna dla zrozumienia czym był komunizm i jak wyglądało życie w gułagu. Zarazem - przerażała mnie głupota bohaterki. Była członkiem KPZR w okresie kolektywizacji - nie dostrzegła tej zbrodni! Widząc jak rozkręca się czystka nie podjęła pròby ucieczki, ukrycia się ratowania dzieci. Była ofiarą systemu sowieckiego. Była też świadkiem jego zbrodniczości. W łagrze spotkała arystokratòw więzionych za pochodzenie, prawosławne chłopki ktòre nie chciały wyrzec się religii, oraz pospolitych babdzioròw. Ujrzała najgorsze oblicze systemu ktòry przez lata wspòłtworzyła!!! Sana wpadła w jego tryby. Po śmierci stalina i uwolnieniu z zesłania ta tępa dzida wystarała się o rechabilitację by mòc ....znòw wstąpić do partii komunistycznej. OBRZYDLIWE I SYMPTOMATYCZNE.
Andrzej - awatar Andrzej
ocenił na97 miesięcy temu

Inne materiały dotyczące książki Niewinni w Norymberdze

Cytaty z książki Niewinni w Norymberdze

Więcej
Seweryna Szmaglewska Niewinni w Norymberdze Zobacz więcej
Seweryna Szmaglewska Niewinni w Norymberdze Zobacz więcej
Seweryna Szmaglewska Niewinni w Norymberdze Zobacz więcej
Więcej