rozwiń zwiń

Lekarz z Auschwitz

Okładka książki Lekarz z Auschwitz
Szymon Nowak Wydawnictwo: Fronda literatura piękna
368 str. 6 godz. 8 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Data wydania:
2020-03-26
Data 1. wyd. pol.:
2020-01-01
Liczba stron:
368
Czas czytania
6 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380794887
Średnia ocen

                7,3 7,3 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Lekarz z Auschwitz w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Lekarz z Auschwitz



książek na półce przeczytane 5159 napisanych opinii 1655

Oceny książki Lekarz z Auschwitz

Średnia ocen
7,3 / 10
198 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
258
248

Na półkach:

Józef Bellert zapisał się w historii, jako wspaniały patriota, altruista, a przede wszystkim wybitny lekarz i organizator. Niestety w źródłach niewiele informacji na jego temat zachowało się do dzisiejszych czasów. Szymon Nowak pomimo ubogiego materiału postanowił uhonorować i oddać cześć wielkiemu polskiemu lekarzowi, pisząc fabularyzowaną historię szpitala PCK w Auschwitz. Pozycja ukazuje ogrom bestialstwa nazistów kontrastując to ogromną determinacją w niesieniu pomocy polskich wolontariuszek, pielęgniarek oraz lekarzy więźniom, którzy doczekali wycofania się okupantów z Polski. Na końcu książki, czytelnik odnajdzie krótki życiorys głównego bohatera pozycji.

Józef Bellert zapisał się w historii, jako wspaniały patriota, altruista, a przede wszystkim wybitny lekarz i organizator. Niestety w źródłach niewiele informacji na jego temat zachowało się do dzisiejszych czasów. Szymon Nowak pomimo ubogiego materiału postanowił uhonorować i oddać cześć wielkiemu polskiemu lekarzowi, pisząc fabularyzowaną historię szpitala PCK w...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

458 użytkowników ma tytuł Lekarz z Auschwitz na półkach głównych
  • 230
  • 223
  • 5
75 użytkowników ma tytuł Lekarz z Auschwitz na półkach dodatkowych
  • 37
  • 12
  • 9
  • 5
  • 4
  • 4
  • 4

Tagi i tematy do książki Lekarz z Auschwitz

Inne książki autora

Szymon Nowak
Szymon Nowak
Szymon Nowak to urodzony w 1973 r. historyk i pisarz, absolwent Mazowieckiej Wyższej Szkoły Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu i podyplomowych studiów Collegium Civitas w Warszawie. Pracował w Biurze Edukacji Narodowej IPN, aktualnie zatrudniony w Muzeum Dzieci Polskich – ofiar totalitaryzmu w Łodzi. Jest członkiem Stowarzyszenia Szarych Szeregów Oddział Skierniewice. Jego zainteresowania historyczne oscylują głównie wokół Powstania Warszawskiego i Żołnierzy Wyklętych. Jest autorem 29 publikacji, a ostatnio wydane jego książki to: Niechciani Generałowie (2018), Dworzec Gdański 1944 (2019), Lekarz z Auschwitz (2020), Na Łamach. Wojna-Powstanie-Wyklęci (2020) oraz Czerniaków 1944 (2022).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dwie twarze. Życie prywatne morderców z Auschwitz Nina Majewska-Brown
Dwie twarze. Życie prywatne morderców z Auschwitz
Nina Majewska-Brown
“Marzenia są najsłodszą pożywką szczęścia, jednak ich nadmiar odbiera mi sen.” . Tematyka tej książki jest trudna, bolesna, a momentami wręcz przerażająca. I chyba właśnie dlatego tak ciężko ją jednoznacznie ocenić. „Dwie twarze” opowiadają o codziennym życiu rodzin esesmanów mieszkających tuż obok piekła – obozu koncentracyjnego Auschwitz. Główna bohaterka, Ann, żona oficera SS, próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Przeprowadza się do domu znajdującego się tuż za drutami obozu, początkowo starając się urządzić zwykłe życie – jak każda młoda kobieta i żona. Jednak z czasem codzienność zaczyna ją przytłaczać i budzić niepokój. Jej mąż Hans wraca z pracy coraz bardziej zamknięty w sobie, rozdrażniony i wyraźnie czymś obciążony. Choć Ann podejrzewa, że coś jest nie tak, nawet nie jest w stanie wyobrazić sobie skali zła, którego jest tak blisko – zaledwie kilkaset metrów od miejsca, w którym się uśmiecha, gotuje i podlewa kwiaty. . Autorka pokazuje niesamowicie mocny kontrast między życiem oprawców a ich ofiar, podkreślając tę przerażającą dwoistość: ludzie, którzy codziennie wychodzili do pracy mordować, wracali do swoich domów, w których czekały na nich dzieci, żony, kantyny, zabawy, róże w ogródku i... pozory normalności. . Książka zdecydowanie zmusza do refleksji nad granicami człowieczeństwa i moralności, pokazując, jak łatwo zło może stać się elementem codzienności, jeśli zostanie ubrane w mundur i nazwane obowiązkiem. Natomiast od strony technicznej i konstrukcyjnej – mam sporo zastrzeżeń. Przede wszystkim, narracja bywała chaotyczna – momentami nie wiadomo, czyją perspektywę właśnie śledzimy. Czasem w jednym rozdziale pojawia się kilka przeskoków czasowych, które są słabo zaznaczone i przez to trudno się połapać, co aktualnie dzieje się w fabule. Były też fragmenty, które nagle przytaczały historyczne fakty, ale robiły to w oderwaniu od aktualnych wydarzeń w życiu bohaterów – przez co traciły swój wydźwięk i płynność. Miałam wrażenie, że w książce autorka chciała zawrzeć jak najwięcej się dało - niestety kosztem - z pewnością - niezamierzonego chaosu. Motywy, które się tu pojawiają, to m.in.:�🔸 zło banalne i powszednie,�🔸 zderzenie dobra z obojętnością,�🔸 kobieta w cieniu zbrodni,�🔸 brak świadomości lub wybiórcze odrzucanie prawdy,�🔸 codzienność w cieniu śmierci,�🔸 moralna obojętność,�🔸 rozkład więzi i dehumanizacja. Książka pokazuje również, że milczenie bywa współudziałem. I choć Ann jest tu ofiarą nieświadomości i naiwności, to z czasem ciężar tej ignorancji staje się trudny do udźwignięcia – również dla czytelnika. . To książka, która niesie bardzo ważne przesłanie i porusza temat, o którym trzeba mówić. Ale wykonanie – szczególnie pod względem narracyjnym – sprawiło, że nie byłam w stanie ocenić jej wyżej.
wybitnamarzycielka - awatar wybitnamarzycielka
oceniła na 6 7 miesięcy temu
Dziewczynka z Sobiboru Franco Forte
Dziewczynka z Sobiboru
Franco Forte Scilla Bonfiglioli
Czy wszyscy naziści byli po złej stronie mocy? Czy pracowali dla Wielkiej Rzeszy z własnej woli? Ilu było takich żołnierzy, którzy marzyli o tym, by wojna nigdy się nie wydarzyła? Zapewne lista byłaby długa, bo nie można wszystkich wrzucać do jednego worka... Hans Heigel mieszka z żoną Ingrid i córeczką Hanne w niewielkim, spokojnym miasteczku Osnabruck. Jest Niemcem, ale nie popiera nazistowskich poglądów swoich pobratymców. Jednak jest również oficerem rezerwy SS, zatem i on zostaje w końcu wysłany do okupowanej Polski, gdzie w tysiąc dziewięćset czterdziestym trzecim roku obejmuje stanowisko zaopatrzeniowca magazynów w obozie koncentracyjnym w Sobiborze. Dopiero co przeżył ogromną osobistą tragedię, a tu nagle zostaje wrzucony w tryby nazistowskiej machiny śmierci. Nawet nie spodziewa się, co czeka go w Sobiborze i kolejnych miejscach kaźni, do których zostaje wysłany w czasie swojej służby. Pewnego dnia w Sobiborze, wśród więźniów prowadzonych na śmierć, Hans dostrzega niepozorną dziewczynkę, Leę. Mała jest łudząco podobna do jego ukochanej córeczki i w jednej chwili Heigel podejmuje decyzję. Postanawia uratować dziewczynkę przed śmiercią. Wkrótce okazuje się, że życie tego konkretnego dziecka staje się dla niego najwyższą wartością, do tego stopnia, że ryzykuje własne bezpieczeństwo, aby ochronić dziewczynkę przed komorą gazową. Przy okazji śledzenia kolejnych prób ocalenia Lei czytamy o warunkach życia, a właściwie wegetacji, w obozach w Sobiborze i na Majdanku. Widzimy więźniów, którzy postanawiają zaufać naziście, aby ratować dziecięce życie. I chociaż można się zastanawiać, jaki sens ma żałowanie hitlerowca, to chyba nie ma co tego rozważać. Każdy człowiek może mieć w sobie okruchy człowieczeństwa, jednak nie zawsze mają one szansę się ujawnić. Czy Hans pozostał człowiekiem, mimo nacisków jego przełożonych? Czy udało mu się uratować Leę, w której zobaczył własne dziecko? Chociaż książka w pierwszej chwili wywołała we mnie sprzeczne uczucia, bo obawiałam się, że to fantastyka obozowa, to jednak jest to prawdziwa historia, która ma swój koniec w rzeczywistości powojennej.
Bibliotecznie - awatar Bibliotecznie
ocenił na 7 9 miesięcy temu
Dzieci z Pawiaka Sylwia Winnik
Dzieci z Pawiaka
Sylwia Winnik
Od lat jeżdżąc do pracy i z pracy z okien tramwaju widzę Pomnik Drzewa Pawiackiego. Ten monument wykonany z brązu stanowi odwzorowanie wiązu szypułkowego, który rósł na dziedzińcu więzienia Pawiak i był jedynym elementem flory, który przetrwał wysadzenie więzienia przez Niemców w 1944 roku. Dla tych osadzonych był symbolem nadziei i wiary, w to, że i oni będą mogli cieszyć się wolnością. Pawiak był największym niemieckim więzieniem politycznym na terytorium okupowanej Polski, przez który przeszło około 100000 osób. Blisko 40000 zostało zamordowanych lub zmarło w więzieniu a pozostali zostali wywiezieni do obozów koncentracyjnych i pracy przymusowej na terenie Rzeszy. Trafiały tu całe rodziny, w tym kobiety w ciąży, a także dzieci i młodzież, często zaangażowani w działalność konspiracyjną. Niektóre spędziły tu chwilę, inne długie miesiące a ich egzystencja była skrajnie trudna: brakowało jedzenia, utrzymanie higieny było wręcz niemożliwe, szerzyły się choroby takie jak czerwonka czy zapalenie płuc. Niektórym udało się przeżyć, dzięki opiece matek, polskiego personelu medycznego i współwięźniów. Ich historie od zapomnienia ocala Sylwia Winnik w książce "Dzieci z Pawiaka". To wspomnienia tych, którzy horror tego miejsca poznali na własnej skórze. Część opowieści to relacje tych, którzy pamiętaj pobyt w więzieniu, inni zaś bazują na wspomnieniach matek, którym przyszło rodzić za więziennymi murami i spędzić pierwsze miesiące z noworodkiem na kobiecym oddziale zwanym Serbią. To co porusza w tych historiach to dziecięca perspektywa, brutalny świat wiedziany oczami najmłodszy, którzy może nie do końca zdawali sobie sprawę w zagrożenia, jednak chłonęli strach i niepokój dorosłych. Warto jednak zaznaczyć, że przeciwwagą dla tych traumatycznych wspomnień są historie opisujące solidarność więźniów, niezłomność i godność, która towarzyszyła im aż do końca. Lektura tej książki to trudne doświadczenie, ukazujące, że wojna najmocniej uderza w tych najbardziej bezbronnych. I tak jest od wieków, także i dzisiaj. Polecam tę publikację, tym którzy cenią sobie rzetelną literaturę faktu i mają odwagę, aby zmierzyć się z tym trudnym tematem.
Jeżynka - awatar Jeżynka
oceniła na 7 6 miesięcy temu
Zosia z Wołynia. Prawdziwa historia dziewczynki, która ocaliła żydowskie dziecko Mateusz Madejski
Zosia z Wołynia. Prawdziwa historia dziewczynki, która ocaliła żydowskie dziecko
Mateusz Madejski
Mateusz Madejski w swojej debiutanckiej powieści - reportażu opowiedział nam historię życia swojej babci - Zofii Hołub, która urodziła się na Wołyniu, a w chwili wybuchu wojny miała zaledwie dwanaście lat. Książka ma formę wywiadu, bardzo osobistych rozmów i wspomnień, nie tylko z główną bohaterką, ale też innymi kobietami, które mocno wpisały się w los Zofii. Dzięki temu czytelnik ma szansę poznać, jak tak naprawdę wyglądało życie na tych terenach przed wojną, jak dogadywali się wówczas między sobą Polacy, Ukraińcy, Żydzi, co działo się na Wołyniu podczas wojny, kiedy zajmowali ją na zmianę Niemcy i Rosjanie, jakie piętno odcisnęły działania wojenne na rodzinie Zofii, jak wyglądały jej losy po wojnie. Najważniejszym i najbardziej istotnym wydarzeniem w wojennym życiu Zosi było uratowanie małej żydowskiej dziewczynki, niespełna dwuletniej Sabinki, zwanej Inką, którą rodzice powierzyli opiece polskiej rodziny, która niestety zupełnie nie poczuwała się do odpowiedzialności za dziecko. Umieszczoną w ciemnej i ciasnej komórce, brudną, zaniedbaną, zamorzoną głodem, niesamowicie wychudzoną i skazaną praktycznie na śmierć Inkę znalazła przypadkiem, wówczas 16-letnia Zosia. Postanowiła uratować Inkę za wszelką cenę i nie zmienił jej decyzji strach o własne życie; początkowo w sekrecie dokarmiała dziecko, ale po pewnym czasie postanowiła podzielić się swoją tajemnicą z zaprzyjaźnioną rodziną Roztropowiczów, którzy wspólnie podjęli decyzję o przygarnięciu małej żydowskiej dziewczynki, obdarowując ją miłością, ciepłem, ratując od śmierci. Jak potoczyły się dalsze losy Inki, czy dowiedziała się ona o swoich korzeniach, o rodzicach, czy poznała ten najważniejszy epizod swojego życia oraz osobę, która jej to życie darowała od nowa - to wszystko znajdzie czytelnik na stronach tego ciekawego reportażu, wywiadu czy biografii Zofii Hołub, która za swój czyn odznaczona została Medalem "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata".
Anna Lipińska-Czajkowska - awatar Anna Lipińska-Czajkowska
oceniła na 7 2 miesiące temu
Żony nazistów. Kobiety kochające zbrodniarzy James Wyllie
Żony nazistów. Kobiety kochające zbrodniarzy
James Wyllie
Autor przemieszcza się chronologicznie od lat dwudziestych śledząc losy kilku kobiet i ich partnerów, pierwszych nazwisk III Rzeszy: Ilse Hess, z domu Pröhl, Carin Göring (Fock) & Emmy Göring (Sonnemann), Margarety Himmler (Boden), Magdy Goebbels (Ritschel), Liny Heydrich (von Osten) i Gerdy Bormann (Buch). Pojawiały się też na chwilę inne robiące zamieszanie, jak Geli Raubal, Eva Braun, Lída Baarová, Unity Mitford, Hedwig Potthast, każda cwaniara warta osobnej biografii. Intrygujące jest przeplatanie się sadyzmu panów z ich dziwacznością, nerwicą, skłonnością do nałogów i rozwolnienia. Np. Hess nigdy mnie nie interesował, nie wiedziałam więc wcześniej, że był jeszcze większym hipochondrykiem niż Hitler. Kolejna myśl to niebezpieczeństwo na jakie społeczeństwo jest narażone z powodu niespełnionych ambicji artystycznych przeciętniaków (Hitler, Goebbels, Heydrich; aktualne źródło takiego zagrożenia w Polsce też rośnie w siłę, jego nazwisko przez przypadek ukazało się w poprzednim paragrafie). Patrząc na panie, powtórzę truizm o banalności, powszechności zła: akuratne córki, ofiary przemocy domowej, zdradzane i zdradzające, wieloródki heroiczne; wojna i rzeź mijały je najpierw obok, co długo umożliwiało im korzystanie z wygód dostępnych “prawdziwym” “Aryjczykom” (nie wiadomo, co bardziej jest w cudzysłowie). I tak sobie kobitki dłubały codzienność, a to latając po sklepach modowych w podbitych przez Niemców stolicach, a to chlipiąc do poduszki, a to podgryzając aorty koleżanek-nazistek, zamykając przy tym oczy na rzeczywistość poza własną bańką; bywały zajadłymi antysemitkami, bo mogły, bo taki był klimat, wychowały swoje wrażliwe dzieci na antysemitów, obrońców pamięci i dorobku ojców, a potem jako przyjemne babuleńki, dziergające i pielące ogródki, które doprawdy niczego złego nie pamiętają, dożywały sędziwego wieku. Tfu.
mysz - awatar mysz
ocenił na 7 1 miesiąc temu

Cytaty z książki Lekarz z Auschwitz

Więcej
Szymon Nowak Lekarz z Auschwitz Zobacz więcej
Więcej