B.A. Paris
Jedna książka co 2,5 minuty, czyli 18 tys. egzemplarzy miesięcznie! Taka jest średnia sprzedaż thrillerów B.A. Paris w Polsce. Późny debiut na pewno nie jest łatwy, ale przy wystarczającej dozie talentu i determinacji może okazać się niezwykle lukratywny i przynieść autorowi nieoczekiwaną sławę. Sprzedaż powieści „Za zamkniętymi drzwiami” w Wielkiej Brytanii przekroczyła nakład miliona egzemplarzy – książka właśnie osiągnęła tam status platynowego bestsellera.
Brytyjska autorka B.A. Paris (pod tym pseudonimem ukrywa się Bernadette McDougall) zrobiła zawrotną karierę dzięki powieściom „Za zamkniętymi drzwiami” i „Na skraju załamania”, które natychmiast trafiły na światowe listy bestsellerów i oczarowały miliony czytelników. „Za zamkniętymi drzwiami”, historia kobiety uwikłanej w przerażający związek z sadystycznym psychopatą – książka, którą Paris rozpoczęła przygodę z pisaniem – narobiła sporo szumu na międzynarodowym rynku wydawniczym.
Bernadette, matka pięciu córek, zawsze chciała zostać pisarką – po prostu czekała na właściwy moment.
Kiedy dziewczynki dorosły, nagle okazało się, że ma sporo wolnego czasu. Myślała co prawda o książkach dla dzieci, ale jedna z córek zachęciła ją do wzięcia udziału w konkursie literackim ogłoszonym przez brytyjski tygodnik „The Sunday Times”. Powieść, którą zgłosiła na konkurs, nie zdobyła żadnej nagrody, ale Bernadette odkryła, że pisanie jest dla niej jak narkotyk. Ponieważ chciała uniknąć niepotrzebnej presji i wciąż nie była pewna, czy osiągnie efekt, który ją zadowoli, postanowiła ukryć się za pseudonimem. Tak narodziła się B.A. Paris. „B.A.” to inicjały jej imion – Bernadette Anne. Na „Paris” zdecydowała się, ponieważ zaraz po studiach trafiła do Paryża, gdzie pracowała jako au pair i gdzie poznała przyszłego męża, a spędzone tam lata uważa za czas zmian, który okazał się najszczęśliwszy w jej życiu.
Pomysł na debiutancki thriller, „Za zamkniętymi drzwiami”, podsunęła jej przyjaciółka. Mąż na każdym kroku kontrolujący żonę wydał się jej doskonałym punktem wyjścia, ale Bernadette nigdy nie sądziła, że historia stanie się aż tak mroczna. I tak porywająca! Autorka świetnie odnalazła się w gatunku domestic noir, ku satysfakcji i uznaniu czytelników – popularność gatunku płynie wszak z tego, że kwestia przemocy domowej nie jest obca nikomu i nawet jeśli nie doświadczyliśmy jej osobiście, prawdopodobnie znamy kogoś, kto właśnie tkwi w nieszczęśliwym związku. Bernadette zwykle bazuje na czymś, co przydarzyło się komuś, kogo zna lub jej samej. Tak było z „Na skraju załamania” – jadąc do domu przez las zaczęła się zastanawiać, co by zrobiła, gdyby zobaczyła samochód zaparkowany na poboczu. Czy zatrzymałaby się, żeby sprawdzić, czy wszystko w porządku, czy po prostu pojechałaby dalej? Ta rozterka okazała się doskonałym początkiem nowej powieści. Choć B.A. Paris nigdy nie planuje szczegółowo przebiegu akcji, to zawsze wie, jak zacznie się jej książka i jakie będzie zakończenie opowiadanej historii. Wszystko to, co pomiędzy, jest jedną wielką ekscytującą przygodą. Bywa, że bohaterowie wymykają się spod kontroli albo wręcz ją przejmują. Tak właśnie było z Jackiem z „Za zamkniętymi drzwiami” – najmroczniejszą postacią, jaką stworzyła.
Po sukcesie „Za zamkniętymi drzwiami” B.A. Paris brawurowo zdała egzaminy z kolejnych powieści, co stanowi nie lada wyzwanie w karierze każdego pisarza. Druga powieść, „Na skraju załamania”, tajemniczością i grozą w niczym nie ustępowała pierwszej książce. Kolejna, „Pozwól mi wrócić”, była mroczną i niepokojącą historią Finna, mężczyzny, którego dziewczyna zniknęła bez śladu w drodze powrotnej ze wspólnych wakacji we Francji.
Najnowsza powieść, „Dylemat”, która nakładem Wydawnictwa Albatros ukaże się 11 marca, opowieść dwojgu małżonków, których osobiste dramaty toczą się w cieniu hucznego przyjęcia urodzinowego, to właściwie bardziej dramat psychologiczny niż thriller. Jednak autorka przygotowała tym razem tak wielką dozę napięcia, nerwów i emocji, że czytelnicy w pewnością wybaczą jej to drobne odstępstwo od reguł gatunku. I na pewno niecierpliwie czekać będą na kolejną powieść, nad którą B.A. Paris już rozpoczęła pracę.
Zobacz stronę autora
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Patronat 
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Dylemat
Trudno mi ocenić tę książkę. Powieść psychologiczna to nie jest mój ulubiony gatunek. Czytało się ją dobrze, akcja zachęcała do dalszego czytania. Prawdopodobnie jednak nie sięgnąłbym po nią gdybym przeczytał opinie innych czytelników
Trudno mi ocenić tę książkę. Powieść psychologiczna to nie jest mój ulubiony gatunek. Czytało się ją dobrze, akcja zachęcała do dalszego czytania. Prawdopodobnie jednak nie sięgnąłbym po nią gdybym przeczytał opinie innych czytelników
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSłabizna, ze słabym zakończeniem bez zaskoczenia.
Słabizna, ze słabym zakończeniem bez zaskoczenia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWiększość książki to patrzenie na bohaterów, którzy zastanawiają się czy powiedzieć coś drugiej połówce czy nie. Nie jestem w stanie zrozumieć tytułowego dylematu bohatera, dla którego rodzina jest tak ważna, nie potrafię pojąć, jak bohater mógł tak postąpić. Cała książka, bez ostatnich 50 stron, to droga pełna frustracji, której chyba nie było warto przechodzić
Większość książki to patrzenie na bohaterów, którzy zastanawiają się czy powiedzieć coś drugiej połówce czy nie. Nie jestem w stanie zrozumieć tytułowego dylematu bohatera, dla którego rodzina jest tak ważna, nie potrafię pojąć, jak bohater mógł tak postąpić. Cała książka, bez ostatnich 50 stron, to droga pełna frustracji, której chyba nie było warto przechodzić
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa początku miałam wrażenie, że ta historia trochę się ciągnie. Akcja skupiała się na przyjęciu urodzinowym Livii. Brakuje tempa, do którego autorka przyzwyczaiła czytelników w swoich wcześniejszych thrillerach. Nie było gwałtownych zwrotów akcji.
A jednak w pewnym momencie nie mogłam odłożyć książki.
Ta książka uświadamia, że w obliczu śmierci - naszej lub naszych bliskich - wszystkie codzienne problemy tracą na znaczeniu. Ambicje, plany, urażona duma - to wszystko staje się błahe, gdy pojawia się realne zagrożenie utraty kogoś, kogo kochamy. „Dylemat” nie szokuje zwrotami akcji, ale zmusza do refleksji nad tym, co naprawdę w życiu ważne i przypomina, by nie odkładać rozmów i bliskości na „lepszy moment”. Bo czasami może być za późno.
Na początku miałam wrażenie, że ta historia trochę się ciągnie. Akcja skupiała się na przyjęciu urodzinowym Livii. Brakuje tempa, do którego autorka przyzwyczaiła czytelników w swoich wcześniejszych thrillerach. Nie było gwałtownych zwrotów akcji.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toA jednak w pewnym momencie nie mogłam odłożyć książki.
Ta książka uświadamia, że w obliczu śmierci - naszej lub naszych bliskich...
Czyta się przyjemnie i płynnie, historia nie była dla mnie niezwykle zaskakująca, spodziewałam się czegoś bardziej trzymającego w napięciu. Ogólnie przyjemna do przeczytania.
Czyta się przyjemnie i płynnie, historia nie była dla mnie niezwykle zaskakująca, spodziewałam się czegoś bardziej trzymającego w napięciu. Ogólnie przyjemna do przeczytania.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka inna niż reszta,zdecydowanie. Obyczajowa,pełna rozterek bohaterów i bólu po stracie.... Uronisz łez kilka a nawet i masę.
Książka inna niż reszta,zdecydowanie. Obyczajowa,pełna rozterek bohaterów i bólu po stracie.... Uronisz łez kilka a nawet i masę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNijakie to było
Nijakie to było
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrochę irytujące zachowanie bohaterów...każdy z nich miał jakieś tajemnice i przez 3/4 książki wszyscy próbowali je sobie wyjawić ,ale jakoś sie nie udawało 🙄 zaczęło mnie to męczyć, ale przebrnęłam i końcówka całkiem spoko.
Trochę irytujące zachowanie bohaterów...każdy z nich miał jakieś tajemnice i przez 3/4 książki wszyscy próbowali je sobie wyjawić ,ale jakoś sie nie udawało 🙄 zaczęło mnie to męczyć, ale przebrnęłam i końcówka całkiem spoko.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążke czyta się lekko i przyjemnie, jednak jest dość przewidywalna i nie zaskakuje. Mimo to to całkiem dobra lektura
Książke czyta się lekko i przyjemnie, jednak jest dość przewidywalna i nie zaskakuje. Mimo to to całkiem dobra lektura
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpis z okładki zapowiadał intensywny thriller psychologiczny: Livia przygotowuje idealną imprezę urodzinową, Adam chce dopiąć wszystko na ostatni guzik. Sekrety, dramatyczne wybory, napięcie wszystko wskazywało na to, że wydarzy się coś mocnego.
Tymczasem przez większość książki nic się nie dzieje. Czytałam i czekałam na jakiś przełom, na emocjonalne „bum”, na moment, który mną wstrząśnie ale ono nigdy nie nadchodzi. Fabuła kręci się niemal wyłącznie wokół Livii i Adama, a szczególnie wokół męża, który kompletnie nie potrafi podjąć żadnej konkretnej decyzji. Było to dla mnie męczące, frustrujące i po prostu nudne.
Dodatkowo bardzo trudno było mi zaakceptować zachowanie bohaterów. Mam wrażenie, że jak na dorosłych ludzi, a już szczególnie na małżeństwo, ich reakcje były momentami kompletnie nielogiczne. Patrzyłam na ich relację i myślałam tylko jedno: tragedia. Nie wzbudzili we mnie ani emocji, ani współczucia raczej irytację. „
Dylemat” kompletnie mi nie podszedł. Był dla mnie nudny, pozbawiony napięcia i emocji, a zachowanie bohaterów tylko pogłębiało to rozczarowanie. Zdecydowanie najsłabsza książka autorki, jaką do tej pory poznałam i mam nadzieję, że już nigdy do podobnej nie wrócę.
Opis z okładki zapowiadał intensywny thriller psychologiczny: Livia przygotowuje idealną imprezę urodzinową, Adam chce dopiąć wszystko na ostatni guzik. Sekrety, dramatyczne wybory, napięcie wszystko wskazywało na to, że wydarzy się coś mocnego.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTymczasem przez większość książki nic się nie dzieje. Czytałam i czekałam na jakiś przełom, na emocjonalne „bum”, na moment, który...