Noc, kiedy umarła

Cieszę się że w końcu moglam przeczytać thriller inny niż wszystkie. Co prawda czytałam już książkę z podobnym wątkiem. Pomysł przypominał mi też popularny niedawno serial Netflixa, ale nadal jest to oryginalna pozycja, bo główną bohaterką jest robot. To miła odmiana po niekończącej się ilości thrillerów o zaginionych dzieciach i problemach małżeńskich, a do tego jaka na czasie, w końcu sztuczna inteligencja to coraz częściej nasza codzienność, a nie science fiction. Fabuła jest wciągająca i nie ma miejsca na nudę, emocje podczas lektury cały czas się zmieniają. Jedyne do czego mogę się przyczepić to zakończenie, które mimo zwrotu akcji i zaskoczenia jest bardzo chaotyczne w przeciwieństwie do całej książki napisanej prostym językiem, wręcz nie pasujące do niej i ciężko się w nim połapać. Szkoda.

Na pewno tak jak ja macie ze 100 książek, które od lat grzecznie czekają na swoją kolej. No więc tym razem szczęśliwcem okazała sie książka pt.: ,,Rodzina" uznanej i utalentowanej autorki, która jak się okazało pisze całkiem zgrabne, wciągające i niegłupie thrillery. Miła odskocznia

Kolejna bardzo fajna książka tej autorki. Natasha niedawno wyszła za mąż. Ma wspaniały dom, kochającego męża i śliczną córeczkę Emily. Żyliby długo i szczęśliwie, gdyby nie Jen, była żona jej męża, która nie chce zostawić ich w spokoju… Pewnego dnia po powrocie do domu Natasha odkrywa, że jej mąż i córka zniknęli bez śladu. Zrozpaczona zrobi wszystko, aby odzyskać Emily. Jest gotowa nawet przystać na propozycję pomocy ze strony Jen. Czy jednak może jej zaufać? I czy obie tak naprawdę znają mężczyznę, za którego wyszły? Sporo tajemnic, zagadek i kłamstw, a autorka tak zmyślnie prowadziła narrację, że już sama nie wiedziałam komu mam ufać. Polecam.

Ta książka wciąga od pierwszych stron! Dwutorowa narracja - przesłuchania Callie i wspomnienia wydarzeń sprzed tragedii – sprawia, że trudno się oderwać. Momentami zachowanie głównej bohaterki bywa irytujące, ale całość robi naprawdę duże wrażenie. Jeśli lubicie mroczne rodzinne dramaty, polecam z całego serca! 🔥 Tylko uwaga: po przeczytaniu lektury może pozostać lekki smutek😟

50/52/2026 "Teraz zaśniesz" C. L. Taylor Albatros #recenzja Wieczny odpoczynek Jedna noc, jeden tragiczny wypadek, a potem bezsenność, leki, koszmary i wspomnienia tamtego zdarzenia. Anna chce zasnąć, gdyby nie to poczucie winy... Na dodatek czuje się obserwowana, a tajemnicze wiadomości wzbudzają w niej poczucie lęku. Pragnie od tego uciec. Anna zostawia więc dotychczasowe życie i przyjmuje ofertę pracy w hotelu na szkockiej wyspie Rum. Jej spokój nie trwa jednak długo. Nowy koszmar rozpoczyna się wraz z przyjazdem siódemki gości z których każdy skrywa swoją tajemnicę i miał powód by szukać spokoju na wyspie. Jednak jeden z nich ma jedno zadanie, sprawić by Anna w końcu zasnęła, snem wiecznym. Sztorm, odosobnione miejsce, grupa ludzi, w której nie wiadomo komu można ufać, a kto jest tajemniczym obserwatorem i prześladowcą głównej bohaterki, nieustający lęk, narastające podejrzenia, coraz bardziej napięta atmosfera, to wszystko sprawia, że thriller czyta się szybko, by jak najszybciej poznać tożsamość prześladowcy. Autorka potrafi zwodzić czytelnika na manowce i dzięki temu zakończenie zaskakuje ! To moje pierwsze spotkanie z prozą C.L. Taylor i uznaję je za udane, chętnie sięgnę po inne jej tytuły. A Wy czytaliście "Teraz zaśniesz "? 😀

Nie po raz pierwszy sięgam po książkę autorstwa Gillian McAllister, choć, jak mawia klasyk, bywało rożnie między nami. Zdarzało się, że fabułę uznawałam za dobrą, choć momentami nieco przegadaną. Zawsze lepiej trzymać się zasady, że to nie ilość, a wyłącznie jakość decyduje o powodzeniu danej historii. Pamiętam jednak i piekielnie dobre, mądre odsłony literackie autorki, dzięki którym jeszcze lepiej zrozumiałam, jak niejednoznaczna jest ludzka natura. Możesz być szczęśliwy, mieć ułożone życie, ale wszystko, co dobre, może zawalić się w sekundę, niemal jak domino, które pociąga za sobą następne kłopoty. A czy tym razem, w przypadku „Nie mam więcej pytań”, byłam zadowolona z lektury? Tak, nawet bardzo. Mam nadzieję, że inni odbiorcy podzielą moje zdanie, choć oczywiście nie muszą. Autorka niemal od razu wrzuca swoich bohaterów do paszczy lwa, a konkretnie na salę sądową. Sprawa jest o tyle poważniejsza, że spór między sobą toczą dwie kochające się dotąd siostry- Martha i Becky. Ta druga została oskarżona o zabicie córeczki Marthy, ośmiotygodniowej Laili. Obrona uważa, że była to śmierć łóżeczkowa, co w biologii jest zjawiskiem naturalnym, choć bardzo smutnym i szokującym. Czy jednak naprawdę dlatego zmarła Laila? Sami to sprawdźcie. Warto też podkreślić, że Becky pełniła rolę niani dla dziecka Marthy. Matka dopiero co urodzonej dziewczynki była osobą zaangażowaną w pracę- sama założyła organizację charytatywną Stop Gap, pomagała uchodźcom, często musiała z tego powodu wyjeżdżać na wyspę Kos. To bardzo piękny gest, lecz przez to kobieta traciła kontakt z dzieckiem- na dodatek wyjątkowo płaczliwym. Jej postawa może wywołać bardzo wiele niezgodnych myśli- z jednej strony pomagamy innym, a sami uciekamy od własnych zobowiązań…? Nie chcę podawać szczegółów, które ujawniałyby relacje między Marthą a Becky, nie opowiem też jak wyglądały ich rodziny, gdyż wszystkie te detale mają niebagatelne znaczenie dla całej opowieści. Jestem jednak przekonana, że tak poważne oskarżenia wpływają na całą rodzinę- nie ma radości, śmiechu, a jednak czas płynie dalej. Nieubłaganie. Inni muszą dalej funkcjonować. A jak mają zachowywać się rodzice obu córek, które teraz patrzą na siebie z dwóch stron sali sądowej? To bardzo istotny temat, który z pewnością rozczuli czytelników. Ogrom pytań, które padają na sali sądowej, nie powoduje, że powieść jest przegadana. Pytania są przecież kluczowym elementem procesów sądowych, więc autorka postawiła na naturalność i autentyczność. Mamy śmierć malutkiej istoty, która nie mogła się bronić, a do tego mnóstwo perspektyw, które nie wyjawiają od razu zakończenia. Autorka celnie podkreśliła, jak źle mogą działać plotki i słynna poczta pantoflowa. Sąsiedzi zawsze przecież wiedzą lepiej, co się u nas dzieje, prawda? Cieszę się, że przeczytałam tę książkę do końca- było warto to zrobić. Podobała mi się cała fabuła i pomysł na mieszanie ze sobą sprzecznych podejrzeń. Warto pochwalić też samą stronę edytorską- okładka jest odpowiednia, czcionka także, zaś tytuł od razu kojarzy mi się z salą sądową. Polecam.

Okay, po pierwsze - te starsze thrillery jakoś mocniej do mnie przemawiają, po drugie to było zwyczajnie dobre. Nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać i jeszcze na początku to jest takie w miarę spokojne (w miarę, bo dzieje się dużo), ale od pewnego momentu jest jak zjazd z roller coastera - nie idzie odłożyć, bo ciągle dostajesz kolejne fakty, kolejne wydarzenia, ciągle się dzieje aż do punktu kulminacyjnego i ta końcówka autentycznie mnie zabolała. Jeśli w przyszłości trafią na jakąś książkę autorki, biorę w ciemno!

Bohaterką jest Susan, a właściwie teraz już Emma, bo kobieta dostaje nową tożsamość, po tym jak wychodzi z zakładu psychiatrycznego, gdzie trafiła za zabicie swojego 3-miesiecznego synka pod wpływem depresji poporodowej. Kobieta dodatkowo cierpi na amnezje i nie pamięta żadnych wydarzeń z tamtego dnia. Przygnieciona wyrzutami sumienia i poczuciem winy, odcina się od całej rodziny, a jedyny kontakt utrzymuje z przyjaciółką ze szpitala. W pewnym momencie Emma dostaje list ze zdjęciem dziecka, które mogłoby byc w wieku jej synka i jest podpisane jego imieniem. Ten fakt zasiewa w kobiecie ziarno niepewności, ale też i nadzieji co do losu jej syna i wywołuje całą lawinę zdarzeń, która doprowadzi do wyjaśnienia tajemnicy sprzed lat....polecam.

Kat Cavanaugh wiedzie spokojne życie do chwili, gdy jej córka zostaje znaleziona martwa w opuszczonym kamieniołomie. Zrozpaczona kobieta nie potrafi pogodzić się z tragedią i zaczyna szukać odpowiedzi. W trakcie prywatnego śledztwa natrafia na ślady kłamstw, przemilczeń i bolesnych prawd, które rzucają nowe światło na życie jej dziecka i sprawiają, że coraz trudniej jest jej ufać ludziom z najbliższego otoczenia. Kiedy prawda wychodzi na jaw, Kat znajduje się w niebezpieczeństwie. Czy zdoła poskładać wszystkie elementy układanki, zanim będzie za późno? "Jedyne dziecko" to pełen emocji thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu do ostatniej strony. Gorąco polecam! 😊

Książkę dostałam w prezencie i żałuję, że tak długo zwlekałam z jej przeczytaniem . Nie wiem dlaczego taka niska średnia ocen tej książki bo historia sama w sobie dosyć ciekawa. Czyta się naprawdę szybko , przyjemnie i jest bardzo lekko napisana . Według mnie zasługuje na lepsze oceny.

Na początku miałam wrażenie, że ta historia trochę się ciągnie. Akcja skupiała się na przyjęciu urodzinowym Livii. Brakuje tempa, do którego autorka przyzwyczaiła czytelników w swoich wcześniejszych thrillerach. Nie było gwałtownych zwrotów akcji. A jednak w pewnym momencie nie mogłam odłożyć książki. Ta książka uświadamia, że w obliczu śmierci - naszej lub naszych bliskich - wszystkie codzienne problemy tracą na znaczeniu. Ambicje, plany, urażona duma - to wszystko staje się błahe, gdy pojawia się realne zagrożenie utraty kogoś, kogo kochamy. „Dylemat” nie szokuje zwrotami akcji, ale zmusza do refleksji nad tym, co naprawdę w życiu ważne i przypomina, by nie odkładać rozmów i bliskości na „lepszy moment”. Bo czasami może być za późno.

To jest mój pierwszy kryminał który zaciekawił mnie tytułem😉 Przy tej książce nabawiłam się na początku zastoju czytelniczego że względu na rozciągająca się historie trzech "Przyjaciółek" z uniwerka. Historia na początku trochę się wlekla ,ale później już z każdą stroną było lepiej. Kate która pochodzi z bogatego domu i wszystko uchodzi jej płazem dostaje to czego chce, Aubrey wycofana dziewczyna z biednego domu przyjeżdżając na studia i mieszkając z Kate zaczyna ją wielbić za wszystko co ta dziewczyna robi a Jenny najspokojniejsza z całej trójki dziewczyna która chce zrobić karierę dzięki temu że trzyma się że swoimi współlokatorkami ma niezbyt przychylna opinie. Trzy dziewczyny które nazywają się przyjaciółkami a tak naprawdę każda z nich wbija sobie nóż w plecy. Historia jest tak zawikłana,że aż nieprawdopodobne. Kate która zakochuje się w Lucasie dziewczyna której nikt nie rzuca dostaje od tego chłopaka kosza i tu się zaczyna cała historia. Miłość przeradza się w morderstwo które uchodzi dziewczynie płazem tylko dlatego że ma wpływowego ojca. Jednak życie potrafi pisać różne scenariusze i morderstwo sprzed lat przez kolejne nie daje dziewczynie spokoju,gdy powraca do rodzinnego Carlise historia nabiera tempa. Tutaj jednak w tej książce nie wszystko jest takie pewne do samego końca. Polecam historia bardzo dobrze napisana.

Idealne małżeństwo - Kimberly Belle Will i Iris to małżeństwo pełne wzajemnej miłości i szacunku . Po siedmiu latach małżeństwa zaczynają starać się o dziecko... Nie może być bardziej idealnie, prawda ? Wszystko wali się w ułamku sekundy, kiedy samolot do Seattle rozbija się tuż po wylocie i okazuje się, że Will był na jego pokładzie... Problem polega na tym, że Will miał lecieć do Orlando na delegacje a nie do Seattle 🤔 Iris pogrążona w żałobie, próbuje dowiedzieć się dlaczego mąż ją okłamał... Bardzo dobry thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu do ostatnich stron a zakończenie bardzo mnie zaskoczyło... Czyta się szybko I z przyjemnością. Polecam 🥰

Charlotte udziela pierwszej pomocy nieprzytomnemu mężczyźnie. Bieg zdarzeń doprowadza do tego, że znajduje się w szpitalu przy jego łóżku i poznaje jego rodzinę. Nie wiadomo dlaczego przedstawia się jako nowa dziewczyna Luke’a. Wychodzi z założenia, że dopóki się nie obudzi i nie wyprowadzi wszystkich z błędu, może pomóc jego rodzicom poradzić sobie z tragedią, jaka spotkała ich syna. Kiedy stan Luke’a okazuje się poważniejszy, niż wszyscy sądzili, Charlotte widzi w tym dla siebie szansę w przedostaniu się do rodziny na zawsze. Problemem jest jedynie siostra Luke’a, Rebecca, która za nic w świecie nie chce uwierzyć w słowa domniemanej bratowej. To lekki i niewymagający thriller. Narracja prowadzona ze strony Charlotte i Rebecci. Czyta się szybko i dobrze i mimo, że jest przewidywalny, to bawiłam się przy nim nieźle. Akcja niespieszna, ale prowadząca do rozwiązania. Niema wojna między dwiema młodymi kobietami, każda z nich skrywa jakąś tajemnicę i każda z nich sądzi, że zwycięstwem jest ujawnienie tajemnicy tej drugiej. Wciąga!

Muszę stwierdzić, że to jest historia w stylu jaki ja lubię. Może nie jakaś ambitna, ale tam gdzie zejdą się dwie kobiety w fabule, tam musi się dziać…nie może być inaczej. I działo się. Frances jako matka została wyrzucona poza nawias mamuśkowej szkolnej społeczności. Jej syn sprawiający kłopoty wychowawcze i tym razem dał czadu. Kobieta, która każdego dnia walczy ze swoimi kompleksami, nadwagą, brakiem wiary w siebie, czuje się jeszcze bardziej samotna niż dotąd. Ostracyzm, któremu została poddana teraz bardziej jest odczuwalny. W morzu niechęci jaka zaczyna ją otaczać, pomocną dłoń podaje jej Kate, matka jednego z chłopców. Jest pewną siebie, piękną i zamożną kobietą, nie przejmującą się tym co myślą o niej inni. Frances jest zachwycona nową znajomością, która zaczyna przybierać formę przyjaźni.. Kiedy patrzy na Kate i jej dom, widzi idealną rodzinę. Przystojny mąż, udane dzieci, wszystko wokoło wymuskane. W przeciwieństwie do jej własnego domu, gdzie panuje wieczny bałagan. Nie dostrzega, że po kątach tego wypucowanego domostwa mogą kryć się rodzinne sekrety, brudne tajemnice. Frances sama ma swoje sekrety i ludzkie życie na sumieniu. Mimo upływu lat nie potrafi wybaczyć sama sobie tragedii, która wydarzyła się, gdy była bardzo młoda i do której sama doprowadziła. Dwie kobiety, dwie różne historie i skrywane głęboko tajemnice. Nie twierdzę, że jest to dzieło stulecia, ale dość przyjemne poczytadełko na te długie wieczory. Czy mnie coś zaskoczyło w tej historii? Absolutnie nie, ale dobrze odebrałam tę książkę. Może dlatego, że nie nastawiałam się na spektakularne woow. Dla mnie plusem jest to, że nie ma tutaj zbędnego przegadywania fabuły i międlenia niepotrzebnych wątków. Może trochę bardziej zaangażowałabym w całą historię szkolne mamuśki, by dały więcej czadu i rozrywki, chociaż te dwie bohaterki i tak zrobiły robotę w tej książce. Nie jest to rasowy thriller, ani typowy kryminał, raczej historia obyczajowa o decyzjach z przeszłości, które nieważne ile lat upłynie, wciąż mają wpływ na przyszłość.

Tradycyjnie przyciągnęła mnie ciekawa okładka, opis oraz polecenie Remigiusz Mróz, bo jeśli coś jest w stanie odciągnąć go od pisania, to musi to być naprawdę dobre. Historia opowiada o „Łańcuchu” mrocznej organizacji, w której porywane jest dziecko. Aby je uratować, trzeba porwać kolejne dziecko oraz wpłacić kilkanaście tysięcy dolarów, licząc na to, że jak w łańcuchu następne ogniwo się nie wyłamie. Żyłam historią Rachel i Kylie, a strony znikały w niewyobrażalnym tempie. Na pewno duży wpływ miały na to duża czcionka oraz krótkie rozdziały połowę książki przeczytałam bardzo szybko. W drugiej części poznajemy początki „Łańcucha”. Plot twist związany z jego założycielami naprawdę mnie zaskoczył. Niestety lekko rozczarowała mnie końcówka według mnie była trochę na siłę, jakby autor chciał ją po prostu szybko zakończyć. Mimo to, jako odskocznia od rzeczywistości, książka zdecydowanie jest warta przeczytania.

Trzy lata temu Ethan, czternastoletni syn Zoe i Jake’a, oraz jego przyjaciel Josh zginęli w tragicznym wypadku nad rzeką. Rodzina próbuje ułożyć sobie życie na nowo - przeprowadzają się do Londynu i starają się zapomnieć o tragedii. Gdy wszystko powoli się uspokaja, Zoe zaczyna otrzymywać anonimowe wiadomości sugerujące, że wypadek Ethana wcale nie był przypadkowy. Jej poszukiwania prawdy ujawniają serię sekretów, kłamstw i niedomówień dotyczących tragicznej nocy, rodziny Josha, a nawet ukrytych motywów poszczególnych bohaterów. "Nie pozwól mu odejść" to trzymający w napięciu thriller psychologiczny, w którym nic nie jest oczywiste. Prawda powoli wychodzi na jaw, a każdy trop może zmienić wszystko… Gorąco polecam! ☺️

Mimo że akcja toczyła się dość powoli, książkę czytalam z dużym zaciekawieniem. Brakowało mi trochę dreszczu emocji, napięcia, odczuwania grozy razem z bohaterami a jednak dzięki ciekawej fabule i nieoczekiwanym splotom zdarzeń dość mocno się wciągnęłam. Polecam!

Uwielbiam takie książki, że człowiek nie może złapać oddechu i sam się zastanawia komu można ufać. To był prawdziwy roller coaster. Erica wraz z córeczką Alice przychodzi do ogromnego apartamentowca, w którym mieszkała kiedyś z byłym mężem. Córeczka podczas ostatniej wizyty u ojca zostawiła swoją ulubioną zabawkę. Wchodzą do windy. W okolicy 6 piętra winda zatrzymuje się i gasną wszystkie światła. Ale uchyliły się drzwi. Wtedy Alice wydostała się z windy, tuż przed tym zanim drzwi na powrót się zamknęły i winda ruszyła wracając na dół. Nim Erica dobiegła na 6 piętro, po córce nie ma śladu. 14 piętrowy budynek i zdesperowana matka! Czy były mąż był w stanie to zorganizować, aby odebrać jej dziecko? Nie wie komu może zaufać. Nie wie gdzie szukać. A mieszkańcy budynku zamiast jej pomóc to w przewadze kłamią. I zakończenie książki niesamowicie dobre! Polecam oczywiście.

Co to była za skomplikowana książka! A jaka ciekawa 😅 Jest to książka z gatunku thrillera psychologicznego, co wiele wyjaśnia 😅 Teoretycznie wszystkie osoby mają ze sobą związek, każda pojawiła się w nieodpowiednim miejscu i w nieodpowiednim czasie. Aby dojść do rozwikłania zagadki trzeba się mocno wysilić. Trzy kobiety zostały połączone, nawet o tym nie wiedząc. Dopiero po latach przez czysty przypadek wszystko zaczyna się układać w logiczną całość. Jak postąpi każda z tych kobiet? Bardzo długo obstawiałam, co każda z nich może zrobić. Ale zakończenie zupełnie wybiło moje pomysły 😅 Bardzo fajna książka. Niepozorna okładka skrywająca ciekawą historię 😊 Bardzo lubię trafiać na takie ciekawości w lokalnej bibliotece 😊