Królowa wody

„Królowa wody” Marcina Szczygielskiego to sprawnie napisana powieść przygodowa z elementami baśni i fantastyki, której największą zaletą jest tempo i klarowność narracji. Autor nie komplikuje fabuły ponad potrzebę: historia rozwija się liniowo, bez zbędnych dygresji, a kolejne wydarzenia wynikają logicznie jedne z drugich.

Szczygielski dobrze czuje młodego czytelnika — wie, kiedy przyspieszyć akcję, a kiedy zwolnić i pozwolić wybrzmieć emocjom. Bohaterowie są czytelni, nieprzerysowani, a ich reakcje wiarygodne. Szczególnie dobrze wypada główna postać, która nie jest ani „wyjątkowa od pierwszej strony”, ani sztucznie heroizowana. To raczej zwykłe dziecko wrzucone w sytuację, z którą musi sobie jakoś poradzić.

„Królowa wody” to solidna, dobrze skonstruowana literatura młodzieżowa: bez formalnych fajerwerków, ale też bez banału. Książka, która spełnia swoją funkcję — wciąga, nie nuży i zostawia po sobie poczucie sensownie spędzonego czasu. I to w tym przypadku w zupełności wystarcza.

„Królowa wody” Marcina Szczygielskiego to sprawnie napisana powieść przygodowa z elementami baśni i fantastyki, której największą zaletą jest tempo i klarowność narracji. Autor nie komplikuje fabuły ponad potrzebę: historia rozwija się liniowo, bez zbędnych dygresji, a kolejne wydarzenia wynikają logicznie jedne z drugich.

Szczygielski dobrze czuje młodego czytelnika —...

Ciekawa książka, dawno takiej nie czytałam…

Wypożyczyłam tą książkę z biblioteki bo zainteresowała mnie głównie okładka. O autorze książki nigdy wcześniej nie słyszałam, poza tym rzadko sięgam po młodzieżówki. Jednak muszę przyznać, że to był dobry wybór.

Bardzo krótko o fabule książki - dziewczynka wraz z mamą, jej narzeczonym i jego synem przeprowadza się z Warszawy na wieś do starego domu, odziedziczonego po szalonym wujku. I zaczyna się dziać…


Książkę warto przeczytać dla klimatu, który wyłania się z każdego zakurzonego kąta starego domu i wręcz zalewa nas niczym fala na wzburzonym jeziorze. Nie jestem pewna czy rówieśnicy Agnieszki mieli kiedykolwiek okazję być w takim domu, w jakim zmuszona była zamieszkać ale dla starszego pokolenia może być to powrót do dzieciństwa, do wspomnień z wakacji spędzanych w domu na wsi u rzadko spotykanych dziadków lub dalekiego wujostwa. 
Spomiędzy kartek książki zionie chłód, wilgoć, stęchlizna, a jednocześnie ogród w pełnym słońcu, trawa, kwiaty i drożdżowy placek z truskawkami.

Plus za motywy z mitologii słowiańskiej, nieprzesadzone ale kto będzie chciał to sobie po lekturze książki doczyta.

Z minusów - główna bohaterka, irytująca ale 10-letnie dziewczynki niestety chyba zazwyczaj takie są - przemądrzała i wścieka się nie wiadomo o co.



Wydanie książki - najlepsze, chyba podbija całość. Klimatyczne ilustracje, aż chciałoby się je powycinać niczym fragmenty gazet i układać aby rozwiązać zagadkę. Przepiękne!



Spoiler

Mnie zakończenie nie usatysfakcjonowało. Miałam nadzieję raczej na tragiczny finał ale niestety to książka dla dzieci. Ostateczne główne rozwiązanie przychodzi trochę znikąd, nic na nie nie wskazuje i trudno w nie uwierzyć. Jest tutaj wyjście do kolejnej części ale dla mnie jest ono naciągane i niezrozumiałe. Niemniej choćby dla wydania i ilustracji, których jestem ogromnie ciekawa, sięgnę po dalszy tom, o ile się pojawi czego autorowi serdecznie życzę.

Ciekawa książka, dawno takiej nie czytałam…

Wypożyczyłam tą książkę z biblioteki bo zainteresowała mnie głównie okładka. O autorze książki nigdy wcześniej nie słyszałam, poza tym rzadko sięgam po młodzieżówki. Jednak muszę przyznać, że to był dobry wybór.

Bardzo krótko o fabule książki - dziewczynka wraz z mamą, jej narzeczonym i jego synem przeprowadza się z Warszawy na...

Historia dla nastolatków z "dreszczykiem", bardzo dobra! Głowny wątek - przeprowadzka i rodzący się konflikt między przybranym rodzeństwem, kłotnie i teksty adekwatne do ich wieku i etapu dojrzewania. Autor bardzo dobrze wykreowal te postacie. Wątek zaginionych dziewczynek i pani z Jeziora wprowadza tajemniczy i mroczny nastrój. W formie audiobooka słucha się przyjemnie i tylko pozostaje niedosyt podczas zakończenia. Miejmy nadzieję, że autor planuje kontynuację.

Historia dla nastolatków z "dreszczykiem", bardzo dobra! Głowny wątek - przeprowadzka i rodzący się konflikt między przybranym rodzeństwem, kłotnie i teksty adekwatne do ich wieku i etapu dojrzewania. Autor bardzo dobrze wykreowal te postacie. Wątek zaginionych dziewczynek i pani z Jeziora wprowadza tajemniczy i mroczny nastrój. W formie audiobooka słucha się przyjemnie i...

Ta książka jest najlepsza! Uwielbiam takie książki, które czytając ma się gęsią skórkę . Autor wybitny i powinien być bardziej popularny. Fabuła cudo nie spotkałam lepszej. Bohaterka z problemami nastolatków , autor wspaniale to opisał . Kocham to!

Ta książka jest najlepsza! Uwielbiam takie książki, które czytając ma się gęsią skórkę . Autor wybitny i powinien być bardziej popularny. Fabuła cudo nie spotkałam lepszej. Bohaterka z problemami nastolatków , autor wspaniale to opisał . Kocham to!

Cudowna bajka, przepiękne ilustracje.
Dom, który żyje, tajemniczy, podwodny świat, zaginione dziewczynki...
Uwielbiam wszystko co wychodzi spod pióra pana Marcina, ale "Krówlowa Wody" zajmie chyba miejsce na podium.

Cudowna bajka, przepiękne ilustracje.
Dom, który żyje, tajemniczy, podwodny świat, zaginione dziewczynki...
Uwielbiam wszystko co wychodzi spod pióra pana Marcina, ale "Krówlowa Wody" zajmie chyba miejsce na podium.

Wszystko ładnie-pięknie, ale gdzie jest ciąg dalszy?

Wszystko ładnie-pięknie, ale gdzie jest ciąg dalszy?

Królowa wody Marcina Szczygielskiego to moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Książka wpadła mi w ręce gdy przeglądałam zbiory biblioteki. Zaciekawił mnie tytuł oraz fakt, że główną bohaterką jest nastolatka.

Opowieść zaczyna się w momencie, gdy mama Agi i jej partner oznajmiają swoim dzieciom - czyli Adze i znienawidzonemu przez nią Aleksowi, że mają zamiar przeprowadzić się do domu szalonego krewnego. Oboje są temu przeciwni i okazują swoją niechęć. Sprawy nie poprawia fakt, że dom nie jest w najlepszym stanie.

Aleks i Aga przez całą książkę okazują sobie niechęć. Z jednej strony jest to zrozumiałe - ja w tym wieku również darłam koty z bratem. Z drugiej - czasem są wobec siebie naprawdę niemili i nie potrafią ze sobą w ogóle współpracować.

Okazuje się, że dom skrywa wiele tajemnic i jako czytelnicy obserwujemy jak Aga je wszystkie odkrywa. Bywa niebezpiecznie, ale dziewczynka jest nieustraszona i dąży do celu, jaki sobie wyznaczyła.

W książce pokazane też jest, jak dorośli wolą niektóre sprawy przemilczeć, nie zauważać, że coś złego w ogóle się dzieje.

Wydaje mi się, że ta pozycja może się spodobać nie tylko młodzieży ale też i starszym odbiorcom.

Królowa wody Marcina Szczygielskiego to moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Książka wpadła mi w ręce gdy przeglądałam zbiory biblioteki. Zaciekawił mnie tytuł oraz fakt, że główną bohaterką jest nastolatka.

Opowieść zaczyna się w momencie, gdy mama Agi i jej partner oznajmiają swoim dzieciom - czyli Adze i znienawidzonemu przez nią Aleksowi, że mają zamiar przeprowadzić...

Bardzo przyjemna i ciekawa pozycja Szczygielskiego dla czytelnika dziecięcego lub młodzieżowego. Autor ponownie wplata w tle ważne, współczesne motywy (rozwód rodziców, ich nowe związki, zmiana miejsca zamieszkania). Do tego dodaje dużą kroplę klimatycznej fantastyki, związanej z wodą czy wierzeniami słowiańskimi. Ciekawe charaktery (Aga, Kosaccy),eksploracja starego domu i interesująca fabuła powodują, że czyta się książkę z przyjemnością. Główna bohaterka bywa nieco irytująca, ale może przez to bardziej prawdziwa. Zagadka i otwarty epilog zostawiają nadzieję na kontynuację. Chętnie po nią sięgnę, mimo iż "Królowa wody" nie jest najlepszą książką tego znakomitego autora.

Bardzo przyjemna i ciekawa pozycja Szczygielskiego dla czytelnika dziecięcego lub młodzieżowego. Autor ponownie wplata w tle ważne, współczesne motywy (rozwód rodziców, ich nowe związki, zmiana miejsca zamieszkania). Do tego dodaje dużą kroplę klimatycznej fantastyki, związanej z wodą czy wierzeniami słowiańskimi. Ciekawe charaktery (Aga, Kosaccy),eksploracja starego domu...

Oto rodzina patchworkowa: Aga i jej mama, Aleks i jego tata.
Oto ich nowy wspólny dom: dwupiętrowa rudera pod Warszawą
z zapuszczonym ogrodem i stawem o złej sławie – utopiła się tam
pewna dziewczynka, a właściwie… trzynaście dziewczynek.

Brzmi strasznie?
Cała książka przesycona jest niepokojem, który szepcze, podzwania, chlupocze, narasta.
Jest tu trochę humoru i zaraźliwy śmiech z pewnej misy-studni, ale atmosfera cały czas gęstnieje,
bo „Królowa wody” Marcina Szczygielskiego to horror.
Co prawda horror dla dzieci i młodzieży, ale nie lekceważcie go!

Niepokój i tajemnica.
Stare ogrodowe furtki i dziwne obrazy z kobietą i dwunastoma dziewczynkami.
Na nic się zda samonaprawiający się dom i coraz lepsze samopoczucie dorosłych,
Aga wie, że coś tu się dzieje dziwnego. I postanawia zbadać sprawę. Sama! Bo Aleksa nie lubi!
Jest bystra, odważna i uparta, ale nawet nie podejrzewa, w jak wielkim jest niebezpieczeństwie...

Okładka intryguje i wabi! A postać z okładki pojawia się w książce.
Są tu elementy słowiańskich wierzeń, stare rodzinne tajemnice, przygoda,
ale też dziecięce niesnaski, tęsknota, poczucie zdrady, no i chęć rozwiązania zagadki.
Czyta się świetnie! Wyobraźnia autora niesie jak fala.
Ups, tu fale są dosyć zdradliwe! W końcu to horror ;-)


https://bajdocja.blogspot.com/2021/07/krolowa-wody.html

Oto rodzina patchworkowa: Aga i jej mama, Aleks i jego tata.
Oto ich nowy wspólny dom: dwupiętrowa rudera pod Warszawą
z zapuszczonym ogrodem i stawem o złej sławie – utopiła się tam
pewna dziewczynka, a właściwie… trzynaście dziewczynek.

Brzmi strasznie?
Cała książka przesycona jest niepokojem, który szepcze, podzwania, chlupocze, narasta.
Jest tu trochę humoru i...

Twórczość Marcina Szczygielskiego nie była mi dotąd znana. Powieść pt. "Królowa wody" otrzymałam w konkursie dotyczącym Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich, za co bardzo dziękuję. Muszę stwierdzić, że gdyby nie nadmiar fantastyki, z pewnością tekst oceniłabym wyżej. Nie uznaję też, że całkowicie się nudziłam. Poza niewytłumaczalnymi sytuacjami w życiu bohaterów skupiłam się bardziej na realnych, typowo życiowych kwestiach. Opis patchworkowej rodziny może niezwykle zaciekawić czytelnika- tym bardziej takiego jak ja, który na co dzień nie ma styczności z takim typem więzi rodzinnych. Poza tym opis starych, nienadających się sprzedaży domów ma zwykle w sobie "to coś", tak zwaną duszę. W przypadku pomysłu pana Szczygielskiego momentami działo się w nim aż za dużo, dlatego elementami fantastycznymi, samonaprawiającymi się częściami domu nieco się przejadłam. Cóż, każdy czytelnik woli inny gatunek, dlatego nie odradzam tejże lektury.

Paweł i Aleks oraz Małgorzata i Agnieszka nazywana przez wszystkich Agą. Obie te pary są sąsiadami w bloku, Paweł sam wychowuje syna, natomiast Gosia córkę. Paweł i Małgorzata mają się ku sobie, lecz niezbyt wygodnie jest mieszkać obu parom osobno. Lepiej by było, gdyby cała czwórka zamieszkała razem. Tak uważają jedynie dorośli, ponieważ Aga i Aleks żyją jak przysłowiowy pies z kotem. Trzeba ich poniekąd zrozumieć- nastolatkowie dorastają, a zarazem buntują się.

Pewnego dnia pada hasło PRZEPROWADZKA. Okazuje się bowiem, że Paweł otrzymał w spadku dość spory dom z ogrodem, ale posesja nie znajduje się w Warszawie, a ponad sto kilometrów od stolicy. Wywierzysko, bo tak nazywa się nowe miejsce zamieszkania bohaterów, ma dać im spokój, nostalgię, ale czy tak się stanie? Tego sami musicie się dowiedzieć. Jak jednak można żyć spokojnie, kiedy dom wymaga natychmiastowego remontu, a nie za bardzo są na to środki? Okazuje się, że dom ten, a także okolice, niezwykle dobrze znają sąsiedzi, państwo Kosaccy. Co staruszkowie wiedzą o tym domu? Jakie tajemnice skrywa nie tylko wnętrze, ale i ogród, a przede wszystkim poblisko staw? Dlaczego w owym stawie nie można pływać, a Aga odnajduje pewne magiczne miejsce, w którym rezydowała niejaka Królowa Wody? Czy chodzi o kogoś prawdziwego, czy też o fikcyjną postać? Zapraszam do lektury.
Czas mija, a Aga znajduje coraz to nowsze dowody na to, że dom w Wywierzyskach nie jest normalny. Czy rodzina, a nawet sarkastyczny wobec niej Aleks dadzą wiarę jej doniesieniom? Nie ma innej możliwości, jak zatopić się w lekturze.
Powieść tę potraktowałam jako totalne odstresowanie się. Rzecz jasna, nie wzięłam tej historii na poważnie, lecz czasem warto przeczytać coś lekkiego, śmiesznego, czasem anormalnego. Kto powiedział, że fan literatury czyta tylko teksty wieszczów narodowych? Czy przeczytam coś jeszcze autorstwa Marcina Szczygielskiego? Niewykluczone, że tak się stanie. Na uwagę zasługuje też oprawa książki- okładka, a także dość trudne i żmudne fotografie dołączone do tekstu.

Twórczość Marcina Szczygielskiego nie była mi dotąd znana. Powieść pt. "Królowa wody" otrzymałam w konkursie dotyczącym Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich, za co bardzo dziękuję. Muszę stwierdzić, że gdyby nie nadmiar fantastyki, z pewnością tekst oceniłabym wyżej. Nie uznaję też, że całkowicie się nudziłam. Poza niewytłumaczalnymi sytuacjami w życiu bohaterów...