Obsidio

Dobre zwieńczenie średnio prowadzonej histori.
Humor nie siadł, ale puenta żartu o spadochronie miała swój urok.

Dobre zwieńczenie średnio prowadzonej histori.
Humor nie siadł, ale puenta żartu o spadochronie miała swój urok.

Nie wiem, czy to ja już się zmęczyłam tą serią, czy czytałam ją w złym czasie, czy sama historia zaczęła zjadać własny ogon. Tak jak przy pierwszym tomie byłam zachwycona, tak przy ostatnim co chwilę zerkałam, ile do końca i jak długo jeszcze muszę się męczyć. Fabuła stała się strasznie powtarzalna, bohaterowie podobni do siebie jak dwie krople, rozmowy stały się bardziej wulgarne i agresywne, a przez to drażniące. Szkoda, że nie zakończono serii wcześniej.

Nie wiem, czy to ja już się zmęczyłam tą serią, czy czytałam ją w złym czasie, czy sama historia zaczęła zjadać własny ogon. Tak jak przy pierwszym tomie byłam zachwycona, tak przy ostatnim co chwilę zerkałam, ile do końca i jak długo jeszcze muszę się męczyć. Fabuła stała się strasznie powtarzalna, bohaterowie podobni do siebie jak dwie krople, rozmowy stały się bardziej...

O czym jest „Obsidio”?
„Obsidio” to trzeci i ostatni tom trylogii. Tym razem akcja przenosi się głównie na planetę Kerenza, co jest bardzo fajnym zabiegiem - daje nam zupełnie nowe spojrzenie na świat i bohaterów.
⭐ Moja recenzja
Książkę czyta się błyskawicznie z napięcie utrzymuje się od pierwszych stron aż do samego końca. Tak jak w poprzednich częściach i tutaj ta historia zbiera ofiary 😔Zakończenie… sama nie wiem, co o nim myśleć. Dobre, ale czegoś mi brakowało.
Nie wiem też co sądzić o tym, że w każdej części jest "para przewodnia", tym razem Asha oraz Rhys.
Cieszę się, że wyjaśnili skąd wzięły się niektóre teksty w książce. Historia wciąż zaskakująca, ciekawa i wciągająca.
Przez całą serię lubiłam Aidena, i nikt nie może mi wmówić czegoś innego. Choć jego wybory były trudne i momentami moralnie skomplikowane, jego postać wciąż pozostawała moją ulubioną.
Podsumowując: „Obsidio” to świetne zakończenie trylogii - emocjonujące, dynamiczne i pełne pomysłów, które utrzymują spójność całego cyklu. Choć miałam drobne zastrzeżenia co do zakończenia i niektórych decyzji bohaterów, całość oceniam bardzo wysoko.

Ocena: 9/10 🚀✨

O czym jest „Obsidio”?
„Obsidio” to trzeci i ostatni tom trylogii. Tym razem akcja przenosi się głównie na planetę Kerenza, co jest bardzo fajnym zabiegiem - daje nam zupełnie nowe spojrzenie na świat i bohaterów.
⭐ Moja recenzja
Książkę czyta się błyskawicznie z napięcie utrzymuje się od pierwszych stron aż do samego końca. Tak jak w poprzednich częściach i tutaj ta...

Lepiej być nie mogło! Planuję ponownie przeczytać całą serię.

Lepiej być nie mogło! Planuję ponownie przeczytać całą serię.

​Nie mogłeś trafić lepiej! "Obsidio" to idealne zwieńczenie trylogii, które zamyka wszystkie wątki, dając nam odpowiedzi na najważniejsze pytania. Trzecia część serii Illuminae to jak epicki finał filmu, który trzymał cię w napięciu przez wiele godzin.
​Powrót do korzeni z nową perspektywą
​W "Obsidio" wracamy na planetę Kerenza, która dała początek całej historii. Oczywiście nie jest to już ta sama, spokojna planeta, jaką znaliśmy. Czeka na nas Asha Grant, kuzynka Kady, oraz Rhys Lindstrom, były chłopak i żołnierz BeiTech. Ich drogi ponownie się krzyżują w samym sercu konfliktu, a oboje muszą podjąć trudne decyzje, aby przetrwać. To fantastyczny zabieg, który pozwala zobaczyć wojnę z zupełnie innej perspektywy.
​Epicki finał i emocjonalne zderzenie
​Akcja w "Obsidio" jest jak fala tsunami, która narasta, a potem uderza z pełną siłą. W tej części wszystkie znane nam postacie – Kady, Ezra, Hanna i Nik – łączą siły, aby raz na zawsze rozprawić się z BeiTech. To spotkanie starych i nowych bohaterów to czysta przyjemność, a ich wspólna misja jest pełna zwrotów akcji, poświęceń i wzruszających momentów. Przygotujcie się na to, że emocje będą wam towarzyszyć do samego końca.
​Unikalna forma, która trzyma w napięciu
​Autorzy nie porzucają swojego charakterystycznego stylu. Cała historia, podobnie jak w poprzednich częściach, jest opowiedziana za pomocą maili, raportów, transkrypcji i rysunków. Tym razem jednak mamy też relacje z pola bitwy, co dodaje dodatkowego realizmu i napięcia. Dzięki temu dosłownie czujemy się, jakbyśmy byli na froncie.
​Jeśli szukasz idealnego zakończenia trylogii, która zrewolucjonizowała młodzieżowe science fiction, "Obsidio" to obowiązkowa lektura. To nie tylko świetna historia, ale też piękne podsumowanie całego cyklu, które z pewnością zaspokoi wasz apetyt na kosmiczne przygody.

Piękna seria Polecam 10 !!!

​Nie mogłeś trafić lepiej! "Obsidio" to idealne zwieńczenie trylogii, które zamyka wszystkie wątki, dając nam odpowiedzi na najważniejsze pytania. Trzecia część serii Illuminae to jak epicki finał filmu, który trzymał cię w napięciu przez wiele godzin.
​Powrót do korzeni z nową perspektywą
​W "Obsidio" wracamy na planetę Kerenza, która dała początek całej historii....

Kolejni bohaterowie dołączają do kosmicznych akcji w układzie Kerenzy!

Asha Grant to kuzynka Kady. Rodzice przymusowo wysłali ją na Kerenzę, aby uczyła się na farmaceutkę, ponieważ wpadła w złe towarzystwo (tak, to o chłopaka chodzi).

Natomiast Rhys, trafił do służb technicznych BiTechu i pracuje na Magellanie. Kiedy techniczni na planecie zostają zamordowani przez ruch oporu, zostaje tam oddelegowany, by wesprzeć korpus naziemny. Do tej pory nie zdawał sobie sprawy z agresji i terroru jaki sieją żołnierze BiTechu. Teraz kiedy to ujrzał na własne oczy wciąż ma problemy z tym, żeby uwierzyć. Pomaga mu w tym odnaleziona po latach miłość :)

Fajny splot wszystkich wątków. Ciekawe i spektakularne zakończenie procesu przeciwko morderczej korporacji. Za takie prowadzenie akcji polubiłem książki Pana Kristoffa :)

Kolejni bohaterowie dołączają do kosmicznych akcji w układzie Kerenzy!

Asha Grant to kuzynka Kady. Rodzice przymusowo wysłali ją na Kerenzę, aby uczyła się na farmaceutkę, ponieważ wpadła w złe towarzystwo (tak, to o chłopaka chodzi).

Natomiast Rhys, trafił do służb technicznych BiTechu i pracuje na Magellanie. Kiedy techniczni na planecie zostają zamordowani przez ruch...

Finał, na pewno na plus, otoczką Ashy i Rhysa niestety jest po prostu po raz 3 powieleniem sekwencji para nastolatków robiąca coś wielkiego, a przez to, że jest tutaj kumulacja poprzednich dwóch par jeszcze to trochę jest to nudne i męczące, bo każda z tych par jest bardzo podobna do siebie, niemniej fabularnie seria jest skończona na dobrym poziomie

Finał, na pewno na plus, otoczką Ashy i Rhysa niestety jest po prostu po raz 3 powieleniem sekwencji para nastolatków robiąca coś wielkiego, a przez to, że jest tutaj kumulacja poprzednich dwóch par jeszcze to trochę jest to nudne i męczące, bo każda z tych par jest bardzo podobna do siebie, niemniej fabularnie seria jest skończona na dobrym poziomie

Najsłabsza z trylogii, przewidywalna, zbyt cukierkowe zakończenie. Szata graficzna nadal zachwyca, ale nie wciągnęłam się w nią tak jak w poprzednie części. Żegnam się czuje z bohaterami.

Najsłabsza z trylogii, przewidywalna, zbyt cukierkowe zakończenie. Szata graficzna nadal zachwyca, ale nie wciągnęłam się w nią tak jak w poprzednie części. Żegnam się czuje z bohaterami.

No nie powiem. "Obsidio" jest najsłabszą częścią z trylogii Illuminae. Powód? - do połowy jest nudna.
Finał jak zwykle jest dobry i pełno akcji. Schematy, które pojawiły się w 1-szej i 2-giej części są także tutaj. Myślę, że sama powieść jest do przewidzenia.
Na plus: bohaterowie, którzy są z nami od 1-szej części, znamy ich lepiej i nadal lubimy jak i to że książka jest wciągająca (szczególnie od połowy)
Ogólnie podsumowując: seria o nastolatkach do nastolatków. Dla innych? -> Dla tych co chcą polubić science-fiction

No nie powiem. "Obsidio" jest najsłabszą częścią z trylogii Illuminae. Powód? - do połowy jest nudna.
Finał jak zwykle jest dobry i pełno akcji. Schematy, które pojawiły się w 1-szej i 2-giej części są także tutaj. Myślę, że sama powieść jest do przewidzenia.
Na plus: bohaterowie, którzy są z nami od 1-szej części, znamy ich lepiej i nadal lubimy jak i to że książka jest...

Trzecia i ostatnia część tego genialnego cyklu i jakaż szkoda że to już koniec. Jeżeli ktoś nie miał wcześniej do czynienia z gatunkiem science-fiction to dzięki tym książkom można go pokochać. Brawo dla autorów bo zrobili kawał dobrej roboty.

Trzecia i ostatnia część tego genialnego cyklu i jakaż szkoda że to już koniec. Jeżeli ktoś nie miał wcześniej do czynienia z gatunkiem science-fiction to dzięki tym książkom można go pokochać. Brawo dla autorów bo zrobili kawał dobrej roboty.