Smocza Perła

6⭐ /10 Książkę wylosowałam jako niespodziankę do wypożyczenia podczas akcji w bibliotece. Podobało mi się w niej połączenie fantastyki i sci-fi. Mamy tu zarówno koreańskie mity jak i podróże w kosmosie. Jednak momentami nudziłam się, może to po prostu kwestia tego, że to historia raczej dla młodszych odbiorców. Podobało mi się zakończenie chociaż liczyłam na trochę inne rozwiązanie wątku brata Min.

6⭐ /10 Książkę wylosowałam jako niespodziankę do wypożyczenia podczas akcji w bibliotece. Podobało mi się w niej połączenie fantastyki i sci-fi. Mamy tu zarówno koreańskie mity jak i podróże w kosmosie. Jednak momentami nudziłam się, może to po prostu kwestia tego, że to historia raczej dla młodszych odbiorców. Podobało mi się zakończenie chociaż liczyłam na trochę inne...

Książka jest lekka i przyjemnie się czyta, jeśli wziąć pod uwagę, że skierowana jest raczej do młodszego czytelnika. Postacie nie są zbyt głębokie, fabuła prowadzona raczej prosto, chociaż trafia się kilka ciekawych zwrotów akcji. Dużym plusem jest oryginalność kreowanego świata, w którym sf przeplata się z mitologią koreańską (magiczne istoty, duchy i szamanizm).

Książka jest lekka i przyjemnie się czyta, jeśli wziąć pod uwagę, że skierowana jest raczej do młodszego czytelnika. Postacie nie są zbyt głębokie, fabuła prowadzona raczej prosto, chociaż trafia się kilka ciekawych zwrotów akcji. Dużym plusem jest oryginalność kreowanego świata, w którym sf przeplata się z mitologią koreańską (magiczne istoty, duchy i szamanizm).

Czytało się szybko i przyjemnie, ale nie było w tej książce nic co jakoś bardzo wyróżniałoby ją na tle innych, czy sprawiało że będzie ona świetną pozycją. Miła opowieść na deszczowe popołudnie.

Końcówka może być uznana za ciekawszą, ze zwrotami akcji, ale czytając nie odczułam tego za bardzo.

Czytało się szybko i przyjemnie, ale nie było w tej książce nic co jakoś bardzo wyróżniałoby ją na tle innych, czy sprawiało że będzie ona świetną pozycją. Miła opowieść na deszczowe popołudnie.

Końcówka może być uznana za ciekawszą, ze zwrotami akcji, ale czytając nie odczułam tego za bardzo.

Na początku jakoś trudno mi się było wciągnąć w tę książkę, przerażała mnie technika typowa dla s-fi. Potem jednak było już dużo lepiej, a na końcówce nawet trochę się wzruszyłam. Mam nadzieję, że w Polsce zostaną wydane kolejne tomy tej trylogii.

Na początku jakoś trudno mi się było wciągnąć w tę książkę, przerażała mnie technika typowa dla s-fi. Potem jednak było już dużo lepiej, a na końcówce nawet trochę się wzruszyłam. Mam nadzieję, że w Polsce zostaną wydane kolejne tomy tej trylogii.

Bardzo przyjemna przygodówka z niejednym plot twistem.

Bardzo przyjemna przygodówka z niejednym plot twistem.

Nie przypadła mi do gustu ta dziwaczna mieszanka koreańskich mitów, SF i nielogicznej głównej postaci.

Nie przypadła mi do gustu ta dziwaczna mieszanka koreańskich mitów, SF i nielogicznej głównej postaci.

Seria Rick Riordan Przedstawia
Smocza Perła 📖🐉🦊🌌❤️

Szkoda, że sięgnęłam po tą książkę tak późno. Ale lepiej późno niż wcale 😉

Smocza perła, autorstwa Yoon Ha Lee, przenosi w świat Kosmosu połączonego mitologią koreańską.
Trzynastoletnia Min będzie musiała zmierzyć się z ciężarem swojego pochodzenia i odzyskać honor rodziny, rozwiązując zagadkę. W trakcie wyprawy będzie miała do czynienia z przemytnikami, piratami i mściwymi duchami. Czy posługując się lisią magią, oszustwem i sprytem misja zakończy się powodzeniem?

Książka wciąga już od pierwszych rozdziałów i stopniowo wprowadza czytelnika w świat Min. Z pewnością spodoba się każdemu miłośnikowi tematyki sci-fi, mitologii koreańskiej, jak i fanom serii Rick Riordan przedstawia. Czytanie musiałam przerywać co jakiś czas, żeby pozachwycać się przepiękną okładką

Seria Rick Riordan Przedstawia
Smocza Perła 📖🐉🦊🌌❤️

Szkoda, że sięgnęłam po tą książkę tak późno. Ale lepiej późno niż wcale 😉

Smocza perła, autorstwa Yoon Ha Lee, przenosi w świat Kosmosu połączonego mitologią koreańską.
Trzynastoletnia Min będzie musiała zmierzyć się z ciężarem swojego pochodzenia i odzyskać honor rodziny, rozwiązując zagadkę. W trakcie wyprawy będzie...

Nie podobała mi się ta powieść.

Nie podobała mi się ta powieść.

„Smocza Perła” to pierwszy tom cyklu „Tysiąc Światów” autorstwa Yoon Ha Lee. Książka ukazała się w serii „Rick Riordan przedstawia” prezentującej historie oparte na różnych narodowych mitologiach, folklorze i kulturze. „Smocza Perła” opiera się na koreańskim kręgu kulturowym. Fabuła powieści nie jest zbyt skomplikowana. Nastoletnia Min Kim opuszcza rodzinny dom w poszukiwaniu brata oskarżonego o dezercję oraz tytułowej Smoczej Perły, mistycznego klejnotu, który potrafi tworzyć życie. Przygody są dynamiczne, zaskakujące i bardzo niewiarygodne, jak przystało na powieść science fiction dla młodzieży. Min, jako bohaterka, może trochę irytować brakiem odpowiedzialności oraz umiejętności przewidywania konsekwencji wszystkich swoich działań, ale młodemu czytelnikowi prawdopodobnie zaimponuje jej odwaga, spontaniczność i determinacja w dążeniu do założonego celu. Dla mnie najciekawsze w całej tej powieści są liczne bezpośrednie i pośrednie nawiązania do koreańskiej mitologii i kultury. Min jest lisim duchem, czyli gumiho. W kulturze Korei jest on lisem o dziewięciu ogonach, często przybiera postać pięknej kobiety, która uwodzi mężczyzn, a następnie – w zależności od rodzaju legendy – zjada ich wątroby lub serca. Według wierzeń, gumiho jest istotą owianą złą sławą, okrutną i pechową. Min, co prawda, ma tylko jeden ogon, ale to tylko i wyłącznie świadczy o jej młodości i słabości jako lisiego ducha. Warto bowiem nadmienić, że według mitologii koreańskiej, zmiennokształtne lisy zyskują kolejne ogony w miarę dorastania i starzenia się, a także zyskiwania magicznej mocy. Min, jako gumiho, wielokrotnie przemienia się w innych ludzi, w zwierzę, a nawet przedmiot. Korzysta też z mocy Czaru mającego odwrócić uwagę innych od jej czynów i zamierzeń. Nieludzkich postaci w powieści jest znacznie więcej. Przyjaciele Min, Haneul oraz Sujin, dołączają do tego grona. Haneul to smok, który posługuje się magią pogody. Według mitologii Korei, stworzenia te, jakkolwiek nie najbardziej urodziwe, były bardzo życzliwe dla ludzi. Sujin zaś to dokkaebi, rodzaj goblina, który ma moc przywoływania różnych przedmiotów, między innymi jedzenia, oraz staje się niewidzialny dzięki posiadanej czapce niewidce. W książce pojawia się także kapitan Hwan, który jest tygrysem oraz szamanka Hae umożliwiająca komunikowanie się z duchami i przodkami. Wspomniany jest także obecny symbol Seulu, czyli Haetae – stworzenie przypominające psa z lwią grzywą i rogiem na czole, mające całe ciało pokryte rybimi łuskami. Haetae ma umiejętność zatrzymywania czasu i przenoszenia się do przeszłości oraz przyszłości, jego główną funkcją jest zaś opieka i ochrona przed niszczycielskimi siłami. Wreszcie, w kontekście tytułu i całej fabuły powieści, należy wspomnieć o Smoczej Perle – Yeouiju – często przedstawianej w sztuce w potężnych łapach smoka. Według wierzeń, ten, kto ją posiada, jest obdarzony nieograniczoną mocą i siłą tworzenia. Podobają mi się w tej powieści liczne nawiązania do koreańskiego kręgu kulturowego, wzbogacane konkretnymi przykładami. Autor wspomina o tym, że sroki i kwiaty to symbole powodzenia, biel to kolor śmierci i żałoby, a czwórka to cyfra pechowa oznaczająca śmierć. Dzięki lekturze dowiadujemy się, ponadto, o grze w baduka i w janggi, a także o tym, że cheongju to wino ryżowe, gukhwaju to wino chryzantemowe, a banchan to miseczki z przystawkami do jedzenia. Oprócz licznych nawiązań do mitologii i kultury Korei, Yoon Ha Lee zadbał także o to, by „Smocza Perła”, jako powieść science fiction, odznaczała się bardzo fachowym, technicznym i futurystycznym słownictwem. Nie powinno więc dziwić, że w świecie Min jest holowizja, holoserial, holonet, wiblet, kosmoport czy blaster. Na koniec pozostawiłam kwestię, która bodaj najbardziej zaskoczyła mnie w tej powieści. „Smocza Perła” to pierwsza książka, w której spotkałam się z postacią niebinarną. Najpierw Yoon Ha Lee wspomniał o pewnym strażniku z blizną na policzku i pustym oczodołem, noszącym plakietkę z nazwiskiem, obok którego znajdował się znaczek informujący, że należy się do niego zwracać w formie neutralnej, a więc ani męskiej, ani żeńskiej, a następnie powołał do życia Sujin, także postać niebinarną, jako jednego z głównych bohaterów powieści. Niesamowita troska autora o poprawność w tej kwestii nie może być niezauważona. Yoon Ha Lee zadbał również o to, by książka była w dużym stopniu feministyczna. Owszem, występują tu męscy bohaterowie, jak: kapitan Hwan, Jang Bae, Jun, Byung-Ho czy też śledczy Li, ale zdecydowanie więcej jest tu postaci kobiecych. Obok głównej bohaterki, którą jest Min, pojawia się także jej matka – Seonmi, ciotki – Areum i Nari czy kuzynka – Bora. Warto zwrócić uwagę również na fakt, że wiele kobiet zajmuje wysokie funkcje, co dodatkowo potęguje feministyczny akcent powieści. Pojawiają się więc tu: porucznik Ju-Won, porucznik Hyosu, kapral Hyun-Joo, podporucznik Ji-Eun, kapitan Hye, porucznik Seo-Hyon oraz senator Chae-Won. To wszystko sprawia, że choć fabuła powieści w małym stopniu może zadowolić dorosłego czytelnika, to wszystko, co jest poza nią, czyni z tej książki pozycję, której naprawdę warto poświęcić swój czas i uwagę. „Smocza Perła” zasługuje na docenienie jej za liczne i bardzo ciekawe nawiązania do kultury koreańskiej, wciąż jeszcze zbyt mało znanej w świecie cywilizacji Zachodu, a także za nowatorskie i poważne przedstawienie kwestii, które nadal budzą u wielu ludzi niepokój. Być może lektura tej powieści ukoi pojawiające się lęki, tak jak Min ukoiła złość mieszkańców Czwartej Kolonii. Ze świadomością, że jest to książka głównie dla młodego odbiorcy, polecam.

https://www.facebook.com/literackakorea/posts/292521509732489

„Smocza Perła” to pierwszy tom cyklu „Tysiąc Światów” autorstwa Yoon Ha Lee. Książka ukazała się w serii „Rick Riordan przedstawia” prezentującej historie oparte na różnych narodowych mitologiach, folklorze i kulturze. „Smocza Perła” opiera się na koreańskim kręgu kulturowym. Fabuła powieści nie jest zbyt skomplikowana. Nastoletnia Min Kim opuszcza rodzinny dom w...

Przyznaję, sięgnęłam po tę książkę (tylko i wyłącznie?) przez wzgląd na mitologię koreańską, która - na całe szczęście - nie jest tu tylko tłem. Mamy więc całą paletę postaci z koreańskich legend - zmiennokształtne listy, tygrysy, smoki, które według pradawnych wierzeń najlepiej czują się w wodzie i potrafią kontrolować pogodę, czy też dokkaebi, czyli gobliny. A w to wszystko wplecione inne elementy koreańskiego folkloru i tradycji (począwszy od szamanów, duchów, kimchi, a na koreańskich planszówkach skończywszy),które sprawiają, że w powieści naprawdę czuć koreańskiego ducha.

Co zasługuje na pochwałę, to to, że autor w bardzo przystępny sposób stopniowo wprowadza nas w świat koreańskich wierzeń. Nie trzeba znać dokładnie mitologii tego obszaru kulturowego, żeby bez problemu odnaleźć się w powieści Yoona Ha Lee. Jestem pod wrażeniem samego pomysłu. Umiejscowienie całej fabuły w kosmosie, a z postaci z koreańskiego folkloru uczynienie bohaterów powieści w mojej opinii zasługuje na gromkie brawa ;)

To moje pierwsze spotkanie z tzw. space opera (tak, musiałam googlować, co to znaczy),więc nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać. Muszę jednak przyznać, że bawiłam się przy tej lekturze całkiem nieźle, choć miałam obawy, że mogę być już za "stara" na tego typu książki (główna bohaterka ma 13 lat). Nie ma co ukrywać, nie jestem już dawno modelowym odbiorcą tego typu literatury, ale nie miałabym nic przeciwko, gdyby ktoś podsunął mi tę książkę lata temu. To naprawdę przyjemna pozycja, której głównym atutem w moim odczuciu jest miraż koreańskich wierzeń z powieścią science fiction. Kto by przypuszczał, że czytanie o lisach, smokach i goblinach w kosmosie okaże się aż tak przyjemne? Ja na pewno nie!

Przyznaję, sięgnęłam po tę książkę (tylko i wyłącznie?) przez wzgląd na mitologię koreańską, która - na całe szczęście - nie jest tu tylko tłem. Mamy więc całą paletę postaci z koreańskich legend - zmiennokształtne listy, tygrysy, smoki, które według pradawnych wierzeń najlepiej czują się w wodzie i potrafią kontrolować pogodę, czy też dokkaebi, czyli gobliny. A w to...