Jak kochają nas psy. Tajemnice psiego mózgu

Autor do odpowiedzi na pytanie "jak kochają nas psy?" wybrał nie tylko suchy artykuł w piśmie naukowym, ale także książkę popularnonaukową utrzymaną w konwencji reportażu. Osobiście jestem pod wrażeniem reporterskiej dokładności tego neuronaukowca, który opisuje nie tylko sam przebieg pionierskiego eksperymentu na psach i jego rezultaty, ale także przygotowania do niego, trudności w szkoleniu psów i załatwianiu formalności wymaganych do korzystania z rezonansu magnetycznego. Dużo można się dowiedzieć zarówno o pracy naukowca, jak i o przedmiocie jego zainteresowania, czyli mózgu. Zarówno ludzkim, jak i psim, bo ten drugi można przecież badać na zasadzie analogii. Podobały mi się odniesienia do już przeprowadzonych wcześniej badań i wytłumaczenie kluczowych pojęć w żargonie neuronaukowców. Co ciekawe, autor opisuje też swoje życie rodzinne i pokazuje, jak rodziła się więź pomiędzy nim a Callie, czyli pierwszym psem przeszkolonym do tego, żeby wchodzić do aparatury MRI. Książka zdecydowanie przydatna dla wszystkich psiarzy, pozwala z większym zrozumieniem spojrzeć na naszych czworonożnych przyjaciół, jak również daje możliwość przyjrzenia się pracy zajmującego się nimi badacza. Polecam, warto przeczytać.

Autor do odpowiedzi na pytanie "jak kochają nas psy?" wybrał nie tylko suchy artykuł w piśmie naukowym, ale także książkę popularnonaukową utrzymaną w konwencji reportażu. Osobiście jestem pod wrażeniem reporterskiej dokładności tego neuronaukowca, który opisuje nie tylko sam przebieg pionierskiego eksperymentu na psach i jego rezultaty, ale także przygotowania do niego,...

Po lekturze dalej niczego nie wiem. Nie wspominając, o tytułowym pytaniu

Po lekturze dalej niczego nie wiem. Nie wspominając, o tytułowym pytaniu

Nie dałam rady przebrnąć. Makabryczne podejście, badanie psa (niby przyjaciela) sprzętem dla ludzi w ramach eksperymentu pt. Czy on na pewno mnie kocha??? Do tego nagradzanie parówkami... Już po pierwszych stronach mnie zgięło jak przeczytałam, że adoptowali mopsa, bo przypominał "dziecko", a jego pochrumkiwanie było "radosnym tłem dla ich życia". Te psy cierpią... Wszystko w tej książce jest nieetyczne. Nie polecam! Słodka okładka i tytuł nijak się mają do tego, co tam się wyprawia.

Nie dałam rady przebrnąć. Makabryczne podejście, badanie psa (niby przyjaciela) sprzętem dla ludzi w ramach eksperymentu pt. Czy on na pewno mnie kocha??? Do tego nagradzanie parówkami... Już po pierwszych stronach mnie zgięło jak przeczytałam, że adoptowali mopsa, bo przypominał "dziecko", a jego pochrumkiwanie było "radosnym tłem dla ich życia". Te psy cierpią... Wszystko...

Tytuł wprowadza w bład. To jakis pamietnik autora z opisami np. przystojnego nauczyciela biologii z klas gimnazjalnych czy opis sklepu miesnego. Ksiazka powinna sie zamknac w 20 stronach. Nie polecam

Tytuł wprowadza w bład. To jakis pamietnik autora z opisami np. przystojnego nauczyciela biologii z klas gimnazjalnych czy opis sklepu miesnego. Ksiazka powinna sie zamknac w 20 stronach. Nie polecam

Naukowe, neurologiczne podejście do tego czy psy kochają swoich ludzkich towarzyszy. Spodziewałam się więcej wyjaśnienia zachowań naszych psich przyjaciół, a mniej opisu procedury uruchomienia eksperymentu. Wyniki badań opisane bardzo ciekawie i przystępnie, więc mimo wszystko książka mi się podobała.

Naukowe, neurologiczne podejście do tego czy psy kochają swoich ludzkich towarzyszy. Spodziewałam się więcej wyjaśnienia zachowań naszych psich przyjaciół, a mniej opisu procedury uruchomienia eksperymentu. Wyniki badań opisane bardzo ciekawie i przystępnie, więc mimo wszystko książka mi się podobała.

Ciekawy eksperyment o którym warto przeczytać.

Ciekawy eksperyment o którym warto przeczytać.

Popularnonaukowa książka o relacji pies-człowiek.

Doktor Gregory Berns profesor i neurolog, wykładowca na Uniwersytecie Emory’ego udowodnia , że związek człowiek - pies jest jedną z najsilniejszych relacji w świecie zwierząt.
Pisze zrozumiałym , czytelnym, prostym językiem używając nieskomplikowanej terminologii z dziedziny biologii, neurologii, rezonansu magnetycznego, badań na mózgach .
Nie opisuje on całego procesu skanowania psiego mózgu na żywo na przytomnym psie, tylko udostępnia tajniki przedsięwzięcia Projektu Pies.
Opisuje trochę swoją rodzinną historię, źródło pomysłu, garść anegdotek i przygód z własnym psem o imieniu Callie, który jest bohaterem tej publikacji.
Podczas czytania czujemy jakbyśmy mieli do czynienia z powieścią beletrystyczną, a nie poradnikiem czy książką naukową. W książce bije wyraźnie serce psa i serducho człowieka, który jest wielbicielem czworonogów.
Przedstawia swoje relacje neuronaukowca z psem Callie. To nie była miłość od pierwszego wejrzenia ani ze strony psa ani człowieka. Wspólna praca zbliżyła jednak tę dwójkę do siebie.
Pies postawiony jest tu na piedestale na równi z człowiekiem, a nie jako bezmyślny przedmiot badań. Dla doktora badania nie są tylko ścisłą nauką, chodzi jeszcze aby przy tym dobrze się bawić.
Najważniejszy jest komfort psa i niezmuszanie go do niczego.

Książka zawiera sporo zdjęć ,niestety tylko czarno-białych.
Jest jedyna w swoim rodzaju, nietypowa, ciekawa i szybko się ją czyta.

Wniosek jest jeden jedyny, o którym każdy psiarz wie bez żadnych konstruktywnych badań, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka.

Polecam książkę, jako ciekawostkę, książkę do kolekcji, dla kynologów, do ,,psiej’’ domowej biblioteczki .

Popularnonaukowa książka o relacji pies-człowiek.

Doktor Gregory Berns profesor i neurolog, wykładowca na Uniwersytecie Emory’ego udowodnia , że związek człowiek - pies jest jedną z najsilniejszych relacji w świecie zwierząt.
Pisze zrozumiałym , czytelnym, prostym językiem używając nieskomplikowanej terminologii z dziedziny biologii, neurologii, rezonansu magnetycznego,...

Książka opisuje pierwsze na swiecie badanie naukowe polegajace na obrazowaniu mózgu psa całkowicie przytomnego, co więcej jest to chyba pierwsze badanie w którym psy były traktowane z szacunkiem, bez przymusu i przemocy, prawie na równi z ludźmi. Widać że autor jest ogromnym miłośnikiem psów.
Gregory Berns neuronaukowiec, pomysłodawca i wykonawca badania opisuje cały jego przebieg od pomysłu, przez przygotowanie od strony technicznej, prawnej i co ciekawsze przeszkolenie psów po wyniki badania. Przeczytamy również trochę prywaty autora, ale czyta się to naprawdę przyjemnie, a miejscami jest wzruszająca.
Faktem jest że ci co liczyli na popularnonaukową książkę trochę się zawiodą, ponieważ wyników badania jest naprawdę mało i nie są konkretne jednak trzeba wziąść pod uwagę, że książka powstała nie więcej niż rok po pierwszym udanym skanowaniu psiego mózgu, a takie badania ciągną się latami. Dziś też już wiemy że to co wtedy było tylko przypuszczeniem dziś jest potwierdzone, bo minęło wiele lat od początku tych badań, ale to Gregory Berns był ich pomysłodawcą i pionierem w nich. Poza tym miło było też zobaczyć jak wyglądają takie badania od środka i ile pracy trzeba poświęcić na przygotowanie do nich. Na pewno sięgnę po drugą książkę autora w tym temacie i mam nadzieję, że tam znajdę więcej naukowych faktów.

Książka opisuje pierwsze na swiecie badanie naukowe polegajace na obrazowaniu mózgu psa całkowicie przytomnego, co więcej jest to chyba pierwsze badanie w którym psy były traktowane z szacunkiem, bez przymusu i przemocy, prawie na równi z ludźmi. Widać że autor jest ogromnym miłośnikiem psów.
Gregory Berns neuronaukowiec, pomysłodawca i wykonawca badania opisuje cały jego...

Badania same w sobie z całą pewnością ciekawe (choć wcale nie tak odkrywcze, jak chciałby autor),książka jednak... cóż, rozwleczona. Bo po co komu szczegółowy opis sklepu mięsnego w którym autor kupił (bodaj) baranią głowę niezbędną mu do kalibracji maszyny? Sztuczne nabijanie wierszówki...

No i w sumie dalej nie wiem jak kochają nas psy. A że kochają, wiedziałem i przed lekturą.

Badania same w sobie z całą pewnością ciekawe (choć wcale nie tak odkrywcze, jak chciałby autor),książka jednak... cóż, rozwleczona. Bo po co komu szczegółowy opis sklepu mięsnego w którym autor kupił (bodaj) baranią głowę niezbędną mu do kalibracji maszyny? Sztuczne nabijanie wierszówki...

No i w sumie dalej nie wiem jak kochają nas psy. A że kochają, wiedziałem i przed...

Miałam do tej książki zupełnie inne oczekiwania - sądząc po tytule i opisie liczyłam na książkę pełną faktów dotyczących psiego mózgu popartych badaniami. W pewnym sensie to dostałam, jednak pierwsze 171 stron mnie też w jakimś stopniu zawiodło. Pełno w nich zbędnych szczegółów z życia rodzinnego autora i backstage'u samego powstawania i przygotowań do badań psiego mózgu. Nie sięgnełam po tę książkę po to, aby dowiedzieć się, że córka autora miała całkiem przystojnego nauczyciela przyrody. Na minus jeszcze doliczam to, że autor mimo niepodważalnej miłości do psów popełnia stosunkowo oczywiste błedy takie jak spuszczenie ze smyczy w lesie psa z silnym instyktem do pogonii małych futerkowych zwierząt. Nie mniej jednak książka jest bardzo przystępna i przyjemna w odbiorze, co dla nowiciujszy psiego świata jest napewno na plus. Dla mnie największą zaletą ksiązki jest niezwykle bogata bibliografia, z której przynajmniej większość pozycji zamierzam sprawdzić, sama treść od momentu rozpoczęcia badań i wnioski z nich wyciągniete również mi się podobały. ;)

Miałam do tej książki zupełnie inne oczekiwania - sądząc po tytule i opisie liczyłam na książkę pełną faktów dotyczących psiego mózgu popartych badaniami. W pewnym sensie to dostałam, jednak pierwsze 171 stron mnie też w jakimś stopniu zawiodło. Pełno w nich zbędnych szczegółów z życia rodzinnego autora i backstage'u samego powstawania i przygotowań do badań psiego mózgu....