Uczeń Nekromanty. Tom 1

Oh:(((
Chyba największy zawód roku. Straaaaasznie dużo k..zirodztwa, które momentami jest opisywane wręcz...romantyzująco? Główny bohater - nieznośny. Edgy osiemnastolatek, któremu nie da się kibicować przez jego okropny charakter. Okay, to by miało sens, gdyby to była jakaś koncepcja - ale nie jest, przynajmniej w moim odczuciu. Główny bohater reprezentuje typ, którego nie znoszę - jest najlepszy we wszystkim, bardzo uzdolniony, ma największy talent do magii ever, jest inteligentniejszy od wszystkich a do tego czuć od niego "chosen one" i "overpowered main character". Proszę wybaczyć użycie angielskiego, ale w omawianej książce pojawia się dokładnie to samo.
Bezsensowne zapożyczenia z angielskiego (bastard - zamiast bękart, incest - zamiast k..zirodztwo, trickster - zamiast oszust, itd.). Błędy powtórzeniowe - pleonazmy, przydługie opisy (ale, naprawdę przydługie, niewnoszące NIC do fabuły czy akcji). W końcu - pomieszanie z poplątaniem. Czarodzieje, niziołki, elfy, nekromanci - I ZOMBIE. Tak, ZOMBIAKI w takiego typu książce fantasy. Z jednej strony, człowiek się może łudzić "ooo, nekromancja, ale będzie dark fantasy!", a z drugiej otrzymuje jakieś k..zirodcze fantazje bohaterów i szkołę magii rodem z Hogwartu.
Kontrowersyjne wątki - a takich jest sporo - nie dodają ani trochę do klimatu "dark fantasy", którego z założenia oczekiwać by można od powieści o nekromancji. Kontrowersja dla kontrowersji, obrzydliwe opisy zbliżeń, z początku brak jakiejkolwiek chronologii.
Sam koncept nekromancji BARDZO ciekawy, nie spojleruję, czytacie na własne ryzyko, ale niezmiernie mi szkoda, że wyszło z tego grubaśne tomisko o niczym. Do tego, brak "spójności" językowej. Pojawiają się W NARRACJI wyrażenia całkowicie kolokwialne, kompletnie oderwane od pompatycznego tonu, w którym wypowiadał się bohater linijkę wcześniej.
Niestety, nie mogę polubić się z tą książką. A szkoda, bo nekromancja to temat niezwykle wdzięczny do poruszania w fantastyce ze względu na nietypowość i mnogość wynikających problemów natury etycznej. Szkoda.

Oh:(((
Chyba największy zawód roku. Straaaaasznie dużo k..zirodztwa, które momentami jest opisywane wręcz...romantyzująco? Główny bohater - nieznośny. Edgy osiemnastolatek, któremu nie da się kibicować przez jego okropny charakter. Okay, to by miało sens, gdyby to była jakaś koncepcja - ale nie jest, przynajmniej w moim odczuciu. Główny bohater reprezentuje typ, którego nie...

Książkę starałem się przeczytać w 2019 roku zaraz po tym jak została wydana. Okładka mnie urzekła że wreszcie ktoś pochylił się nad nekromancją tak jak powinien, będą krwawe rytuały, poszukiwanie nieśmiertelności, mrok wylewający się z oczu...a dostałem Harry Pottera. W którymś momencie jak doszło do tego że jeden z mistrzów szkoły magii był poł-trollem (czyli troll człowiekiem... albo człowiek z trollem) odłożyłem książkę...

EDIT: I jeszcze imie głównego bohatera...bo jak wiadomo przychodzi na świat fantasy chłopczyk to rodzice chetnie nazywają jakoś tak zwykle: Galest; Vaemy; Murai a tu nam przyszedł na swiat chłopczyk o imieniu Nergal... wybaczcie Norgal. Rodzice go tak nazwali na wszelki wypadek jak by chciał zostać w przyszłości demonologiem albo nekromantą.

Książkę starałem się przeczytać w 2019 roku zaraz po tym jak została wydana. Okładka mnie urzekła że wreszcie ktoś pochylił się nad nekromancją tak jak powinien, będą krwawe rytuały, poszukiwanie nieśmiertelności, mrok wylewający się z oczu...a dostałem Harry Pottera. W którymś momencie jak doszło do tego że jeden z mistrzów szkoły magii był poł-trollem (czyli troll...

Pomysł bardzo ciekawy. Koncept, którego na rynku brakuje. Świeże spojrzenie na fantastykę. Zdecydowanie warto, choć mam wrażenie, że książka wiele by zyskała, gdyby była po prostu krótsza. Sporo w niej przydługich, niewiele wnoszących do historii fragmentów.

Pomysł bardzo ciekawy. Koncept, którego na rynku brakuje. Świeże spojrzenie na fantastykę. Zdecydowanie warto, choć mam wrażenie, że książka wiele by zyskała, gdyby była po prostu krótsza. Sporo w niej przydługich, niewiele wnoszących do historii fragmentów.

Nie wiem czemu ale baaaardzo podobała mi się ta książka, po prostu miłość od pierwszego czytania. Czekam aż w bibliotekach znajdzie się druga część. <3

Nie wiem czemu ale baaaardzo podobała mi się ta książka, po prostu miłość od pierwszego czytania. Czekam aż w bibliotekach znajdzie się druga część. <3

Dobra! "Plaga" to naprawdę dobre dark fantasy. Chwilami obrzydliwe, duszne i ciemne, ale niewątpliwie dobre.
Ella Raj ma tendencję do retardacji i akurat w tym przypadku nie są to opisy, które za każdym razem wnoszą jakąś wartość merytoryczną do powieści, ponieważ czasem Autorka jakby z rozpędu i zapomnienia zagłębia się w tematykę odbiegającą od meritum.
Ale... to trzeba Raj oddać, pióro ma niesamowite. Lekkość dialogów i narracji to jest mocny atut książki. To się zwyczajnie samo czyta, "wchodzisz" w ten świat jak nóż w masło, choć w "Pladze" wątków jest bardzo dużo.
Kolejny plus to wielowątkowość właśnie, dzieje się bowiem wiele rzeczy, prawie jednocześnie, ale dzięki temu akcja nie zwalnia tempa nawet na chwilę.
Jest mocno rozbudowana os fabularna, która koncentruje się na tytułowym uczniu nekromanty- Norgalu, jednakowoż wszystkie równie mocno zarysowane wątki splatają się z jego osobą. Widać tu chirurgiczną precyzję, doskonale przemyślane uniwersum, wybitnie rozrysowane i scharakteryzowane postacie, które mają swoją rolę do odegrania od samego początku, gdy tylko wchodzą do gry.
Poruszone są tu wątki łączenia ras, bo w "Pladze" jest ich oprócz ludzkiej kilka. Dość sporo wysiłku Raj włożyła w stworzenie chorej, kazirodczej miłości, która szokuje i zaskakuje.
Jest wiele magii, tej dobrej, ale też tej gorszej- nekromanckiej, i tu też Autorka rozwinęła skrzydła wyobraźni, co było zresztą dobrym posunięciem i pomysłem.

Dobra! "Plaga" to naprawdę dobre dark fantasy. Chwilami obrzydliwe, duszne i ciemne, ale niewątpliwie dobre.
Ella Raj ma tendencję do retardacji i akurat w tym przypadku nie są to opisy, które za każdym razem wnoszą jakąś wartość merytoryczną do powieści, ponieważ czasem Autorka jakby z rozpędu i zapomnienia zagłębia się w tematykę odbiegającą od meritum.
Ale... to trzeba...

"Animowane jego magią ciało nieboszczyka poruszyło się gwałtownie. Do tej pory pozbawione życia, najpierw niepewnie zakołysało się, porażone mocą nekromanty, zadrżało i pochyliło do przodu, ale bardzo szybko kontrola jego stwórcy wzmocniła się i ustabilizowała."

Zwiastunem Zmiany są narodziny wyjątkowego chłopca o imieniu Norgal. Chłopca-nekromanty, który posiada więcej zdolności, niż ktoś mógłby przypuszczać. Nawet jego Mistrz Rothgar, który wprowadził go w tajniki "fachu". Pewnego razu arogancki uczeń na barce pogrzebowej znajduje ciało niezwykle pięknej kobiety.
Kim ona jest? Co się z nią stało? Co zrobią Norgal i Rothgar? Czym jest tytułowa Plaga?

O debiucie E.Raj słyszałam przy okazji premiery pierwszego wydania. Wtedy jakoś nie przemówiła do mnie okładka. I tak szczerze, to przerażał mnie rozmiar powieści. Teraz powieść doczekała się drugiego wydania w nowym wydawnictwie. W nowej szacie graficznej zdecydowanie bardziej przyciągnęła moją uwagę. Nadal miałam na uwadze ilość stron, ale tym razem się skusiłam.
Ja z zasady nie zaglądam na koniec książki aby sobie nie robić spojlerów. W tym przypadku trochę żałowałam, bowiem znajdziemy tam małe podpowiedzi istotne dla fabuły. Także kilka ostatnich stron możecie w drugim wydaniu śmiało podejrzeć.
Jeśli chodzi o fabułę, to autorka zaczyna z tak zwanej grubej rury. Od razu serwuje nam mroczny świat. Opisy działające na wyobraźnię. Realne, dosadne i pozbawione złudzeń. Krwawo, mocno i wywołujące ciary. Powodujące, że włos się jeżył. Jestem przyzwyczajona do takich scen, bowiem czasem czytuje kryminałybi fantasy a mimo wszystko treść żołądkowa podeszła mi do gardła. Zdecydowanie lepiej nic nie jest na wstępie powieści.
Z uwagą przyglądałam się głównemu bohaterowi. Jego poczynaniom, postępom i odnajdowaniu się w nowym życiu. Życiu tak bardzo różnym od naszego. Mimo przekręcania kolejnych kartek, i mimo postępującej upływu czasu nie byłam w stanie polubić Norgala. Arogancki, samolubny - totalnie trudny do polubienia. Do wyzwolenia w sobie jakiś cieplejszych uczuć względem niego. Ale chyba właśnie taki była zamysł autorki. Aby stworzyć postać szarą, toksyczną i totalnie taką wzbudzająca niepokój.
Zresztą nie tylko on taki był. Mistrz Rothgar okazał się być taki sam.
W lekturze pojawia się bardzo dużo postacie drugoplanowych. Każda z nich miała swoją rolę.
Autorka dobrze opisuje świat, w jakim przyszło żyć bohaterom. Tak samo w przypadku magii i istot.
Niestety mam wrażenie, że polityka i tytułowa Plaga zeszły na drugi plan. Prym wiodły zabójstwa, zbrodnie i krwawe sceny. Lektura jest bardzo mroczna, przejmująca i budząca grozę. Uważam również, że przy takim naszpikowaniu wątkami powieść powinna zostać podzielona. Dzieje się tutaj naprawdę dużo i dla wygody czytelnika wtedy byłoby wygodniej czytać.
E.Raj pisze sprawnie. Ciekawi czytelnika i pobudza wyobraźnię. Prowadzi go przez całą wymyśloną przez siebie fabułę. Dostarcza emocji i wrażeń. To książka zdecydowanie nie dla osób delikatnych i o słabych nerwach. Polecana dla fanów fantasy, którzy się odnajdują w takich klimatach. Was zachęcam do czytania a ja biorę się na drugi tom, który już czeka na swą kolej. Pierwszy tom zaczęłam po południu i zarwałam nockę. Jestem ciekawa jaką będzie kontynuacja.

Polecam.






Współpraca: Wydawnictwo Hm...

"Animowane jego magią ciało nieboszczyka poruszyło się gwałtownie. Do tej pory pozbawione życia, najpierw niepewnie zakołysało się, porażone mocą nekromanty, zadrżało i pochyliło do przodu, ale bardzo szybko kontrola jego stwórcy wzmocniła się i ustabilizowała."

Zwiastunem Zmiany są narodziny wyjątkowego chłopca o imieniu Norgal. Chłopca-nekromanty, który posiada więcej...

Książka bardzo wciągająca i ciekawa. Styl magii zastosowany przez autorkę wydaje się dobry i nietrudny w pojęciu co tylko ułatwia wchłanianie lektury. Sporym minusem jest duża ilość wątków, które nie zawsze przeplatają się ze sobą w dobry sposób. Czasami potrafi to wprowadzić czytelnika w niepewność zrozumienia tekstu oraz dyskomfort czytelniczy. Muszę jeszcze wspomnieć o czymś co również przysparza mi niechęci wobec autorki- w nowym wydaniu(2-czerwona okładka) mamy aż o 200 stron tekstu mniej. Ponoć kilka rzeczy dodano a kilka usunięto. Jest to dla mnie nie do pojęcia- jeśli książka odbiorcom wydaje się nieco zbyt rozwlekła to należy to uznać za poradę i postarać się nie popełniać błędu w następnych pisanych książkach a nie w nowym wydaniu robić tak dużą różnicę objętościową.

Książka bardzo wciągająca i ciekawa. Styl magii zastosowany przez autorkę wydaje się dobry i nietrudny w pojęciu co tylko ułatwia wchłanianie lektury. Sporym minusem jest duża ilość wątków, które nie zawsze przeplatają się ze sobą w dobry sposób. Czasami potrafi to wprowadzić czytelnika w niepewność zrozumienia tekstu oraz dyskomfort czytelniczy. Muszę jeszcze wspomnieć o...

Plaga to pierwsza część polskiej sagi dark fantasy, zatytułowanej Uczeń nekromanty. Autorka, graficzka i malarka skrywająca się pod pseudonimem E. Raj, opublikowała już kilka jej tomów, a do tego garść opowiadań z pogranicza erotyki, sensacji i horroru. Trzeba przyznać, że pisze bardzo sprawnie, ciekawie, choć nieco rozwlekle. Plaga ma bowiem ponad dziewięćset stron, a ilość opisanych w niej wydarzeń nie uzasadnia takich rozmiarów opowieści.

Głównym bohaterem jest Norgal, tytułowy uczeń nekromanty. Młodziutki jeszcze osobnik obdarzony olbrzymim talentem, parający się trudnym i nie do końca legalnym fachem. Nekromancja funkcjonuje w drugim obiegu i dlatego bohater szkoli się nie w akademii, a u mistrza Rothgara. Ma spore ambicje, choć wykorzystuje swoje talenty głównie do zdobywania kobiet, zarówno żywych, jak i martwych. Takie to jednak czasy – akcja powieści toczy się w typowym świecie fantasy, jednak przemyślanym i zaplanowanym w najmniejszych detalach (zwłaszcza dotyczących magii i religii). Autorka ma jego bardzo spójną wizję, na tyle ciekawą, by zachęcać do lektury.

Oczywiście Norgal nie jest jedynym bohaterem powieści. Swoje mroczne plany ma też Rothgar, do tego Syllon ma problemy z sąsiadami i szykuje się do wojny. Wielka polityka pozostaje na drugim planie, jednak wpływa na losy wszystkich postaci, podobnie jak i zapowiedziana w tytule Plaga. Wątków nie brakuje, podobnie jak postaci, a ich przygody opisane są ze sporą szczegółowością, co przekłada się na wspomniane rozmiary tekstu. Dla jednych będzie to wada, dla innych zaleta.

Po tom Uczeń nekromanty: Plaga sięgnąć mogą ludzie, którym nie przeszkadza wykradanie zwłok i ich ożywianie, liczne zabójstwa i krwawe morderstwa, walające się wszędzie flaki, a także niezwykle popularne w tym świecie kazirodztwa, które wydają się motywem przewodnim tej historii. To naprawdę mroczna, cuchnąca zgnilizną opowieść, która ma szanse przypaść do gustu wszystkim szukającym w literaturze obrzydliwości okraszonych niepokojącą fabułą. Jasne, to nisza, ale też podejrzewam, że takich czytelników wcale nie jest mało…

Więcej recenzji:
https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/

Plaga to pierwsza część polskiej sagi dark fantasy, zatytułowanej Uczeń nekromanty. Autorka, graficzka i malarka skrywająca się pod pseudonimem E. Raj, opublikowała już kilka jej tomów, a do tego garść opowiadań z pogranicza erotyki, sensacji i horroru. Trzeba przyznać, że pisze bardzo sprawnie, ciekawie, choć nieco rozwlekle. Plaga ma bowiem ponad dziewięćset stron, a...

Bardzo przejrzyście wykreowany świat, postacie i doskonale układająca się w jedną całość fabuła.

Bardzo przejrzyście wykreowany świat, postacie i doskonale układająca się w jedną całość fabuła.

Jak poprzednik miałem pecha, kupiłem wersję starą, zamiast nowej. Przeczytałem skoro już kasę wydałem, i spodobała mi się bardzo, wbrew pewnych niedociągnięć. Początek nie wciągnął mnie bardzo, czytałem dalej cierpliwie i w pewnej chwili coś zaskoczyło, poleciało z górki na pazurki. To jest książka o nekromancie, a właściwie chłopcu, który zamierza nim zostać, udaje mu się to mniej więcej w wieku nastoletnim. Bohaterowie są ciekawi, tacy mocno nieokreśloni, ani dobrzy ani źli, trochę tacy pośrodku. Co mnie wpadło w oko to ciekawe i dogłębnie opisane systemy magii, oraz ciekawy świat, bardzo pojemny, różnorodny. Podoba mi się jak autorka podeszła do zbudowania akcji, wszystko się spina coraz bardziej i w momencie gdy wybucha plaga. Wtedy wciąga już bez reszty. Będę szukał możliwości zakupu tomu drugiego, by dowiedzieć sie więcej o tym świecie.

Jak poprzednik miałem pecha, kupiłem wersję starą, zamiast nowej. Przeczytałem skoro już kasę wydałem, i spodobała mi się bardzo, wbrew pewnych niedociągnięć. Początek nie wciągnął mnie bardzo, czytałem dalej cierpliwie i w pewnej chwili coś zaskoczyło, poleciało z górki na pazurki. To jest książka o nekromancie, a właściwie chłopcu, który zamierza nim zostać, udaje mu się...