Uczeń Nekromanty. Tom 1

Okładka książki Uczeń Nekromanty. Tom 1
E. Raj Wydawnictwo: Novae Res Seria: Opowiadania z cyklu Uczeń nekromanty fantasy, science fiction
926 str. 15 godz. 26 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Seria:
Opowiadania z cyklu Uczeń nekromanty
Wydawnictwo:
Novae Res
Data wydania:
2019-02-08
Data 1. wyd. pol.:
2019-02-08
Liczba stron:
926
Czas czytania
15 godz. 26 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381472098
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Autostopem przez tęczę (Tęczowe i fantastyczne tom 2) Adrianna Buczek, Jakub Chilimończyk, Rafał Cywicki, Dalia Grodzka, Lena Kuran, Maciek Kwietniewski, Joanna Przygodzka, E. Raj, Zuzanna Śliwa, A. Szydlik, Wiktoria Szydłowska, Ewa Tomaszewicz, Milena Wójtowicz
Ocena 9,0
Autostopem prz... Adrianna Buczek, Ja...
Okładka książki Tryzna. Antologia słowiańska Piotr Barej, Silke Brandt, Jarosław Dobrowolski, Krzysztof Dzieniszewski, Paweł Famus, Camille Gale, Artur Grzelak, Małgorzata Lewandowska, Tadeusz Oszubski, Olaf Pajączkowski, Jacek Pelczar, Franciszek Piątkowski, E. Raj, Maciej Szymczak, Flora Woźnica, Magdalena Zawadzka-Sołtysek
Ocena 8,6
Tryzna. Antolo... Piotr Barej, Silke ...
Okładka książki (Nie)realna magia D. B. Foryś, Patrycja Fraj, Camille Gale, Ewelina Kasiuba, Martyna Ludwig, Katarzyna Muszyńska, Marek Pawłowski, Joanna Krystyna Radosz, E. Raj, Sandra Rozbicka, Ludka Skrzydlewska, Grzegorz Wielgus
Ocena 7,4
(Nie)realna magia D. B. Foryś, Patryc...

Podobne książki

Oceny

Średnia ocen
7,5 / 10
186 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
428
174

Na półkach: , , , , , ,

Dobra! "Plaga" to naprawdę dobre dark fantasy. Chwilami obrzydliwe, duszne i ciemne, ale niewątpliwie dobre.
Ella Raj ma tendencję do retardacji i akurat w tym przypadku nie są to opisy, które za każdym razem wnoszą jakąś wartość merytoryczną do powieści, ponieważ czasem Autorka jakby z rozpędu i zapomnienia zagłębia się w tematykę odbiegającą od meritum.
Ale... to trzeba Raj oddać, pióro ma niesamowite. Lekkość dialogów i narracji to jest mocny atut książki. To się zwyczajnie samo czyta, "wchodzisz" w ten świat jak nóż w masło, choć w "Pladze" wątków jest bardzo dużo.
Kolejny plus to wielowątkowość właśnie, dzieje się bowiem wiele rzeczy, prawie jednocześnie, ale dzięki temu akcja nie zwalnia tempa nawet na chwilę.
Jest mocno rozbudowana os fabularna, która koncentruje się na tytułowym uczniu nekromanty- Norgalu, jednakowoż wszystkie równie mocno zarysowane wątki splatają się z jego osobą. Widać tu chirurgiczną precyzję, doskonale przemyślane uniwersum, wybitnie rozrysowane i scharakteryzowane postacie, które mają swoją rolę do odegrania od samego początku, gdy tylko wchodzą do gry.
Poruszone są tu wątki łączenia ras, bo w "Pladze" jest ich oprócz ludzkiej kilka. Dość sporo wysiłku Raj włożyła w stworzenie chorej, kazirodczej miłości, która szokuje i zaskakuje.
Jest wiele magii, tej dobrej, ale też tej gorszej- nekromanckiej, i tu też Autorka rozwinęła skrzydła wyobraźni, co było zresztą dobrym posunięciem i pomysłem.

Dobra! "Plaga" to naprawdę dobre dark fantasy. Chwilami obrzydliwe, duszne i ciemne, ale niewątpliwie dobre.
Ella Raj ma tendencję do retardacji i akurat w tym przypadku nie są to opisy, które za każdym razem wnoszą jakąś wartość merytoryczną do powieści, ponieważ czasem Autorka jakby z rozpędu i zapomnienia zagłębia się w tematykę odbiegającą od meritum.
Ale... to trzeba...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1209
1209

Na półkach:

"Animowane jego magią ciało nieboszczyka poruszyło się gwałtownie. Do tej pory pozbawione życia, najpierw niepewnie zakołysało się, porażone mocą nekromanty, zadrżało i pochyliło do przodu, ale bardzo szybko kontrola jego stwórcy wzmocniła się i ustabilizowała."

Zwiastunem Zmiany są narodziny wyjątkowego chłopca o imieniu Norgal. Chłopca-nekromanty, który posiada więcej zdolności, niż ktoś mógłby przypuszczać. Nawet jego Mistrz Rothgar, który wprowadził go w tajniki "fachu". Pewnego razu arogancki uczeń na barce pogrzebowej znajduje ciało niezwykle pięknej kobiety.
Kim ona jest? Co się z nią stało? Co zrobią Norgal i Rothgar? Czym jest tytułowa Plaga?

O debiucie E.Raj słyszałam przy okazji premiery pierwszego wydania. Wtedy jakoś nie przemówiła do mnie okładka. I tak szczerze, to przerażał mnie rozmiar powieści. Teraz powieść doczekała się drugiego wydania w nowym wydawnictwie. W nowej szacie graficznej zdecydowanie bardziej przyciągnęła moją uwagę. Nadal miałam na uwadze ilość stron, ale tym razem się skusiłam.
Ja z zasady nie zaglądam na koniec książki aby sobie nie robić spojlerów. W tym przypadku trochę żałowałam, bowiem znajdziemy tam małe podpowiedzi istotne dla fabuły. Także kilka ostatnich stron możecie w drugim wydaniu śmiało podejrzeć.
Jeśli chodzi o fabułę, to autorka zaczyna z tak zwanej grubej rury. Od razu serwuje nam mroczny świat. Opisy działające na wyobraźnię. Realne, dosadne i pozbawione złudzeń. Krwawo, mocno i wywołujące ciary. Powodujące, że włos się jeżył. Jestem przyzwyczajona do takich scen, bowiem czasem czytuje kryminałybi fantasy a mimo wszystko treść żołądkowa podeszła mi do gardła. Zdecydowanie lepiej nic nie jest na wstępie powieści.
Z uwagą przyglądałam się głównemu bohaterowi. Jego poczynaniom, postępom i odnajdowaniu się w nowym życiu. Życiu tak bardzo różnym od naszego. Mimo przekręcania kolejnych kartek, i mimo postępującej upływu czasu nie byłam w stanie polubić Norgala. Arogancki, samolubny - totalnie trudny do polubienia. Do wyzwolenia w sobie jakiś cieplejszych uczuć względem niego. Ale chyba właśnie taki była zamysł autorki. Aby stworzyć postać szarą, toksyczną i totalnie taką wzbudzająca niepokój.
Zresztą nie tylko on taki był. Mistrz Rothgar okazał się być taki sam.
W lekturze pojawia się bardzo dużo postacie drugoplanowych. Każda z nich miała swoją rolę.
Autorka dobrze opisuje świat, w jakim przyszło żyć bohaterom. Tak samo w przypadku magii i istot.
Niestety mam wrażenie, że polityka i tytułowa Plaga zeszły na drugi plan. Prym wiodły zabójstwa, zbrodnie i krwawe sceny. Lektura jest bardzo mroczna, przejmująca i budząca grozę. Uważam również, że przy takim naszpikowaniu wątkami powieść powinna zostać podzielona. Dzieje się tutaj naprawdę dużo i dla wygody czytelnika wtedy byłoby wygodniej czytać.
E.Raj pisze sprawnie. Ciekawi czytelnika i pobudza wyobraźnię. Prowadzi go przez całą wymyśloną przez siebie fabułę. Dostarcza emocji i wrażeń. To książka zdecydowanie nie dla osób delikatnych i o słabych nerwach. Polecana dla fanów fantasy, którzy się odnajdują w takich klimatach. Was zachęcam do czytania a ja biorę się na drugi tom, który już czeka na swą kolej. Pierwszy tom zaczęłam po południu i zarwałam nockę. Jestem ciekawa jaką będzie kontynuacja.

Polecam.






Współpraca: Wydawnictwo Hm...

"Animowane jego magią ciało nieboszczyka poruszyło się gwałtownie. Do tej pory pozbawione życia, najpierw niepewnie zakołysało się, porażone mocą nekromanty, zadrżało i pochyliło do przodu, ale bardzo szybko kontrola jego stwórcy wzmocniła się i ustabilizowała."

Zwiastunem Zmiany są narodziny wyjątkowego chłopca o imieniu Norgal. Chłopca-nekromanty, który posiada więcej...

więcej Pokaż mimo to

avatar
124
31

Na półkach:

Książka bardzo wciągająca i ciekawa. Styl magii zastosowany przez autorkę wydaje się dobry i nietrudny w pojęciu co tylko ułatwia wchłanianie lektury. Sporym minusem jest duża ilość wątków, które nie zawsze przeplatają się ze sobą w dobry sposób. Czasami potrafi to wprowadzić czytelnika w niepewność zrozumienia tekstu oraz dyskomfort czytelniczy. Muszę jeszcze wspomnieć o czymś co również przysparza mi niechęci wobec autorki- w nowym wydaniu(2-czerwona okładka) mamy aż o 200 stron tekstu mniej. Ponoć kilka rzeczy dodano a kilka usunięto. Jest to dla mnie nie do pojęcia- jeśli książka odbiorcom wydaje się nieco zbyt rozwlekła to należy to uznać za poradę i postarać się nie popełniać błędu w następnych pisanych książkach a nie w nowym wydaniu robić tak dużą różnicę objętościową.

Książka bardzo wciągająca i ciekawa. Styl magii zastosowany przez autorkę wydaje się dobry i nietrudny w pojęciu co tylko ułatwia wchłanianie lektury. Sporym minusem jest duża ilość wątków, które nie zawsze przeplatają się ze sobą w dobry sposób. Czasami potrafi to wprowadzić czytelnika w niepewność zrozumienia tekstu oraz dyskomfort czytelniczy. Muszę jeszcze wspomnieć o...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
1275
473

Na półkach:

Plaga to pierwsza część polskiej sagi dark fantasy, zatytułowanej Uczeń nekromanty. Autorka, graficzka i malarka skrywająca się pod pseudonimem E. Raj, opublikowała już kilka jej tomów, a do tego garść opowiadań z pogranicza erotyki, sensacji i horroru. Trzeba przyznać, że pisze bardzo sprawnie, ciekawie, choć nieco rozwlekle. Plaga ma bowiem ponad dziewięćset stron, a ilość opisanych w niej wydarzeń nie uzasadnia takich rozmiarów opowieści.

Głównym bohaterem jest Norgal, tytułowy uczeń nekromanty. Młodziutki jeszcze osobnik obdarzony olbrzymim talentem, parający się trudnym i nie do końca legalnym fachem. Nekromancja funkcjonuje w drugim obiegu i dlatego bohater szkoli się nie w akademii, a u mistrza Rothgara. Ma spore ambicje, choć wykorzystuje swoje talenty głównie do zdobywania kobiet, zarówno żywych, jak i martwych. Takie to jednak czasy – akcja powieści toczy się w typowym świecie fantasy, jednak przemyślanym i zaplanowanym w najmniejszych detalach (zwłaszcza dotyczących magii i religii). Autorka ma jego bardzo spójną wizję, na tyle ciekawą, by zachęcać do lektury.

Oczywiście Norgal nie jest jedynym bohaterem powieści. Swoje mroczne plany ma też Rothgar, do tego Syllon ma problemy z sąsiadami i szykuje się do wojny. Wielka polityka pozostaje na drugim planie, jednak wpływa na losy wszystkich postaci, podobnie jak i zapowiedziana w tytule Plaga. Wątków nie brakuje, podobnie jak postaci, a ich przygody opisane są ze sporą szczegółowością, co przekłada się na wspomniane rozmiary tekstu. Dla jednych będzie to wada, dla innych zaleta.

Po tom Uczeń nekromanty: Plaga sięgnąć mogą ludzie, którym nie przeszkadza wykradanie zwłok i ich ożywianie, liczne zabójstwa i krwawe morderstwa, walające się wszędzie flaki, a także niezwykle popularne w tym świecie kazirodztwa, które wydają się motywem przewodnim tej historii. To naprawdę mroczna, cuchnąca zgnilizną opowieść, która ma szanse przypaść do gustu wszystkim szukającym w literaturze obrzydliwości okraszonych niepokojącą fabułą. Jasne, to nisza, ale też podejrzewam, że takich czytelników wcale nie jest mało…

Więcej recenzji:
https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/

Plaga to pierwsza część polskiej sagi dark fantasy, zatytułowanej Uczeń nekromanty. Autorka, graficzka i malarka skrywająca się pod pseudonimem E. Raj, opublikowała już kilka jej tomów, a do tego garść opowiadań z pogranicza erotyki, sensacji i horroru. Trzeba przyznać, że pisze bardzo sprawnie, ciekawie, choć nieco rozwlekle. Plaga ma bowiem ponad dziewięćset stron, a...

więcej Pokaż mimo to

avatar
322
182

Na półkach:

Bardzo przejrzyście wykreowany świat, postacie i doskonale układająca się w jedną całość fabuła.

Bardzo przejrzyście wykreowany świat, postacie i doskonale układająca się w jedną całość fabuła.

Pokaż mimo to

avatar
3
1

Na półkach:

Jak poprzednik miałem pecha, kupiłem wersję starą, zamiast nowej. Przeczytałem skoro już kasę wydałem, i spodobała mi się bardzo, wbrew pewnych niedociągnięć. Początek nie wciągnął mnie bardzo, czytałem dalej cierpliwie i w pewnej chwili coś zaskoczyło, poleciało z górki na pazurki. To jest książka o nekromancie, a właściwie chłopcu, który zamierza nim zostać, udaje mu się to mniej więcej w wieku nastoletnim. Bohaterowie są ciekawi, tacy mocno nieokreśloni, ani dobrzy ani źli, trochę tacy pośrodku. Co mnie wpadło w oko to ciekawe i dogłębnie opisane systemy magii, oraz ciekawy świat, bardzo pojemny, różnorodny. Podoba mi się jak autorka podeszła do zbudowania akcji, wszystko się spina coraz bardziej i w momencie gdy wybucha plaga. Wtedy wciąga już bez reszty. Będę szukał możliwości zakupu tomu drugiego, by dowiedzieć sie więcej o tym świecie.

Jak poprzednik miałem pecha, kupiłem wersję starą, zamiast nowej. Przeczytałem skoro już kasę wydałem, i spodobała mi się bardzo, wbrew pewnych niedociągnięć. Początek nie wciągnął mnie bardzo, czytałem dalej cierpliwie i w pewnej chwili coś zaskoczyło, poleciało z górki na pazurki. To jest książka o nekromancie, a właściwie chłopcu, który zamierza nim zostać, udaje mu się...

więcej Pokaż mimo to

avatar
20
12

Na półkach: ,

Jestem pozytywnie zaskoczoną tą książką, chociaż nieco rozdrażniona tym, że kupiłam ją na miesiąc przed premierą poprawionego wydania!:O
Mimo tego przeczytałam i nie żałuję! Wciągnęło mnie tak, że czytałam non stop przez trzy dni. Dziś już jestem po lekturze dodatków i podtrzymuję zdanie, że to jedna z lepszych pozycji fantasy, które zdarzyło mi się przeczytać.
Książka obraca się wokół bardzo młodego i niedojrzałego bohatera, co było dla mnie początkowo zaskoczeniem, bo sądziłam, że historia dotyczy dorosłego studenta akademii dla nekromantów. Nie. Tu bohaterem jest najpierw dziecko, potem nastolatek. Jest to wyczuwalne w tym, jak autorka wiedzie swojego czytelnika przez wydarzenia. Chłopiec dojrzewa w skomplikowany sposób, zanurzony w dziwacznej relacji ze swoim wychowawcą-krewnym. Poddany dyscyplinie, wyrywa się spod szablonowo rozumianego procesu nauczania.
Świat w jakim oboje żyją odmalowany jest w mocno poszerzony sposób, nieco nawet zbyt szczegółowy, choć dzięki temu wczuwanie się w lekturę zostało ułatwione(początkowo pozornie chaotyczne informacje formują się w zgrabne rozwiązanie). Orientację po skomplikowanych rodowych związkach umożliwia rozpiska postaci oraz znaleziony przeze mnie dostępny w sieci rozpisek drzewa genealogicznego. Odkąd je przeczytałam, część powiązań ułożyła mi się w głowie. Te powiązania rodowe są jakby sednem powieści, bo na nich opiera się gra napięć i eskalacji, oraz zdrad i zemst. Cała sieć powiązań albo przez krew albo przez wspólne interesy buduje nam wciągającą, bardzo skomplikowaną fabułę.
Zaskoczenie, że ta autorka publikowała najpierw w vanity i dopiero obecnie przeszła do normalnego wydawnictwa i wydaje w nim kolejne książki.
Ja zakupiłam drugi tom i będę się narkotyzować tym nekro-wymiarem, z którego ciężko było mi się wydostać. Genialna lektura dla miłośników zawiłych historii.

Jestem pozytywnie zaskoczoną tą książką, chociaż nieco rozdrażniona tym, że kupiłam ją na miesiąc przed premierą poprawionego wydania!:O
Mimo tego przeczytałam i nie żałuję! Wciągnęło mnie tak, że czytałam non stop przez trzy dni. Dziś już jestem po lekturze dodatków i podtrzymuję zdanie, że to jedna z lepszych pozycji fantasy, które zdarzyło mi się przeczytać.
Książka...

więcej Pokaż mimo to

avatar
50
11

Na półkach: ,

Siadłem do książki z myślą o dobrym dark fantasy a niestety dostałem dylematy młodego nastolatka. Książka rozwija się bardzo powoli, później jest trochę lepiej, natomiast końcówka to tyle wątków, że chyba sam autor już się pogubił. Co do bohaterów, to bardziej zainteresowała mnie drugoplanowa postać Mistrza niż postać tytułowego nekromanty. Wiele wątków wprowadzonych na siłę, drzewo genealogiczne władców w pewnym momencie sięga chyba tryliona osób i żeby się połapać kto jest kim to trzeba by sobie chyba to rozpisać lub narysować co bardzo zniechęca do dalszego czytania.

Siadłem do książki z myślą o dobrym dark fantasy a niestety dostałem dylematy młodego nastolatka. Książka rozwija się bardzo powoli, później jest trochę lepiej, natomiast końcówka to tyle wątków, że chyba sam autor już się pogubił. Co do bohaterów, to bardziej zainteresowała mnie drugoplanowa postać Mistrza niż postać tytułowego nekromanty. Wiele wątków wprowadzonych na...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
59
36

Na półkach:

To mroczna fantasy, którą momentami można spokojnie nazwać horrorem. Słyszałam opinie, że akcja wolno się rozkręca. Nie odniosłam takiego wrażenia. Dla mnie najmocniejszą stroną tej książki jest wykreowany z wielką pieczołowitością i rozmachem świat fantastyczny. Pełen magii, chodzących trupów, przemocy i potworów. Bardzo oryginalny, opisany ze szczegółami, w sposób, który naprawdę pozwala wczuć się w klimat. Elfy mieszkają obok nekromantów, niepokorne wampiry wypełniają (lub nie) polecenia magów, a bogowie wtrącają się w sprawy ludzi. A może na odwrót? Dzieje się dużo, czasem można pogubić się odrobinę w zawiłościach intryg oraz stopnia pokrewieństwa poszczególnych postaci. Zwłaszcza że ich imiona wydają się dość podobne do siebie. Na szczęście na końcu został zamieszczony spis wraz z krótkimi wyjaśnieniami, kim są. To ułatwia! Na stronie autorki jest też drzewo genealogiczne do pobrania.

Tytułowy uczeń o imieniu Norgal i jego bliscy nie wzbudzili we mnie szczególnej sympatii, lecz to zamierzony przez autorkę zabieg. Są przez to bardziej prawdziwi, trudniejsi do zaszufladkowania jako „dobry” – „zły”. Mnie się podobało, bo lubię niejednoznacznych pod względem moralnym bohaterów.

Podsumowując - jest to kawał dobrej, oryginalnej lektury!

To mroczna fantasy, którą momentami można spokojnie nazwać horrorem. Słyszałam opinie, że akcja wolno się rozkręca. Nie odniosłam takiego wrażenia. Dla mnie najmocniejszą stroną tej książki jest wykreowany z wielką pieczołowitością i rozmachem świat fantastyczny. Pełen magii, chodzących trupów, przemocy i potworów. Bardzo oryginalny, opisany ze szczegółami, w sposób, który...

więcej Pokaż mimo to

avatar
53
12

Na półkach: ,

Tytuł nie pozostawia złudzeń. Uczeń nekromanty - uczeń jakich wielu się przewinęło na kartach powieści fantasy. Uczniów, uczennic, akolitów i adeptów, niekoniecznie nekromancji, arkana śmierci nie są bowiem zbyt często zgłębiane przez autorów gatunku.

Powieść aspiruje do miana Dark Fantasy. Tematem przewodnim historii jest wspomniana Nekromancja. Okrutne rytuały i zakazane praktyki stanowią codzienną, lub może raczej conocną rzeczywistość tej profesji. Nie ma bowiem nekromancji bez wynaturzeń i dewiacji. Nekromanta rodzi się z "aktu czystego złego" - cytując jednego z bohaterów.

W tym miejscu stawiam pierwszy zarzut wobec nekromanckich koncepcji autorki. Są one zwyczajnie infantylne. Pomimo szczerych chęci, nie jestem w stanie poważnie traktować "aktu potwornego zła" z którego rodzi się nekromanta. Nachalne epatowanie "złem" i niegodziwością wypada groteskowo, sztucznie i śmiesznie. Podobnie jak wiodące do popełniania owych "aktów czystego zła" motywacje niektórych bohaterów. Trudno nie uśmiechnąć się z politowaniem nad cmentarną wyprawą Norgala poszukującego macicy z martwym płodem.

Ofiary z ludzi, matkobójstwo lub dzieciobójstwo, nie są niczym nowym w literaturze niesamowitej, nie są także niczym nowym w historii ludzkości. Przelana niewinna krew ma wielką moc, dlatego też była i jest wielce pożądana. Przykłady rytualnych aberracji i wynaturzeń można mnożyć aż po granice wyobraźni. Nie mam nic przeciwko bluźnierczej i obrazoburczej estetyce, wręcz przeciwnie, chętnie sięgam po rozmaite "dzieła wyklęte", ale dla zachowania wiarygodności fabuły warto było by zgłębić tematykę okultyzmu, demonologii, nekromancji czy też szeroko pojętego czarnoksięstwa, które autorce są zwyczajnie obce. Pierwszy z brzegu, banalny przykład - magię chaosu praktykują chaoci, co można łatwo sprawdzić w literaturze przedmiotu. E. Raj wymyśliła sobie chaośników. Serio? Chaośników - naleśników. Śmiech na sali.

Nekromancki potencjał powieści został zmarnowany.

Drugi poważny zarzut dotyczy bohaterów. Trudno się z kimkolwiek w Uczniu Nekromanty utożsamiać. Czy to po stronie światłości Elynna, czy też ciemności Mor'tyra, jednakowo wszyscy kartonowi, sztuczni i płytcy. Pełno tu czerni i bieli, światła i ciemności, ale charakterów one nie kształtują. Scenariusz tego wymaga, więc są bohaterowie i antybohaterowie, czasem się wahają, czasem nie, wszak trzeba odbębnić swoje.

Narracja prowadzona jest w dziwny sposób, jakby autorka nie mogła się zdecydować między śmiertelnie poważnym przedstawieniem sprawy, a pastiszem pełnym absurdalnych zachowań, rozmów i sytuacji. Odnoszę ponadto przykre wrażenie że ten pastisz został w pewnym stopniu popełniony nieświadomie, głównie za sprawą braku warsztatu i umiejętności. Wszystko dla budzących grozę "aktów czystego zła, aktów wielkiego zła".
Akty wielkiego zła - haha, doskonała antyreklama.

Świat przedstawiony to typowy dla literatury fantasy obraz. Jest więc trochę historii, wprowadzenie do zasad magii, prezentacja poszczególnych szkół ją praktykujących, a także słowniczek pojęć i spis najważniejszych postaci. Na mapie świata rywalizuje ze sobą kilka państw o odmiennej charakterystyce gospodarczej, przemysłowej i geograficznej, zamieszkiwanych przez zróżnicowane rasy - ludzi, elfów, krasnoludy, trolle, orków, niziołki, gnomy, koboldy, gobliny i ogry. Klasyczny panteon ras wzbogacony rozmaitymi mieszańcami i mutacjami jak hobgobliny, orkliny, kendry czy dylfy. Cała historia rozgrywa się na Kontynencie Trzech Królestw w stolicy Syllonu, mieście pełnym kontrastów i niesprawiedliwości. Mamy więc Zamek królewski, dzielnicę wysoką, akademię Magii, Inkwizytorium, Świątynię, doki, port, dzielnice: rzemieślniczą, biedoty, mieszańców itd, itd. Nic nowego, ani odkrywczego, wszystko to już było setki, lub tysiące razy.

Motyw od "zera do bohatera", to chleb powszedni fantastyki, podobnie jak "wybraniec przeznaczenia". Nie inaczej jest w Uczniu Nekromanty, Norgala jednak bardziej interesuje potęga i władza niż zapisana na kartach dziejowa bohaterszczyzna. Przeznaczeniem też jest poniekąd dotknięty, więc wszystko się zgadza. Standardowa ścieżka rozwoju bohatera.

Prześlizgiwałem się po kartach powieści, raczej z mniejszym niż większym zainteresowaniem. Proza niewymagająca, więc dziewięćset kilkadziesiąt stron zleciało szybko, co w przypadku "Ucznia Nekromanty" pochwałą nie jest.

Ocena jednoznacznie negatywna. Wystarczyło sięgnąć głębiej i dalej, a karty powieści pomalować zimnymi barwami. Pozornie się to udało, ale w wydaniu dla młodego, niedoświadczonego i niewymagającego czytelnika. Fabuła prosta i przewidywalna. Storytelling na słabą tróję, ta opowieść nie jest dobrze opowiedziana, a spiski, intrygi i sekrety jej nie ratują, są raczej kolejnymi gwoździami w tej trumnie. Tytułowa "Plaga" zawodzi.

Ucznia czytałem dość dawno, był wtedy częścią pierwszą i jedyną. Od tego czasu za sprawą pseudo wydawców vanity i własnym nakładem autorka wyprodukowała prequele, sequele i zbiory opowiadań.
Długich, rozbudowanych, cykli jest wiele, zdecydowanie lepiej sięgnąć po coś innego.

Tytuł nie pozostawia złudzeń. Uczeń nekromanty - uczeń jakich wielu się przewinęło na kartach powieści fantasy. Uczniów, uczennic, akolitów i adeptów, niekoniecznie nekromancji, arkana śmierci nie są bowiem zbyt często zgłębiane przez autorów gatunku.

Powieść aspiruje do miana Dark Fantasy. Tematem przewodnim historii jest wspomniana Nekromancja. Okrutne rytuały i...

więcej Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
E. Raj Uczeń Nekromanty. Tom 1 Zobacz więcej
E. Raj Uczeń Nekromanty. Tom 1 Zobacz więcej
E. Raj Uczeń Nekromanty. Tom 1 Zobacz więcej
Więcej
zgłoś błąd