Jeszcze będzie przepięknie

Tym razem padło na opowieść o związku który się kończy i życiu po nim. To książka której treść na pewno niebawem zapomnę. Bez emocji, choć wydawałoby się, że kobieca solidarność podejmie próbę identyfikacji z bohaterką. Nic z tych rzeczy. Zbyt prosto, zbyt łatwo, bez walki... Nikt tu o miłość nie walczy. Zamyka się drzwi i wychodzi. Do innej bajki. Nie dla mnie.

Tym razem padło na opowieść o związku który się kończy i życiu po nim. To książka której treść na pewno niebawem zapomnę. Bez emocji, choć wydawałoby się, że kobieca solidarność podejmie próbę identyfikacji z bohaterką. Nic z tych rzeczy. Zbyt prosto, zbyt łatwo, bez walki... Nikt tu o miłość nie walczy. Zamyka się drzwi i wychodzi. Do innej bajki. Nie dla mnie.

Strasznie zmęczyłam się tą książką spodziewałam się dobrej,ciekawej książki,a tu takie rozczarowanie poczułam po lekturze.
Słaba książka.

Strasznie zmęczyłam się tą książką spodziewałam się dobrej,ciekawej książki,a tu takie rozczarowanie poczułam po lekturze.
Słaba książka.

I będą żyli długo i szczęśliwie...
Jak pięknie to brzmi.
Jak wiele z nas wierzy w te słowa?
Jak często się one sprawdzają?
A jak wiele przyniosły rozczarowań?
 
Jaśmina to kobieta przed czterdziestką. Zapracowany mąż w ciągłych rozjazdach pewnego dnia odchodzi.
Zostawia ją samą, w wielkim domu, bez dzieci, nawet bez choćby psa czy kota. Zostawia dla innej kobiety.

Kobiecie świat się zawalił, nie może się z tym pogodzić. Obawia się, że bez męża sobie najzwyczajniej nie poradzi.
Wiadomo nie ona pierwsza I nie ostatnia znalazła się w takiej sytuacji. Sęk w tym jak się pozbierać.

Autorka przedstawia wszystkie etapy "po rozstaniu" z jakimi zmaga się Jaśmina. Wszystkie skrajne emocje jakie odczuwa i decyzję oraz działania jakie podejmuje zależnie od etapu godzenia się z rzeczywistością. Nie brakuje w nich zabawnej autoironii.

Co więcej muszę przyznać, że z wieloma z tych "etapów" się utożsamiam i to z doświadczenia 🙉
Podejrzewam, że nie tylko ja 😂

Książka po prostu porusza temat, który każdego z nas kiedyś dotyczył bądź dotyczyć będzie. Kiedy miłość naszego życia z czasem się oddala i przestaje nią być.

I będą żyli długo i szczęśliwie...
Jak pięknie to brzmi.
Jak wiele z nas wierzy w te słowa?
Jak często się one sprawdzają?
A jak wiele przyniosły rozczarowań?
 
Jaśmina to kobieta przed czterdziestką. Zapracowany mąż w ciągłych rozjazdach pewnego dnia odchodzi.
Zostawia ją samą, w wielkim domu, bez dzieci, nawet bez choćby psa czy kota. Zostawia dla innej kobiety....

No może książka nie należy do tych z cyklu "must have" na półce przeczytane, ale naprawdę bawiły mnie "konkluzje poniewczasie" autorki. Także trochę się pośmiałam, ale mniej śmiesznie może być wtedy kiedy orientujemy się, że ta konkluzja ma miejsce w naszym życiu.

No może książka nie należy do tych z cyklu "must have" na półce przeczytane, ale naprawdę bawiły mnie "konkluzje poniewczasie" autorki. Także trochę się pośmiałam, ale mniej śmiesznie może być wtedy kiedy orientujemy się, że ta konkluzja ma miejsce w naszym życiu.

Początek nie zapowiadał ciekawej lektury. A koniec końców książkę połknęłam w jedno popołudnie. Z pozoru idealne małżeństwo, mają wszystko a jednocześnie nie mają nic. On odchodzi w najmniej oczekiwanym momencie. A ona musi stanąć na nogi. Za bardzo kochala, spalała ją ta miłość,a jego nawet nie ogrzała. On brał a ona dawała. Takie coś musi walnąć. Mnie się podobało.

Początek nie zapowiadał ciekawej lektury. A koniec końców książkę połknęłam w jedno popołudnie. Z pozoru idealne małżeństwo, mają wszystko a jednocześnie nie mają nic. On odchodzi w najmniej oczekiwanym momencie. A ona musi stanąć na nogi. Za bardzo kochala, spalała ją ta miłość,a jego nawet nie ogrzała. On brał a ona dawała. Takie coś musi walnąć. Mnie się podobało.

Opowieść miłości, której końca z pozoru nic nie zapowiadało, o związku, któremu z pozoru nic nie zagrażało, o życiu, które z pozoru było lekkie, łatwe i przyjemne, ale koniec się zbliżał. I nadszedł. I wtedy dopiero się zaczęło...
Jaśmina ma 39 lat i rozstała się z mężem. Została sama, jak setki kobiet każdego dnia i musiała sobie z tym poradzić.
Czasem ironicznie, czasem bardzo serio o przeżyciach po rozstaniu, o rozpaczy, załamaniu, smutku i żalu, ale przede wszystkim o podnoszeniu się, odzyskiwaniu siebie, o radości i rozpoczynaniu od nowa.

Opowieść miłości, której końca z pozoru nic nie zapowiadało, o związku, któremu z pozoru nic nie zagrażało, o życiu, które z pozoru było lekkie, łatwe i przyjemne, ale koniec się zbliżał. I nadszedł. I wtedy dopiero się zaczęło...
Jaśmina ma 39 lat i rozstała się z mężem. Została sama, jak setki kobiet każdego dnia i musiała sobie z tym poradzić.
Czasem ironicznie, czasem...

Jakbym czytała o swoim życiu 🤔

Jakbym czytała o swoim życiu 🤔

Ogromnie zawiodłam się na tej książce...

Opis na okładce brzmi ciekawie i zachęca do przeczytania. Jest kobieta, mężczyzna, rozstanie, następnie silne przeżycia z tym związane na końcu nowe życie. To jest coś co lubię. Jednak mimo, iż na okładce wszystko brzmi nieźle, wcale takie nie jest.

Książka jest chaotyczna, niespójna. Moim zdaniem są to pojedyncze zdania złożone w całość. Brak jednoznacznego wątku. Gdyby nie opis z okładki, nie wiedziałabym o czym jest ta powieść. Pojawiają się liczne powtórzenia, które są zbędne. A tzw. "konkluzja poniewczasie" jest beznadziejna i nie wiadomo po co wciśnięta.

Nie spotkałam się jeszcze z tak nielogicznie i słabo napisaną książką.

Ogromnie zawiodłam się na tej książce...

Opis na okładce brzmi ciekawie i zachęca do przeczytania. Jest kobieta, mężczyzna, rozstanie, następnie silne przeżycia z tym związane na końcu nowe życie. To jest coś co lubię. Jednak mimo, iż na okładce wszystko brzmi nieźle, wcale takie nie jest.

Książka jest chaotyczna, niespójna. Moim zdaniem są to pojedyncze zdania złożone w...

Przeczytane? Nie do końca! Co to ma być?
Pierwsza książka, której nie dało sie przeczytać do końca. Rozwaliło mnie zdanie:"Bo moje pieski lubią penisy wołowe". Pani Sabino ja Panią przepraszam ale musiałam na tym zdaniu skończyć,bo niewiem czy mam się śmiać czy płakać? Skąd Pani wzięła tych bohaterów bo jak z życia Pani to ja współczuję takiego życia. Sorry ale to wielka dla mnie porażka a nie książka. Raczej poradnik dla... :(

Przeczytane? Nie do końca! Co to ma być?
Pierwsza książka, której nie dało sie przeczytać do końca. Rozwaliło mnie zdanie:"Bo moje pieski lubią penisy wołowe". Pani Sabino ja Panią przepraszam ale musiałam na tym zdaniu skończyć,bo niewiem czy mam się śmiać czy płakać? Skąd Pani wzięła tych bohaterów bo jak z życia Pani to ja współczuję takiego życia. Sorry ale to wielka...

zmęczyłam kilkanaście stron i odpuściłam, może na późno po nią sięgnęłam, ale jakoś trudno było mi wczuć się w mocno pretensjonalne wynurzenia bohaterki

zmęczyłam kilkanaście stron i odpuściłam, może na późno po nią sięgnęłam, ale jakoś trudno było mi wczuć się w mocno pretensjonalne wynurzenia bohaterki