Bez pożegnania

Są takie książki, które bierze się do ręki „na chwilę”, a kończy czytać z poczuciem lekkiego emocjonalnego rollercoastera. Dla mnie właśnie taka była powieść "Bez pożegnania" autorstwa Harlan Coben. I choć to thriller, tym razem najbardziej poruszyło mnie nie napięcie, ale emocje.

Coben ma dar pisania historii, które są dynamiczne, pełne zwrotów akcji, ale jednocześnie bardzo ludzkie. W tej książce szczególnie mocno wybrzmiewa temat straty, tęsknoty i tego, jak bardzo przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość. To nie jest tylko opowieść „co się wydarzyło”, ale raczej „co to zrobiło z bohaterami”. I to właśnie najbardziej do mnie trafiło.

Czytałam ją z rosnącym napięciem, ale też z takim cichym niepokojem. Coben świetnie buduje atmosferę – niby wszystko toczy się zwyczajnie, a jednak pod powierzchnią czuć, że coś jest nie tak. Lubię w jego stylu to, że nie komplikuje języka, nie epatuje zbędnymi opisami. Pisze prosto, ale celnie. I dzięki temu emocje wybrzmiewają mocniej.

„Bez pożegnania” zostawiło mnie z refleksją, jak kruche potrafi być poczucie bezpieczeństwa i jak łatwo można żyć w przekonaniu, że zna się prawdę. To książka, która oprócz dreszczyku daje też przestrzeń do myślenia – o relacjach, zaufaniu i o tym, że czasem największe sekrety kryją się najbliżej nas.

Nie jest to może najbardziej spektakularna powieść Cobena, ale dla mnie była jedną z bardziej emocjonalnych. I właśnie za to ją cenię. Jeśli ktoś szuka thrillera, który oprócz tempa ma w sobie serce – to zdecydowanie warto sięgnąć.

Są takie książki, które bierze się do ręki „na chwilę”, a kończy czytać z poczuciem lekkiego emocjonalnego rollercoastera. Dla mnie właśnie taka była powieść "Bez pożegnania" autorstwa Harlan Coben. I choć to thriller, tym razem najbardziej poruszyło mnie nie napięcie, ale emocje.

Coben ma dar pisania historii, które są dynamiczne, pełne zwrotów akcji, ale jednocześnie...

Ostatnio czytam twórczość Cobena z większą intensywnością i być może to z przesytu tak niska ocena. Niestety, Bez pożegnania to dla mnie jedna ze słabszych pozycji autora. Historia zapowiadała się intrygująco, ale środek książki mocno się dłużył. Największym minusem jest to , że finałowy zwrot akcji przewidziałam mniej więcej w połowie lektury, co odebrało mi całą przyjemność z finału. Jest poprawnie.

Ostatnio czytam twórczość Cobena z większą intensywnością i być może to z przesytu tak niska ocena. Niestety, Bez pożegnania to dla mnie jedna ze słabszych pozycji autora. Historia zapowiadała się intrygująco, ale środek książki mocno się dłużył. Największym minusem jest to , że finałowy zwrot akcji przewidziałam mniej więcej w połowie lektury, co odebrało mi całą...

Lubię styl pisania Cobena, dlatego chyba każda jego książka przypadnie mi do gustu. Tutaj fabuła na początku wydaje się bardzo prosta. Potem jest zagmatwana. A im dalej w las to jednocześnie wszystko się wyjaśnia i jeszcze bardziej się mąci. Czy to ma sens? Ja wiem, że na tym polegają kryminały, a tu naprawdę dzieje się to do ostatnich stron co jest w sumie plusem. Ogólnie historia mi się podobała, a króciutkie rozdziały sprawiły, że czyta się ją super szybko.

Lubię styl pisania Cobena, dlatego chyba każda jego książka przypadnie mi do gustu. Tutaj fabuła na początku wydaje się bardzo prosta. Potem jest zagmatwana. A im dalej w las to jednocześnie wszystko się wyjaśnia i jeszcze bardziej się mąci. Czy to ma sens? Ja wiem, że na tym polegają kryminały, a tu naprawdę dzieje się to do ostatnich stron co jest w sumie plusem. Ogólnie...

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Przeczytana jako e-book.

Przeczytana jako e-book.

"Bez pożegnania" to historia pełna zagadek. Coben lubuje się w rodzinnych dramatach kryminalnych i właśnie za to lubię jego twórczość. Tutaj dostajemy pełen akcji thriller, w którego intrygę uwikłane są dwie rodziny z sąsiedztwa. Millerowie przed laty stracili córkę, a o jej brutalne morderstwo posądzono starszego syna Kleinów. Po tej zbrodni Ken Klein uciekł i choć wciąż jest poszukiwany przez służby, wielu uważa, że nie żyje. Tymczasem na łożu śmierci matka Kena wyznaje swojemu młodszemu synowi Willowi, że jego brat żyje. Ona, podobnie jak cała rodzina Kleinów, uważają, że Kena ktoś wrobił w tamto morderstwo. Wkrótce po śmierci matki, znika dziewczyna Willa - Sheila, a następnie zostaje znaleziona martwa gdzieś w Nowym Meksyku. Will postanawia dowiedzieć się, co robiła tak daleko od Nowego Jorku i czy ma to jakiś związek z jego ukrywającym się bratem. Tymczasem jego śledztwo wzbudza czujność nie tylko FBI, a także nowojorskiego gangstera, który ściąga do pomocy płatnego mordercę o pseudonimie Duch.
Coben, jak zwykle, szybko przechodzi do rzeczy. "Bez pożegnania" to bardzo dynamiczny thriller, ze sporą ilością akcji, w którym jednak nie zabrakło miejsca na ważne społeczne tematy, takie jak przemoc w rodzinie czy dzieci żyjące na ulicy, którym pomaga Will z ramienia fundacji, której przewodzi. I choć doskonale zna mroki miasta, to jednak do tej pory był co najwyżej obserwatorem, teraz jednak zostaje wciągnięty, czy raczej sam decyduje się wejść do świata, który jest bezwzględny i brutalny. To kolejna powieść w dorobku Cobena, kiedy to zwykły gość staje w sytuacji niecodziennej i niebezpiecznej. Odwagi dodaje mu miłość do ukochanej oraz brata, a także myśl, że po ich stracie, już nic więcej mu nie zostało, a zatem może iść na zwarcie z najgroźniejszymi mętami w mieście.

Kurczę, świetnie się do czytało, ale to w końcu Coben, a on przyzwyczaił mnie do tego, że z jego powieściami zawsze dobrze się bawię.

"Bez pożegnania" to historia pełna zagadek. Coben lubuje się w rodzinnych dramatach kryminalnych i właśnie za to lubię jego twórczość. Tutaj dostajemy pełen akcji thriller, w którego intrygę uwikłane są dwie rodziny z sąsiedztwa. Millerowie przed laty stracili córkę, a o jej brutalne morderstwo posądzono starszego syna Kleinów. Po tej zbrodni Ken Klein uciekł i choć wciąż...

Moja opinia o książkach Cobena nie zmieniła się, przyjemna rozrywka, wciągająca, angażujaca fabuła, nieźle napisana. Nic przesadnie ambitnego, po prostu dobra książka na odpoczynek. Przyznam, że czytało mi się lepiej niż poprzednie, albo jest ciut lepsza, albo zrobiłam sobie dłuższą przerwę od Cobena i powieść "Bez pożegnania" spodobała mi się przez to bardziej, dała mi więcej przyjemności z odkrywania zagadki. I końcówka naprawdę zaskoczyła. Jako zarzut - bardzo lubię kanciaste poczucie humoru z serii z Myronem Bolitarem, tutaj go całkowicie zabrakło, ale rozumiem, że nie każdy kryminał tego samego autora musi trzymać się takiej samej konwencji.
Ogólnie - polecam.

Moja opinia o książkach Cobena nie zmieniła się, przyjemna rozrywka, wciągająca, angażujaca fabuła, nieźle napisana. Nic przesadnie ambitnego, po prostu dobra książka na odpoczynek. Przyznam, że czytało mi się lepiej niż poprzednie, albo jest ciut lepsza, albo zrobiłam sobie dłuższą przerwę od Cobena i powieść "Bez pożegnania" spodobała mi się przez to bardziej, dała mi...

Jak zawsze w przypadku Cobena się nie zawiodłam ❣️ intryga utkana naprawdę świetnie! Nawet jakbym chciała spróbować ją rozplątać to bym nie dała rady! Za to właśnie uwielbiam tego autora. U niego ma prostych rozwiązań. No i te zakończenie! Trzy razy zbierałam zęby z podłogi!
Główny bohater Will pracuje w ośrodku, który probuje ratować bezdomną młodzież, ma dziewczynę Sheile, którą bardzo kocha i planuje się oświadczyć, jednak czeka z tym ponieważ jego matka jest ciężko chora i wkrótce umiera, jednak na łożu śmierci wypowiada dwa słowa. Słowa,które wywrócą świat Willa do góry nogami. "On żyje."
On, Ken jest bratem Willa,który przed jedenastoma laty uciekł przed policją podejrzany o zamordowanie swojej koleżanki i sąsiadki Julie. Cała rodzina sądzi,że Ken już dawno nie żyje... tylko czemu jego matka teraz twierdzi inaczej?
Jakby tego było mało, jego ukochana znika zostawiając tylko liścik z wyznaniem miłości i przeprosinami, a krótko później zjawiają się u Willa federalni, którzy szukają Sheile,bo znaleźli jej odciski palców na miejscu zbrodni.
Will zaczyna swoje śledztwo i to co odkryje po drodze niekoniecznie mu się spodoba.
Naprawdę polecam!! Zwroty akcji, szybka akcja, morderstwa, zaginięcia, zagadki, czyli wszystko to co fani dobrych kryminałów potrzebują ❣️
Oczywiście nie umknął mi fakt,że w tej historii pojawiła sie na chwilę świetna Hester z książki "Chłopiec z lasu",którą również wam polecam 😁 I pasowała idealnie do sprawy,bo tylko ona mogła wybronić tego oskarżonego 😁 (nie będę zdradzała szczegółów oczywiście!)
Daje 10/10 (no szok prawda? 🤣)
Zaczytanego książkoholicy 📖❤️

Jak zawsze w przypadku Cobena się nie zawiodłam ❣️ intryga utkana naprawdę świetnie! Nawet jakbym chciała spróbować ją rozplątać to bym nie dała rady! Za to właśnie uwielbiam tego autora. U niego ma prostych rozwiązań. No i te zakończenie! Trzy razy zbierałam zęby z podłogi!
Główny bohater Will pracuje w ośrodku, który probuje ratować bezdomną młodzież, ma dziewczynę...

„Bez pożegnania” to kolejny dowód na to, że Harlan Coben potrafi w mistrzowski sposób łączyć emocje z napięciem. Choć historia zaczyna się jak klasyczny thriller o zaginionym bracie, szybko okazuje się, że to coś znacznie więcej – opowieść o rodzinie, lojalności, winie i potrzebie odkrycia prawdy, nawet jeśli ta prawda może zburzyć całe dotychczasowe życie.

Coben jak zawsze świetnie prowadzi narrację – dynamicznie, ale z miejscem na refleksję. Każdy rozdział odsłania kolejny fragment układanki, a czytelnik nieustannie balansuje między współczuciem, zaskoczeniem i niepewnością. Autor buduje napięcie bez tanich chwytów – zamiast krwi i sensacji dostajemy emocje, które uderzają mocniej, bo dotyczą zwykłych ludzkich relacji.

Najbardziej uderzające jest to, że w tej historii nie ma prostych odpowiedzi. Bohaterowie są autentyczni – popełniają błędy, kierują się uczuciami, czasem strachem, czasem miłością. Coben bardzo dobrze oddaje wewnętrzne rozdarcie Willa – jego determinację i desperację w poszukiwaniu brata, a także próbę zrozumienia, co naprawdę wydarzyło się przed laty.

„Bez pożegnania” to książka, która wciąga od pierwszych stron, ale zostaje w głowie jeszcze długo po przeczytaniu. To nie tylko thriller – to opowieść o tym, jak przeszłość potrafi niepostrzeżenie wkradać się w teraźniejszość, i o tym, że czasem największym zagrożeniem są nie inni ludzie, ale nasze własne wspomnienia.

Świetna, trzymająca w napięciu historia, która przypomina, że nikt nie ucieknie od prawdy – nawet jeśli przez lata próbował ją zagłuszyć.

„Bez pożegnania” to kolejny dowód na to, że Harlan Coben potrafi w mistrzowski sposób łączyć emocje z napięciem. Choć historia zaczyna się jak klasyczny thriller o zaginionym bracie, szybko okazuje się, że to coś znacznie więcej – opowieść o rodzinie, lojalności, winie i potrzebie odkrycia prawdy, nawet jeśli ta prawda może zburzyć całe dotychczasowe życie.

Coben jak...

Taki typowy Coben'owy średniaczek.
Will Klein nie miał łatwego życia. Jego pierwsza miłość, została zamordowana 11 lat temu. Głównym podejrzanym był jego brat, który uciekł i od tamtej pory, nie wiadomo co się z nim stało. Will układając sobie na nowo życie, pragnie ożenić się z koleżanką z pracy - Sheila, ale ta nagle również znika, a w między czasie, do jego drzwi, pukają agenci federalni. Jakie są powiązania między narzeczoną, bratem, a byłą zamordowaną dziewczyną?
Jak to u Coben'a bywa, mamy rodzinne tajemnice, mamy morderstwa, każdy oczywiście kłamie, oczywiście agentów federalnych również nie zabraknie. Lawirując między wskazówkami, staramy się odkryć, co stało się 11 lat temu oraz co obecnie się dzieje. Nic nie jest takie, jak na początku się wydawało, a każdy element jest fragmentem większej układanki.
Miałam wrażenie, jakbym czytała gotowy scenariusz pod miniserial, a nie książkę, która miała by wzbudzić we mnie jakieś emocje. Ciekawa byłam samego rozwiązania sprawy, ale postacie w ogóle mnie nie interesowały.

Taki typowy Coben'owy średniaczek.
Will Klein nie miał łatwego życia. Jego pierwsza miłość, została zamordowana 11 lat temu. Głównym podejrzanym był jego brat, który uciekł i od tamtej pory, nie wiadomo co się z nim stało. Will układając sobie na nowo życie, pragnie ożenić się z koleżanką z pracy - Sheila, ale ta nagle również znika, a w między czasie, do jego drzwi,...