Mock. Pojedynek

Bardzo dobre wprowadzenie w przyszłość Mocka i jego początków w policji. Ale momentami książka się dłużyła, niektóre wątki i sceny mógłby być krótsze. Znam dużo lepsze pozycje z tej serii więc nie zaczynałbym od tej choć chronologicznie jest jedną z początkowych.

Bardzo dobre wprowadzenie w przyszłość Mocka i jego początków w policji. Ale momentami książka się dłużyła, niektóre wątki i sceny mógłby być krótsze. Znam dużo lepsze pozycje z tej serii więc nie zaczynałbym od tej choć chronologicznie jest jedną z początkowych.

Zderzenie życia rodzinnego z życiem miejskim, uczelnianym głównego bohatera, choć opisane bardzo oszczędnie, w odróżnieniu do ewolucji zdarzeń prowadzącej w końcu do pojedynku, wydaje mi się godne odnotowania. Zapewne, nie on jeden stanął przed dylematem, czy tak różne sobie światy uda się kiedykolwiek połączyć? Czy to jest w ogóle możliwe?

Zderzenie życia rodzinnego z życiem miejskim, uczelnianym głównego bohatera, choć opisane bardzo oszczędnie, w odróżnieniu do ewolucji zdarzeń prowadzącej w końcu do pojedynku, wydaje mi się godne odnotowania. Zapewne, nie on jeden stanął przed dylematem, czy tak różne sobie światy uda się kiedykolwiek połączyć? Czy to jest w ogóle możliwe?

To właśnie z tej książki dowiadujemy się, jak nasz bohater Eberhard Mock, z obiecującego studenta staje się policjantem. To nie jest pierwsza moja przeczytana powieść o tym policjancie. Wcześniej zacząłem od czytania tej serii według kolejności na tym portalu i tu wdarł mi się trochę chaos. Było dużo wątków z innych wcześniejszych spraw, pojawiali się bohaterowie, z którymi Mock zetknął się już kiedyś, dlatego postanowiłem czytać według chronologii, którą sugerował sam autor. Studenckie zwyczaje, konflikty akademickie, pierwsze miłosne zauroczenie, no i ten niepowtarzalny mroczny klimat sprawiają, że tę historię się zwyczajnie pochłania.

To właśnie z tej książki dowiadujemy się, jak nasz bohater Eberhard Mock, z obiecującego studenta staje się policjantem. To nie jest pierwsza moja przeczytana powieść o tym policjancie. Wcześniej zacząłem od czytania tej serii według kolejności na tym portalu i tu wdarł mi się trochę chaos. Było dużo wątków z innych wcześniejszych spraw, pojawiali się bohaterowie, z...

Z detektywem Mockiem zetknęłam się ładnych parę lat teamu. Przeczytałam kilka książek z serii i bardzo spodobały mi się te kryminały. Teraz przypomniał mi o serii film na Netfliksie – Breslau. Wróciłam do pana Krajewskiego, tym razem posiłkowałam się internetem co do kolejności czytania. Okazało się że pierwszą wg. rekomendacji autora jest właśnie „Pojedynek”. Faktycznie to młode lata detektywa Mocka. Z chęcią jeszcze raz prześledzę cale losy bohatera. Seria ta zaspakaja potrzeby wciągającego, zaskakującego, budującego napięcie kryminału.

Z detektywem Mockiem zetknęłam się ładnych parę lat teamu. Przeczytałam kilka książek z serii i bardzo spodobały mi się te kryminały. Teraz przypomniał mi o serii film na Netfliksie – Breslau. Wróciłam do pana Krajewskiego, tym razem posiłkowałam się internetem co do kolejności czytania. Okazało się że pierwszą wg. rekomendacji autora jest właśnie „Pojedynek”. Faktycznie...

Połączenie powieści historycznej z kryminałem retro. Eberhard Mock w latach studenckich. Zobrazowanie wydarzeń, które ukształtowały przyszłość Mocka, lata studenckie na uniwersytecie we Wrocławiu, "pierwszy krok w otchłań".
Rewelacyjnie napisana, piękną polszczyzną z subtelną domieszką łaciny. Porządne przedstawienie obyczajowości z początków XX wieku.

Połączenie powieści historycznej z kryminałem retro. Eberhard Mock w latach studenckich. Zobrazowanie wydarzeń, które ukształtowały przyszłość Mocka, lata studenckie na uniwersytecie we Wrocławiu, "pierwszy krok w otchłań".
Rewelacyjnie napisana, piękną polszczyzną z subtelną domieszką łaciny. Porządne przedstawienie obyczajowości z początków XX wieku.

Wersja papierowa.
Chronologicznie jest to pierwszy tom i jest ważny pod tym względem że poznajemy Mocka w okresie w którym studiował i stawiał pierwsze kroki które zaprowadziły go do pracy w policji.
Krajewskiego czyta się naprawdę dobrze, jest to autor który potrafi zainteresować czytelnika i zainspirować do sięgania po kolejne pozycje z pod jego pióra.
Książka warta przeczytania chociaż co do chronologii to trzymałem się jej jak czytałem Popielskiego i na końcu stwierdziłem że to bez sensu także serię z Mockiem czytam już według kolejności tej klasycznej, czyli roku wydania i każda lektura Mocka jest na tyle indywidualna że chronologia nie jest taka istotna....

Wersja papierowa.
Chronologicznie jest to pierwszy tom i jest ważny pod tym względem że poznajemy Mocka w okresie w którym studiował i stawiał pierwsze kroki które zaprowadziły go do pracy w policji.
Krajewskiego czyta się naprawdę dobrze, jest to autor który potrafi zainteresować czytelnika i zainspirować do sięgania po kolejne pozycje z pod jego pióra.
Książka warta...

Nie mam pojęcia, jak to się stało, że dopiero teraz sięgnęłam po twórczość Marka Krajewskiego. Serię o Eberhardzie Mocku znałam tylko z okładek i przypadkowych recenzji – gdzieś tam przewijała się w tle moich czytelniczych wyborów, ale nigdy nie trafiła na szczyt listy. I teraz, po przeczytaniu „Mock. Pojedynek”, mam tylko jedną myśl: czemu tak długo zwlekałam?! 🙈

Uwielbiam kryminały retro. Ten gatunek ma w sobie to coś – połączenie tajemnicy, klimatu minionej epoki i tego mroku, który czai się nie tylko w zaułkach miasta, ale i w ludziach. Kiedy książka dobrze oddaje ducha przeszłości, potrafi mnie wciągnąć bardziej niż niejeden współczesny thriller. A Krajewski robi to perfekcyjnie. 🕵️‍♀️📖

„Mock. Pojedynek” przenosi nas do początków XX wieku. Młody Eberhard Mock jeszcze nie jest komisarzem – jest studentem filozofii, ambitnym, impulsywnym, z charakterem ostrym jak brzytwa. To opowieść o jego pierwszym zderzeniu z mroczną stroną rzeczywistości, o tym, jak rodzi się w nim przyszły śledczy, ale też jak stawia swoje pierwsze kroki w świecie, w którym sprawiedliwość nie zawsze znaczy to samo co prawo. 🎩

Mieszkam we Wrocławiu, więc czytając miałam dodatkową frajdę z tego, że mogłam śledzić fabułę po znajomych ulicach i zaułkach. Miejsca, które mijam na co dzień, nagle nabrały zupełnie innego wymiaru – mrocznego, pełnego tajemnic, z duszą. Krajewski genialnie oddaje topografię i klimat Breslau. 🏙️Co więcej, miasto tętni tu życiem – i tym codziennym, i tym przesiąkniętym zbrodnią. Ma swój rytm, swoje sekrety, swoje cuchnące podziemia i pełne zadymionego światła salony. I to wszystko czujemy. Nie tylko dzięki opisom, ale też językowi – stylowemu, z wyczuciem epoki, czasem brutalnemu, a czasem wręcz poetyckiemu.

Podoba mi się też szczerość autora – w posłowiu otwarcie mówi o tym, co w książce jest historyczną fikcją, co celowo uprościł albo przekształcił. Nie udaje, że tworzy dokument. Tworzy literacki świat, oparty na faktach, ale przefiltrowany przez wyobraźnię – i właśnie to sprawia, że ta historia żyje. ✨

Ja zaczynam dopiero teraz, ale czuję, że ta podróż z Eberhardem Mockiem dopiero się rozkręca. I już nie mogę się doczekać kolejnych tomów. A Wrocław po tej książce… już nigdy nie będzie dla mnie taki sam. ❤️

Nie mam pojęcia, jak to się stało, że dopiero teraz sięgnęłam po twórczość Marka Krajewskiego. Serię o Eberhardzie Mocku znałam tylko z okładek i przypadkowych recenzji – gdzieś tam przewijała się w tle moich czytelniczych wyborów, ale nigdy nie trafiła na szczyt listy. I teraz, po przeczytaniu „Mock. Pojedynek”, mam tylko jedną myśl: czemu tak długo zwlekałam?!...

Wprowadzenie do cyklu kryminałów z Eberhardem Mockiem w roli głównej i to całkiem udane. Podobało mi się naszkicowane tło obyczajowe miasta Breslau z początku XX wieku, życie uniwersytetu, życie wysokich i niskich sfer. Sama historia kryminalna jest niestety skromna i czytelnik bardzo szybko orientuje się w całej intrydze. Niemniej książka jest godna polecenia ze względu na kunsztowny język, erudycję autora i dobrą historię, która sensownie wprowadza do dalszych części cyklu i przedstawia nam głównego bohatera.

Wprowadzenie do cyklu kryminałów z Eberhardem Mockiem w roli głównej i to całkiem udane. Podobało mi się naszkicowane tło obyczajowe miasta Breslau z początku XX wieku, życie uniwersytetu, życie wysokich i niskich sfer. Sama historia kryminalna jest niestety skromna i czytelnik bardzo szybko orientuje się w całej intrydze. Niemniej książka jest godna polecenia ze względu na...

Trochę słabsza niż poprzednia "Mock ludzkie zoo" ale nadal trzyma odpowiedni poziom :-)

Trochę słabsza niż poprzednia "Mock ludzkie zoo" ale nadal trzyma odpowiedni poziom :-)

Szybko się czyta, a fabuła dość prosta.
Mnogość niemieckich i łacińskich zwrotów zapewne ma oddać specyfikę epoki i terenu, na którym ma miejsce akcji, ale trochę to przeszkadza, tak samo sprawa wygląda w przypadku przypisów i aktualnych nazw ulic we Wrocławiu.
Ogólnie ok, ale trochę brakuje by nazwać ją świetną :)

Szybko się czyta, a fabuła dość prosta.
Mnogość niemieckich i łacińskich zwrotów zapewne ma oddać specyfikę epoki i terenu, na którym ma miejsce akcji, ale trochę to przeszkadza, tak samo sprawa wygląda w przypadku przypisów i aktualnych nazw ulic we Wrocławiu.
Ogólnie ok, ale trochę brakuje by nazwać ją świetną :)