Ścieżki chwały część 2

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Powieść „Ścieżki chwały” J. Archera oparta na przeżyciach jednego z najbardziej tajemniczych bohaterów w historii alpinizmu Georga Mallory'ego.
Historia człowieka, który najprawdopodobniej spoglądał ze szczytu Mount Everest..

Jest tu opisany dramat alpinisty, który niestrudzenie pokonywał strome "ścieżki chwały", ale i bardziej przyziemne przeszkody, znajduje w tej powieści pełny wyraz. Pisząc ową zbeletryzowaną biografię, autor posiłkował się wiedzą Audrey Salked, znakomitej podróżniczki – alpinistki i historyczki, znanej z wielu pasjonujących książek o górach i wyprawach górskich.

Wraz z rozwojem fabuły poznajemy tajniki pierwszych eskapad wspinaczkowych Mallory’ego, kontakty z innym niezrównanym pogromcą szczytów – George’m Finchem, miłosne fascynacje pięknością Ruth, która później stała się jego żoną.
W poszczególnych rozdziałach odnaleźć można także improwizowaną przez Archera korespondencję między małżonkami.

Książkę wydawca wyposażył dodatkowo w mapę obrazującą drogę, jaką przebył Mallory i Irvine podczas swej ostatniej wyprawy. Podczas lektury czeka nas prawdziwa lawina emocji. Z pewnością autor tej książki pisząc o górach, był w szczytowej formie. Polecam.

Ps.
Przeczytana 27.02.2021

Powieść „Ścieżki chwały” J. Archera oparta na przeżyciach jednego z najbardziej tajemniczych bohaterów w historii alpinizmu Georga Mallory'ego.
Historia człowieka, który najprawdopodobniej spoglądał ze szczytu Mount Everest..

Jest tu opisany dramat alpinisty, który niestrudzenie pokonywał strome "ścieżki chwały", ale i bardziej przyziemne przeszkody, znajduje w tej...

Od czasu do czasu lubię wrócić do Archera. Potoczysta narracja, angielski humor w portretowaniu bohaterów, nienaganny warsztat. I wszystko to znajdziemy w „Ścieżkach chwały”.

Jeśli przymkniemy oko na uczynienie z głównego bohatera herosa bez skazy, to damy porwać się tej opowieści z przyjemnością.

Od czasu do czasu lubię wrócić do Archera. Potoczysta narracja, angielski humor w portretowaniu bohaterów, nienaganny warsztat. I wszystko to znajdziemy w „Ścieżkach chwały”.

Jeśli przymkniemy oko na uczynienie z głównego bohatera herosa bez skazy, to damy porwać się tej opowieści z przyjemnością.

Taka sobie

Taka sobie

Po raz kolejny Jeffrey Archer zaskakuje mnie mega pozytywnie . Z góry zaznaczam , że tematyka tej powieści to nie moja bajka. Ścieżki chwały to historia życia brytyjskiego alpinisty Georga Mallorego . Nie jest to jednak biografia . Bohatera powieści poznajemy jako czterolatka, a żegnamy w momencie śmierci podczas próby zdobycia Mount Everestu w 1924 roku .
Jak się okazuje Mallory mógł być pierwszym zdobywcą tego szczytu , niestety brak ostatecznych dowodów, że zginął gdy po zdobyciu szczytu wracał z niego do obozu .
Ciało alpinisty odnaleziono w 1999 roku i są tylko pośrednie dowody , że szczyt padł jego łupem .
Świetna powieść . Styl Archera genialny .

Po raz kolejny Jeffrey Archer zaskakuje mnie mega pozytywnie . Z góry zaznaczam , że tematyka tej powieści to nie moja bajka. Ścieżki chwały to historia życia brytyjskiego alpinisty Georga Mallorego . Nie jest to jednak biografia . Bohatera powieści poznajemy jako czterolatka, a żegnamy w momencie śmierci podczas próby zdobycia Mount Everestu w 1924 roku .
Jak się okazuje...

Raczej rozczarowanie. Książka o ile w swej tematyce interesująca o tyle w formie dość płaska. Bohaterowie bardzo jednowymiarowi: Mallory taki dzielny i nieskazitelny, jego żona kochająca i wyrozumiała, Odell rozumiejący swoje ograniczenia i wspierający, generał prowadzący ekspedycję surowy ale oczywiście sprawiedliwy i wymieniać można by tak długo.

Styl książki też nie powala, raczej kojarzy się z literaturą dla pensjonarek czy też tak zwanych młodych dorosyłych, trochę to wszystko pompatyczne i sztuczne.
Raczej stracona szansa niż wielki kawałek literatury.

Raczej rozczarowanie. Książka o ile w swej tematyce interesująca o tyle w formie dość płaska. Bohaterowie bardzo jednowymiarowi: Mallory taki dzielny i nieskazitelny, jego żona kochająca i wyrozumiała, Odell rozumiejący swoje ograniczenia i wspierający, generał prowadzący ekspedycję surowy ale oczywiście sprawiedliwy i wymieniać można by tak długo.

Styl książki też nie...

Opowieść o życiu George'a Mallory'ego, być może pierwszego zdobywcy Mt Everest. Bardzo mocno fabularyzowana, obawiam się, bo większość świadków zmarła przed napisaniem książki, choć na pewno sporo źródeł też było dostępnych.

Jedna wielka laurka, choć postać też nieprzeciętna. Na duży minus książki poczytuję kilka scen skopiowanych w innych dzieł Archera i dość płaskie i jednoznaczne portrety bohaterów, na duży plus szacunek dla lokalnej ludności Azji, szyderę z pompatycznych, klasistowskich Anglików i kolonializmu. Nie wiem, na ile to wyraz prywatnych zapatrywań autora, na ile pochodna przekonań głównego bohatera.

Chyba wyrosłam z Archera, bo mnie już nie bawi, raczej od któregoś momentu chciałam po prostu przebrnąć przez tę książkę.

Opowieść o życiu George'a Mallory'ego, być może pierwszego zdobywcy Mt Everest. Bardzo mocno fabularyzowana, obawiam się, bo większość świadków zmarła przed napisaniem książki, choć na pewno sporo źródeł też było dostępnych.

Jedna wielka laurka, choć postać też nieprzeciętna. Na duży minus książki poczytuję kilka scen skopiowanych w innych dzieł Archera i dość płaskie i...

Poprawna historia być może pierwszego zdobywcy Mount Everestu. Plus za oddanie zmagań w kwestiach obyczajowych i kolonialnych tamtych czasów. Jak dla mnie niepotrzebna cześć dotyczą dziecieństwa bo zaczyna sie to jak typowa hagiografia, do tego zmyślone historie jak np ta w Paryżu.

Poprawna historia być może pierwszego zdobywcy Mount Everestu. Plus za oddanie zmagań w kwestiach obyczajowych i kolonialnych tamtych czasów. Jak dla mnie niepotrzebna cześć dotyczą dziecieństwa bo zaczyna sie to jak typowa hagiografia, do tego zmyślone historie jak np ta w Paryżu.

Do tej pory książki Archera pochłaniałem błyskawicznie. Wróciłem po kilku latach, bo kupiłem kilka jego książek i jestem trochę zawiedziony, bo nie porwała mnie ta historia, która oparta jest na prawdziwej historii. Może to przez to, że jestem świeżo po przeczytaniu "Abominacji" Simmonsa i mam dość wspinaczek górskich? Poza tym podczas czytania dopadło mnie uczucie, że Archer konstruuje wszystkie swoje historie tak samo, nomalnie jakbym już czytał tę książkę. Dziwi mnie to odczucie, bo do tej pory wszystkie książki tego autora uważałem za niesamowicie dobre i wciągające. Mam nadzieję, że przy kolejnej moje odczucia będą inne.

Do tej pory książki Archera pochłaniałem błyskawicznie. Wróciłem po kilku latach, bo kupiłem kilka jego książek i jestem trochę zawiedziony, bo nie porwała mnie ta historia, która oparta jest na prawdziwej historii. Może to przez to, że jestem świeżo po przeczytaniu "Abominacji" Simmonsa i mam dość wspinaczek górskich? Poza tym podczas czytania dopadło mnie uczucie, że...

Rewelacja!!! Fakty, miłość, ból, śmierć itp.

Rewelacja!!! Fakty, miłość, ból, śmierć itp.