Honor żołnierza

Czyta się jak prawdziwy thriller!

Czyta się jak prawdziwy thriller!

Najlepsza z posiadanych przeze mnie książek Pana Bogusława. Kupiłem ją dawnooo temu i to jeszcze bez przekonania, żeby tylko mieć co poczytać w pociągu.
Okazało się że trafiłem na świetną pozycję.
Całość podzielona jest na dwie części.

W części pierwszej, bardzo klarownie i momentami w sposób fabularyzowany, przedstawiono dlaczego Niemcy i ZSRR stały się potęgami zdolnymi rozpętać II wojnę światową oraz jakie wysiłki podejmowała Polska aby temu przeciwdziałać.

W części drugiej mamy wybrane epizody z Wojny Obronnej 1939 r. ale są one przedstawione w taki sposób, że:
Razem z obrońcami Składnicy Wojskowej na Westerplatte trwamy na posterunku wbrew logice, wbrew zmęczeniu, wbrew wszystkiemu.

Pod Mokrą z dzielnymi kawalerzystami płk. Filipowicza strzelamy z armat polowych do nadjeżdżających tanków lub z pistoletem w ręku wskakujemy na ich pancerz, chcąc za wszelką cenę powstrzymać napór pancernego walca.

Nad Bzurą, po setkach kilometrów odwrotu z Wielkopolski, WRESZCIE nacieramy na wroga w szaleńczym kontrataku z przeświadczeniem, że ,,Jeszcze Polska nie zginęła"...

Razem z załogą ORP Orzeł, uciekamy z internowania w Tallinie i bez map nawigacyjnych przedzieramy się do brytyjskich portów, kąsając po drodze niemiecki pościg.

Gorąco polecam każdemu. Nie zawiedziecie się.

,, Polski żołnierz we wrześniu 1939 roku nie zawiódł. Zawiedli politycy i generałowie"

Najlepsza z posiadanych przeze mnie książek Pana Bogusława. Kupiłem ją dawnooo temu i to jeszcze bez przekonania, żeby tylko mieć co poczytać w pociągu.
Okazało się że trafiłem na świetną pozycję.
Całość podzielona jest na dwie części.

W części pierwszej, bardzo klarownie i momentami w sposób fabularyzowany, przedstawiono dlaczego Niemcy i ZSRR stały się potęgami zdolnymi...

Literatura faktu Wołoszańskiego często stoi na bardzo wysokim poziomie. Tym razem autor również nie zawodzi. Struktura książki, w której losy żołnierzy są przeplatane z wątkami politycznymi prowadzącymi do konkretnych często tragicznych w skutkach wojennych ich losów są świetnym pomysłem.
Autor trafnie pokazuje nam jak to los żołnierza, zależny jest od decyzji podejmowanych daleko na szczytach władzy. Ten ciąg decyzji, podjętych często lata wcześniej ma swój finał na polu bitwy, gdzie niezależnie od nich żołnierz wypełnia swój obowiązek względem ojczyzny.
Książka oczywiście w wielu wątkach skupia się na na losach II RP i działaniach prowadzących do jej zagłady na początku II Wojny Światowej co ma dodatkowo bliski nam aspekt.

Podsumowując, polecam nie tylko historykom. To nie jest akademicka lektura, a literatura, którą łatwo się czyta. :)

Literatura faktu Wołoszańskiego często stoi na bardzo wysokim poziomie. Tym razem autor również nie zawodzi. Struktura książki, w której losy żołnierzy są przeplatane z wątkami politycznymi prowadzącymi do konkretnych często tragicznych w skutkach wojennych ich losów są świetnym pomysłem.
Autor trafnie pokazuje nam jak to los żołnierza, zależny jest od decyzji podejmowanych...

fajne

fajne

Sześć opowieści napisane lekkim przystępnym językiem. Pozycja dla osób chcących zapoznać się z przyczynami kampanii wrześniowej jak i niektórymi aspektami jej przebiegu. W książce nie ma nic nowego ani zaskakującego ,ale jak wspomniałem czyta się ją lekko i przyjemnie, można powiedzieć, że to kolejne odcinki "Sensacji XX Wieku", przeniesione z ekranu na karty książki, jak np. rozdział o Kutrzebie lub Sosnowskim.

Sześć opowieści napisane lekkim przystępnym językiem. Pozycja dla osób chcących zapoznać się z przyczynami kampanii wrześniowej jak i niektórymi aspektami jej przebiegu. W książce nie ma nic nowego ani zaskakującego ,ale jak wspomniałem czyta się ją lekko i przyjemnie, można powiedzieć, że to kolejne odcinki "Sensacji XX Wieku", przeniesione z ekranu na karty książki, jak...

Moim zdaniem najlepsza książka Wołoszańskiego. Ciekawie opisuje wydarzenia kampanii wrześniowej. Pomimo, że swoją opinię pisze po wielu latach od przeczytania tej książki, to nadal uważam, że ilość przedstawionych faktów oraz same komentarze autora stanowią dobre uzupełnienie polskiej literatury z zakresu II WŚ. Jak najbardziej warto poświęcić czas na przeczytanie.

Moim zdaniem najlepsza książka Wołoszańskiego. Ciekawie opisuje wydarzenia kampanii wrześniowej. Pomimo, że swoją opinię pisze po wielu latach od przeczytania tej książki, to nadal uważam, że ilość przedstawionych faktów oraz same komentarze autora stanowią dobre uzupełnienie polskiej literatury z zakresu II WŚ. Jak najbardziej warto poświęcić czas na przeczytanie.

Zawsze dobrze jest poczytać pana Bogusława 🙂

Zawsze dobrze jest poczytać pana Bogusława 🙂

Rewelacyjna książka historyczna. Czytało się ją jak książkę sensacyjną

Rewelacyjna książka historyczna. Czytało się ją jak książkę sensacyjną

Kolejna pozycja Wołoszańskiego. Mnie tam jego pisarstwo nie razi. Facet ma pasję i realizuje ją w sposób ciekawy i przynajmniej dla mnie wciągający. Czyta się szybko, a tym razem również dobór tematów był w części dla mnie nowy.

Książka traktuje, jak wskazuje tytuł, o honorze żołnierskim. Choć nie jestem fanem tej postawy (zbyt wielu ludzi wyciera sobie nią gębę, przez co mocno się sfatygowała),autor przedstawia kilka wydarzeń, które przebiegły tak, a nie inaczej, ponieważ ludzie zachowali się zgodnie z nakazami honoru żołnierskiego, albo dlatego, że je złamali lub zignorowali.

Zaczyna się od konferencji wersalskiej, potem opisywane są działania wywiadu przed wojną, potem porównanie walk na Westerplatte i atak na twierdzę Eben Emael (ileż można o tym czytać!),bitwa pod Mokrą, sylwetka gen. Kutrzeby w czasie kampanii wrześniowej w konfrontacji z niemieckim gen. Blaskowitzem, i reakcje Naczelnego Wodza, a na koniec historia ORP "Orzeł" i jego dowódcy.

Największe zastrzeżenie: nie wiem, na ile jest to zgodne z historyczną prawdą, ale Wołoszański mocno wybiela polskich żołnierzy, którzy z pominięciem części dowódców, prezentowani są zgoła jako wzór wszelkich cnót i bez wyjątku bohaterowie. Dla kontrastu natomiast Sucharski, Kłoczkowski, Rydz-Śmigły, i generalnie wszyscy nie-Polacy są prezentowani jako honoru pozbawieni, niekompetentni, tchórzliwi albo po prostu zbyt dumni. Może to się wpisuje w klimat czasów (że lepiej odwoływać się do dumnych tradycji polskiego oręża),ale trochę wieje propagandową śpiewką (jacy to dzielni nasi ułani byli, co pod okienko przybyli).

Jakoś mnie to razi, bo buduje obraz, że w sumie to byśmy wygrali, tylko wszystko się przeciwko nam sprzysięgło: źli sojusznicy, krótkowzroczni politycy, krwawi dyktatorzy, nieudolny wódz naczelny, dobra pogoda, i ogólnie kiepska sytuacja gospodarcza. Ciekawe, że w tym samym czasie Czechosłowacja potrafiła zbudować całkiem prężny przemysł zbrojeniowy (później przejęty przez Niemców),a u nas brakowało karabinów nawet dla tylu poborowych, ilu mieliśmy. Ale za to Polska pierwsza twardo powiedziała "nie" Hitlerowi. Brawo my. Bo jesteśmy lepsi od byle Czechów, albo byle Węgrów, Rumunów, Włochów, Bułgarów, Finów i Chorwatów, co nie?

Część tych historii znałem, część poznałem dopiero teraz w większym szczególe, co zresztą okazało się najciekawszym aspektem tego literackiego przeżycia.

Nie jest to najlepsza książka Wołoszańskego, ale przynajmniej trzyma porządny styl, w przeciwieństwie do jego fabularyzowanych opowiastek.

Kolejna pozycja Wołoszańskiego. Mnie tam jego pisarstwo nie razi. Facet ma pasję i realizuje ją w sposób ciekawy i przynajmniej dla mnie wciągający. Czyta się szybko, a tym razem również dobór tematów był w części dla mnie nowy.

Książka traktuje, jak wskazuje tytuł, o honorze żołnierskim. Choć nie jestem fanem tej postawy (zbyt wielu ludzi wyciera sobie nią gębę, przez co...

Jak zwykle Wołoszański nie zawodzi choć trochę zawiodło mnie to, że jest to po części skrót odcinków "Sensacje XX wieku "

Jak zwykle Wołoszański nie zawodzi choć trochę zawiodło mnie to, że jest to po części skrót odcinków "Sensacje XX wieku "