Sto dni szczęścia

A mnie ta powieść rozczarowała. Banalny schemat, przekoloryzowani i mało autentyczni bohaterowie. Historia sili się na wielkość, ale nie wnosi nic oryginalnego i łatwo przewidzieć jak potoczy się dalsza fabuła. Nie przekonuje mnie postawa Polly, moim zdaniem jest zbyt wyidealizowana, a jej podejście do życia jak i choroby, czy złote myśli brzmią zbyt trywialnie. Annie, która jest jej przeciwieństwem jest z kolei nijaka, trochę bezbarwna. Nie kupuję jej "cudownej" przemiany... Książka zaczęła nudzić mnie na tyle, że zrezygnowałam z niej jakoś w połowie. Znam wiele podobnych, wartościowszych pozycji. Dla fanów gatunku nie będzie to nic przełomowego...

A mnie ta powieść rozczarowała. Banalny schemat, przekoloryzowani i mało autentyczni bohaterowie. Historia sili się na wielkość, ale nie wnosi nic oryginalnego i łatwo przewidzieć jak potoczy się dalsza fabuła. Nie przekonuje mnie postawa Polly, moim zdaniem jest zbyt wyidealizowana, a jej podejście do życia jak i choroby, czy złote myśli brzmią zbyt trywialnie. Annie,...

Bardzo poleca, miło się przy niej płacze...tak oczyszczająco :)

Bardzo poleca, miło się przy niej płacze...tak oczyszczająco :)

Cześć, Kochani w sobotę 😘

Już na wstępie uprzedzam, to nie będzie typowa recenzja.
To będzie recenzja w formie podzielenia się pewnym przesłaniem z niej płynącym. Zaryzykuję.
Przeczytałam w ostatnim czasie piękną i mądrą książkę pod tytułem „Sto dni szczęścia" 🍀Nie będę zdradzać Wam fabuły, bo zachęcam Was serdecznie do przeczytania tej lektury 📙 Mogę zdradzić, że często ludzie nie doceniają tego, co posiadają, biorą udział w wyścigu szczurów, nie potrafią cieszyć się życiem, aż przychodzi choroba nowotworowa, która nagle przewartościowuje dotychczasową egzystencję. Ta książka sprawiła, że każdego dnia celebruję małe rzeczy...uświadomiła mi, jak wiele pięknych rzeczy jest wokół, na wyciągnięcie ręki 🤝 Dziś z Siostrą @pani.szefowa i Mężem piekliśmy ciasto z jabłkami 🍰 🍏 W całym domu 🏡 niesie się aromat ciasta, jabłek, domowej atmosfery i jesieni... 🍂🍁🍂🍁Tak wiele i zarazem tak niewiele 💙Tyle szczęścia ❤️🤗Jutro Rodzice wpadają na to pyszne i proste w przygotowaniu ciacho 🌺

Cześć, Kochani w sobotę 😘

Już na wstępie uprzedzam, to nie będzie typowa recenzja.
To będzie recenzja w formie podzielenia się pewnym przesłaniem z niej płynącym. Zaryzykuję.
Przeczytałam w ostatnim czasie piękną i mądrą książkę pod tytułem „Sto dni szczęścia" 🍀Nie będę zdradzać Wam fabuły, bo zachęcam Was serdecznie do przeczytania tej lektury 📙 Mogę zdradzić, że...

,,Pamiętaj, jak chcemy mieć tęczę, musimy zaakceptować deszcz."

Pewne przykre zdarzenia w życiu Annie spowodowały, że ze szczęśliwej i wesołej kobiety, stała się pesymistyczna, pogardliwa i zrezygnowana. Kiedy ku jej boku staje tajemnicza Polly, jej smutna egzystencja nabiera barw.
Kobiety tworzą projekt, żeby przez sto dni sprawiać sobie jakąś przyjemność.
W końcu raz się żyje.

Piękna opowieść o niesamowitej przyjaźni, ciężkiej chorobie i próbie naprawienia samego siebie. Znajdziemy w niej nawet nutkę romansu. Historia jest smutna i zarazem wesoła, można się śmiać przez łzy.
Płynie z niej mocne przesłanie, aby cieszyć się życiem, czerpać z niego ile się da, oraz doceniać każdą chwilę. Tak jak w przypadku głównej bohaterki, zwykła rozmowa może całkowicie odmienić dotychczasowy los i dać nadzieję na lepsze jutro.
Pozostanie na długo w mej pamięci.

,,Pamiętaj, jak chcemy mieć tęczę, musimy zaakceptować deszcz."

Pewne przykre zdarzenia w życiu Annie spowodowały, że ze szczęśliwej i wesołej kobiety, stała się pesymistyczna, pogardliwa i zrezygnowana. Kiedy ku jej boku staje tajemnicza Polly, jej smutna egzystencja nabiera barw.
Kobiety tworzą projekt, żeby przez sto dni sprawiać sobie jakąś przyjemność.
W końcu raz...

Historia na gorsze dni, poprawiająca humor.

Historia na gorsze dni, poprawiająca humor.

Przeglądam wszystkie pochwalne opinie o "Sto dni szczęścia" i kompletnie ich nie podzielam. Jest to mądra książka z przesłaniem, ale takie rzeczy czytałam czytałam wiele razy i przestały mnie (po)ruszać. Polly była zbyt kolorowa i pozytywna, Annie zbyt depresyjna i odpychająca; nie potrafiłam polubić żadnej z nich.

Przeglądam wszystkie pochwalne opinie o "Sto dni szczęścia" i kompletnie ich nie podzielam. Jest to mądra książka z przesłaniem, ale takie rzeczy czytałam czytałam wiele razy i przestały mnie (po)ruszać. Polly była zbyt kolorowa i pozytywna, Annie zbyt depresyjna i odpychająca; nie potrafiłam polubić żadnej z nich.

Uwielbiam książki, które nie są tylko kartkami papieru i w jakimś stopniu zmieniają moje życie. ,, Sto dni szczęścia” to zdecydowanie jedna z nich.

Poznajemy historię dwóch kobiet, których losy przypadkowo połączyły się ze sobą. Annie jest kobietą nieszczęśliwą – ma chorą matkę, monotonną pracę, obskurne mieszkanie i bolesną przeszłość, o której nie potrafi zapomnieć. Polly to energiczna, kolorowa blondynka, która tryska życiem mimo, że niewiele jej go zostało. W jednym momencie te kobiety, będące niczym Wenus i Mars, połączy ogromna siła, by ubarwić swoją codzienność w sto dni. Każda z nich przekaże tej drugiej cenną lekcję życia – o tym, by wyciskać z niego jak z cytryny, ale też nie bać się momentami zwolnić.

To piękna, emocjonalna opowieść o radościach i smutkach życia. Dzięki wyrazistym bohaterom i tak genialnie skonstruowanej fabule, autorka poprzez ich historię, mimowolnie w bardzo prosty, aczkolwiek ciekawy sposób udziela czytelnikowi cennych rad. Bez moralizowania, pisze o najważniejszych wartościach; zaufaniu, przebaczaniu, przyjaźni, miłości, ale też łzach czy strachu. Ujawnia nasze słabości, które powinnyśmy starać się pokonać. Skłania do refleksji, dociera do ludzkich serc, uświadamiając, że warto spędzić życie w sposób wartościowy, nie tracić go na zbędne kłótnie i doceniać każdą chwilę, bo nie jest ono darem bezzwrotnym.

Ta powieść nie pozwoli o sobie zapomnieć i cieszę się, że po nią sięgnęłam. Polecam każdemu, a w szczególności ludziom, którzy zapomnieli już jak to jest cieszyć się z pięknego błękitu nieba za oknem czy filiżanki pysznej kawy.

Uwielbiam książki, które nie są tylko kartkami papieru i w jakimś stopniu zmieniają moje życie. ,, Sto dni szczęścia” to zdecydowanie jedna z nich.

Poznajemy historię dwóch kobiet, których losy przypadkowo połączyły się ze sobą. Annie jest kobietą nieszczęśliwą – ma chorą matkę, monotonną pracę, obskurne mieszkanie i bolesną przeszłość, o której nie potrafi zapomnieć....

Już przy pierwszej stronie byłam zachwycona
Zrobiłam zdjęcie czytałam i płakałam.. najprawdopodobniej wydrukuje te prawdziwe słowa i powieszę na ścianie. Jest mi to bardzo bliskie, mocno prawdziwe..
Odłożyłam książkę na dwa tygodnie bojąc się, że kolejne strony bedą rownież płaczliwe. Gdy znów po Nią sięgnęłam przeczytałam ją w dwa dni. Przepiękna książka opowiadająca o tym co najważniejsze czyli ŻYCIE. Myśle, że wszyscy powinni ją przeczytać szczególni Ci którzy mają złe nastawienie do życia lub są po wielu przejściach. Napewno jeszcze nie raz do niej wrócę ❤️

Już przy pierwszej stronie byłam zachwycona
Zrobiłam zdjęcie czytałam i płakałam.. najprawdopodobniej wydrukuje te prawdziwe słowa i powieszę na ścianie. Jest mi to bardzo bliskie, mocno prawdziwe..
Odłożyłam książkę na dwa tygodnie bojąc się, że kolejne strony bedą rownież płaczliwe. Gdy znów po Nią sięgnęłam przeczytałam ją w dwa dni. Przepiękna książka opowiadająca o...

I cieszy i wzrusza do łez. Czy można cieszyć się życiem, kiedy oddech śmierci czuje się na plecach? Czy można odmienić komuś życie, pokazując mu, że warto cieszyć się z małych rzeczy, a także robiąc rzeczy, które mogą wydawać się głupie/nieodpowiednie/dziecinne? Czy warto przebaczać? To jedne z nielicznych pytań, na które odpowiedź znajduje się w książce.

I cieszy i wzrusza do łez. Czy można cieszyć się życiem, kiedy oddech śmierci czuje się na plecach? Czy można odmienić komuś życie, pokazując mu, że warto cieszyć się z małych rzeczy, a także robiąc rzeczy, które mogą wydawać się głupie/nieodpowiednie/dziecinne? Czy warto przebaczać? To jedne z nielicznych pytań, na które odpowiedź znajduje się w książce.

Pełna skrajnych emocji historia, pokazująca jak wielką moc mają z pozoru małe gesty.

Pełna skrajnych emocji historia, pokazująca jak wielką moc mają z pozoru małe gesty.