Dzień Księżnej

Ostatnio czytałam sporo książek, które wymagały więcej uwagi i zaangażowania lub były trudniejsze pod względem emocjonalnym. Dlatego w ramach odpoczynku i zadbania o swój komfort czytelniczy postanowiłam sięgnąć po coś, co zawsze działa na mnie dobrze czyli romans historyczny. Z Sarah McLean też już kiedyś w przeszłości miałam do czynienia i skojarzenia pozostały pozytywne więc wybór (dosyć przypadkowy) padł na ,,Dzień księżnej".

Powieść ta jest trzecim tomem cyklu, który dawno temu zaczęłam czytać ale później go nie kontynuowałam. Miałam jakieś mgliste wspomnienie o lekkiej, romantycznej i zabawnej historii więc dokładnie tego samego się spodziewałam także w tym przypadku. Jednak spotkało mnie ogromne zaskoczenie. Historia Mala i Sery zaczyna się z hukiem, prawie dosłownie, bo po ponad trzech latach do Izby Lordów wpada zaginiona żona i głośno domaga się ... rozwodu. Mąż mimo, że w szoku absolutnie nie zgadza się z tym, chociaż z zupełnie innych powodów niż można się spodziewać. Wcale nie pała żądzą zemsty, wręcz czymś przeciwnym i postanawia uknuć przebiegłą intrygę aby jednak przekonać żonę do pozostania jego żoną.

,,Dzień księżnej" mimo, że z pozoru opowieścią lekką, przewidywalną i momentami nawet przebija jej w niej humor to, jednak przez większą część jest opowieścią smutną. To opowieść o dwójce ludzi, którzy się kochają do szaleństwa ale nie umieją się porozumieć i każde z nich ma poczucie, że sama miłość nie wystarczy. Mają świadomość straconych szans oraz błędów jakie popełnili. Są obok siebie, oboje realizują przebiegły plan uknuty przez Mala ale cały czas czuć ich zagubienie oraz rozpacz i świadomość, że jednak rozstanie będzie czymś nieuniknionym. Ich historia, którą równocześnie poznajemy w retrospekcjach, to opowieść o szaleńczej namiętności, głupich niedopowiedzeniach i błędnych decyzjach. To ich boleśnie rozdzieliło i stworzyło mur nie do pokonania. Jednak nie byłby to dobry romans historyczny gdyby nie pojawiła się nadzieja oraz szansa by móc spróbować jeszcze raz.

,,Dzień księżnej" nie jest tak banalną opowieścią jakiej się spodziewałam. Jest czymś więcej, mimo, że doskonale wpisuje się w konwencję. Oferuje całą gamę emocji od smutku, przez wzruszenie, śmiech aż po euforię. To także w pewien sposób opowieść o zmianach i uczeniu się co jest najważniejsze w życiu. Przyznam, że spędziłam z tą powieścią bardzo przyjemnie czas, dlatego spokojnie mogę ją polecać dalej.

Ostatnio czytałam sporo książek, które wymagały więcej uwagi i zaangażowania lub były trudniejsze pod względem emocjonalnym. Dlatego w ramach odpoczynku i zadbania o swój komfort czytelniczy postanowiłam sięgnąć po coś, co zawsze działa na mnie dobrze czyli romans historyczny. Z Sarah McLean też już kiedyś w przeszłości miałam do czynienia i skojarzenia pozostały pozytywne...

To jedna z najlepszych książek, jedyny problem z tą autorką jest taki, że trzeba umieć ją czytać. Wszystkie jej książki są w jakimś stopniu - większym czy mniejszym - powiązane. Ale i tak uważam, że jest to niezwykła książka dla ludzi z dużą wrażliwością. Każda książka od tej autorki to dla mnie ideał godny polecenia 🥰🥰

To jedna z najlepszych książek, jedyny problem z tą autorką jest taki, że trzeba umieć ją czytać. Wszystkie jej książki są w jakimś stopniu - większym czy mniejszym - powiązane. Ale i tak uważam, że jest to niezwykła książka dla ludzi z dużą wrażliwością. Każda książka od tej autorki to dla mnie ideał godny polecenia 🥰🥰

„Dzień Księżnej” to zwariowany romans historyczny, w którym magii miłości może nie wystarczyć, gdy do głosu dochodzi duma i pozory. ❤ Impulsywna powieść, w której bohaterowie mimo uczuć – wybierają wojnę. Autorka stworzyła pełną emocji książkę, gdzie prym wiodą skandale, układy i rodzinne intrygi. 😱 Sera jest kobietą, która kocha całym sercem … a gdy jej serce zostaje porzucone – z tą samą mocą nienawidzi. Niezależna i zuchwała młoda małżonka, która z ogromną chęcią utrze nosa swojemu mężowi. Z kolei Malcolm to typowy książę, który już w chwili urodzenia został wciągnięty w bezlitosną grę pozorów elit. Z początku tajemniczy mężczyzna, który ukrywa w swym sercu wiele intrygujących sekretów. 😈 Niemal perfekcyjna intryga małżeńska, walka kogutów, zazdrość … i wielka tęsknota za bliskością. Dowcipna historia, w której to książę wpada na zaskakujący w swych skutkach plan - uwodzenia własnej żony – wymyślając coraz to bardziej zaskakujące scenariusze. 🔥

Intrygująca powieść, w której zraniona kobieta wciela się w rolę groźnej wojowniczki. Poruszająca książka miłosnego galimatiasu – w której czytelnik odnajduje wielki ładunek zadziorności bohaterki z rodziny skandalistek. 🌡 Zmysłowa opowieść związku zrodzonego z miłości, jednak poddanego wielu próbą - testujących zaufanie i charakter zalotników. Autorka stworzyła powieść, przy której czytelnik odnajdzie wiele powodów do uśmiechu, jak i rozpogodzi wieczór czytelniczy romantyczną odsłoną miłości. 🙈

„Dzień Księżnej” to zwariowany romans historyczny, w którym magii miłości może nie wystarczyć, gdy do głosu dochodzi duma i pozory. ❤ Impulsywna powieść, w której bohaterowie mimo uczuć – wybierają wojnę. Autorka stworzyła pełną emocji książkę, gdzie prym wiodą skandale, układy i rodzinne intrygi. 😱 Sera jest kobietą, która kocha całym sercem … a gdy jej serce zostaje...

Przyjemna, choć trochę przegadana. Za dużo rozważań, dywagacji i rozterek czy chcą być razem, czy mogą, czy się kochają czy się nienawidzą, a może jedno i drugie naraz.
Cała intryga też bardzo grubymi nićmi szyta, a główna bohaterka taka wolna i niezależna, walczy o swoje, a finalnie pragnie, żeby jej to wszystko zostało odebrane. Niby chce, ale jednak nie chce - gdybym była facetem, to (choć nie cierpię takiego określenia) podsumowałabym to "ech, te kobiety" - sama się o to prosi.
Tak jak mówiłam, czytało się lekko, jednak pierwszy tom serii zdecydowanie lepszy.

Przyjemna, choć trochę przegadana. Za dużo rozważań, dywagacji i rozterek czy chcą być razem, czy mogą, czy się kochają czy się nienawidzą, a może jedno i drugie naraz.
Cała intryga też bardzo grubymi nićmi szyta, a główna bohaterka taka wolna i niezależna, walczy o swoje, a finalnie pragnie, żeby jej to wszystko zostało odebrane. Niby chce, ale jednak nie chce - gdybym...

Lubię czytać romanse, zwłaszcza te historyczne. Niestety ta książka jest najgorszym przykładem tej kategorii jaki przyszło mi do tej pory przeczytać. Sam pomysł ciekawy, jednak wykonanie, jak dla mnie, nie najwyższych lotów. Zupełnie nie rozumiałam powodu całej kłótni, konflikt bohaterów był bardzo naciągany i wymuszony. Dodatkowo, ilość wprowadzonych postaci wprowadzała spore zamieszanie i trudno było się czasem połapać kto jest kim. Poza tym ciężko było mi przyjąć ciągłe bicie się w pierś Malcolma, a Sera przedstawiana była jako chodzący ideał bez skazy.

Lubię czytać romanse, zwłaszcza te historyczne. Niestety ta książka jest najgorszym przykładem tej kategorii jaki przyszło mi do tej pory przeczytać. Sam pomysł ciekawy, jednak wykonanie, jak dla mnie, nie najwyższych lotów. Zupełnie nie rozumiałam powodu całej kłótni, konflikt bohaterów był bardzo naciągany i wymuszony. Dodatkowo, ilość wprowadzonych postaci wprowadzała...

Fabuła ciekawa, tylko zbyt rozwlekła...

Fabuła ciekawa, tylko zbyt rozwlekła...

Bardzo przyjemna książka.
Wiele się dzieje i książka wciąga. Trzeba się jednak dobrze skupić, ponieważ spora część jest mieszana - wydarzenia sprzed trzech lat i obecne.
Warto przeczytać

Bardzo przyjemna książka.
Wiele się dzieje i książka wciąga. Trzeba się jednak dobrze skupić, ponieważ spora część jest mieszana - wydarzenia sprzed trzech lat i obecne.
Warto przeczytać

Zapowiadało się ciekawie, nawet fajny pomysł. Ona przed laty uciekła, on jej szukał. Ona wraca i chce rozwodu, oboje stawiają warunki. Kończy się jak zwykle romans, akcja może nie powala, czasami zabawnie, czasami nudnie. Myślę że nadmiar bohaterów nie pomaga. Książa z tych lekkich i przyjemnych ale żeby szybko się czytało to nie.

Zapowiadało się ciekawie, nawet fajny pomysł. Ona przed laty uciekła, on jej szukał. Ona wraca i chce rozwodu, oboje stawiają warunki. Kończy się jak zwykle romans, akcja może nie powala, czasami zabawnie, czasami nudnie. Myślę że nadmiar bohaterów nie pomaga. Książa z tych lekkich i przyjemnych ale żeby szybko się czytało to nie.

Miłość to czasem za mało by dwoje ludzi było szczęśliwych i mogło cieszyć się swój a bliskością. Bywa, że komplikuje rzeczy proste, a te mające złożony charakter w ogóle czyni niezrozumiałymi. Niekiedy upływ czasu pozwala naprawić błędy, lecz droga do tego nie jest prosta i bezbolesna, przyznanie się do błędy niekiedy to dopiero początek, a nie koniec w uzyskaniu przebaczenia.

Seraphine księżna Haven ma posągową urodę, majątek oraz … przystojnego męża. Odznacza się również poczuciem humoru oraz wieloma innymi przymiotami, a jej siostry stoją za nią murem, tak samo zresztą jak ona za nimi. Jednakże w oczach śmietanki towarzyskiej była i jest czarna owcą. Zdobyła mężczyznę, który był na celowniku wielu panien oraz ich matek, co nie przysporzyło jej przyjaciółek. To co nastąpiło po ślubie nie zasługuje na bajkowe zakończenie w stylu „żyli długo i szczęśliwie”. Trzy lata upłynęły od momentu kiedy świat młodej kobiecie zawalił się na głowę, lecz nie poddała się bólowi i rozpaczy, chociaż nosi w sobie blizny z tamtego momentu. Teraz jednak pragnie tylko jednego – wolności. Nie jest to łatwe do spełnienia marzenia, bowiem tylko jedna osoba może je urzeczywistnić – Malcolm książę Haven, a ten nie zamierza niczego ułatwiać. Wszak ciąży na nim obowiązek przedłużenia rodu, do tego niezbędna jest żona, problem w tym, że jest nią Seraphine. Oboje mogą wzajemnie pomóc, ale warunki może stawiać tylko on, w końcu od niego zależy jedynie czy obecna księżna uwolni się od więzów ją krępujących. Da się pokonać te trudności wystarczy odpowiednio podejść do tej kwestii i ona ma swój plan. Malcolm również ma pomysł jak poradzić z ciężarem stojącym mu drodze do wypełnienia rodzinnej misji. Wydawałoby się, iż jedno i drugie nie chce mieć ze sobą nic wspólnego i zrobią wszystko by wybrnąć z patowej sytuacji, zwłaszcza, że wciąż są tematem plotek, co zwłaszcza jemu nie jest w smak, wszak narażą na szwank dobre imię familii. Jednak czy faktycznie Seraphine tak szybko pozna smak spełnienia swego marzenia? W końcu muszą zawrzeć niełatwy rozejm, czy na pewno będzie on na takich zasadach jak księżna się spodziewa? Trzy lata zmieniły i ją i jego, ale jedna sprawa wciąż zdaje się ich łączyć, chociaż Sera nie chce o niej mówić … Kiedyś rozdzieliła ich duma, niedopowiedzenia oraz ból, teraz co pozostało z przeszłości by zbudowali szczęśliwą przyszłość na własnych warunkach?

Romanse, nie tylko historyczne, bywają traktowane lekceważąco, moim zdanie niesłusznie, zresztą nie tylko one mają zbyt często przypinaną łatkę kobiecej literatury bądź lżejszej. Wśród tych książek są lepsze i gorsze, tak samo jak w innych gatunkach. „Dzień księżnej” przeniósł mnie do dziewiętnastowiecznej Anglii, wprost na arystokratyczne salony, gdzie blichtr i bogactwo są narzędziem by zdobyć konkretny cel – tytuł, stanowisko bądź męża lub żonę. Sarah MacLean oddała kulisy historyczne, dostosowując je do swojej powieści, tak by zachować klimat i jednocześnie zaintrygować czytelników. Fabuła łączy w sobie urok angielskich pałaców z towarzyskimi rozgrywkami, przy czym to drugie ma nieco inne oblicze nie można by się spodziewać. Oczywiście motywem przewodnim są uczucia lub raczej całych ich wachlarz, od tych najbardziej radosnych po te najbardziej raniące. Pisarka odzwierciedliła epokę, wplatając ją zręcznie w wątki tak by stała się ona tłem dla bohaterów, którzy również po części są dziećmi swoich czasów. Podczas lektury „Dnia księżnej” stajemy się świadkami intryg, emocjonalnych manewrów, komicznych sytuacji oraz miłosnych podchodów. Czas spędzony z postaciami wykreowanymi przez Sarah MacLean to chwile kiedy, przynajmniej na chwilę” odrywamy się od codziennej rzeczywistości.

Miłość to czasem za mało by dwoje ludzi było szczęśliwych i mogło cieszyć się swój a bliskością. Bywa, że komplikuje rzeczy proste, a te mające złożony charakter w ogóle czyni niezrozumiałymi. Niekiedy upływ czasu pozwala naprawić błędy, lecz droga do tego nie jest prosta i bezbolesna, przyznanie się do błędy niekiedy to dopiero początek, a nie koniec w uzyskaniu...

Daję wysoką ocenę, bo lubię takie emocjonalne książki, a w niej aż buzuje od emocji: ból, smutek, nienawiść, miłość. Odczuwałam wszystko razem z bohaterami, moich łez też nie zabrakło. Akcja zaczyna się od wynurzeń księcia Haven, który bardzo cierpi po odejściu żony. Wzbudza współczucie, bo jak tu nie współczuć mężczyźnie, który tak kocha, że był gotów przemierzyć pół Europy i Amerykę, żeby ją odszukać? Można pomyśleć "kobieto, wybacz mu, zobacz jak żałuje i jak cię kocha". Do czasu... im więcej dowiadywałam się o uczynkach księcia, tym mniej go lubiłam, a czasem przestałam im kibicować. Upokorzenie, wygnanie, ok można wybaczyć. Ale zdradę? I to w najgorszy, w najobrzydliwszy, w najbardziej perfidny sposób. I jeszcze dać się przyłapać ciężarnej żonie i nie odczuwać wyrzutów sumienia, a na dodatek mieć czelność obrażać ją. Druga najgorsza rzecz, która przytrafiła się Serze, to strata dziecka. I moim zdaniem z winy księcia. Po tym wszystkim książę Haven stracił w moich oczach i przestał wzbudzać współczucie, mimo że przez pół książki czytamy, jak bardzo żałuje swoich uczynków i jak bardzo kocha żonę. Sera okazała się słaba... osobiście bym nie wybaczyła, ale cóż, to tylko książka.
Jeszcze co mi nie pasowało w książce to to, że autorka nawiązywała do kilku istotnych wydarzeń z przeszłości, a one albo były wyjaśnione mimochodem albo wcale. Akcja książki działa się w teraźniejszości oraz w przeszłości. Jeśli chodzi o te drugie, to wiemy, jak nasza para się poznała i co ich rozdzieliło. Zabrakło szczegółów zdrady Malcolma, oraz z poronienia Sery. Jeśli chodzi o zdradę, to jest o niej więcej napisane w pierwszej części "Uwodziciel bez szans", chociaż dla mnie to bez sensu, ponieważ zaczęłam od "Dnia księżnej". Po przeczytaniu tych szczegółów zdrady, żeby lepiej wiedzieć co i jak, książę całkowicie stracił w moich oczach. Dobrze, że tak cierpiał, chociaż za mało i za krótko.
Książkę polecam.

Daję wysoką ocenę, bo lubię takie emocjonalne książki, a w niej aż buzuje od emocji: ból, smutek, nienawiść, miłość. Odczuwałam wszystko razem z bohaterami, moich łez też nie zabrakło. Akcja zaczyna się od wynurzeń księcia Haven, który bardzo cierpi po odejściu żony. Wzbudza współczucie, bo jak tu nie współczuć mężczyźnie, który tak kocha, że był gotów przemierzyć pół...