Władca much

Zabierałam się do tej książki jak pies do jeża (zobaczcie półki haha). Myślałam, że będę ją męczyć miesiącami, a fabułę to już przecież całą znam... Byłam w błędzie, pochłonęłam ją w jeden dzień i wciąż potrafiła mnie zaskoczyć.

Zabierałam się do tej książki jak pies do jeża (zobaczcie półki haha). Myślałam, że będę ją męczyć miesiącami, a fabułę to już przecież całą znam... Byłam w błędzie, pochłonęłam ją w jeden dzień i wciąż potrafiła mnie zaskoczyć.

Gdy czyta się już jako dorosły, potrzeba dużego zawieszenia niewiary, ale wciąż podoba mi się pomysł na te historię.

Gdy czyta się już jako dorosły, potrzeba dużego zawieszenia niewiary, ale wciąż podoba mi się pomysł na te historię.

Gdzie Anusiak? Gdzie Czesio?
(Cudowna książka)

Gdzie Anusiak? Gdzie Czesio?
(Cudowna książka)

Nie rozumiem fenomenu. Przez większość czasu nic szczególnego się nie dzieje.
Rozumiem że utwór ma na celu pokazanie jak ludzie powoli tracą człowieczeństwo na rzecz władzy, jednak moim zdaniem jest to dosyć oczywiste i nie potrzebuje kilkudziesięciu stron pisania o niczym. Natomiast potem wydarzenia robią sie po prostu przewidywalne, szczególnie jeśli wcześniej miało się świadomość jakie przesłanie przekazuje książka.
Dodatkowo dalej nie rozumiem wątku ze spadochroniarzem.

Nie rozumiem fenomenu. Przez większość czasu nic szczególnego się nie dzieje.
Rozumiem że utwór ma na celu pokazanie jak ludzie powoli tracą człowieczeństwo na rzecz władzy, jednak moim zdaniem jest to dosyć oczywiste i nie potrzebuje kilkudziesięciu stron pisania o niczym. Natomiast potem wydarzenia robią sie po prostu przewidywalne, szczególnie jeśli wcześniej miało się...

Kompletnie ta powieść do mnie nie przemówiła, strasznie się dłużyła i czytałam ją milion godzin, mimo iż jest cienka.
Są książki ponadczasowe, które po latach nadal są aktualne i wzbudzają emocje (np. Orwell),jednak "Władca much" nich nie należy.
Nie sprawdziłam kto tłumaczył moje wydanie, ale tłumaczenie też było okropne.
Przeczytałam ją tylko dlatego, żeby z czystym sumieniam obejrzeć serial BBC, ale już chyba straciłam ochotę na serial.

Kompletnie ta powieść do mnie nie przemówiła, strasznie się dłużyła i czytałam ją milion godzin, mimo iż jest cienka.
Są książki ponadczasowe, które po latach nadal są aktualne i wzbudzają emocje (np. Orwell),jednak "Władca much" nich nie należy.
Nie sprawdziłam kto tłumaczył moje wydanie, ale tłumaczenie też było okropne.
Przeczytałam ją tylko dlatego, żeby z czystym...

"Władca much" Williama Goldinga to jedna z tych książek, do których zaglądam regularnie. Nie za często, ale tak co kilka lat. Podobnie jak i do jego "Wieży". I bynajmniej nie dlatego, że to książki proste i przyjemne... Wręcz przeciwnie- to literatura trudna, wymagająca i raczej nienastrajająca pozytywnie. Podobno "Władca much" to jedna z tych książek, które według wielu Amerykanów powinny zostać wycofane z publicznych bibliotek...Zupełnie nie rozumiem dlaczego...
Jest w tych powieściach coś, co przyciąga, daje do myślenia, zmusza do refleksji, sięga głębi, wierci i nurtuje. Bo to znakomite studium wnętrza człowieka, próba analizy rządzących nami mechanizmów, zasad funkcjonowania społecznego i radzenia sobie w sytuacjach ekstremalnych.
"Władca much" to dystopijna opowieść o grupie brytyjskich chłopców, którzy, w obliczu bliżej nieokreślonej katastrofy nuklearnej, są ewakuowani ze swojego kraju. Jednak ich samolot rozbija się na bezludnej wyspie, a oni, nagle zdani sami na siebie, próbują organizować sobie na niej życie. Bez nadzoru dorosłych i zewnętrznej kontroli.
Czy będą umieli sobie poradzić? Czy ich egzystencja będzie opierała się na wzajemnej współpracy czy rywalizacji? Co będzie nimi kierować?
Powieść ta to niezwykłe studium człowieka. To opowieść o dobru i złu, o demokracji i tyranii, o rozsądku i szaleństwie, o cywilizacji i dzikości, o współpracy i rywalizacji, tchórzostwie i odwadze, pięknie i brzydocie, zachowaniach dojrzałych i niedojrzałych, prawie i bezprawiu, grupie i jednostce, o zaspokajaniu potrzeb tych fizycznych ale i tych głębszych. A przede wszystkim o naszych lękach- tych na zewnątrz, ale może głównie tych wewnątrz nas. I o tym, jak zmienia się nasze postrzeganie świata wraz ze zmianami zachodzącymi w nas samych.
Trudna ale niezwykle ważna książka. Dla mnie arcydzieło. Ma wciąż wiele do odkrycia. Za każdym razem znajduję w niej coś nowego.
Kto nie zna, warto przeczytać ❤️ Kto zna, warto przeczytać ponownie.

"Władca much" Williama Goldinga to jedna z tych książek, do których zaglądam regularnie. Nie za często, ale tak co kilka lat. Podobnie jak i do jego "Wieży". I bynajmniej nie dlatego, że to książki proste i przyjemne... Wręcz przeciwnie- to literatura trudna, wymagająca i raczej nienastrajająca pozytywnie. Podobno "Władca much" to jedna z tych książek, które według wielu...

Pomysł tej powieśći na pewno był ciekawy,jednak sama historia mimo,że jest ciekawa, jest trochę nieprawdopodobna.
Władca much Williama Goldinga opowiada o grupie ocalałych dzieci,którzy znaleźli się na bezludnej wyspie gdzie nie było żadnych osób dorosłych i mogli liczyć jedynie na siebie,oraz to co znaleźli.
W międzyczasie dochodzi do konfliktu i podzielenia się na dwie odrębne grupy,które decydują się w jaki sposób zamierzają żyć.
Władcę much można uznać za dobrą powieść gdzie w ekstremalnych warunkach dzieci muszą liczyć wyłącznie na siebie i nie jest to beztroski czas dla nich,ale w wyniku podziału się na dwie grupy u rozbitków pozbawionych pomocy ,którzy decydują się na odejście ujawnia się sposób jak zamierzają żyć,a nie jest to sposób życia społeczeństw ucywilizowanych.

Pomysł tej powieśći na pewno był ciekawy,jednak sama historia mimo,że jest ciekawa, jest trochę nieprawdopodobna.
Władca much Williama Goldinga opowiada o grupie ocalałych dzieci,którzy znaleźli się na bezludnej wyspie gdzie nie było żadnych osób dorosłych i mogli liczyć jedynie na siebie,oraz to co znaleźli.
W międzyczasie dochodzi do konfliktu i podzielenia się na dwie...

Odpowiedź Goldinga na „The Coral Island” Ballantyne'a, która mu chyba strasznie leżała na wątrobie. Książka uznajmy, że warta zapoznania się, ale wnioski, jakie można z niej wyciągnąć... Cóż. Powiem tak, morał, że jedynym co powstrzymuje nas przed totalnym zezwierzęceniem, są okowy cywilizacji, chyba bardziej świadczy o autorze, który sam przyznał się w swoim dzienniczku do usiłowania gwałtu, niż o świecie i społeczeństwie.

Odpowiedź Goldinga na „The Coral Island” Ballantyne'a, która mu chyba strasznie leżała na wątrobie. Książka uznajmy, że warta zapoznania się, ale wnioski, jakie można z niej wyciągnąć... Cóż. Powiem tak, morał, że jedynym co powstrzymuje nas przed totalnym zezwierzęceniem, są okowy cywilizacji, chyba bardziej świadczy o autorze, który sam przyznał się w swoim dzienniczku do...

Ultimate ragebait book

Ultimate ragebait book

Dla mnie „Władca much” to mocno naciągana historia. Na wyspie mamy dwóch liderów, a logiczne byłoby, żeby jeden ustąpił lub doszli do kompromisu. Zamiast tego powstaje festiwal głupoty i zbrodni. Chłopcy nie próbują współpracować ani budować normalnej społeczności, w fabule wszystko szybko wymyka się spod kontroli.

Golding pokazuje to jako naturalną przemianę ludzi w „pierwotnych”, ale w rzeczywistości trudno uwierzyć, że sytuacja musiałaby potoczyć się dokładnie w ten sposób. Historia jest bardzo symboliczna, ale momentami brakuje jej realizmu i logicznej konsekwencji zachowań postaci.

Mimo tego książka jest wciągająca i prowokuje do refleksji nad ludzką naturą, choć dla mnie przesłanie jest zbyt przerysowane i naciągane.

Dla mnie „Władca much” to mocno naciągana historia. Na wyspie mamy dwóch liderów, a logiczne byłoby, żeby jeden ustąpił lub doszli do kompromisu. Zamiast tego powstaje festiwal głupoty i zbrodni. Chłopcy nie próbują współpracować ani budować normalnej społeczności, w fabule wszystko szybko wymyka się spod kontroli.

Golding pokazuje to jako naturalną przemianę ludzi w...