Noc zombie

O obu tomach duologii (naprawdę jest takie słowo?) mam do powiedzenia to samo: solidne rzemiosło, które od znanej mi konkurencji odróżniają dwie cechy.
Pierwszą jest bardzo konsekwentna brutalność w traktowaniu bohaterów (chociaż nie czytelników, którym szczęśliwie oszczędza się skrajnie naturalistycznych obrazów),połączona z beznamiętnością opisu kolejnych „odejść ze sceny”. Niestety niewiele z tego wynika, bo człek szybko zaczyna się przyzwyczajać do tych ponurych żniw, po prostu nie przywiązuje się do postaci i w końcu traktuje jak bezimienne pionki na szachownicy. W jakiś przewrotny i oczywiście niedosłowny sposób potwierdza się myśl przypisywana zdaje się Stalinowi, iż tragedią jest śmierć jednostki, a śmierć milionów jest już tylko statystyką.
Drugą cechą szczególną tych powieści jest rysunek nieumarłych (cwane bestie, inteligentne, na równi z żywymi posługujące się zdobyczami techniki) i pomysł na ich pochodzenie (alians starożytnych mitów i nauki nie wirusologicznej). I znowu tak naprawdę niczego to zmienia. Ot, zombiaki nie są zombiakami w czystej postaci, raczej mutacją zombiaków z wampirami w wydaniu niezwierzęcym. A czyż mało było wampirycznych historii na modłę Draculi spisanych?
Do wyróżników tego mini cyklu nie da się natomiast zaliczyć fabuły. Ta niczym istotnym nie różni się od setek innych fabuł z kręgu grozy i walki o przetrwanie Armagedonu. Aby ocaleć i przy okazji być może uratować cały świat, należy przejść z punktu A do odległego punktu B, zmagając się z wrogiem głównym i pomniejszymi. Zmagając się z użyciem oręża, podstępu oraz – oczywiście – męstwa, wytrwałości i poświęcenia. Wiem rzecz jasna, że to schemat należący do filarów literatury, jeszcze Homerycki, że sam w sobie nie jest wadą, że korzystanie z niego jest nie tylko prawem pisarzy, ale niekiedy nawet obowiązkiem. Tyle, że Autor nijak go nie „zniuansował”, nie ukrył, nie ozdobił swoistymi detalami. Na tym ten wątek zakończę, bo kto zechce mnie zrozumieć, ten zrozumie.
O co chodzi z solidnym rzemiosłem, wyjaśniał nie będę. To samotłumacząca się kwestia.
W rezultacie powstało konwencjonalne dzieło popliteratury z mocnym warsztatowo szkieletem. Abstrahując od wszelkich punków odniesienia należałoby je uznać za co najwyżej średnie, ale ja zwykłem brać pod uwagę także tło w postaci dokonań większości współczesnych twórców literatury popularnej. I uwzględniwszy to tło daję szósteczkę z przekonaniem, że na pewno nie jest to ocena zawyżona :)

O obu tomach duologii (naprawdę jest takie słowo?) mam do powiedzenia to samo: solidne rzemiosło, które od znanej mi konkurencji odróżniają dwie cechy.
Pierwszą jest bardzo konsekwentna brutalność w traktowaniu bohaterów (chociaż nie czytelników, którym szczęśliwie oszczędza się skrajnie naturalistycznych obrazów),połączona z beznamiętnością opisu kolejnych „odejść ze...

Noc zombie to książka po która ( pomimo faktu że posiadam ja na półce) dość długi próbowałam się zabrać. Czytając opinie o zawartych w fabule myślących zombie oraz zombie zwierzętach czy też pseudo demonach nabierałem coraz to większego dystansu ale przyznaję z pełnym uznaniem dla autora - myliłem się.
Jim Thurmond bo tak nazywa się główna postać książki Braina Keena to człowiek który ukrywa się przed krwiożerczymi bestiami w schronie do momentu gdy dowiaduje się że jego 8 letni syn żyje. Postanawia opuścić bezpieczne schronienie i wyrusza przez pól Ameryki by uratować swoje dziecko, po drodze napotyka innych ocalałych którzy podobnie jak on próbują nie zostać pożywieniem dla nowego zagrożenia.
Akcja jest dynamiczna i pełna zwrotów akcji, do bohaterów nie ma zbytnio sensu się przywiązywać bo giną niczym odtwórcy głównych ról w znanym serialu ,,Gra o Tron''. Otrzymujemy duża dawke brutalności, sarkazmu oraz absurdu ale myślę że warto sięgnąć po Noc zombie bo jest w niej coś czego można bezskutecznie doszukiwać się w nowych książkach o tematyce post-apo... Polecam

Noc zombie to książka po która ( pomimo faktu że posiadam ja na półce) dość długi próbowałam się zabrać. Czytając opinie o zawartych w fabule myślących zombie oraz zombie zwierzętach czy też pseudo demonach nabierałem coraz to większego dystansu ale przyznaję z pełnym uznaniem dla autora - myliłem się.
Jim Thurmond bo tak nazywa się główna postać książki Braina Keena to...

❗TW: śmierć, przemoc, brutalne i obrzydliwe opisy - naprawdę obrzydliwe, gw*łt, zabójstwa (dorosłych i dzieci)

Fabuła to typowa gra o przetrwanie. Zombie atakują, ludzie walczą o życie. Jest dużo krwi, śmierci, zgniłych ciał i wnętrzności - brzmi jak idelana rozrywka. Idealna na noc i szczególnie do czytania poza domem. Przysięgam, że jak wracałam do domu, a ulice były już puste, miałam lekkie obawy, że zaraz pojawią się zombie i mnie zjedzą. Poza ucieczką, głównemu bohaterowi (było ich trzech, ale myślę, że Jima można nazwać takim głównym) od początku towarzyszył cel odnalezienia i ocalenia syna. Czy mu się udało? Nic nie powiem. Inni bohaterowie również mieli swoje cele, ale nie skupiłam się na nich i nawet nie wiem, co nimi było.

Coś, na co zwracam ogromną uwagę w książkach, czyli (nie)śmiertelność postaci. Już nie raz pisałam, że nienawidzę "nietykalności bohaterów" i tutaj na szczęście tego nie było. Każda osoba, która się pojawiała, miała szansę na śmierć lub uszczerbek zdrowia (i ciała). A opisy tego były w punkt, bez przesadnego wyolbrzymiania, ale również bez zbędnej oszczędności w treści i ilości.

Zaskoczyło mnie również pojawienie się osób z niepełnosprawnościami, bo w literaturze ten temat nie występuje zbyt często, wręcz bym powiedziała, że za rzadko. A tutaj mamy głuchego bohatera, jak i zombie na wózku inwalidzkim. Więc plusik za uwzględnienie tego i wyjście "poza schemat".

Ale żeby nie było tak miło, pojawiało się wiele perspektyw i wielu bohaterów, przez co nie miałam pojęcia, o kim w danym momencie czytałam i ciągle byłam zmieszana.

Zakończenie zmusza (dosłownie) do przeczytania następnego tomu. Na moje odczucia to nie wpłynęło, bo od początku zamierzałam przeczytać oba tomy, ale rozumiem, że gdy ktoś nie ma takich planów, to może się mocno zawieść, o ile nie zdenerwować. Więc weźcie pod uwagę, że albo czyta się dwie książki albo nie zaczyna żadnej, bądź kończy się z zawodem.

❗TW: śmierć, przemoc, brutalne i obrzydliwe opisy - naprawdę obrzydliwe, gw*łt, zabójstwa (dorosłych i dzieci)

Fabuła to typowa gra o przetrwanie. Zombie atakują, ludzie walczą o życie. Jest dużo krwi, śmierci, zgniłych ciał i wnętrzności - brzmi jak idelana rozrywka. Idealna na noc i szczególnie do czytania poza domem. Przysięgam, że jak wracałam do domu, a ulice były już...

Książka o zombie, chciało by się powiedzieć jak każda inna, ale ta jest naprawdę inna, potwory w niej zawarte za inteligentne, potrafią walczyć zastawiać pułapki, jak by mało było tego są też zwierzęta zombie. W książce zawarty jest też wątek religijny dlaczego stało się tak, a nie inaczej, i może początek nie zachęca do kontynuacji, to z każdą przeczytaną stroną, akcja się rozwija. Prawda jest taka, że w świecie opanowanym przez żywe trupy, to nie one są największym zagrożeniem, a ludzie. Polecam każdemu fanowi zombie

Książka o zombie, chciało by się powiedzieć jak każda inna, ale ta jest naprawdę inna, potwory w niej zawarte za inteligentne, potrafią walczyć zastawiać pułapki, jak by mało było tego są też zwierzęta zombie. W książce zawarty jest też wątek religijny dlaczego stało się tak, a nie inaczej, i może początek nie zachęca do kontynuacji, to z każdą przeczytaną stroną, akcja się...

Naprawdę świetna książka o zombie. Zombie w tej książce myślą i potrafią posługiwać się bronią jak i robić zasadzki. Polecam każdemu miłośnikowi żywych trupów.

Naprawdę świetna książka o zombie. Zombie w tej książce myślą i potrafią posługiwać się bronią jak i robić zasadzki. Polecam każdemu miłośnikowi żywych trupów.

Moim zdaniem miejscami autor przeginał. Chwilami niestety się też nudziłam. Temat i pomysł fajne, wykonanie raczej gorsze...szkoda.

Moim zdaniem miejscami autor przeginał. Chwilami niestety się też nudziłam. Temat i pomysł fajne, wykonanie raczej gorsze...szkoda.

Lubię od czasu do czasu zanurzyć się w jakieś post-apo czy w inne zombie klimaty. A że takie "Walking Dead" z sezonu na sezon obniża poziom, to warto poszukać czegoś innego i świeżego w tym temacie. I jest! Brian Keene i jego "The Rising" (przetłumaczone dość czerstwo na "Noc Zombie"). Apokalipsa nieumarłych, horror gore, najgorsze ludzkie instynkty i survival wypełniony akcją po brzegi. Niby wszystko klasycznie ale są pewne urozmaicenia, które sprawiają że chce się to czytać dalej. Autor miał swój własny pomysł na zgrane schematy i odgrzewany przez filmy i seriale po wielekroć kotlet (i ten kotlet okazuje się w miarę świeży!). Inna jest geneza całego zjawiska. Ale czego tu w sumie nie ma? Gadające zombie, inteligentne zombie, zombie strzelające, zombie prowadzące samochód, koty-zombie, ptaki-zombie, jelenie-zombie, susły-zombie(!),rybki-zombie! No parada atrakcji normalnie. Trup ściele się tak gęsto i często, a wnętrzności latają w takiej częstotliwości na stronę, że autor chyba chciał zawstydzić samego Grahama Mastertona. Jednocześnie w tym świecie panuje niesamowite zezwierzęcenie ludzi. Gwałty, mordy i inne niegodziwości. Cóż... ten aspekt akurat jest bardziej prawdopodobny. W ogóle to okrutna powieść. Straszna. No i akcja, akcja, akcja. Tu nie ma miejsca na rozpisywanie się a'la Stephen King. Jest konkret. Czuje się usatysfakcjonowany. Chciałem przeczytać jakiś pulpowy horror i taki dostałem, a nawet odrobinę więcej, bo i w kategorii post-apo "The Rising" to niezły i w miarę oryginalny tytuł. Jednak na kontynuację nie jestem jeszcze gotowy. Bo oprócz satysfakcji czuje się również zbrukany. Tak, zbrukany tego typu "literaturą". Bo to było "złe" w sensie literackim. Aż muszę coś takiego na poziomie przeczytać, odreagować naprawdę dobrą literaturą piękną i dopiero wtedy (za jakiś czas) będę gotów znów wkroczyć do chorego świata Briana Keene'a.

Lubię od czasu do czasu zanurzyć się w jakieś post-apo czy w inne zombie klimaty. A że takie "Walking Dead" z sezonu na sezon obniża poziom, to warto poszukać czegoś innego i świeżego w tym temacie. I jest! Brian Keene i jego "The Rising" (przetłumaczone dość czerstwo na "Noc Zombie"). Apokalipsa nieumarłych, horror gore, najgorsze ludzkie instynkty i survival wypełniony...

Najlepsza książka o tej tematyce jaką do tej pory udało mi się dorwać.
Czytając czułem nieodpartą potrzebę przeczytania jeszcze jednej strony. Plus za oryginalność.

Najlepsza książka o tej tematyce jaką do tej pory udało mi się dorwać.
Czytając czułem nieodpartą potrzebę przeczytania jeszcze jednej strony. Plus za oryginalność.

Ciekawe spojrzenie na temat zombie. Więcej nie napisze ,żeby nie spojlerować dla fanów horrorów książka w sam raz. Po przeczytaniu szybko zaopatrzyłem się w drugą część.

Ciekawe spojrzenie na temat zombie. Więcej nie napisze ,żeby nie spojlerować dla fanów horrorów książka w sam raz. Po przeczytaniu szybko zaopatrzyłem się w drugą część.

Choć filmów było kilka, to jest moja pierwsza książka o zombie. Bardzo mi się spodobała, bo znalazłam tu coś nowego. Nie "zwykłe" zombie, które bezmyślnie człapią w poszukiwaniu kolejnych ofiar. Tu mamy do czynienia z inteligentnymi zwłokami- gadają, przejmują pamięć ofiary, posługują się bronią, jeżdżą pojazdami, organizują zasadzki na ludzi...! 😨 Fajne, ciekawe, nawet krwawe...

Choć filmów było kilka, to jest moja pierwsza książka o zombie. Bardzo mi się spodobała, bo znalazłam tu coś nowego. Nie "zwykłe" zombie, które bezmyślnie człapią w poszukiwaniu kolejnych ofiar. Tu mamy do czynienia z inteligentnymi zwłokami- gadają, przejmują pamięć ofiary, posługują się bronią, jeżdżą pojazdami, organizują zasadzki na ludzi...! 😨 Fajne, ciekawe, nawet...