Wstań! Skuteczny sposób, by zyskać pewność siebie i stawić czoło wyzwaniom.

To jedna z takich książek, która odmienia sposób bycia jedną małą zmianą. Serdecznie polecam.

To jedna z takich książek, która odmienia sposób bycia jedną małą zmianą. Serdecznie polecam.

Myślę, że siła tej książki tkwi w jej prostocie.
Rady autorki przemawiają do mnie. Co szkodzi spróbować?

Myślę, że siła tej książki tkwi w jej prostocie.
Rady autorki przemawiają do mnie. Co szkodzi spróbować?

Myślałam, że dowiem się z niej więcej ciekawych rzeczy, które wprowadzę w życie. Popracuję jedyne nad postawą ciała, ale nic głębszego z tej książki nie wyciągnęłam i nie zapamiętałam.

Myślałam, że dowiem się z niej więcej ciekawych rzeczy, które wprowadzę w życie. Popracuję jedyne nad postawą ciała, ale nic głębszego z tej książki nie wyciągnęłam i nie zapamiętałam.

'Nie wstanę, tak będę leżał!'

Jakoś żadne życiowe wyzwanie nigdy nie zadało sobie trudu, żeby zapytać mnie, czy mam dość pewności siebie żeby stawić mu czoła i czas, aby stanąć przed lustrem w pozie Wonder Women i podkręcić się na skuteczne działanie. Ta książka serwuje ładnie podane banały, które robiły na mnie wrażenie, kiedy miałam trzydzieści lat, teraz już nie mam do tego cierpliwości i książka z mojej biblioteki wylatuje. Większość tych mądrości i tak przychodzi z wiekiem. Trzeba doświadczać, wystawiać się na ból, niepewność i dyskomfort, zaryzykować, nawet miłość i sukces, bo szczęście też potrafi zaboleć, jeśli nie mamy naturalnie wgranego takiego skryptu. I wówczas z poziomu rozumu może coś wycieknie do poziomu psychiki i serca. Jeśli już czytać to literaturę rozrywkową, reportaże, eseje, a jeśli poradnik to np. skutecznego odtłuszczania kuchennych kafli, jak smażyć placki ziemniaczane żeby były chrupkie albo 5 sposobów na uszczęśliwienie swojego kota... Przeczytałam w życiu dziesiątki psychologicznych poradników, nie idźcie tą drogą 😏

'Nie wstanę, tak będę leżał!'

Jakoś żadne życiowe wyzwanie nigdy nie zadało sobie trudu, żeby zapytać mnie, czy mam dość pewności siebie żeby stawić mu czoła i czas, aby stanąć przed lustrem w pozie Wonder Women i podkręcić się na skuteczne działanie. Ta książka serwuje ładnie podane banały, które robiły na mnie wrażenie, kiedy miałam trzydzieści lat, teraz już nie mam do...

Ksiazka opowiada o znaczeniu mowy ciała w życiu i porady motywcayjne oraz epizody z życia autorki.

Ksiazka opowiada o znaczeniu mowy ciała w życiu i porady motywcayjne oraz epizody z życia autorki.

Nie zmieni życia ale wspomoże pewność siebie. Mnie się podobała.

Nie zmieni życia ale wspomoże pewność siebie. Mnie się podobała.

Czy warto inwestować parę godzin w przeczytanie książki, której podstawowy przekaz zna się z 20- minutowej prezentacji na TED? Moim zdaniem, tak! Zwłaszcza jeśli przekaz wydał się interesujący, ale sama idea ciut pachnąca mambo
jumbo rodem z tanich poradników poppsychologii. Ja zdecydowałem się powiedzieć sprawdzam i... nie żałuję.

Rozległość przytoczonych badań i wiele znakomitych osobistych historii, które autorka przywołuje, a których w formacie wystąpienia na TED siłą rzeczy z racji ograniczeń czasowych być nie mogło znakomicie wynagradzają tę inwestycję.

Polecam zatem i tym, którzy prezentację Amy Cuddy widzieli i tym, którzy dopiero po lekturze zechcą do niej sięgnąć.

Jako doskonałe dopełnienie tej pozycji potwierdzające wpływ ciała na nasze umysły polecam książkę innej weteranki TEDa Kelly McGonigal: Siła aktywności. Jak wzmocnić ciało, przywrócić nadzieję, znaleźć odwagę i naprawić relacje. Dwie pozostałe jej pióra zresztą też: Siła woli oraz Siła stresu. Nie będziecie zawiedzeni!

Czy warto inwestować parę godzin w przeczytanie książki, której podstawowy przekaz zna się z 20- minutowej prezentacji na TED? Moim zdaniem, tak! Zwłaszcza jeśli przekaz wydał się interesujący, ale sama idea ciut pachnąca mambo
jumbo rodem z tanich poradników poppsychologii. Ja zdecydowałem się powiedzieć sprawdzam i... nie żałuję.

Rozległość przytoczonych badań i wiele...

Rok temu przeszłam ogromny kryzys, ale udało mi się go pokonać i dzisiaj spokojnie mogę powiedzieć, że jestem nieziemsko charyzmatyczną, silną (i skromną przy okazji) kobietą, która nie boi się wyzwań i jest pewna siebie. Niełatwo mnie zbić z tropu. Nie muszę nawet się odzywać, żeby wzbudzić respekt rozmówcy czy zgasić go spojrzeniem. Ale nie zawsze tak było i jestem żywym przykładem na to, że można przejść z fazy małego, zbitego kotka w fazę lwicy stojącej na czele stada, która swoją postawą wzbudza respekt. Sięgnęłam po tę książkę, żeby przekonać się, czy autorka będzie mówiła o podobnych technikach, których nauczono mnie, kiedy przechodziłam przez terapię.

Czasem wystarczy niewiele, żeby poczuć wiatr w żaglach. Właśnie na to zwraca uwagę autorka. Pokazuje, jak pewne oznaki wysyłane przez nasze ciało zdradzają naszą niepewność. Kiedy już jesteśmy tego świadomi, łatwiej nad tym pracować. Wiem to z autopsji. Później wypracowane nawyki wchodzą w krew i uaktywniają się, kiedy ich potrzebujemy.

W książce znajdziecie, obok badań naukowych, opowieści różnych ludzi, którzy w pewnym momencie nie czuli się pewnie i potrzebowali pomocy, żeby stanąć pewnie na nogach. Przewijają się tutaj również znane nazwiska. I podejrzewam, że nie powiedzielibyście, że tacy ludzie mogą mierzyć się z brakiem pewności siebie. Nie będę jednak spoilerować, o kogo chodzi, musicie przekonać się o tym sami, sięgając po książkę.

Jeśli czujecie, że potrzebujecie bodźca, który pomoże Wam ruszyć do przodu, to myślę, że jest to książka dla Was. Jest napisana zrozumiałym językiem, poparta przykładami z życia. Każdemu z nas może zdarzyć się moment kryzysu i nie ma w tym nic złego. Jesteśmy tylko ludźmi, ale ważne jest, żeby znaleźć motywację do ruszenia przed siebie i mieć punkt zaczepienia. Rady dotyczące tego, jak mamy nabrać pewności siebie, nie są wzięte z Księżyca. Dowiecie się za to między innymi tego, dlaczego postanowienia noworoczne właściwie nie mają sensu i porzucamy je bardzo często już po paru dniach. Bardzo zainteresowało mnie doświadczenie, w którym naukowcy badali, jak używanie różnych sprzętów (telefon, tablet, laptop i komputer stacjonarny) wpływa na naszą asertywność.

To jedna z lepszych książek o rozwoju osobistym, jakie czytałam. Polecam, jeśli interesujecie się takimi treściami i macie potrzebę, by zrobić coś dla siebie i nabrać wiatru w żagle.

Rok temu przeszłam ogromny kryzys, ale udało mi się go pokonać i dzisiaj spokojnie mogę powiedzieć, że jestem nieziemsko charyzmatyczną, silną (i skromną przy okazji) kobietą, która nie boi się wyzwań i jest pewna siebie. Niełatwo mnie zbić z tropu. Nie muszę nawet się odzywać, żeby wzbudzić respekt rozmówcy czy zgasić go spojrzeniem. Ale nie zawsze tak było i jestem żywym...

Jeśli w publicznej toalecie albo przed sklepową wystawą zobaczycie kobietę, która patrzy się na swoje odbicie w lustrze bądź w szybie, stojąc wyprostowana, na rozstawionych nogach, z podniesioną głową i rękami na biodrach to zapewne będę ja.
Nigdy bym nie przypuszczała, że poza Wonder Women będzie czymś, co wpisze się w mój codzienny rytuał. Zaczynam ją dzień szczotkując zęby, przyjmuję przed ważnym spotkaniem czy poważną rozmową z moją drugą polówką.

Przekonała mnie do tego Amy Cuddy, amerykańska psycholożka, która najpierw w swoim wystąpieniu na kanale TED a potem w książce "Wstań! Skuteczny sposób, by zyskać pewność siebie i stawić czoła wyzwaniom" uzmysłowiła milionom słuchaczy i czytelników, że ciało, postawa jaką przyjmujemy bezpośrednio wypływa na nasze zachowanie i sposób działania.
Do wniosku tego doszła przeprowadzając własne badania oraz analizując wyniki prac swoich kolegów po fachu.
Udowodniła, że pozy władcze (wyprostowana sylwetka, uniesiona głowa, rozpostarte ręce) w przeciwieństw do bezsilnych (postawa zgarbiona, skrzyżowane nogi, opuszczona głowa, ręce schowane za plecami) ćwiczone przed ważnym wydarzeniem (spotkanie biznesowe, rozmowa o pracę, egzamin, prezentacja przed dużą publicznością) wpływają na podniesienie poziomu testosteronu i obniżenie poziomu kortyzolu. Mobilizują więc do działania, redukując stres.
Co ciekawe nie trzeba wcale fizycznie wykonywać tych prostych ćwiczeń, gdy na przykład nie ma ku temu warunków, bądź jest się osobą niepełnosprawną. Można je sobie zwizualizować. Daje to identyczny, pozytywny efekt.

Nie czytałam jeszcze poradnika, która tak by mnie zmobilizował do działania. Z niedowierzaniem wręcz czytałam przytaczaną przez autorkę korespondencję ze swoimi słuchaczami i czytelnikami. Te małe, proste rytuały pozytywnie wpłynęły na życie wielu ludzi. Jestem maksymalnie zmotywowana, aby pozy władcze stały się częścią również mojego dnia. Nie oczekuje jednak od razu spektakularnych zmian. Jak sugeruje Amy Cuddy, codziennie należy dawać sobie leciutkie kuksańce, aby powoli, małymi krokami osiągnąć w końcu zamierzony cel.

Zachęcam Was do lektury tej książki. To ogromna dawka dobrych, prostych i udowodniono naukowo rad, które mogą zmienić Wasze życie na lepsze.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova.

Jeśli w publicznej toalecie albo przed sklepową wystawą zobaczycie kobietę, która patrzy się na swoje odbicie w lustrze bądź w szybie, stojąc wyprostowana, na rozstawionych nogach, z podniesioną głową i rękami na biodrach to zapewne będę ja.
Nigdy bym nie przypuszczała, że poza Wonder Women będzie czymś, co wpisze się w mój codzienny rytuał. Zaczynam ją dzień szczotkując...

Bardzo dobra książka, ale zdecydowanie zbyt długa. Większość książki to odniesienia do innych badań, które nie zawsze mają bezpośredni związek z głównym tematem.

Bardzo dobra książka, ale zdecydowanie zbyt długa. Większość książki to odniesienia do innych badań, które nie zawsze mają bezpośredni związek z głównym tematem.