Blood Red Snow. The Memoirs of a German Soldier on the Eastern Front

Dużo surowych, momentami szokujących opisów wojny, czyta się płynie jakby dostać relacje ,,z pierwszej ręki”, fajnie obrazuje bezsens wojny zamiast naciąganego heroizmu. Jeżeli ktoś oczekuje fabuły jak w powieści myślę, że będzie rozczarowany, są to subiektywne wspomnienia żołnierza, który był częścią armii agresora.

Dużo surowych, momentami szokujących opisów wojny, czyta się płynie jakby dostać relacje ,,z pierwszej ręki”, fajnie obrazuje bezsens wojny zamiast naciąganego heroizmu. Jeżeli ktoś oczekuje fabuły jak w powieści myślę, że będzie rozczarowany, są to subiektywne wspomnienia żołnierza, który był częścią armii agresora.

Dość obiektywna książka wspomnieniowa o losach żołnierza niemieckiego.
Oczywiście, tragedia zaczyna się dopiero wtedy, gdy Niemcy zaczynają przegrywać, bo wszystko wcześniej jest cacy.
Cóż, taki to naród.
Warto jednak przeczytać o "wyczynach" Armii Czerwonej na zdobytych niemieckich terenach i ich stosunek do cywili.
Warto wiedzieć, co to za mordercza tłuszcza z tych ruskich.

Dość obiektywna książka wspomnieniowa o losach żołnierza niemieckiego.
Oczywiście, tragedia zaczyna się dopiero wtedy, gdy Niemcy zaczynają przegrywać, bo wszystko wcześniej jest cacy.
Cóż, taki to naród.
Warto jednak przeczytać o "wyczynach" Armii Czerwonej na zdobytych niemieckich terenach i ich stosunek do cywili.
Warto wiedzieć, co to za mordercza tłuszcza z tych...

Książka miała być kolejnym ciekawym źródłem informacji, punktem widzenia dotyczącym wojny i człowieka. Czy znienawidzony wróg może być tylko człowiekiem po nie właściwej stronie.

Myślę że osoby sięgające po tą książkę wiedzą po części jaka jest jej tematyka i czego mogą się spodziewać. Moje oczekiwania spełniła w zupełności. Opisy walk, cierpienia, śmierci.


Końcówka była dla mnie zaskoczeniem.

Nie mogę znaleźć słów co czuję gdy przeczytałem przemyślenia autora gdy podsumowuje sytuację w której się znalazł. („w jak beznadziejnej sytuacji znajduje się przegrany”).

Książka miała być kolejnym ciekawym źródłem informacji, punktem widzenia dotyczącym wojny i człowieka. Czy znienawidzony wróg może być tylko człowiekiem po nie właściwej stronie.

Myślę że osoby sięgające po tą książkę wiedzą po części jaka jest jej tematyka i czego mogą się spodziewać. Moje oczekiwania spełniła w zupełności. Opisy walk, cierpienia, śmierci.


Końcówka...

Spoko relacja. Jedne wpisy ciekawsze, inne mniej. Ale jak to w takich relacjach. Obraz oczami młodego żołnierza od kampanii wschodniej aż do jej zakończenia. Jedynie można było dopisać jak ułożył sobie życie po wojnie.

Spoko relacja. Jedne wpisy ciekawsze, inne mniej. Ale jak to w takich relacjach. Obraz oczami młodego żołnierza od kampanii wschodniej aż do jej zakończenia. Jedynie można było dopisać jak ułożył sobie życie po wojnie.

Wciąż mam jeszcze przed sobą kilkadziesiąt stron, ale na gorąco mogę napisać, że to trochę bajkopisarstwo jak dla mnie. Cała ta więź Katii z wszystkimi żołnierzami całej kompanii jest dla mnie niewiarygodna - po prostu nie chce mi się w to wierzyć. podobnie wypuszczenie wolno dwóch (czy trójki, nie pamiętam) włoskich partyzantów - no nie kupuję tego. Rzutuje to na wiarygodność reszty wspomnień, gdzie również widać, że autor unika trudnych tematów, i w zasadzie wszystko co złe to Rosjanie, a "co złego, to nie my". Same opisy walk i trudów codzienności są poprawne, ale niczym szczególnym się nie wyróżniają na tle dziesiątek podobnych relacji. Nic, zostało kilkadziesąt stron, zobaczymy czy coś to zmieni w mojej ocenie...

Wciąż mam jeszcze przed sobą kilkadziesiąt stron, ale na gorąco mogę napisać, że to trochę bajkopisarstwo jak dla mnie. Cała ta więź Katii z wszystkimi żołnierzami całej kompanii jest dla mnie niewiarygodna - po prostu nie chce mi się w to wierzyć. podobnie wypuszczenie wolno dwóch (czy trójki, nie pamiętam) włoskich partyzantów - no nie kupuję tego. Rzutuje to na...

Szczera relacja prostego frontowego żołnierza Wehrmachtu. Autor nie ukrywa, że najpierw wierzył w hasła propagandy potem walczył już tylko dla kolegów i aby po prostu przeżyć. Dal fanów militariów szczegółowy opis broni i wyposażenia oraz struktura Wehrmachtu i jego procedury np. z rannymi, ozdrowieńcami, urlopami itp.

Szczera relacja prostego frontowego żołnierza Wehrmachtu. Autor nie ukrywa, że najpierw wierzył w hasła propagandy potem walczył już tylko dla kolegów i aby po prostu przeżyć. Dal fanów militariów szczegółowy opis broni i wyposażenia oraz struktura Wehrmachtu i jego procedury np. z rannymi, ozdrowieńcami, urlopami itp.

Relacja człowieka, który przeżył wojnę. Pomimo tego, że jest Niemcem i walczył po stronie wroga, poruszyła mnie jego historia. Ilu żołnierzy walczyło za coś, czego nie rozumieli do końca, co było przed nimi ukrywane. Wielkie hasła tak naprawdę okazywały się być puste. Chwała i wielkość jednostki liczyła się bardziej, niż życie tysięcy.
Kolejny młody chłopak, który po zakończonym żmudnym szkoleniu, czekał niecierpliwie na swoje pierwsze w życiu prawdziwe wyzwanie, jednak zderzenie z rzeczywistością okazało się szokiem. To nie do końca to, co sobie wyobrażał, czy na co się nastawiał. Widzieć jak giną koledzy, czy po prostu ludzie, choćby i byli wrogami, ale to nadal ludzie. Ginęli za innych, często w zapomnieniu i bez tożsamości. Nie jest łatwo żyć z tymi obrazami w pamięci przez resztę życia.

Relacja człowieka, który przeżył wojnę. Pomimo tego, że jest Niemcem i walczył po stronie wroga, poruszyła mnie jego historia. Ilu żołnierzy walczyło za coś, czego nie rozumieli do końca, co było przed nimi ukrywane. Wielkie hasła tak naprawdę okazywały się być puste. Chwała i wielkość jednostki liczyła się bardziej, niż życie tysięcy.
Kolejny młody chłopak, który po...

W książce pojawia wiele szczegółowych opisów broni, ich nazw i oznaczeń, co dla osób nie interesujących się militariami pozostaje zupełnie niezrozumiałe. Poza tym książka oddaje brutalną prawdę o wojnie, jest smutna i chwilami okrutna.

W książce pojawia wiele szczegółowych opisów broni, ich nazw i oznaczeń, co dla osób nie interesujących się militariami pozostaje zupełnie niezrozumiałe. Poza tym książka oddaje brutalną prawdę o wojnie, jest smutna i chwilami okrutna.

Dużo szczegółów, konkretnie, bez zbędnych opisów. Typowy dziennik. Mogłoby być tylko więcej o Stalingradzie.

Dużo szczegółów, konkretnie, bez zbędnych opisów. Typowy dziennik. Mogłoby być tylko więcej o Stalingradzie.

Książka bardzo dobra opisuje realia, smutna, autor krytykuje Hitlera i propagandę rzeszy, nie lubi całej otoczki politycznej, widzi zwykłego człowieka w wrogu.
Wiec to zdecydowanie na plus.

Książka bardzo dobra opisuje realia, smutna, autor krytykuje Hitlera i propagandę rzeszy, nie lubi całej otoczki politycznej, widzi zwykłego człowieka w wrogu.
Wiec to zdecydowanie na plus.