rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej

Okładka książki Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej autora Rodric Braithwaite, 9788324010301
Okładka książki Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej
Rodric Braithwaite
7,2 / 10
Wydawnictwo: Znak historia
420 str. 7 godz. 0 min.
Kategoria:
historia
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Moscow 1941
Data wydania:
2008-09-30
Data 1. wyd. pol.:
2008-09-30
Liczba stron:
420
Czas czytania
7 godz. 0 min.
Język:
polski
ISBN:
9788324010301
Tłumacz:
Magdalena Komorowska
Średnia ocen
7,2 7,2 / 10
15 opinii 129 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej

Batalia
Batalia
książek na półce przeczytane 2056 napisanych opinii 108

Oceny książki Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej

Średnia ocen
7,2 / 10
129 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
2 ocen
9
21 ocen
8
32 ocen
7
40 ocen
6
22 ocen
5
8 ocen
4
2 ocen
3
1 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej

avatar
70
62
jah1
24.07.2022
Na półkach:
Przeczytane

Jedno muszę przyznać - książka jest dobrze napisana i czyta się świetnie. Tym gorzej, bo jej wartość historyczna, a co za tym, edukacyjna, woła momentami o pomstę do nieba. Dziś, w 2022 roku, nazwalibyśmy to rosyjską propagandą i nie byłby to wielki błąd. Właśnie tak widzą rosyjska historię początków IIWŚ rosyjskie władze - spokojne sowieckie państwo i społeczeństwo zdradziecko napadnięte przez wrednych faszystów; sowiecka amia nieprzygotowana, słabiutka i zacofana pod niemal każdym względem; miłujący ponad wszystko pokój i uczciwą pracę oszukani przez tych złych.
Przykłady? Zdaniem autora Stalin nie zamierzał pierwszy uderzyć na Niemców, ale fakt, że okręgi wojskowe przemianowano na fronty, co Sowieci czynili tylko w ramach rozpoczęcia bezpośrednich przygotowań do działań wojennych, uczyniono ot tak sobie - "dla uproszczenia". Informacje od Sorge Stalin wyśmiał - fakt. Ale że Sorgemu nie wierzono, bo odmówił powrotu do Moskwy (gdzie trzepnięto by go w beret),zatem był z definicji dla Sowietów niewiarygodny, o tym autor nie wspomina. Słowem stara pieśń śpiewana przez komunistów od 80 lat. A co najbardziej przeraża, to fakt, że autor był, uwaga!, ambasadorem brytyjskim w Sowietach/Rosji! Można spędzić tam kupę czasu i nie zrozumieć sowieckiej natury. Niestety do dziś tzw. Zachów ma z tym duuuży problem. Płaci za to Ukraina, zapłacić możemy i my. A książki jak ta nie pomagają.

Jedno muszę przyznać - książka jest dobrze napisana i czyta się świetnie. Tym gorzej, bo jej wartość historyczna, a co za tym, edukacyjna, woła momentami o pomstę do nieba. Dziś, w 2022 roku, nazwalibyśmy to rosyjską propagandą i nie byłby to wielki błąd. Właśnie tak widzą rosyjska historię początków IIWŚ rosyjskie władze - spokojne sowieckie państwo i społeczeństwo...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
225
187
Olrun
30.11.2020
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Świetna!

Świetna!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
697
688
Tores13
18.08.2020
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Dobra pozycja, która bardziej skupia się na życiu i problemach cywilnych mieszkańców niż samych działań bojowych.

Dobra pozycja, która bardziej skupia się na życiu i problemach cywilnych mieszkańców niż samych działań bojowych.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

318 użytkowników ma tytuł Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej na półkach głównych
  • 167
  • 149
  • 2
130 użytkowników ma tytuł Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej na półkach dodatkowych
  • 88
  • 20
  • 9
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej

Moskwa Rosja bitwa wojna

Inne książki autora

Więcej
więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Wojna Iwana. Życie i śmierć w Armii Czerwonej 1939-1945 Catherine Merridale
Wojna Iwana. Życie i śmierć w Armii Czerwonej 1939-1945
Catherine Merridale
Dla przeciętnego czytelnika książka trudna do zrozumienia. Jest przeznaczona dla osób, które mają już wiedzę na temat uwarunkowań historyczno-politycznych Wschodniej Europy. Autorka chronologicznie stara się przedstawić ewolucję mentalności żołnierzy RKKA na przestrzeni lat 1941-1945. Są jednak poważne błędy w tej pozycji. Czytając miałem wrażenie, że autorka gwałty, morderstwa i inne zbornie żołnierzy radzieckich stara się usprawiedliwiać cierpieniami, które doświadczył ich naród pod niemiecką okupacją. Jest to oczywiście chybiona narracja, a w każdym razie nie jest to jedyna przyczyna brutalności czerwonoarmistów. Autorka wyraźnie jest też pod wpływem radzieckiej i rosyjskiej propagandy bezmyślnie przepisując frazesy o 28 panfiłowcach i T-34 jako o najlepszym czołgu II Wojny Światowej. Dobitnie widać, że niektóre fragmenty nie zostały pogłębione żadną szerszą analizą źródeł. Książka także się częściowo zdezaktualizowała, szczególnie jej ostatni rozdział, który prawi o stosunkach rosyjsko-ukraińskich. Z innej jednak strony książka przedstawia rzadki obraz przeżyć ludzi, którzy przeżyli lata w skrajnie trudnych warunkach. Ich wspomnienia w warunkach ZSRR i współczesnej Rosji nie byłyby spisane. Pod tym względem pozycja ta ma dużą wartość.
Shotowsky - awatar Shotowsky
ocenił na610 miesięcy temu
Kaci Hitlera. Brudny sekret Europy Christopher Hale
Kaci Hitlera. Brudny sekret Europy
Christopher Hale
Christopher Hale, brytyjski pisarz i filmowiec, w wydanej w roku 2011 książce „Kaci Hitlera. Brudny sekret Europy” podejmuje polemikę z wydaną wcześniej pracą Daniela Jonaha Goldhagena „Gorliwi kaci Hitlera. Zwyczajni Niemcy i Holocaust.” Goldhagen w swojej pracy postawił tezę, iż Holocaust miał typowo niemiecki i mieszczański charakter, który spowodował, iż odpowiedzialność za niego spada, prócz ideologów nienawiści rasowej, na zwykłych Niemców. Christopher Hale nie obala tej tezy a jedynie ją uzupełnia o często zapominany lub marginalizowany kontekst dotyczący prowadzonego przez Niemców zaciągów zagranicznych ochotników do Waffen SS. Stawia jednocześnie inną, dość kontrowersyjną tezę, zwłaszcza dla mieszkańców Europy Wschodniej, iż nie można stawiać znaku równości pomiędzy Holocaustem a zbrodniami komunistycznymi, gdyż grozić to może usprawiedliwianiem współpracy z hitlerowskimi Niemcami i popełnianiem zbrodni ludobójstwa chęcią obrony swojego narodu przed sowieckim terrorem. Oczywiście z tezą autora można polemizować, bo czy zbrodnie popełniane w imię teorii rasowych są inne niż popełniane w imię teorii klasowych? Autor dosyć rzetelnie przedstawił historię powstawania Waffen SS, prywatnej armii Heinricha Himmlera, opętanego ideą stworzenia państwa niemieckiego opartego na czystości krwi aryjskiej. Nie ograniczył się przy tym do ukazania samych jednostek Waffen SS a opisał w jaki sposób i z jak niemal dziecinną łatwością dyplomacja niemiecka w podbitych krajach wykorzystywała uprzedzenia rasowe czy ambicje lokalnych polityków do tego by tworzyć te oddziały. Wskazuje jeszcze inny, dość ciekawy wątek dotyczący samych oddziałów Waffen SS – jak twierdzi, ich główny trzon składał się z ochotniczych batalionów policyjnych, wykorzystywanych przez Einsatzgruppen SS a tworzonych w podbitych państwach, m.in. na Łotwie, w Estonii czy na Ukrainie, które wcześniej wykorzystywano do eksterminacji ludności żydowskiej na podbitych terenach i do zwalczania partyzantki na okupowanych terenach, dokonując potwornych zbrodni. Niezły styl i ogromna kwerenda archiwalna sprawia, iż jest to książka wstrząsająca, opisująca ogrom zbrodni a jednocześnie wskazująca na zimną kalkulację interesów i grup, które za nimi stały. A jak wygląda tu obraz Polski? Autor w jednym z wywiadów prasowych, po publikacji książki powiedział: cyt. „ W mojej książce są dwa rozdziały o Polsce i nie ma tam mowy o polskiej kolaboracji. Mówiąc o Drugiej Wojnie Światowej zawsze musisz zacząć od faktu, iż zaczęła się od zniszczenia państwa polskiego i zniszczenia polskiej inteligencji. (…) Wyniszczenie konkretnych grup społeczeństwa polskiego poprzedza zniszczenie europejskich Żydów. (…) I tutaj pojawia się paradoks, dlaczego na Zachodzie uważa się, iż Polacy niemalże dorównywali Niemcom w ich stosunku do Żydów. Wiem, że w czasie wojny i po jej zakończeniu miały miejsce pogromy, że szukano możliwości wzbogacenia się „na Żydach” – są to zachowania godne absolutnego potępienia, ale to nie znaczy, że Polacy byli podwykonawcami Ostatecznego Rozwiązania. Nie mają one związku z machiną Zagłady. (…) Idea, że możesz zniszczyć cały naród różni się od idei przemocy skierowanej w kierunku najbliższych sąsiadów. Idea niemiecka mogła być co prawda wygodnym kontekstem, ale taka lokalna agresja nigdy nie była jej częścią.” Choć nie do końca zgadzam się z niektórymi tezami autora – zdecydowanie warto.
Sławek - awatar Sławek
ocenił na73 lata temu
Rozdarty naród. Polska brygada spadochronowa w bitwie pod Arnhem George F. Cholewczynski
Rozdarty naród. Polska brygada spadochronowa w bitwie pod Arnhem
George F. Cholewczynski
„Rozdarty Naród” autorstwa Cholewczyńskiego to wnikliwe spojrzenie na złożoną historię i tożsamość polskiego społeczeństwa w trudnych momentach dziejowych. Autor umiejętnie łączy perspektywę historyczną z analizą społeczno-polityczną, ukazując, jak głębokie podziały – zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne – wpływały na losy kraju. Książka wyróżnia się starannym opracowaniem źródeł oraz przystępnym, choć rzeczowym stylem narracji. Dzięki temu czytelnik może nie tylko poszerzyć swoją wiedzę o kluczowych wydarzeniach i postaciach, ale także zyskać szersze zrozumienie przemian, które kształtowały polską tożsamość. Choć niektóre fragmenty mogą wydać się mocno szczegółowe, całość pozostaje ważnym głosem w dyskusji nad dziedzictwem i współczesnym znaczeniem historii Polski.
Maciej - awatar Maciej
ocenił na91 rok temu
Stalingrad Guido Knopp
Stalingrad
Guido Knopp
Niesamowita! Czyta się szybko, bardzo interesująca, pozbawiona zbytniego rozwadniania jak i szczegółów które komplikują i tak skomplikowaną historię. Wpisy z poczty polowej niesamowicie nadają klimatu i przedstawiają horror wojny. Moja topka, napewno zostanie w sercu na długi czas…
Jakub Łukiański - awatar Jakub Łukiański
ocenił na109 miesięcy temu
Stalingrad Antony Beevor
Stalingrad
Antony Beevor
Ta książka to studium nie tylko samej bitwy o Stalingrad, ale także sytuacji ludzi, którzy znaleźli się w piekle walki o miasto. Autor próbuje przedstawić wiele wątków: od analizy operacyjnej działań bojowych po osobiste wrażenia uczestników zdarzeń. Mimo obszerności książki widać, że niektóre tematy zostały jedynie liźnięte, ale przedstawienie szczegółowe tego tematu wymagałoby co najmniej kilku tomów. Beevor jednak udanie serwuje nam całkowity obraz wydarzeń przełomu 1942/1943 na kierunku stalingradzkim. Warto przeczytać, po lekturze człowiek docenia wygody swojego życia w pokoju.
Marcin Ch. - awatar Marcin Ch.
ocenił na910 dni temu
Berlin 1945. Upadek Antony Beevor
Berlin 1945. Upadek
Antony Beevor
Książka posiada zalety i wady. Najważniejsza zaleta to lekkie pióro Autora (pomimo dramatycznej i tragicznej materii zdarzeń, które opisuje),opowieść o ostatnich miesiącach III Rzeszy na berlińskim kierunku frontu wschodniego czyta się jednym tchem. Kolejna to obiektywizm Autora, nie ubarwia rzeczywistości, nie wybiela i nie zaczernia obrazu żadnej ze stron uwikłanych w konflikt. Na samym wstępie wspomina, iż jednym z celów podjęcia pracy (książka powstała na przełomie wieków XX/XXI) było ukazanie wszelakich okropieństw wojny jako ostrzeżenia dla obecnych i przyszłych pokoleń, przy czym wprost wskazał na ruchy neofaszystowskie w Niemczech i gdzie indziej. Ostrzeżenie okazało się prawdziwe, niestety, tylko skierowane pod zbyt wąskim adresem. Niebezpieczeństwo przyszło skądinąd, a obecne „wyczyny” wojsk rosyjskich na Ukrainie jako żywo przypominają to, co działo się w 1945 r. we wschodnich Niemczech. Pod tym względem nic się w mentalności „sołdatów” oraz ich dowództwa nie zmieniło. Owe opisy brutalizmów rosyjskich: zbrodni, rabunków i przede wszystkim gwałtów (te ostatnie przybrały charakter masowy, dotyczyły milionów kobiet, radzieccy żołnierze gwałcili przy tym nie tylko Niemki ale również Polki czy nawet uwolnione z robót przymusowych własne rodaczki) są szczegółowo udokumentowane, bardzo obszerne i realistyczne, dominują wręcz w rozległych partiach monografii. W kilku wypadkach wspomina Autor również o zbrodniach polskich (wskazuje konkretne przypadki mordowania jeńców). Trzeba jednak od razu zaznaczyć, iż A. Beevor wyraźnie, wielokrotnie i jednoznacznie podkreśla, kto wojnę rozpoczął i w jak brutalny sposób ją prowadził, co musiało zrodzić chęć odwetu. Opisuje też różnego rodzaju zbrodnie władz oraz wojsk niemieckich, popełniane nawet w ostatnich miesiącach, tygodniach i dniach wojny, zarówno na jeńcach, robotnikach przymusowych jak i na własnych żołnierzach oraz ludności cywilnej. Do tego wyraźne podkreślenie polityki prowadzonej przez Stalina na „wyzwolonych” ziemiach polskich, gdzie brutalnymi metodami instalowano posłuszne, prokomunistyczne władze oraz aresztowano i mordowano ludzi związanych z podziemiem prolondyńskim oraz prawowitym rządem emigracyjnym. A wszystko to przy braku reakcji sojuszników zachodnich, połączonym z rozbrajającą wręcz naiwnością władz politycznych i wojskowych USA, które wielokrotnie dawały się wodzić Stalinowi za nos. Warto też podkreślić trud Autora przy zbieraniu materiałów, nie tylko archiwaliów, opublikowanych wspomnień i opracowań, ale także licznych wywiadów z żyjącymi jeszcze w latach dziewięćdziesiątych XX w. uczestnikami wydarzeń po obydwu stronach frontu. Tego ostatniego nie da się już obecnie powtórzyć. Książka A. Beevora posiada też wady. Przede wszystkim nieco po macoszemu potraktowana została strona czysto militarna, poświęcono jej stosunkowo mało miejsca, a sama relacja z wydarzeń jest raczej chaotyczna i powierzchowna. Zamieszczono sporo map, są one jednak mało przydatne, zbyt ogólnikowe, nieczytelne, zawierają błędy rzeczowe. Zdecydowanie, miłośnicy militariów jako takich nie będą do końca zadowoleni z lektury. Druga kwestia to niespójny tok narracji. W pogoni za chęcią ukazania rozlicznych aspektów wydarzeń Autor często przeskakuje z tematu na temat, co skutkuje brakiem porządku i zauważalnym chaosem. Porusza też pewne tematy, których następnie nie rozwija. Przykładowo, opisując powojenne losy marszałka Żukowa skupia się na mało w sumie istotnej kwestii „żalu” zdobywcy Berlina wobec Stalina o oszukanie go w sprawie odnalezienie i losów szczątków Hitlera, pomija natomiast sprawy o pierwszorzędnym znaczeniu, np. osobisty i decydujący udział Żukowa w aresztowaniu, upadku i zgładzeniu Berii, a także jego stosunki z Chruszczowem. Nie ma to bezpośredniego związku z wydarzeniami 1945 r., ale skoro już Autor podjął ten temat, to należało go rozwinąć i ważniejsze kwestie przynajmniej zasygnalizować (tym bardziej, że miały one istotny wpływ na kształt i możliwość opublikowania spisywanych przez marszałka Żukowa pamiętników – ważnego i wykorzystywanego przez A. Beevora, chociaż dalekiego od obiektywizmu źródła historycznego). Wspomniane tu usterki pracy kompensują jednak wyliczone uprzednio zalety, warto więc ją przeczytać.
Nefer - awatar Nefer
ocenił na77 miesięcy temu
Bitwy polskiego września Apoloniusz Zawilski
Bitwy polskiego września
Apoloniusz Zawilski
Pamiętam pewne lato prawie dwadzieścia lat temu i lekturę tego Dzieła. ♦️ Pamiętam, że ta intensywność doznań pola walki polskiego żołnierza zrobiła na mnie pioronujące wrażenie. Pamiętam mnogość frontów, małych i większych potyczek, działań zaczepnych, działań obronnych, znane reduty początku kampanii, ale też te, o których nikt nigdy nie mówił, nie wspominał, a działy się rzeczy wielkie. ♦️ Pamiętam niekończące się przemarsze, ciągły chaos, brak informacji, stopniową dominację jednego, a chwilę później drugiego, przy współudziale trzeciego, agresora. Jakże wiele się działo przez ten jeden miesiąc. Wiele miejsc na polskiej mapie zapisało się w historii II wojny światowej pierwszymi zwycięstwami w małych potyczkach i większych bitwach. ♦️ Polska czekała na aliantów. Czekała przez całą wojnę. A tak naprawdę określony, dobry sojusz z Czechosłowacją mógł wiele zmienić. Bez zakusów na Zaolzie, bez niepotrzebnego szarżowania, gdy Hitler rozrywał sąsiada. Ta długa, południowa granica miała wielkie znaczenie. Warto było mieć ją po swojej stronie zanim Hitler skumał się ze Słowacją. Warto było być w sojuszu z Czechosłowacją i w razie konieczności mieć oparcie w potężnej pięści pancernej, jaką z wielką radością powitał Hitler w swojej armii. Te czeskie czołgi dały mu znaczną przewagę na polskich drogach i polach. Tak to widzę i często o tym myślę. Również o tym, że Apoloniusz Zawilski wykonał niesamowitą robotę. A polski żołnierz we wrześniu 1939 roku dokonał niemożliwego. 🇵🇱
Summer_Magazine - awatar Summer_Magazine
ocenił na107 miesięcy temu
Najazd 1939. Niemcy przeciw Polsce Jochen Böhler
Najazd 1939. Niemcy przeciw Polsce
Jochen Böhler
Zarówno dla Polaków, jak i Niemców opisywanie naszej wspólnej i tragicznej historii nigdy nie jest zadaniem łatwym. Autor wykazuje się dużą uczciwością w podejściu do tematu, co trzeba docenić, widać jego rozgoryczenie haniebną postawą własnego narodu. Dużą wartością jest jednak także opisanie prześladowań mniejszości niemieckiej przed wkroczeniem Wehrmachtu, jak i nielicznych, ale jednak chwalebnych epizodów z udziałem niektórych niemieckich żołnierzy, nie mogących pogodzić się ze zbrodniczym postępowaniem własnego narodu. Dzięki temu książka zyskuje walor obiektywizmu, co nie jest wcale mimo naukowego charakteru prac historycznych, takie oczywiste. To należy docenić. Spodziewałem się szerszego i większego opisu samej kampanii i jej bitew, czego nie ma. Jednak w zamian można poznać niezwykle ciekawy obraz wzajemnych stosunków polsko niemieckich tuż przed wojną. To wyrównało moje oczekiwania z naddatkiem. Autor pokazuje także niezwykłą znajomość naszego narodu i zrozumienie dla naszego najnowszego mitu założycielskiego jakim była II wojna światowa. To ostatnie jest szczególnie rzadkie u zagranicznych historyków i innych badaczy. Stąd książka zasługuje na uwagę i polecenie.
hubert3d16 - awatar hubert3d16
ocenił na91 rok temu
Monte Cassino Matthew Parker
Monte Cassino
Matthew Parker
„Bardzo dobra książka” Matthew Parker wykonał kawał dobrej roboty, przygotowując się do opisu zmagań o „Monte Cassino”. Książka w przystępny sposób opowiada jak doszło do tej bitwy. Całość skupia się na działaniach wokół klasztoru, ale ważniejsze inne „fronty” (np. przyczółek pod Anzio – operacja Shingle) też zostały opisane. Oczywiście ich opis jest zaledwie zarysem i telegraficznym skrótem w stosunku do Monte Cassino. Książka wypełniona jest wspomnieniami świadków tamtych zdarzeń. Większość stanowią wspomnienia żołnierzy alianckich, ale sporo miejsca poświęcono Niemcom. Dość wymownym jest zakończenie książki, gdzie autor podaje przykłady wpływu koszmaru wojny, na cywilne życie żołnierzy. W publikacji jest obalonych wiele mitów, jednocześnie autor nie stroni od prawdziwych drastycznych opisów pola walki. Jeśli chodzi o wkład Żołnierzy Polskich – został on przedstawiony w zadowalający sposób. Znalazło się też miejsce na opis dość trudnej sytuacji całej Armii Generała Andersa. Tekstowi głównemu towarzyszą liczne, dobrze wykonane mapy, jest też kilkadziesiąt wkładek ze zdjęciami. Wydanie staranne w twardej szytej oprawie, na ekonomicznym papierze. O całość zadbało wydawnictwo Rebis. Polecam książkę każdemu, kto chciałby poznać prawdę o tamtych czasach.
Marcin Kowalczyk - awatar Marcin Kowalczyk
ocenił na81 rok temu
Europa walczy 1939-1945. Nie takie proste zwycięstwo Norman Davies
Europa walczy 1939-1945. Nie takie proste zwycięstwo
Norman Davies
Autor stawia sobie za cel naprostowanie zachodniocentrycznego sposobu patrzenia na drugą wojnę światową, a więc przykłada więcej uwagi na temat tego co się działo na wschodzie Europy i podkreśla, że to tam się działa przede wszystkim ta wojna, tam były największe bitwy, to Związek Sowiecki był najważniejszym przeciwnikiem Rzeszy. Walczy również z wybieleniem Sowietów i Stalina, co przed długi czas miało na zachodzie miejsce. Davies chce nauczyć wszystkich ludzi Zachodu, że wojna zaczęła się w 1939, a anglosaska część zachodu przez długi czas raczej tylko się przyglądała lub ponosiła porażki. Z perspektywy Polaka raczej nic zaskakującego, ale może na początku XXI wieku Amerykanom potrafiło pokazać coś nowego (książka z 2006),że 2WŚ to nie to co widać u Ambrose'a i Spielberga (obrywa się w refleksjach temu duetowi). Pierwsza część książki to w miarę krótki opis całego przebiegu wojny w Europie. Dalej jest seria kilkudziesięciu krótszych i dłuższych rozdziałów o bardzo różnych aspektach wojny od spraw polityki, walki, życia cywilnego czy jakichś refleksji z perspektywy pracy historyka. Jak komuś się temat 2WŚ nigdy nie nudzi, to powinien być zadowolony.
mrnlkhlk - awatar mrnlkhlk
ocenił na72 lata temu
Sztandar chwały James Bradley
Sztandar chwały
James Bradley
Książka jest ukłonem nie tylko dla amerykańskich bohaterów, ale też Japończyków, którzy bronili Iwo Jimę aż do śmierci i ukazuje jednocześnie bezsens wojny, podczas której umierali bardzo młodzi ludzie, a ci którym udało się przeżyć, nie potrafili udźwignąć ciężaru wspomnień.
libreria_bianca - awatar libreria_bianca
oceniła na73 lata temu
Gry wojenne. Patton, Monty i Rommel Terry Brighton
Gry wojenne. Patton, Monty i Rommel
Terry Brighton
Historia zna takie przypadki. Rywalizacji prowadzonej na szczytach. Władzy, sztuki, polityki. A po latach zostają z niej wyłącznie "arcyciekawe"analizy. Ta książka jest tego typu analizą, ale bez ujmowania jej, analizy " w cudzysłów. Ta rywalizacja różni się od innych cena. Była prowadzona za cenę ludzkiego życia. Rzecz jasna to nie bohaterowie winni są tej ceny. Ale czytając opis ich rywalizacji prawie jak sprawozdanie sportowe, warto mieć przy boku kajecik. I zliczać ilu ludzi oddało życie w tej "rywalizacji".
maradiego - awatar maradiego
ocenił na71 rok temu
Moja wojna Joe J. Heydecker
Moja wojna
Joe J. Heydecker
Mam ostatnio fazę czytania wspomnień niemieckich żołnierzy, więc kiedy zobaczyłem tę książkę rzuciłem się na nią. Szybko, właściwie już po przedmowie prof Bartoszewskiego zrozumiałem, że nie znajdę tu opisu potyczek, bo autor, zmobilizowany do Wehrmachtu robi właściwie wszystko, żeby się zadekować. Przed wojną trochę podróżował i generalnie nie dał się ogłupić nazistowskiej propagandzie. Miał trochę szczęścia bo jako fotograf nie został żołnierzem liniowym, gdzie szanse przeżycia miałby marne. Dla mnie najciekawsze są jego opisy przedwojennej Polski, którą zwiedził prezentując film o... papieżu. Wielokulturowej, często biednej i różnych wyznań, ale zawsze gościnnej dla obcokrajowców. Potem część starych znajomych odnalazł w warszawskim getcie... Ciekawym wątkiem są twierdzenia autora, że Niemcy wiedzieli o tym co wyprawia się na wschodzie z Żydami i innymi "podludźmi". Wielu po wojnie tej wiedzy wypierało się, ale autor uważa, że z mordowaniem zbyt wielu miało styczność, by nie wiedziało o tym całe społeczeństwo.
Piotr - awatar Piotr
ocenił na73 lata temu
Wspomnienia żołnierza Heinz Wilhelm Guderian
Wspomnienia żołnierza
Heinz Wilhelm Guderian
Dzieło to ma swoje wady i trzeba na przynajmniej podstawowym poziomie mieć doświadczenie z tego rodzaju relacjami, aby dojść do wniosku, że Guderian niejednokrotnie przemilcza niewygodne dla siebie fakty oraz że lubi kreować się post factum na "jedynego sprawiedliwego" w kontekście całej niemieckiej machiny wojennej. Nie zmienia to jednak faktu, że jego wspomnienia to bardzo kompetentnie napisane( Guderian posiadał dobre pióro) źródło wiedzy przybliżające czytelnikom, jak w okresie IIWŚ funkcjonował Wehrmacht od kuchni oraz jak destrukcyjny wpływ posiadała nań nazistowska polityka, która oprócz zbrodniczej ideologii przesiąknięta była karierowiczostwem, krótkowzrocznością i absolutną niekompetencją. W moim przypadku lektura ta dodatkowo wywołała ponowny wzrost zainteresowania tą częścią historii powszechnej.
xpjoterx_ - awatar xpjoterx_
ocenił na81 miesiąc temu
Droga wiodła ugorem. Wspomnienia Stanisław Sosabowski
Droga wiodła ugorem. Wspomnienia
Stanisław Sosabowski
Dość smutna książka, pisana przez człowieka, który wyraźnie nie rozumiał czym jest polityka, a w sercu miał Polskę i swoich podkomendnych. Polecam każdemu kto chciałby poznać definicję bezgranicznego patriotyzmu. Nie zrozumcie mnie źle, ale po lekturze mam wrażenie, że Gen. Sosabowski był człowiekiem trochę, hmm, naiwnym (nie wiem czy to odpowiednie określenie) oraz niepotrzebnie nad wyraz honorowym. Szanuję Jego postawę, ale niestety wynikły z niej smutne konsekwencje.
Altsin - awatar Altsin
ocenił na81 rok temu
Wojna Hitlera David Irving
Wojna Hitlera
David Irving
Najlepsza wojenna biografia A. Hitlera z dotychczas napisanych pozwalająca niezwykle wnikliwie wniknąć w psychikę głównego bohatera. Na uwagę zasługuje mistrzowski styl zastosowany przez autora i przeogromny wybór źródeł - głównie stenogramów. Oczywiście pewne tezy przedstawione przez autora będą kuc w oczy obecnych władców świata i strażników politycznej poprawności.
Bodzio1488 - awatar Bodzio1488
ocenił na93 lata temu
Tygrysy w błocie Otto Carius
Tygrysy w błocie
Otto Carius
Jeśli ktoś interesuje się niemiecką bronią pancerną, to znajdzie tu sporo ciekawostek i informacji. Nie miałem np. pojęcia że jeden Tygrys mógł bez problemu holować drugiego, że czołgiści w warunkach bojowych potrafili pomóc odpalić koledze czołg "na popych" - i wiele innych. Szczególnie interesująca jest dokumentacja na końcu książki - zawiera ona uwagi zebrane w trakcie eksploatacji maszyn, opis częstych usterek i wad konstrukcyjnych oraz propozycje naprawy. Natomiast same wspomnienia budzą we mnie bardzo skrajne uczucia. Przede wszystkim - od samego początku wyraźnie widać że autor opisuje starannie wyselekcjonowane wydarzenia. Chociaż służył od 1940, to tak naprawdę niczego nie mówi o swojej służbie aż do 1943. To jest bardzo dziwne i od samego początku czytelnik ma wrażenie że facet coś tu próbuje ukryć. Autor nie wspomina ani słowem o tym co się działo z rosyjską ludnością cywilną ani jak była traktowana przez wojska i oddziały niemieckie. Ot, raz napisze że "ludność uciekła z wioski" - i tyle. Aż się chce krzyczeć, że to jakaś kpina, tu coś zostało z rozmysłem przemilczane. A musiałby być ślepy żeby niczego nie widzieć, stąd prosty wniosek że postanowił to przemilczeć. Gardzę takim podejściem. Günter Koschorrek miał dużo więcej odwagi i chociaż w jego wspomnieniach również wyczuwam dziury i przemilczenia, to darzę je większym szacunkiem niż nadęte wypociny Cariusa, bo dał radę wspomnieć o paru niewygodnych rzeczach. Mocno razi stosunek Cariusa do wojny i nazizmu. Facet przyjął bardzo wygodną (dla siebie) postawę: stara się ich nie zauważać. Ideologia i wodzowie przewijają się gdzieś w tle, walka jest najważniejsza. Unika jakichkolwiek deklaracji i wyjawiania swoich poglądów. Nie krytykuje samej zasadności rozpętania wojny i jej prowadzenia, boli go co najwyżej niekompetencja dowództwa i marnowanie okazji. Poza jednym przypadkiem: zażarcie broni niemieckiej armii, dzielności i poświęcenia niemieckich żołnierzy. Mógłbym to zrozumieć, ale facet robi to w najgłupszy możliwy sposób: zrównuje niemieckich agresorów i alianckich żołnierzy jako jedną społeczność ludzi którzy "wykonują rozkazy". Nosz... Nie muszę chyba mówić, jaką wściekłość uruchamia Niemiec mówiący o "wykonywaniu rozkazów"? Podsumowując: wartość techniczną oceniam wysoko, wartość merytoryczna szoruje po dnie. Samego Cariusa szanuję jako żołnierza, ale gardzę za całokształt. Stąd taka ocena a nie inna.
stud3nt - awatar stud3nt
ocenił na611 godzin temu
Powstanie '44 Norman Davies
Powstanie '44
Norman Davies
Monumentalna bestsellerowa monograficzna analiza Powstania Warszawskiego !!! Książka przywracająca pamięć o bohaterach, pełna emocji, uważana za jeden z najważniejszych tekstów kształtujących współczesną pamięć o Powstaniu !!! Zyskała międzynarodowe uznanie i została nominowana do wielu prestiżowych nagród. Czy ktoś potrafi zrozumieć, że opisuje to Anglik, a polskojęzyczny pisarczyk niejaki Zychowicz wylewa na papier pomyje ( Obłęd ' 44 ) zmieszane z propagandowymi kłamstwami sowieckich, zachodnich i polskich komunistów ??? Dla Polaków... LEKTURA OBOWIĄZKOWA !!!
ando - awatar ando
ocenił na1027 dni temu
Marsz Czarnych Diabłów. Odyseja Dywizji Pancernej generała Maczka Evan McGilvray
Marsz Czarnych Diabłów. Odyseja Dywizji Pancernej generała Maczka
Evan McGilvray
Wracam do książki z okazji przypadającej w tym roku rocznicy 80-lecia wyzwolenia Bredy. Praca o I dywizji pancernej Generała, który nie przegrał żadnej bitwy. O człowieku, którego kochali jego żołnierze. Który kazał się pochować wśród swoich podkomendnych na cmentarzu wojskowym w Bredzie. "Był jedynym polskim generałem walczącym w II wojnie światowej, który dożył czasów odzyskania przez Polskę wolności i jedynym, który za życia doczekał się oficjalnego uznania za bohatera wojennego". Książka bogata jest w załączniki, statystyki, które dopełniają treść książki. Marsz jednostki opisywany jest skrupulatnie, miejscowość po miejscowości z godzinami i minutami. Dla znających historię - nie jest to pozycja wolna od wad i niedociągnięć. Mimo to warto poznać punkt widzenia zachodniego historyka na sprawy polskie.
Miłosław - awatar Miłosław
ocenił na71 rok temu
Zimna wojna John Lewis Gaddis
Zimna wojna
John Lewis Gaddis
Hasło: „zimna wojna” generuje nieciekawe skojarzenia. Część z Nas żyła w czasach permanentnego stanu zagrożenia wojną i wie, czym była żelazna kurtyna, ale dla pokoleń urodzonych po 1989 roku bipolarny podział świata bywa równie enigmatyczny, co geneza wielkiej rewolucji francuskiej. I tu z pomocą przychodzi John Lewis Gaddis i jego „Zimna wojna” z oferty Wydawnictwa RM, czyli kompendium wiedzy o zimnej wojnie, stworzone z myślą o młodych czytelnikach. Gaddis, jak na wykładowcę akademickiego przystało, prowadzi swego czytelnika przez kolejne dekady tytułowego konfliktu, począwszy od jego powojennej genezy, aż do symbolicznego dla świata roku 1989. Dba przy tym o chronologię i logikę swej narracji, dzięki czemu odbiorca nie błądzi w gąszczu dat i wydarzeń, a raczej ma poczucie stopniowego odkrywania mechanizmów rządzących światem drugiej połowy XX wieku. Nie ma tu nadmiaru szczegółów, jest za to umiejętna selekcja faktów i skoncentrowanie na kluczowych punktach zwrotnych: doktrynach politycznych, kryzysach międzynarodowych, wyścigu zbrojeń czy rywalizacji ideologicznej między Wschodem a Zachodem. Na uwagę zasługuje także szeroka perspektywa (brawa za polskie akcenty) prezentowanych wydarzeń. Zimna wojna nie jest tu wyłącznie konfliktem USA–ZSRR, lecz globalnym zjawiskiem wpływającym na losy Europy i pozostałych kontynentów. Dzięki temu, czytelnik zyskuje świadomość, że napięcia między supermocarstwami przenikały niemal każdy aspekt życia politycznego i społecznego, a ich skutki odczuwalne są do dziś. Autor pokazuje również paradoks świata balansującego na krawędzi nuklearnej zagłady, który jednocześnie potrafił zachować względną stabilność. „Zimna wojna” skutecznie oswaja trudny i obciążony emocjonalnie temat. Dla starszych czytelników może być uporządkowaniem własnych wspomnień i doświadczeń, dla młodszych pierwszym rzetelnym wprowadzeniem do epoki, o której słyszeli jedynie z opowieści. To lektura, która pomaga zrozumieć współczesny świat i jego geopolityczne napięcia.
z_kultury_ - awatar z_kultury_
ocenił na83 miesiące temu

Cytaty z książki Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Moskwa 1941. Największa bitwa II wojny światowej


Ciekawostki historyczne

Starożytność | 2026-04-11

Hatszepsut: faraonka, której nie udało się wymazać z historii

Hatszepsut, jedna z najbardziej niezwykłych postaci starożytnego Egiptu, nie tylko przejęła władzę w świecie zdominowanym...
Avatar
Tomasz Bonek
Czytaj więcej
Zimna wojna | 2026-04-10

Kijong-dong – północnokoreańskie miasto-widmo

Jak zademonstrować znienawidzonemu sąsiadowi z południa swoje prosperity, a jednocześnie przyciągnąć tamtejszych...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-08

Filozof na wojnie. Marek Aureliusz między stoicyzmem a rzezią barbarzyńców

Marek Aureliusz pisał o braterstwie wszystkich ludzi, nawet tych, których nazywał wrogami. Jednocześnie dowodził armią,...
Avatar
Donald J. Robertson
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-07

Krwawa wendeta sióstr. Jak Kleopatra Tryfajna doprowadziła do upadku własnego rodu

Historia dynastii ptolemejskiej to nie tylko słynna Kleopatra VII, ale przede wszystkim stulecia bezwzględnej walki o...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Zimna wojna | 2026-04-06

August Emil Fieldorf „Nil”. Bohater podziemia skazany jak zbrodniarz

Legionista, oficer II Rzeczypospolitej, dowódca Kedywu Armii Krajowej i organizator najgłośniejszych akcji dywersyjnych...
Avatar
Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz
Czytaj więcej
Średniowiecze | 2026-04-04

Henryk Sandomierski – piastowski krzyżowiec

Od zera do… krzyżowca? Być może to o tym właśnie marzył ten z synów Bolesława Krzywoustego, który nie przepuścił żadnej...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Dwudziestolecie międzywojenne | 2026-04-03

Jak Polska odzyskała dostęp do morza ?

Po 123 latach niewoli Polska wróciła na mapę Europy, ale droga do pełnej suwerenności wciąż była długa. Jednym z jej...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-01

Marek Aureliusz. Stoicka mądrość władcy

Marek Aureliusz (121-180 n.e.) był jednym z najsłynniejszych cesarzy Rzymu i filozofem. Jego Rozmyślania do dziś...
Avatar
Redakcja
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-01

Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu

Najnowsza książka autora bestselleru Persowie. Epoka Wielkich Królów
Avatar
Redakcja
Czytaj więcej