Of Mice and Men

Istotą rzeczy jest mieć kogoś bliskiego i z nim realizować swoje marzenia albo choćby móc pomarzyć by uwierzyć. Brak bliskiej osoby powoduje że dostajemy fioła i gaśniemy niczym świeczka. W tym przypadku nawet ucieczka w książki okazuje się nic warta.

Istotą rzeczy jest mieć kogoś bliskiego i z nim realizować swoje marzenia albo choćby móc pomarzyć by uwierzyć. Brak bliskiej osoby powoduje że dostajemy fioła i gaśniemy niczym świeczka. W tym przypadku nawet ucieczka w książki okazuje się nic warta.

"Myszy i ludzie" to jedna z tych historii, które udowadniają, że wielka literatura wcale nie musi być obszerna. To króciutka powieść, ale jej emocjonalny ciężar jest zaskakująco duży. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z twórczością Johna Steinbecka i już wiem, że zdecydowanie sięgnę po więcej.

Steinbeck opowiada historię George’a i Lenniego. Dwóch wędrownych robotników żyjących w realiach Wielkiego Kryzysu w Stanach Zjednoczonych. Choć bardzo się od siebie różnią, łączy ich silna więź i wspólne marzenie o własnym kawałku ziemi. Ta prosta fabuła staje się jednak pretekstem do pokazania czegoś znacznie głębszego: samotności, niespełnionych marzeń i trudnych wyborów moralnych.

Najbardziej uderza to, jak wiele autor potrafił zawrzeć w tak krótkiej formie. Kilkadziesiąt stron wystarczyło, by stworzyć bohaterów, których naprawdę się czuje i rozumie. Lennie momentami przypominał mi jednego z bohaterów powieści "Zielona mila" autorstwa Stephena Kinga, ukazując tę samą niewinność połączoną z ogromną, niekontrolowaną siłą.

A zakończenie? Trudno o bardziej przejmujący finał. Można się go domyślać, a mimo to i tak zostawia po sobie ogromny emocjonalny ślad.

Krótka, prosta w formie, ale niezwykle poruszająca opowieść o przyjaźni, marzeniach i świecie, w którym nie każdy dostaje drugą szansę. Jedna z tych książek, które naprawdę zostają w pamięci.

"Myszy i ludzie" to jedna z tych historii, które udowadniają, że wielka literatura wcale nie musi być obszerna. To króciutka powieść, ale jej emocjonalny ciężar jest zaskakująco duży. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z twórczością Johna Steinbecka i już wiem, że zdecydowanie sięgnę po więcej.

Steinbeck opowiada historię George’a i Lenniego. Dwóch wędrownych robotników...

Ta książka to wielkie wow. Przede wszystkim, świetnie ukazana różnica charakterów między ludźmi i zachowanie osób wysoko wrażliwych. Zdecydowanie godna polecenia.

Ta książka to wielkie wow. Przede wszystkim, świetnie ukazana różnica charakterów między ludźmi i zachowanie osób wysoko wrażliwych. Zdecydowanie godna polecenia.

za krotkie zeyb sie przywiazac, zadna z postaci jakos nie daje sie lubic, takie se zeby se przeczytac spoko ale nic wiecej

za krotkie zeyb sie przywiazac, zadna z postaci jakos nie daje sie lubic, takie se zeby se przeczytac spoko ale nic wiecej

Przyjaźń, marzenia, wizja lepszego jutra. Świetna opowieść na jeden wieczór. Prosta, a zarazem chwytająca za serce i zmuszająca do refleksji. Łezka w oku po przeczytaniu gwarantowana. Polecam każdemu.

Przyjaźń, marzenia, wizja lepszego jutra. Świetna opowieść na jeden wieczór. Prosta, a zarazem chwytająca za serce i zmuszająca do refleksji. Łezka w oku po przeczytaniu gwarantowana. Polecam każdemu.

George i Lennie są przyjaciółmi. George to silny mężczyzna i w tej parze, to on podejmuje wszystkie decyzje i mówi, co w dalszym kroku będą robić, natomiast Lennie jest olbrzymim człowiekiem o umyśle małego dziecka. Jest nieświadomy własnej siły fizycznej i nie potrafi dostosować się do społecznych norm. Gdzie się nie pojawia wszędzie sprowadza na siebie i na swojego przyjaciela kłopoty.

Oboje szukają miejsca, a bardziej George, Lennie po prostu za nim podąża. Oboje marzą o farmie, na której mogliby wspólnie hodować króliki, w tym celu przemierzają Stany w poszukiwaniu zarobku.

Jest to historia o marzeniach, przyjaźni i skomplikowanych relacjach.

Czy przyjaciele znajdą swoje miejsce na ziemi?

Czy spełnią swoje marzenia? Czy Lennie przestanie przyciągać kłopoty?

Mimo, iż ta historia jest dosyć krótka, to strasznie mnie wymęczyła.

Nie działo się tam nic, co sprawiłoby, że chciałabym czytać dalej. Dosłownie gdy tylko sięgałam po tę książkę, to po przeczytaniu kilku stron oczy same mi się zamykały.

Ja rozumiem, że ta książka ma przekaz o przyjaźni, akceptacji i o marzeniach, ale dla mnie historia powinna być wciągająca, porywająca i zachęcająca do dalszego czytania.

Czytanie tej powieści zupełnie nie sprawiało mi przyjemności, mimo to przemęczyłam się i przeczytałam te około stu stron rozkładając to na kilka dni, mimo iż spokojnie mogłabym przeczytać tą książkę w jeden wieczór, ale zwyczajnie w świecie nie dałam rady.

Oczywiście nie mówię, że ta książka jest tragiczna, czy okropna po prostu, to nie jest coś, co ja lubię czytać. Wy oczywiście możecie po nią sięgnąć przekonacie się, może właśnie wam ten gatunek by podpasował.

George i Lennie są przyjaciółmi. George to silny mężczyzna i w tej parze, to on podejmuje wszystkie decyzje i mówi, co w dalszym kroku będą robić, natomiast Lennie jest olbrzymim człowiekiem o umyśle małego dziecka. Jest nieświadomy własnej siły fizycznej i nie potrafi dostosować się do społecznych norm. Gdzie się nie pojawia wszędzie sprowadza na siebie i na swojego...

Polecam.

Polecam.

Myślę, że niewiele mogę dodać odkrywczego do już istniejących opinii.
Powiem tylko: książka jest wybitna. Na końcu płakałam jak bóbr. Polecam wszystkim z całego serca!

Myślę, że niewiele mogę dodać odkrywczego do już istniejących opinii.
Powiem tylko: książka jest wybitna. Na końcu płakałam jak bóbr. Polecam wszystkim z całego serca!

Przepiękna historia o przyjaźni i marzeniach, które są tak blisko i tak daleko jednocześnie. Prostota tego dzieła jest jego największą siłą i jeśli się to zaakceptuje, dostaje się piękną historię, z którą w wielu momentach można się utożsamiać, co tylko jeszcze bardziej podbija jej wartość.

Przepiękna historia o przyjaźni i marzeniach, które są tak blisko i tak daleko jednocześnie. Prostota tego dzieła jest jego największą siłą i jeśli się to zaakceptuje, dostaje się piękną historię, z którą w wielu momentach można się utożsamiać, co tylko jeszcze bardziej podbija jej wartość.

Dość prosta i do pewnego stopnia przewidywalna, ale też ładna i smutna.

Dość prosta i do pewnego stopnia przewidywalna, ale też ładna i smutna.