Miasto na Złotym Szlaku

Bohaterem powieści jest Bartek Borek, mały chłopak z wielkopolskiej wsi, który ucieka do Poznania, dostaje się pod opiekę mistrza Peregrinusa i kształci się na tkacza. Niestety ciąży nad nim los zbiegłego kmiecia, którego dziedzic nie chce stracić. Poznajemy XVI-wieczny Poznań, funkcjonowanie rady miejskiej, kupców, cech rzemieślniczych, działalność Akademii Lubrańskiego oraz szereg postaci historycznych, jak Krzysztof Hegendorfer, Grzegorz z Szamotuł (niestety stereotypowo ujęty wyłącznie jako reakcjonista),Łukasz Górka i inni. Historycznie dopracowane są niemal wszystkie detale, ciekawi główni bohaterowie. Najbardziej potyka się akcja. Jej główną linią są oczywiście dzieje dojrzewania Bartka, ale Autorka chce nam tak dużo powiedzieć o mieście, zwyczajach, instytucjach i innych ludziach, że mnoży wątki, postacie, fakty aż przygniata wszystko. Do tego jedna rzecz przebija się ciągle, decyduje o wymowie powieść i ciąży nad nią: tendencja społeczna - walka szlachty o panowanie nad ludnością wiejską i ograniczanie wolności miast. Rzuca ona cień na życie Bartka, ale rzuca też pesymistyczny cień na całą powieść. Nie, nie jest to marksistowska czytanka - Sieciechowiczowa ma dobre pióro i solidną wiedzę. Niemniej jednak ta ludowa (klasowa),antyszlachecka wymowa opowieści szkodzi jej odbiorowi. Nie jest fałszywa co do faktów, jest fałszywa przez nadmiernie usilną wszechobecność. Może to się podobać w epoce historii ludowej, ale książka wznowiona nie będzie - przeżył się ten styl faktograficznego, "nieprzygodowego" pisania.

Bohaterem powieści jest Bartek Borek, mały chłopak z wielkopolskiej wsi, który ucieka do Poznania, dostaje się pod opiekę mistrza Peregrinusa i kształci się na tkacza. Niestety ciąży nad nim los zbiegłego kmiecia, którego dziedzic nie chce stracić. Poznajemy XVI-wieczny Poznań, funkcjonowanie rady miejskiej, kupców, cech rzemieślniczych, działalność Akademii Lubrańskiego...