The zone of interest

Książka zupełnie odmienna od filmu. Nie chodzi tylko o znacznie bardziej rozbudowany w książce przebieg akcji i ilość wątków, ale m.in. o zupełnie różną charakterystykę niektórych postaci np. żony komendanta obozu , a przede wszystkim odmienną wymowę i atmosferę obu dzieł. Film zrobił na mnie dużo większe wrażenie. Po jego obejrzeniu postanowiłem przeczytać książkę, która jednak trochę mnie rozczarowała.

Książka zupełnie odmienna od filmu. Nie chodzi tylko o znacznie bardziej rozbudowany w książce przebieg akcji i ilość wątków, ale m.in. o zupełnie różną charakterystykę niektórych postaci np. żony komendanta obozu , a przede wszystkim odmienną wymowę i atmosferę obu dzieł. Film zrobił na mnie dużo większe wrażenie. Po jego obejrzeniu postanowiłem przeczytać książkę,...

Recenzja filmu „Strefa interesów”

Oceniam na 67%. Film długo szedł na mocne 8 – zdumiewający, inny, zaskakujący w formie i treści.
To niespodziewany obraz, pokazujący tamtą rzeczywistość z perspektywy codzienności "po drugiej stronie muru". Wiedząc, co dzieje się tuż obok, trudno pozostać obojętnym.
Minimalizm, cisza i chłód tej opowieści robią ogromne wrażenie – inne ujęcie grozy, bez epatowania obrazami, a jednak bardzo mocne.
Niestety, zakończenie nie po mojemu – obniża ocenę i zostawia pewien niedosyt.

W odniesieniu do książki: film daje bardziej emocjonalny dystans, książka – głębsze zrozumienie. Papier pozwala lepiej wejść w motywacje, rozpoznać mechanizmy wypierania winy i obojętności. Film szokuje formą, książka – treścią.

Recenzja filmu „Strefa interesów”

Oceniam na 67%. Film długo szedł na mocne 8 – zdumiewający, inny, zaskakujący w formie i treści.
To niespodziewany obraz, pokazujący tamtą rzeczywistość z perspektywy codzienności "po drugiej stronie muru". Wiedząc, co dzieje się tuż obok, trudno pozostać obojętnym.
Minimalizm, cisza i chłód tej opowieści robią ogromne wrażenie – inne...

Trudna, boleśnie ironiczna powieść o obozowym piekle – napisana z dystansem, który może szokować. Niełatwa w odbiorze, ale zostawia silne wrażenie. Dla tych, którzy szukają książek z mocnym, nieoczywistym przekazem.

Trudna, boleśnie ironiczna powieść o obozowym piekle – napisana z dystansem, który może szokować. Niełatwa w odbiorze, ale zostawia silne wrażenie. Dla tych, którzy szukają książek z mocnym, nieoczywistym przekazem.

Gdybym kierowała się opisem na okładce, który sprowadza powieść do romansu, to nigdy nie sięgnęłabym po tę książkę i ominęłaby mnie pasjonująca lektura. Dzięki wprowadzeniu relacji kilku narratorów-bohaterów możemy zajrzeć w głąb umysłów oprawców i poznać ich zaburzony sposób postrzegania rzeczywistości. "Dobro i zło: te koncepty przeżyły się, już ich nie ma". Zatrważający jest obraz zezwierzęcenia zarówno katów jak i ich ofiar, bo podobnie jedni jak i drudzy kierują się najniższymi odruchami. Martin Amis nie tylko pisze wprost, ale posługuje się też niespotykanymi metaforami. Dla mnie to bardzo ważna książka.

Gdybym kierowała się opisem na okładce, który sprowadza powieść do romansu, to nigdy nie sięgnęłabym po tę książkę i ominęłaby mnie pasjonująca lektura. Dzięki wprowadzeniu relacji kilku narratorów-bohaterów możemy zajrzeć w głąb umysłów oprawców i poznać ich zaburzony sposób postrzegania rzeczywistości. "Dobro i zło: te koncepty przeżyły się, już ich nie ma"....

Bardzo ciekawie napisana książka. Perspektywa trzech głównych postaci na realia II wojny światowej. Myślę, że najwięcej z niej wyciągną osoby znające język niemiecki w stopniu zaawansowanym i oczytane w tematyce III Rzeszy i II wojny światowej. Autor wykonał świetną robotę, biorąc pod uwagę z jak szerokiej bibliografii korzystał i którą opisał w posłowiu. Myślę, że co jakiś czas będę do niej wracał.

Bardzo ciekawie napisana książka. Perspektywa trzech głównych postaci na realia II wojny światowej. Myślę, że najwięcej z niej wyciągną osoby znające język niemiecki w stopniu zaawansowanym i oczytane w tematyce III Rzeszy i II wojny światowej. Autor wykonał świetną robotę, biorąc pod uwagę z jak szerokiej bibliografii korzystał i którą opisał w posłowiu. Myślę, że co jakiś...

Bardzo trudna książka. Po pierwsze tematyka - obóz koncentracyjny widziany oczyma okupantów daje do myślenia. Po drugie sposób narracji - trzech narratorów i wszechobecny chaos - trudno się czyta.

Bardzo trudna książka. Po pierwsze tematyka - obóz koncentracyjny widziany oczyma okupantów daje do myślenia. Po drugie sposób narracji - trzech narratorów i wszechobecny chaos - trudno się czyta.

Okrutnie niekonsekwentna w narracji, ale przynajmniej nie ma tak bardzo nabazgranego po całości ARTYZMU jak adaptacja

Okrutnie niekonsekwentna w narracji, ale przynajmniej nie ma tak bardzo nabazgranego po całości ARTYZMU jak adaptacja

LPrzeważnie recenzje zaczynam od krótkiego przedstawienia fabuły. Tym razem, chyba po raz pierwszy mam z tym problem. Bo o czym jest ta książka? Jeden z oficerów SS zakochuje się w żonie komendanta obozu koncentracyjnego, a ten próbuje się na nim zemścić. No i chyba tyle. Chociaż słowo „zakochuje” chyba nie jest odpowiednie, mówimy raczej o pożądaniu. Większość akcji rozgrywa się w obozie koncentracyjnym, którego nazwa nie jest wymieniona, ale uważny czytelnik wyłapie, że chodzi tu o Auschwitz. Można to wywnioskować z niektórych dialogów, w których padają nawy podobozów obozu głównego.
Narratorami są komendant obozu Paul Doll, oficer SS Angelus Thomsen oraz Szmul Zachariasz- więzień obozu, szef Sonderkomando. Ale nie założyłbym się, czy to wszyscy, a to ze względu na to, że narracja jest momentami prowadzona tak chaotycznie, że ciężko się połapać z czyjej perspektywy w danym momencie śledzimy akcję.
Czy jest to książka o miłości? Moim zdaniem nie. Angelus Thomsen nie sprawia wrażenia osoby, która jest w stanie kochać inną osobę niż samego siebie. W jego dotychczasowych związków jasno wynika, że zależy mu tylko na zdobyciu i wykorzystaniu kobiety.
Czy jest to książka o Holokauście? Tak, ale jest on przedstawiony w dużej mierze z perspektywy oprawców, którzy czerpali z niego zyski. Jest to chyba dość karkołomny sposób przedstawienia zagłady narodu żydowskiego. Wyjątkiem są tu momenty, w których autor oddaje narrację Szmulowi i wtedy dostajemy perspektywę więźnia, która jest najmocniejsza, bo pokazuje, z czym musieli się mierzyć ludzie, którzy za wszelką cenę chcieli przeżyć chociaż kilka dni dłużej.
Moim zdaniem najlepszą rzeczą, która udała się autorowi, to pokazanie zmian jakie następowały w narodzie niemieckim po wpływem ideologii nazistowskiej. Martin Amis próbuje pokazać, że Niemcy również byli ofiarami Hitlera. Czy mu się to udaje i czy tak było to pozostawię już do Waszych przemyśleń.
Przerażające jest pokazanie mechanizmów przejmowania władzy przez nazistów. Na przykład zmienianie prawa tak, aby służyło interesom jednej partii, i późniejsze tłumaczenia, że przecież wszyscy tylko przestrzegali prawa i nic złego nie robili. Brzmi znajomo? Takich odniesień do współczesnego świata jest więcej i chyba one stanowią najmocniejszą stronę tej książki.

LPrzeważnie recenzje zaczynam od krótkiego przedstawienia fabuły. Tym razem, chyba po raz pierwszy mam z tym problem. Bo o czym jest ta książka? Jeden z oficerów SS zakochuje się w żonie komendanta obozu koncentracyjnego, a ten próbuje się na nim zemścić. No i chyba tyle. Chociaż słowo „zakochuje” chyba nie jest odpowiednie, mówimy raczej o pożądaniu. Większość akcji...

Martin Amis próbuje zrozumieć Holokaust od środka. Pyta jak możliwe było normalne życie w tym otoczeniu, jak można było pracować w obozie przy ludobójstwie i prowadzić normalne zwykłe czynności, mieć miłości, romanse i zdrady, a potem iść do pracy przy mordowanu ludzi. I odpowiada: nie można było. Ta powieść, ta trudna, wielowątkowa powieść jest zapisem zbiorowego szaleństwa. A może lepiej powiedzieć: diabelstwa.

Martin Amis próbuje zrozumieć Holokaust od środka. Pyta jak możliwe było normalne życie w tym otoczeniu, jak można było pracować w obozie przy ludobójstwie i prowadzić normalne zwykłe czynności, mieć miłości, romanse i zdrady, a potem iść do pracy przy mordowanu ludzi. I odpowiada: nie można było. Ta powieść, ta trudna, wielowątkowa powieść jest zapisem zbiorowego...

Martin Amis serwuje czytelnikom dość prostą fabułę. Oto oficer SS zakochuje się w małżonce komendanta obozu. Małżonek, widząc rodzący się romans, planuje zemstę. Cała akcja rozgrywa się w strefie interesów tj. obozie oraz częściowo w nazistowskich Niemczech.

Autor konfrontuje odczucia i opisy wydarzeń z perspektywy 3 postaci: oficera SS Angelusa Thomsena, komendanta obozu Paula Dolla oraz Szmula Zachariasza- więźnia obozu. Doll jest postacią tak złą i wstrętną, że aż karykaturalną. Zarządzanie obozem jest ponad jego siły. Thomsen ma niemalże ambiwalentny stosunek do pracy, na co pozwalają mu jego koneksje. Natomiast Szmul jest postacią czysto tragiczną- trzymającą się życia obozowego jednocześnie wiedząc, że to nie jest życie.

Połączenie tych kontrastów, możliwość ujrzenia świata oczami niniejszych postaci ukazuje w pełnej krasie banalność zła. Bo czy to nie banalne, że obóz praktycznie staje się korporacją? W końcu nazywa się strefą interesów- to znaczy, że ma przynosić zyski. Tylko jak je osiągnąć skoro więźniowie umierają za szybko? Zwiększyć im racje żywnościowe skoro to nie po myśli "firmy"? Jak poprawić wyniki widząc, że decyzje podejmowane są przez ludzi balansujących na granicy szaleństwa? Zwłaszcza, że ich decyzje są kierowane także prywatnym interesem, namiętnościami i impulsami.

Amis stawia także inne pytanie. Czy istnieje życie po rzeczywistości obozowej. I to nie tylko w kontekście ofiar, ale również katów.

"Strefa interesów" nie jest dziełem przełomowym i nie zadaje pytań, które nie padły już w literaturze. Wątek obozowy widziany z perspektywy oprawcy nie jest również niczym nowym. Oczywiście jest to miła odmiana po hurtowej ilości romansideł z Auschwitz w tle. Jednak muszę przyznać, że Littel w "Łaskawych" zrobił to lepiej. Nie chcę jednak zniechęcać do lektury niniejszej książki. Jest absolutnie warta uwagi. Ma dobrze napisane postaci i trzyma w napięciu.

P.S. Film o tym samym tytule łączy z książką również temat, ale fabularnie obydwa dzieła znacznie się różnią. Można więc spokojnie sięgnąć najpierw po film a następnie po książkę.

Martin Amis serwuje czytelnikom dość prostą fabułę. Oto oficer SS zakochuje się w małżonce komendanta obozu. Małżonek, widząc rodzący się romans, planuje zemstę. Cała akcja rozgrywa się w strefie interesów tj. obozie oraz częściowo w nazistowskich Niemczech.

Autor konfrontuje odczucia i opisy wydarzeń z perspektywy 3 postaci: oficera SS Angelusa Thomsena, komendanta obozu...