Życie na pełnej petardzie czyli wiara, polędwica i miłość

Niesamowicie piękne, jak ksiądz Kaczkowski mieszał sacrum z profanum, a zarazem było w tym tyle Boga, ile być powinno. Ni mniej, ni więcej, jakby sam powiedział. ''Powtarzam jak mantrę: w sprawach zasadniczych - jedność, w drugorzędnych - wolność, a nad wszystkim - miłosierdzie''.

Niesamowicie piękne, jak ksiądz Kaczkowski mieszał sacrum z profanum, a zarazem było w tym tyle Boga, ile być powinno. Ni mniej, ni więcej, jakby sam powiedział. ''Powtarzam jak mantrę: w sprawach zasadniczych - jedność, w drugorzędnych - wolność, a nad wszystkim - miłosierdzie''.

Książka „Życie na pełnej petardzie, czyli wiara, polędwica i miłość” to niezwykły zapis rozmowy między księdzem Janem Kaczkowskim a Piotrem Żyłką, która wykracza daleko poza ramy klasycznego wywiadu. To raczej szczera, momentami bezkompromisowa opowieść o życiu, wierze, chorobie i człowieczeństwie. Już od pierwszych stron czytelnik ma poczucie, że obcuje z kimś autentycznym – kimś, kto nie boi się mówić prawdy, nawet jeśli jest ona niewygodna.

Największą siłą tej książki jest jej bohater. Ks. Jan Kaczkowski jawi się jako człowiek pełen energii, dystansu do siebie i świata oraz niezwykłego poczucia humoru. Określenie „onkocelebryta”, którego sam używa, doskonale oddaje jego podejście do własnej choroby – zamiast uciekać od tematu, oswaja go i nadaje mu ludzką twarz. Jego historia walki z nowotworem nie jest jednak opowieścią o cierpieniu, lecz o życiu przeżywanym intensywnie mimo wszystko. To właśnie ten paradoks – zestawienie choroby z radością życia – nadaje książce wyjątkowy charakter.

Narracja prowadzona w formie rozmowy sprawia, że książkę czyta się bardzo lekko. Pytania Piotra Żyłki są trafne i nienachalne, pozwalają bohaterowi swobodnie rozwijać myśli. Dzięki temu czytelnik ma wrażenie uczestniczenia w szczerej, niemal prywatnej rozmowie. Tematy poruszane w książce są różnorodne – od dzieciństwa i drogi do kapłaństwa, przez trudności i odrzucenie (jak choćby historia z jezuitami),aż po refleksje dotyczące Kościoła i współczesnego świata.

Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki ks. Kaczkowski mówi o wierze. Nie jest to język patetyczny ani moralizatorski. Wręcz przeciwnie – jego wypowiedzi są proste, konkretne i często podszyte humorem. Dzięki temu trafiają zarówno do osób wierzących, jak i tych, które do Kościoła podchodzą z dystansem. Autor nie unika trudnych tematów, ale mówi o nich z empatią i zrozumieniem, co buduje most zamiast dzielić.

Książka ma także wymiar inspirujący. Pokazuje, że nawet w obliczu poważnej choroby można zachować sens życia, a nawet odnaleźć w nim nowe wartości. Historia budowy hospicjum w Pucku jest tego najlepszym przykładem – to dowód na to, że jeden człowiek może realnie zmieniać świat wokół siebie. Ks. Kaczkowski nie przedstawia siebie jako bohatera, lecz raczej jako zwykłego człowieka, który po prostu robi to, co uważa za słuszne.

Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wad. Momentami można odnieść wrażenie, że niektóre wątki mogłyby zostać rozwinięte bardziej szczegółowo. Forma wywiadu, choć dynamiczna, czasem ogranicza głębię refleksji. Mimo to nie umniejsza to ogólnego odbioru – książka pozostaje spójna i angażująca.

Podsumowując, „Życie na pełnej petardzie…” to pozycja, która porusza, inspiruje i skłania do refleksji. To książka o życiu – nieidealnym, pełnym wyzwań, ale jednocześnie pięknym i wartościowym. Niezależnie od światopoglądu, każdy czytelnik może znaleźć w niej coś dla siebie – od motywacji po zwykłą, ludzką nadzieję.

Książka „Życie na pełnej petardzie, czyli wiara, polędwica i miłość” to niezwykły zapis rozmowy między księdzem Janem Kaczkowskim a Piotrem Żyłką, która wykracza daleko poza ramy klasycznego wywiadu. To raczej szczera, momentami bezkompromisowa opowieść o życiu, wierze, chorobie i człowieczeństwie. Już od pierwszych stron czytelnik ma poczucie, że obcuje z kimś autentycznym...

Dla wiary i miłości warto przeczytać.

Dla wiary i miłości warto przeczytać.

Cenie to poczucie humoru i.... ludzkość bijącą od Pana. Wielka strata dla nas, żyjących.

Cenie to poczucie humoru i.... ludzkość bijącą od Pana. Wielka strata dla nas, żyjących.

„Życie na Pełnej Petardzie” to książka, która sprawia wrażenie szczerej i autentycznej. Autor wiarygodnie opisuje swoją drogę oraz potrzebę mistycyzmu i tradycji, wynikającą z konkretnych doświadczeń życiowych, a nie z chwilowej mody. Ten osobisty ton buduje zaufanie i nadaje narracji głębi.
Nieco słabszym elementem jest dołączony w bonusie materiał – nagranie z promocji książki. Jego estradowa forma kontrastuje z intymnością tekstu i częściowo osłabia siłę przekazu. Mimo to jest to pozycja warta uwagi dla czytelników zainteresowanych tematami duchowości i poszukiwania sensu.

„Życie na Pełnej Petardzie” to książka, która sprawia wrażenie szczerej i autentycznej. Autor wiarygodnie opisuje swoją drogę oraz potrzebę mistycyzmu i tradycji, wynikającą z konkretnych doświadczeń życiowych, a nie z chwilowej mody. Ten osobisty ton buduje zaufanie i nadaje narracji głębi.
Nieco słabszym elementem jest dołączony w bonusie materiał – nagranie z promocji...

Polecam przeczytać.

Polecam przeczytać.

Świetna pozycja .. dużo pozytywnych myśli i energi

Świetna pozycja .. dużo pozytywnych myśli i energi

Trudno mi ocenić tą książkę z przyczyn oczywistych. Jedna z książek, które mi psychiczne pomogły (w niezbyt dużym stopniu, ale to nie jest wina książki).

Trudno mi ocenić tą książkę z przyczyn oczywistych. Jedna z książek, które mi psychiczne pomogły (w niezbyt dużym stopniu, ale to nie jest wina książki).

Ta książka była w moich planach już od dawna, właściwie od czasu jak o księdzu Kaczkowskim zaczęło robić się trochę "głośno". Byłam bardzo ciekawa w czym tkwi fenomen tego - jak niektórzy twierdzą - wyjątkowego księdza. Okazja do przeczytania jego historii pojawiła się dopiero teraz i cóż, biję się z myślami bo nie jest mi łatwo pisać o swoich odczuciach z przeczytania tego wywiadu.

Książkę czyta się dobrze, można wręcz powiedzieć, że przelatuje się ją szybko, jak to zwykle bywa z książkami – wywiadami ale w pewnych, istotnych miejscach musiałam się zatrzymać i kilkakrotnie nieraz przeczytać odpowiedzi ks. Kaczkowskiego, z którymi miałam czasem ciężki orzech do zgryzienia bo nie ze wszystkimi jego poglądami na pewne kwestie jestem w stanie się zgodzić. Budziło to we mnie dość silny wewnętrzny opór a nawet i sprzeciw, aczkolwiek daleka jestem od poruszania tutaj szczegółów tego tematu, bo i po co? Nie zmienia to jednak faktu, że ksiądz Kaczkowski pod wieloma względami wymyka się tutaj wszelakim, krzywdzącym księży stereotypom. Przede wszystkim - i co mi się tutaj bardzo podobało - nie ściemnia. Otwarcie mówi o tym co mu się w Kościele nie podoba, łącznie z piętnowaniem błędów innych księży (i nie tylko ich),przy czym zawsze zaznaczał, że piętnować należy zło a nie człowieka w myśl zasady "nie jesteś złym człowiekiem, złe jest tylko to co robisz". Odważnie mówi to co myśli i nie boi się wyrażać własnego zdania. Człowiek głębokiej wiary, nadziei, miłujący Eucharystię, z dystansem do swojej choroby i nieuchronnej śmierci. Żył tak jak chciał - na pełnej petardzie, nawet w obliczu trudnej i śmiertelnej choroby, poświęcając całe swoje życie do czynienia dobra na rzecz innych.

Warto przeczytać, rozważyć i przemyśleć niezależnie od tego czy jest się wierzącym katolikiem, czy też nie....

Ta książka była w moich planach już od dawna, właściwie od czasu jak o księdzu Kaczkowskim zaczęło robić się trochę "głośno". Byłam bardzo ciekawa w czym tkwi fenomen tego - jak niektórzy twierdzą - wyjątkowego księdza. Okazja do przeczytania jego historii pojawiła się dopiero teraz i cóż, biję się z myślami bo nie jest mi łatwo pisać o swoich odczuciach z przeczytania tego...

Książkę czyta się jednym tchem. Piękne choć krótkie życie niesamowitego człowieka. Uczy jak pomagać innym z godnością odchodzić

Książkę czyta się jednym tchem. Piękne choć krótkie życie niesamowitego człowieka. Uczy jak pomagać innym z godnością odchodzić