Psie troski, czyli o wielkiej przyjaźni na cztery łapy i dwa serca

Moim zdaniem świetna szkolna lektura.

Moim zdaniem świetna szkolna lektura.

Tom Justyniarski już od pierwszych stron niniejszej noweli, zwraca uwagę młodszym czytelnikom na niezwykłą relację, która może łączyć człowieka z jego czworonożnym przyjacielem. I nie trzeba być przy tym absurdalnie bogatym, nie liczy się ilość polubionych postów, liczba wyświetleń, czy rozmiar noszonych ubrań. W tej przyjaźni chodzi tylko i wyłącznie o szczerość okazywanego uczucia i dobro dla siebie nawzajem. A w zamian z całą pewnością otrzymamy niekiedy pobrudzony dywan, błotniste ślady łapek na świeżo umytej podłodze albo będziemy patrzeć na strużkę cieknącej śliny na widok naszej kolacji. Ale to nic, bo wybaczymy mu to wszystko. Bo to nasz najwierniejszy przyjaciel, z którym dzielimy każdy swój dzień i każdą troskę.

"Psie troski, czyli o wielkiej przyjaźni na cztery łapy i dwa serca" to wspaniała lektura, która pokazuje jak zmienia się życie porzuconego w wigilijny wieczór psa, aż do momentu jego adopcji przez Adasia i jego rodzinę.

W książce poruszany jest trudny temat bólu i cierpienia zadawanego zwierzętom przez ich poprzednich właścicieli. Apatia, strach przed ludźmi, wewnętrzny ból, który towarzyszy tym biednym psiakom każdego dnia. Tytułowa Betty, czyli ogromne psisko rasy bernardyn trafiła do wspaniałego domu z ogrodem, gdzie wiele czasu poświęca jej Adam wraz ze swoimi rodzicami. Jednak Betty nie jest skora do zabaw, posiłki spożywa tylko pod osłoną nocy, a jej zachowanie sprawia, że rodzina adopcyjna sama zadaje sobie liczne pytania. Czy aby wszystko robią rzeczywiście dobrze?

Bardzo mi się podoba jak Justyniarski zwrócił uwagę na to, że zwierzęta oddają nam stokroć razy wiecej miłości, mają wspaniale wykształcone zmysły i nawet, gdy sytuacja jest bardzo trudna, są oni naszymi największymi sprzymierzeńcami.

Autor pokazał w książce przemianę z zastraszonego, pachnącego schroniskiem i brakiem miłości psa - do uradowanego, szalonego bernardyna, który jedyne co teraz czuje to pokłady ciepła od swoich nowych właścicieli.

I choć aktualnie panujący czas świąt nie jest najlepszym pomysłem na adopcję zwierzaka, tak postanowieniem noworocznym wcale nie musi być nasza zmiana wyglądu, diety czy regularne chodzenie na lekcje golfa. Naszym postanowieniem może być danie domu drugiej, pozostawionej samotnie istocie. Tak niewiele, a z całą pewnością będzie to najlepsza wersja "nowy rok, nowa ja" i dla nas i dla czworonoga.

Wesołych Świąt!

Tom Justyniarski już od pierwszych stron niniejszej noweli, zwraca uwagę młodszym czytelnikom na niezwykłą relację, która może łączyć człowieka z jego czworonożnym przyjacielem. I nie trzeba być przy tym absurdalnie bogatym, nie liczy się ilość polubionych postów, liczba wyświetleń, czy rozmiar noszonych ubrań. W tej przyjaźni chodzi tylko i wyłącznie o szczerość...

Super

Super

Książka polecana ze względu na zajęcie się tematyką zwierząt i ich trudnych losów na przykładzie straumatyzowanej suczki Belli. Niby wszystko ok, a jednak... jednak... Dzisiejsze książeczki dla dzieci, których czytam sporo, są jakieś dziwne. Mam na myśli to, że są książkami z tezą, chcą coś pokazać, nauczyć. Autorzy, to jest nudne i od razu wiemy, co chcecie nam przekazać. Przyjęłam, źle jest źle traktować zwierzęta. Ale to wiedziałam już wcześniej.

A ja chcę przygody, zainteresowania losami bohaterów, nieprzewidywalności, niech nie wiem, co za chwilę zrobią, niechże te wartości będą przemycane mimochodem, a nie obuchem w oczy, jak tu. Ja do tej książki nie wrócę, a np. do "Historii amuletu", "Doktora Dolittle", "Pożyczalskich" , książek L.M. Montgomery wrócę jeszcze nie raz.

Książka polecana ze względu na zajęcie się tematyką zwierząt i ich trudnych losów na przykładzie straumatyzowanej suczki Belli. Niby wszystko ok, a jednak... jednak... Dzisiejsze książeczki dla dzieci, których czytam sporo, są jakieś dziwne. Mam na myśli to, że są książkami z tezą, chcą coś pokazać, nauczyć. Autorzy, to jest nudne i od razu wiemy, co chcecie nam przekazać....

„Psie troski” to przepiękna, wzruszająca historia o niesamowitej przyjaźni. Jej główną bohaterką jest Betty. To pies rasy bernardyn. Niestety jej były właściciel postąpił z nią w bardzo okrutny sposób, przez co trafiła do schroniska. Ale los się do Betty uśmiechnął i została adoptowana przez rodziców dziesięcioletniego Adasia. Adaś od zawsze marzył o własnym pupilu. Niestety zawiązanie relacji z psem po przejściach nigdy nie jest łatwe. Ale Adaś się nie poddawał. Z całego serca wierzył, że jemu i Betty się uda i że na zawsze będą razem. I taki rzeczywiście ma finał historia opisana przez Toma Justyniarskiego. Ale o tym, co się wydarzyło w szczegółach najlepiej dowiedzcie się sami, bo zwyczajnie warto. Polecam.

„Psie troski” to przepiękna, wzruszająca historia o niesamowitej przyjaźni. Jej główną bohaterką jest Betty. To pies rasy bernardyn. Niestety jej były właściciel postąpił z nią w bardzo okrutny sposób, przez co trafiła do schroniska. Ale los się do Betty uśmiechnął i została adoptowana przez rodziców dziesięcioletniego Adasia. Adaś od zawsze marzył o własnym pupilu....

„Psie troski” to znacznie więcej niż tylko historia zwierzęcia. To manifest empatii i podręcznik wrażliwości zapakowany w formę przystępnej i pięknie zilustrowanej opowieści. Tom Justyniarski, opierając się na historii Betty i Adasia, udowadnia, że najtrudniejsze tematy, takie jak trauma i poszukiwanie miłości, można poruszyć z lekkością i głębokim szacunkiem dla psychiki młodego odbiorcy. Książka ta jest pewnego rodzaju kamieniem milowym w edukacji pro-zwierzęcej i emocjonalnej, pozostawiając trwały ślad w sercu czytelnika, przypominając mu o nieocenionej wartości dobroci i o tym, że małe, wierne serce potrafi nauczyć nas więcej o człowieczeństwie niż tysiąc naukowych traktatów. Wzruszająca fabuła, wzbogacona o ciepłe ilustracje, czyni z tej nagrodzonej pozycji lekturę obowiązkową nie tylko w szkole, ale w każdym domu, gdzie ceni się dobroć i piękno prostych, ale głębokich wartości.

Więcej: https://kotkawaiksiazki.pl/psie-troski-tom-justyniarski-recenzja/

„Psie troski” to znacznie więcej niż tylko historia zwierzęcia. To manifest empatii i podręcznik wrażliwości zapakowany w formę przystępnej i pięknie zilustrowanej opowieści. Tom Justyniarski, opierając się na historii Betty i Adasia, udowadnia, że najtrudniejsze tematy, takie jak trauma i poszukiwanie miłości, można poruszyć z lekkością i głębokim szacunkiem dla psychiki...

„Psie troski” to wzruszająca i pełna empatii opowieść o przyjaźni chłopca i psa — historia uczy szacunku, wrażliwości i odpowiedzialności wobec zwierząt. Bardzo poruszyło mnie to, jak autor pokazuje, że zwierzęta, tak jak ludzie, mogą cierpieć, a jednocześnie zasługują na miłość i drugą szansę. Mimo że książka skierowana jest raczej do młodszych czytelników, jej przesłanie wydaje się uniwersalne — niekiedy prostym słowem można dotknąć głębokich emocji. To pozycja, którą poleciłabym każdej kobiecie wrażliwej na temat krzywdzonych zwierząt i wierzącej, że dobro i cierpliwość mogą zmieniać świat.

„Psie troski” to wzruszająca i pełna empatii opowieść o przyjaźni chłopca i psa — historia uczy szacunku, wrażliwości i odpowiedzialności wobec zwierząt. Bardzo poruszyło mnie to, jak autor pokazuje, że zwierzęta, tak jak ludzie, mogą cierpieć, a jednocześnie zasługują na miłość i drugą szansę. Mimo że książka skierowana jest raczej do młodszych czytelników, jej przesłanie...

Piękna i wzruszająca książka, czytałam z synem (to jego lektura szkolna). Nie uważam, żeby była zbyt mocna dla ośmiolatków, raczej ma za zadanie zwrócić uwagę dzieci na problem znęcania się nad zwierzętami, uczyć empatii, a to już jest odpowiedni wiek na taką naukę.

Piękna i wzruszająca książka, czytałam z synem (to jego lektura szkolna). Nie uważam, żeby była zbyt mocna dla ośmiolatków, raczej ma za zadanie zwrócić uwagę dzieci na problem znęcania się nad zwierzętami, uczyć empatii, a to już jest odpowiedni wiek na taką naukę.

Książka zbyt mocna jak dla dzieci. Przedstawia ważne tematy odpowiedzialności i współczucia lecz sposób w jaki to przedstawia szybciej spowoduje u dzieci traumę i depresjię.

Książka zbyt mocna jak dla dzieci. Przedstawia ważne tematy odpowiedzialności i współczucia lecz sposób w jaki to przedstawia szybciej spowoduje u dzieci traumę i depresjię.

Piękna i wzruszająca historia o przyjaźni, oddaniu i akceptacji. Książka jest lekturą szkolną, ale polecam ją każdemu w każdym wieku. Cenna nauka jak ważna jest walka o druga istotę.

Piękna i wzruszająca historia o przyjaźni, oddaniu i akceptacji. Książka jest lekturą szkolną, ale polecam ją każdemu w każdym wieku. Cenna nauka jak ważna jest walka o druga istotę.