Ukryta historia Vladimira Nabokova

nie czyta się łatwo, przybliża pisarza, jego życie, jednak przez jego życiowe postawy, egocentryzm nie umiałam go nawet trochę polubić....

jednak mimo to polecam, bardzo dobra, podobało mi się zamknięcie historii klamrą spotkania z Sołżenicynem. Na obczyźnie, ma spotykać się dwóch zupełnie innych rodaków,
z zupełnie innym podejściem do kraju, z którego pochodzą. Do spotkania faktycznie nigdy nie doszło.....

nie czyta się łatwo, przybliża pisarza, jego życie, jednak przez jego życiowe postawy, egocentryzm nie umiałam go nawet trochę polubić....

jednak mimo to polecam, bardzo dobra, podobało mi się zamknięcie historii klamrą spotkania z Sołżenicynem. Na obczyźnie, ma spotykać się dwóch zupełnie innych rodaków,
z zupełnie innym podejściem do kraju, z którego pochodzą. Do...

157/2015

157/2015

Ukryta historia Vladimira Nabokowa to nie jest typowa biografia. Andrea Pitzer łącząc elementy biografii pisarza, historię oraz krytykę literacką za cel postawiła sobie odkrywanie głębszych sensów w twórczości Vladimira Nabokova tym samym starając się udowodnić, że dzieła pisarza nie były sztuką samą w sobie, lecz stanowią jak piszę autorka kapsułę czasu „wszystkich nieszczęść, których doświadczył Nabokov i jemu współcześni”

Największe dzieła Nabokova w tym najsłynniejsza Lolita, która zarazem można by powiedzieć najbardziej kontrowersyjna w tamtych czasach książka zostaje przez Pitzer na nowo odczytana i ukazana w nowym świetle. A światło to skierowane jest na ofiary komunizmu i hitleryzmu, oraz tych którzy zostali wygnani ze swojego kraju i rzuceni do najodleglejszych zakątków świata. Tak jak sam Nabokov. Po rewolucji uciekł z Rosji, potem z hitlerowskich Niemiec oraz Francji przed zbliżającą się nazistowską okupacją. Ten okres wyznacza jakby pierwszą część książki. Pitzer przedstawia wydarzenia historyczne; czas rewolucji w Rosji, powstawania obozów, przejęcia władzy przez Hitlera, represji i prześladowań. Oczywiście wplecione jest w to życie Nabokova, który doświadczał wpływu tych wydarzeń w mniejszym lub większym stopniu.

Druga część skupiona jest na powstających w Ameryce, do której dotarł Nabokov z Francji, książek, a więc przetwarzaniu nagromadzonych doświadczeń. Autorka poddaje tu krytycznej analizie książki Nabokova, ukazuje też jego okres pracy, jako wykładowcy literatury. W tej części można znaleźć wiele smaczków, które ukazują pisarza jako świetnego wykładowcę, którego lekcje to bardziej przygoda niż nudne wykłady. Niezwykle ciekawe są też pewne intuicje przedstawione przez Pritze na przykład o tym co myślał Nabokov o pisaniu powieści:

„Pisanie powieści Vladimir porównywał do układania diabelnie skomplikowanych problemów szachowych i uważał, że czytanie literatury powinno być ciężką pracą. Twierdził, że w najlepszej prozie >>prawdziwe zderzenie zachodzi nie pomiędzy bohaterami, lecz między autorem a światem<<. Postrzegał literaturę jako przestrzeń, w której pisarz wymyśla kosmos, planetę, krajobraz, a czytelnik próbuje znaleźć drogę.” Czytając takie fragmenty czułem żal, że nie ma ich w książce więcej.

Oprócz historii będącej tłem i zarazem wyznaczającej kierunek podejścia autorki do biografii Nabokova przewijają się różni ludzie z otoczenia Nabokova. Poznamy więc jego ojca zaangażowanego w walkę o demokrację, jego żonę Wierę, brata, krytyka literackiego Edmunda Wilsona, z którym łączyła go wielka przyjaźń, a dzieliły poglądy polityczne. W całej też książce będzie przewijać się osoba Aleksandra Sołżenicyna. Nie przypadkowo. Sołżenicyn, jako wiezień obozów otwarcie walczył z represyjnym systemem. Pitzer Nabokova stawia obok Sołżenicyna twierdząc, że obaj mieli równie mocno zaangażowaną postawę w swojej literaturze. Stąd książką rozpoczyna się od 1974 roku w którym obaj pisarze mają się spotkać w hotelu Montreux Palace nad Jeziorem Genewskim, gdzie czeka na niego Nabokov z żoną. Zanim jednak poznamy finał tych wydarzeń cofamy się w czasie do narodzin Nabokova i śledzimy jego losy aż do 1974 roku.

Ukryta historia Nabokova to utkana z biografii, historii i analizy literackiej bogata w treści książka. Chociaż Nabokov jest tu jednym z elementów analizy i nie ożywa na łamach książki przez co osoby sięgające po książkę z nadzieją na bliższe przyjrzenie się życiu pisarza, jego nawyków, codziennego życia i tego typu rzeczy mogą być rozczarowani. Jednak książka jest tak interesująca, ma duże walory poznawcze, że brak tych elementów można wybaczyć autorce. Świetnie napisana może być doskonałym zaproszeniem do dyskusji z autorką i jej interpretacją tekstów Nabokova. Ale co moim zdaniem ważniejsze, książka może być wprowadzeniem do literatury Vladimira Nabokova i zaproszeniem do zapoznania się z jego książkami. Tak właśnie potraktowałem książkę i nie zawiodłem się.

https://ksiazkizklimatem.wordpress.com/2015/04/07/andrea-pitzer-ukryta-historia-vladimira-nabokova/

Ukryta historia Vladimira Nabokowa to nie jest typowa biografia. Andrea Pitzer łącząc elementy biografii pisarza, historię oraz krytykę literacką za cel postawiła sobie odkrywanie głębszych sensów w twórczości Vladimira Nabokova tym samym starając się udowodnić, że dzieła pisarza nie były sztuką samą w sobie, lecz stanowią jak piszę autorka kapsułę czasu „wszystkich...

Jeśli chcecie się dowiedzieć czegoś więcej o Nabokovie, nie o Nabokovie-autorze ale o Nabokovie-człowieku, o tym, jak był postrzegany przez przyjaciół, jakie miał relacje z rodziną, jak żył i jak tworzył – to nie jest książka dla was.

Andrea Pitzer tak naprawdę nie napisała bowiem biografii. Głównym bohaterem „Ukrytej historii Vladimira Nabokova” uczyniła nie Nabokova, lecz politykę i historię XX wieku – oraz ich ślady w jego twórczości. On sam pozostaje niejako na uboczu, w cieniu; krótkie spodenki, siatka na motyle, tajemniczy uśmiech.

To rzecz napisana konsekwentnie, według zamysłu, poparta rzetelnymi badaniami i poszukiwaniami, staranna – ale i sterylna. Nie ma tu żywego pisarza, jest tylko jego historyczny pomnik. I to trochę rozczarowuje.

[http://literackie-skarby.blogspot.com/2015/03/starannie-i-sterylnie-o-nabokovie.html]

Jeśli chcecie się dowiedzieć czegoś więcej o Nabokovie, nie o Nabokovie-autorze ale o Nabokovie-człowieku, o tym, jak był postrzegany przez przyjaciół, jakie miał relacje z rodziną, jak żył i jak tworzył – to nie jest książka dla was.

Andrea Pitzer tak naprawdę nie napisała bowiem biografii. Głównym bohaterem „Ukrytej historii Vladimira Nabokova” uczyniła nie Nabokova,...

Postać Vladimira Nabokova jest powszechnie znana, jednak po przeczytaniu jego biografii uświadomiłam sobie, jak uboga była moja wiedza. Cieszę się, że Wydawnictwo Muza podjęło się wydania tej pozycji. A empik.com udostępnił egzemplarz do recenzji. Dzięki temu miałam okazję spotkać się sam na sam z Nabokovem. Pozycja odpowiada na moje pytania dotyczące twórczości autora.

Poznajemy korzenie i dom rodzinny pisarza. Autorka książki przeniosła nas w czasy jego dzieciństwa, studiów, pierwszych sukcesów pisarskich i następnie do czasu emigracji. Uświadamia nam na nowo trudną drogę emigrantów. Z drugiej strony dostrzegamy upór, silną wolę Nabokova. Dostrzegamy, że przez całe swoje życie nienawidził komunistów. A w każdym dziele oddawał zło jakiego się dopuścili. Nie zapomniał o ofiarach obozów koncentracyjnych i gułagów. Sam poniósł stratę, jego brat zmarł w obozie, a ojciec został zamordowany. Nabokov za wszelką cenę dążył do ukazania prawdziwego oblicza rewolucji w Rosji i okrucieństwa jakie niesie za sobą każdy totalitaryzm.

Dzięki lekturze poznajemy dokładnie jak wyglądało życie Rosjan podczas przewrotu. Kolejne wydarzenia i fakty, o jakim traktuje książka, to I wojna światowa, wielka czystka w Rosji, II wojna światowa i wszechobecny terror. Wszystko, to poznajemy obserwując życie Nabokova. Należy przyznać, że miał szczęście, udało mu się ujść z życiem i wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Cały czas marzył o powrocie do Europy, do miejsca, gdzie zostawił swoją duszę.

Z tej historii wyłania się postać Vladimira Nabokowa jako osoby pełnej wewnętrznej siły. Miał niewątpliwie ogromny talent. Wszyscy oceniają jego twórczość tylko po tym co pisał. Nie zagłębiają się w nią i nie dostrzegają wielu podstawowych faktów. To co na pozór wydaje się proste, w jego działalności ma drugie dno. Pisarz należał do grona osób, które nie zapomniały o innych. Cały czas wspierał Żydów, nigdy nie pozwolił, aby w jego obecności ktoś ich obrażał. Pamiętał o tych, którzy podali mu pomocną dłoń w sytuacjach kryzysowych. Uciekał od wielkiej polityki, jak sam twierdził nużyła go.

Historia Nabokova ujęła mnie swoim profesjonalizmem. Widać, że autorka podeszła do tematu poważnie. Analizowała twórczość pisarza i dzieliła się swoimi spostrzeżeniami ze znawcami literatury. Dodatkowo odwiedziła miejsca, które są, z nim związane. Przypisy na końcu pozycji potwierdzają moje słowa. I nie mamy w tej sytuacji styczności z suchymi faktami. Całość jest napisana przystępnym językiem. Nie brakuje zabawnych anegdot z życia pisarza.

„Ukryta prawda Vladimira Nabokova”, to ciekawie napisana, pięknie wydana książka, która opowiada o życiu niesamowitego człowieka. Pisarza, który pisał książki pełne brzydoty, erotyki i zła, a, z drugiej strony kochał ponad wszystko swoją żonę i motyle. Ta pozycja opisuje najważniejsze okresy z jego życia. Nie skupia się tylko na wątkach biograficznych i twórczości pisarza – pokazuje całe spectrum problemów ówczesnego świata. Polecam wszystkim, którzy mają ochotę na nowo odkryć autora „Lolity”

Postać Vladimira Nabokova jest powszechnie znana, jednak po przeczytaniu jego biografii uświadomiłam sobie, jak uboga była moja wiedza. Cieszę się, że Wydawnictwo Muza podjęło się wydania tej pozycji. A empik.com udostępnił egzemplarz do recenzji. Dzięki temu miałam okazję spotkać się sam na sam z Nabokovem. Pozycja odpowiada na moje pytania dotyczące twórczości autora....