O świcie wzięłam psa i poszłam...

Dobra angielska robota. Stare grzechy rzucają długie cienie- tytuł filmu dokładnie podsumowuje te książkę. Do autorki i Jacksona Brodiego na pewno wrócę.

Dobra angielska robota. Stare grzechy rzucają długie cienie- tytuł filmu dokładnie podsumowuje te książkę. Do autorki i Jacksona Brodiego na pewno wrócę.

To już czwarta część cyklu z prywatnym detektywem Jacksonem Brodie i odległą północną Szkocją. Tym razem detektyw dostał zlecenie na odszukanie korzeni swojej klientki, która w latach siedemdziesiątych została adoptowana i zabrana do Australii. Grzebiąc tak głęboko w przeszłości natrafia się na wiele ukrytych tajemnic. Żadna z nich nie chce zostać odkryta... Ale kiedy poruszył się jeden element konstrukcja zaczyna tracić stabilność. W tym samym czasie w sennym miasteczku, emerytowana policjantka w niezrozumiałym dla siebie impulsie odkupuje dziecko od pani patusiary. Szczęście w nieszczęściu, bo pani patusiara kilka dni później zostaje zaszlachtowana w swoim mieszkaniu. Jackson w związku ze swoim śledztwem natrafia na emerytkę policjantkę i próbuje się z nią jakoś skontaktować. Ta znowu myśli, że gonią ją zbiry od menelicy i chcą dorwać ją i kupione dziecko. A przecież dzieci w XXI wieku nie można ot tak kupić na przystanku autobusowym. Hmmm. Jednak jak widać można. Nie mają w tej Szkocji 800plusa chyba ;)

To już czwarta część cyklu z prywatnym detektywem Jacksonem Brodie i odległą północną Szkocją. Tym razem detektyw dostał zlecenie na odszukanie korzeni swojej klientki, która w latach siedemdziesiątych została adoptowana i zabrana do Australii. Grzebiąc tak głęboko w przeszłości natrafia się na wiele ukrytych tajemnic. Żadna z nich nie chce zostać odkryta... Ale kiedy...

To czwarty tom z serii o detektywie Jacksonie Brodiem i chyba z tych wszystkich najsłabszy. Nie oznacza to jednak, że książka nie jest dobra. Jest, jak najbardziej jest , tylko poprzednie były lepsze. Tym razem intryga jest nieco zbyt zagmatwana, nie wszystkie wątki się zamykają ( im jest tak naprawdę dziecko przygarnięte przez Treycy nie dowiadujemy się do końca). Jak zawsze u Atkinson dużym plusem jest dobrze naszkicowane tło obyczajowe i szeroki kontekst literacki ( tym razem komentarzem do poczynań detektywa jest twórczość Emily Dikinson).

To czwarty tom z serii o detektywie Jacksonie Brodiem i chyba z tych wszystkich najsłabszy. Nie oznacza to jednak, że książka nie jest dobra. Jest, jak najbardziej jest , tylko poprzednie były lepsze. Tym razem intryga jest nieco zbyt zagmatwana, nie wszystkie wątki się zamykają ( im jest tak naprawdę dziecko przygarnięte przez Treycy nie dowiadujemy się do końca). Jak...

Rewelacyjna Kate Atkinson. Powieść obyczajowa i kryminalna, w której niewinność i zbrodnia, zło i dobro, kobiece i męskie rozterki przeplatają się z refleksją nad różnymi epokami Zjednoczone Królewtwa. Nie mogłam się oderwać od lektury.

Rewelacyjna Kate Atkinson. Powieść obyczajowa i kryminalna, w której niewinność i zbrodnia, zło i dobro, kobiece i męskie rozterki przeplatają się z refleksją nad różnymi epokami Zjednoczone Królewtwa. Nie mogłam się oderwać od lektury.

To drugie moje spotkanie tej autorki i niestety to nie mój styl kryminału.Niby jest główny bohater a tak na prawdę jeden z bardzo wielu ,niczym się nie wyróżniający,gdyby nie cykl książek z nim... Za dużo wspomnień, przemyśleń bohaterow nad prozaicznymi rzeczami, co najmniej połowa książki jest temu poświęcona.Ja bym bardziej podciagneła ją pod obyczajową z marginalnym wątkiem kryminalnym, w tej kategorii miała by szansę na wyższą ocenę.

To drugie moje spotkanie tej autorki i niestety to nie mój styl kryminału.Niby jest główny bohater a tak na prawdę jeden z bardzo wielu ,niczym się nie wyróżniający,gdyby nie cykl książek z nim... Za dużo wspomnień, przemyśleń bohaterow nad prozaicznymi rzeczami, co najmniej połowa książki jest temu poświęcona.Ja bym bardziej podciagneła ją pod obyczajową z marginalnym...

Z trudem przebrnęłam przez tę część. Sam pomysł dobry, ale jakoś mnie nie zachęcił. Do kolejnych nie mam ochoty podchodzić.

Z trudem przebrnęłam przez tę część. Sam pomysł dobry, ale jakoś mnie nie zachęcił. Do kolejnych nie mam ochoty podchodzić.

Kolejny tom przygód detektywa Brodiego zajmuje się ponownie starą sprawą sprzed lat. Autorka wraca do sprawy rozpruwacza z Yorku. Atkinson w książce pokazuje ułomność wymiaru sprawiedliwości i jak nie znaczącymi ofiarami są prostytutki.
Detektyw ponownie znacznie wpływa na bieg wydarzeń, a nie jest tylko obserwatorem.
Postacie prowadzące narrację są jednymi z bardziej interesujących wśród cyklu.
Cała zagadka jest łatwa do rozwiązania tylko dla Pana detektywa nie.

Kolejny tom przygód detektywa Brodiego zajmuje się ponownie starą sprawą sprzed lat. Autorka wraca do sprawy rozpruwacza z Yorku. Atkinson w książce pokazuje ułomność wymiaru sprawiedliwości i jak nie znaczącymi ofiarami są prostytutki.
Detektyw ponownie znacznie wpływa na bieg wydarzeń, a nie jest tylko obserwatorem.
Postacie prowadzące narrację są jednymi z bardziej...

Trwało, zanim przyzwyczaiłam się do narracji, na którą składają się chaotyczne monologi różnych postaci. Niemal do końca nie wiedziałam, co robi w powieści Tilly, bezradna staruszka, której życie poznajemy. Dopiero na ostatnich stronach Autorka powiązała Tilly niemal poetycko z obecnymi wydarzeniami. W kryminałach też szukamy odpowiedzi na pytanie "kto zabi" - nie w tym, ja przynajmniej nie szukałam. Zżyłam się z postaciami.

Kryminał mocno nietypowy, ale można polubić.

Trwało, zanim przyzwyczaiłam się do narracji, na którą składają się chaotyczne monologi różnych postaci. Niemal do końca nie wiedziałam, co robi w powieści Tilly, bezradna staruszka, której życie poznajemy. Dopiero na ostatnich stronach Autorka powiązała Tilly niemal poetycko z obecnymi wydarzeniami. W kryminałach też szukamy odpowiedzi na pytanie "kto zabi" - nie w...

Lubię styl pisania Kate Atkinson i tą książkę również przeczytałam z zaciekawieniem.

Lubię styl pisania Kate Atkinson i tą książkę również przeczytałam z zaciekawieniem.

Tak, tak, kryminał, zatem jakieś morderstwo, jakieś śledztwo, poszlaki, podejrzani, przesłuchania... Ale zarazem literacko rzecz ze znacznie wyższej półki - i pisząc to mam na myśli cały cykl o Jacksonie Brodie. Kolejne tomy stanowią doskonałe połączenie wątków kryminalnych i psychologicznych, a całość zarówno chwilami budzi rozbawienie, jak i głęboko porusza.

Cykl autorstwa Kate Atkinson wyróżnia się na tle całej masy innych kryminałów czymś bardzo szczególnym: przesunięciem środka ciężkości ze zbrodni na, że tak powiem, całą resztę. Morderstwa w tych książkach oczywiście stanowią zawiązanie akcji, wydają się jednak tylko pretekstem do pochylenia się nad ludźmi żywymi. Autorka z wrażliwością i wielkim wyczuciem ukazuje, że po każdej zbrodni prócz zasługującej na żal i szczere opłakanie ofiary istnieją też ci, którzy ocaleli, pozostali - nie mniej od denata nieszczęśni, a być może budzący nawet większe współczucie. I na nich koncentruje swoją i czytelnika uwagę, na ich cierpieniu. Może na pierwszy rzut oka wydaje się to banalne, nie ma nic dziwnego w bólu tych, którzy stracili kogoś bliskiego. Atkinson jednak po mistrzowsku tka fabułę swych powieści, w których na orbicie tragedii umieszcza ludzi bardzo różnych, niekiedy w żaden sposób nie powiązanych wcześniej z ofiarą, czasem wręcz przypadkowych. A jednak dramatyczne zdarzenie łączy ich w jeden przedziwny układ, w którym w miarę upływu czasu rośnie napięcie i wewnętrzne rozedrganie. Doprawdy, śledziłam to za każdym razem z zapartym tchem!

Osobny atut cyklu to sam Jackson Brodie - były wojskowy i były policjant, później detektyw, a jeszcze później, jak sam siebie określa, półemeryt. Najpierw zawodowo, w kolejnych tomach zupełnie przypadkowo, za każdym razem w jakiś sposób jest zaplątany w kolejne sprawy. Nie chcę tu pisać o nim zbyt dużo, bo przyjemnością samą w sobie jest poznawanie go w miarę lektury cyklu - Atkinson zadbała, by kolejne tomy przynosiły wyraźną ewolucję tej postaci i wzbogacenie portretu. Napiszę tyle: wzbudza sympatię, zaufanie, chwilami rozbawienie, ale i wzrusza niekiedy. Szczególnie gdy tak niewiarygodnie angażuje się w swoje prywatne dochodzenia - bo cierpi wraz z innymi, za ich sprawy i za własne doświadczenia. Myślę, że dla niego każda kolejna tragedia, każdy kolejny pokrzywdzony, każdy kolejny zaginiony to zawsze jedna sprawa, jego własny dramat sprzed lat, który podświadomie próbuje odwrócić, cofnąć. Gdzie ci śledczy, którzy, pokiereszowani przez los i przez ludzi, zamiast chlać, ćpać i ogólnie się staczać, chcą choć trochę poprawić świat? Gdzie ci mężczyźni, prawdziwi tacy?...

Tak, tak, kryminał, zatem jakieś morderstwo, jakieś śledztwo, poszlaki, podejrzani, przesłuchania... Ale zarazem literacko rzecz ze znacznie wyższej półki - i pisząc to mam na myśli cały cykl o Jacksonie Brodie. Kolejne tomy stanowią doskonałe połączenie wątków kryminalnych i psychologicznych, a całość zarówno chwilami budzi rozbawienie, jak i głęboko porusza.

Cykl...