Sekret czarownicy

Polecam bardzo

Polecam bardzo

Autorka skupiła się głównie na losach Ani, która nie wie czego chce w życiu, na tle poszukiwań archeologicznych. Książkę bardzo szybko się czyta, ale zawierała trochę nudnawych elementów. Spodziewałam się czegoś innego. Poprzednie tomy były zdecydowanie lepsze.

Autorka skupiła się głównie na losach Ani, która nie wie czego chce w życiu, na tle poszukiwań archeologicznych. Książkę bardzo szybko się czyta, ale zawierała trochę nudnawych elementów. Spodziewałam się czegoś innego. Poprzednie tomy były zdecydowanie lepsze.

Autorka kreuje losy Michała i Ady a przede wszystkim Małgosi na tle wydarzeń historycznych. Bardzo wydumane i przesadzone. Myślę, że dwie pierwsze części spokojnie by wystarczyły.

Autorka kreuje losy Michała i Ady a przede wszystkim Małgosi na tle wydarzeń historycznych. Bardzo wydumane i przesadzone. Myślę, że dwie pierwsze części spokojnie by wystarczyły.

Książka jest III tomem serii: "Czarownica". Małgosia założyła już swoją firmę weterynaryjną i cieszy się poważaniem wśród mieszkańców, zwłaszcza czworonożnych. Na horyzoncie pokazuje się tajemniczy Robert który sporo namiesza w życiu dziewczyny. Niedaleko wsi w której dziewczyna zamieszkuje odkopano w kościele stara kryptę, jeszcze z czasów Krzyżaków. Małgosia angażuje się w prace archeologiczne. Cierpi na tym jej życie małżeńskie. Co z tego wyniknie? polecam.

Książka jest III tomem serii: "Czarownica". Małgosia założyła już swoją firmę weterynaryjną i cieszy się poważaniem wśród mieszkańców, zwłaszcza czworonożnych. Na horyzoncie pokazuje się tajemniczy Robert który sporo namiesza w życiu dziewczyny. Niedaleko wsi w której dziewczyna zamieszkuje odkopano w kościele stara kryptę, jeszcze z czasów Krzyżaków. Małgosia angażuje się...

Ten tom trochę mnie rozczarował. O ile poprzedni był naprawdę fajny i wciągający w tym nie działo się nic ciekawego. Tzn spodziewałam się jakiegoś romansu , skarbu wszystko się ładnie zapowiadało, ale się rozczarowałam.
Podobała mi się historia którą Gosia stworzyła na portal.

Ten tom trochę mnie rozczarował. O ile poprzedni był naprawdę fajny i wciągający w tym nie działo się nic ciekawego. Tzn spodziewałam się jakiegoś romansu , skarbu wszystko się ładnie zapowiadało, ale się rozczarowałam.
Podobała mi się historia którą Gosia stworzyła na portal.

Sięgając po cykl "Czarownica" spodziewałam się powieści z nutką fantasy, a co dostałam? Dostałam powieść z gatunku literatury pięknej w naprawdę pięknym wydaniu.

Po nieudanym małżeństwie Michał porzuca swoje życie, przenosi się na wieś i buduję malowniczy dom. Spotyka tajemniczą, wyobcowaną kobietę, Ada bo tak ma na imię kobieta, wkrótce staje się jego partnerką. W jego życie wkrada się jeszcze jedna osoba: sześcioletnia, zamknięta w sobie dziewczynka - Małgosia.

Druga część serii dzieje się 15 lat po wydarzeniach w "Czarownicy". Małgosia jest już dorosła, studiuje weterynarię. Na okres wakacji wraca do rodziców. Jednak zazwyczaj pogodna dziewczyna zamknęła się w sobie. Nie chce z nikim rozmawiać. Potrzebuję czasu, by coś zrozumieć. Ale co? Czy ma to związek z wydarzeniem z jej dzieciństwa?

Trzecia część serii zaczyna się nad wyraz interesujaco, poznajemy lokalną legendą sprzed 700 lat o rannym i ukrywającym się rycerzu. Małgosia jest weterynarzem i pracuje w lecznicy. Jest też żoną Damiana, przyjaciela z dziecinstwa. Jednak aby zabić rutynę i nudę pragnie rozwikłać zagadkę z przed 700 lat.

W finałowej części serii podążałam śladami Małgosi, jej córki Maryni, Damiana i komisarza Kowalskiego. Okazało się również, że przeszłość nigdy nie pozwoli o sobie zapomnieć. Najlepsza część serii.

Cykl „Czarownica” to cudowna opowieść o miłości w bardzo szerokim tego znaczeniu. Miłości do drugiej osoby, która pojawia się bez zapowiedzi, wyjątkowej miłości do dziecka, czasami bolesnej, miłości do czworonożnych przyjaciól. I w końcu miłośći do życia w zgodzie z naturą. Autorka w pięknym stylu, posługując się lekkim i przyjemnym językiem opowiedziała mi historie skrzywdzonego dziecka, a później historie kobiety, która w życiu nie miała lekko. Te książki były dopracowane w każdym szczególe, wszystko ze sobą idealnie współgrało. Sam tytuł i motyw czarownicy był tu symboliczny i jakże trafny. Nie potrzebne były czary mary aby być oczarowanym całą serią. Mimo braku pędzącej akcji nie sposób się nudzić podczas czytania. Polecam

Sięgając po cykl "Czarownica" spodziewałam się powieści z nutką fantasy, a co dostałam? Dostałam powieść z gatunku literatury pięknej w naprawdę pięknym wydaniu.

Po nieudanym małżeństwie Michał porzuca swoje życie, przenosi się na wieś i buduję malowniczy dom. Spotyka tajemniczą, wyobcowaną kobietę, Ada bo tak ma na imię kobieta, wkrótce staje się jego partnerką. W jego...

Trzecia część serii zaczyna się lokalną legendą sprzed 700 lat o rannym, ukrywającym się tu rycerzu.

Małgosia jest weterynarzem, pracuje w lecznicy. Jest też żoną Damiana. I jest ... nie do końca szczęśliwa...ogólnie, w życiu.

Znalezisko w Popowie, w kościele. Tajemniczy pochówek, freski  i pieczęć. Wszyscy mieszkańcy są ciekawi. Nie tylko zresztą oni. Bohaterka również, tym bardziej, że amatorsko prowadzi portal internetowy i interesuje się historią. Za sprawą Gośki i jednego z archeologów, Roberta, poznajemy okolicę i jej najciekawsze miejsca: Zamkową Górę, Wzgórze i Jar Czarownicy...
Tajemniczy, potencjalny, ukryty gdzieś skarb ściąga tu również wielu obcych.

Realistyczne sny Gośki dopełniają obrazu. Młoda, piękną dziewczyna w zgrzebnej białej sukience, z ziołami w ręku, w lesie, bosa...spotykająca się z mężczyzną, potajemnie.

Poszukiwania prawdy historycznej zaprowadziły Małgosię do pana Franciszka, miejscowego kronikarza, skarbnicy wiedzy.

W tej opowieści wplecionej jest dużo wiedzy historycznej o zakonie krzyżackim oraz o templariuszach i ich możliwych, wzajemnych powiązaniach.
Książka napisana niezwykle ciekawie. Bardzo dobrze i z zainteresowaniem się czytała. Bohaterowie znani z poprzednich części chociaż udział większości z nich był niewielki na rzecz Małgosi. Co nie znaczy, że nie był istotny. I nie tylko historia była tematem opowieści. Było nim codzienne życie, nie zawsze szczęśliwe i zgodne, często za sprawą "życzliwych" i plotkarzy.

Zakończenie jest ciągiem dalszym legendy.

Trzecia część serii zaczyna się lokalną legendą sprzed 700 lat o rannym, ukrywającym się tu rycerzu.

Małgosia jest weterynarzem, pracuje w lecznicy. Jest też żoną Damiana. I jest ... nie do końca szczęśliwa...ogólnie, w życiu.

Znalezisko w Popowie, w kościele. Tajemniczy pochówek, freski  i pieczęć. Wszyscy mieszkańcy są ciekawi. Nie tylko zresztą oni. Bohaterka również,...

To trzecia część cyklu "Czarownica". Historie tym razem przez większość czasu opowiada Małgosia, która jest już dorosła panią weterynarz. Jest już po ślubie ze swoim przyjacielem z dzieciństwa Damianem. Mieszkają w częściowo wyremontowanym domku, który Gosia odziedziczyła po matce.

W tej powieści skupiamy się bardziej na historii wsi Uroki i Popowo w których mieszka Gosia i jej rodzina. W zabytkowym kościele odkryto kryptę, w której zachowało się ciało nieznanego zakonnika, bądź rycerza zakonu Krzyżackiego, pada również podejrzenie że to templariusz, który uciekł ze swego kraju i szukał schronienia.
Historia wykopalisk bardzo interesuję młoda panią weterynarz w dodatku jeden z archeologów zbyt chętnie chce z nią współpracować. Dziewczyna tak mocno angażuje się w historyczne śledztwo, że po wsi zaczynają krążyć nieprzychylne plotki na temat jej i Roberta.

Czy przez plotki i chęć zabicia nudy rozpadnie się małżeństwo Małgosi i Damiana? Czy Gosia rozwiąże zagadki przeszłości? Na te pytania odpowiedzi znajdują się na kartach tej książki.

Niestety tym razem już nie było tak przyjemnie i wciągająco jak w poprzednich częściach cyklu. Zanim faktycznie coś zaczęło się dziać minęło dobre pół książki.
Mimo wszystko dla tych, którzy interesują się legendami i powiązaniami do historii Pomorza Gdańskiego (bo w tych okolicach odbywa się akcja książek) powieść może być naprawdę interesującą. Co prawda miejscowość Popowo w oryginale nie istnieje. Jednak w dopisku od autorki dowiadujemy się, że historia wykopalisk i fresków, część miejsc, jest prawdziwa, tylko nazwy zostały zmienione.

Czy polecam Wam tą książkę? Ze względu na poprzednie części i to że akcja w końcu ruszyła z kopyta polecam, naprawdę polecam. Myślę że każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

To trzecia część cyklu "Czarownica". Historie tym razem przez większość czasu opowiada Małgosia, która jest już dorosła panią weterynarz. Jest już po ślubie ze swoim przyjacielem z dzieciństwa Damianem. Mieszkają w częściowo wyremontowanym domku, który Gosia odziedziczyła po matce.

W tej powieści skupiamy się bardziej na historii wsi Uroki i Popowo w których mieszka Gosia...

Oj, ledwo przebrnąłem.
Nuuudy a do tego główna bohaterka jest hipokrytką i idiotką. Prawie rozłożyła nogi przed obcym facetem i jeszcze wini męża, że się wkurzył chociaż nie był niczemu winny. A ten nie lepszy, jak ostatnia pipa się kaja i przeprasza.
Opowiadanie legend jest dobre jeśli się nie ma pomysłu na książkę 😏
Do kolejnej części nie podchodzę. Straciłem czas na te trzy.

Oj, ledwo przebrnąłem.
Nuuudy a do tego główna bohaterka jest hipokrytką i idiotką. Prawie rozłożyła nogi przed obcym facetem i jeszcze wini męża, że się wkurzył chociaż nie był niczemu winny. A ten nie lepszy, jak ostatnia pipa się kaja i przeprasza.
Opowiadanie legend jest dobre jeśli się nie ma pomysłu na książkę 😏
Do kolejnej części nie podchodzę. Straciłem czas na te trzy.

Czarownice są tajemnicze. Czy Anna Klejzerowicz zna ich sekrety? Na to wskazywałby tytuł jednej z jej książek („Sekret czarownicy”). Ci co poznali cykl o „Czarownicy” wiedzą, że słowo to zostało użyte przekornie. Jednak nazwa miejscowości, gdzie owe wiedzmy mieszkają jest podejrzana. Słowo uroki jasno kojarzy się z mocami nadprzyrodzonymi. Trudno uwierzyć, że przylgnęło do wioski na Kaszubach przypadkowo.

„Sekret czarownicy” to powieść z dwoma wątkami.
Pierwszy skupia się na postaci dobrze znanej czytelnikom cyklu, czyli Małgosi. Dziewczyna jest ambitna i ma wielkie plany, jednak ich realizacja, z powodu wielu problemów, jest odkładana w czasie. Małżeństwo wchodzi w tryb stagnacji, a rodzice i teściowa nie ustają w pytaniach, kiedy potomek. Dziewczynę coraz bardziej przytłacza proza życia. Chce działać, a nie tylko wegetować od dyżuru do dyżuru w klinice weterynaryjnej. Wtedy nadchodzi sensacja. Archeolodzy znajdują w okolicznym kościele kryptę. Prasa rozpisuje się o odkryciu, a Małgosia – zainteresowana lokalną historią – próbuje dowiedzieć się o nim jak najwięcej. W jej żuciu pojawia się nowy cel oraz atrakcyjny kierownik wykopalisk.

Tutaj przechodzimy do drugiego wątku. Kim jest tajemniczy nieboszczyk? Bohaterka odczuwa z nim dziwna więź. Zaczynają nawiedzać ją sny, w których występuje rycerz. Dziewczyna szuka regionalnych legend, aby poznać jego losy.

To już trzecia część cyklu o „Czarownicy” autorstwa Anny Klejzerowicz. Za każdym razem, gdy po niego sięgam zaskakuje mnie, jak inny charakter maja kolejne książki. Pierwsza („Czarownica”) to typowa powieść obyczajowa. Druga („Córka czarownicy”) została wzbogacona o wątek kryminalny. Teraz autorka dodała elementy historii regionu – swoja drogą, dopiero zorientowałam się, że akcja ma miejsce na Kaszubach. Czy wyszło to powieści na plus?

Dla mnie ciekawszy był wątek obyczajowy. To jak proza życia niszczy młodą dziewczynę. Byłam bardzo ciekawa, czy Małgosia wybierze nudną stabilizację, czy da się porwać fascynacji. Zazwyczaj w takich powieściach autorzy dają wypowiedzieć się wszystkim stronom – tutaj Małgosia, jej maż i przystojny znajomy – jednak mam wrażenie, że to nie jest w stylu Anny Klejzerowicz. Wydaje mi się, że ona w swoich książkach przemyca rzeczy, które ją samą fascynują. Dlatego stworzyła bohaterkę, która pasjonuje się historią. W tym miejscu wkracza drugi wątek, związany z odkryciem archeologicznym. Nie powiem, żeby mnie szczególnie porwał – chyba wolałabym go w formie odrębnej powieści – jednak płynnie wkomponowuje się on w treść książki. Rozmowy o postępach w pracach badawczych, szukanie wskazówek w lokalnej legendzie, dyskusje z pasjonatami i ekspertami, sny Małgosi – to wszystko jest elementem tej opowieści i łączy się z wątkiem obyczajowym.

Zauważyłam, że za każdym razem kiedy piszę o tym cyklu mam jakieś „ale”, jednak chętnie do niego wracam. Anna Klejzerowicz wplotła między litery jakąś magię, która sprawia, że napełnia mnie on spokojem i gwarantuje relaks przy książce. Do tego za jej pośrednictwem do domu wkrada się zapach lasu, łąki i sielska atmosfera. Czyżby autorka sama była czarownicą?

Czarownice są tajemnicze. Czy Anna Klejzerowicz zna ich sekrety? Na to wskazywałby tytuł jednej z jej książek („Sekret czarownicy”). Ci co poznali cykl o „Czarownicy” wiedzą, że słowo to zostało użyte przekornie. Jednak nazwa miejscowości, gdzie owe wiedzmy mieszkają jest podejrzana. Słowo uroki jasno kojarzy się z mocami nadprzyrodzonymi. Trudno uwierzyć, że przylgnęło do...