Przestępstwo

Dość przypadkowo trafiłem na tego autora i jakże to było treściwe i intrygujące. Jako miłośnik kryminałów zawsze szukam czegoś niestandardowego, pokazujące prawo od innej strony i z odmiennej perspektywy. Autor w swoich opowiadaniach pokazał jakie różne motywy mogą pchać ludzi na drogę przestępstwa. Motyw z kanibalizmem według mnie był najmocniejszy, to było zdrowo porąbane. Zaimponowała mi niemiecka precyzja, brak ozdobników i brak dodawania komentarzy i ideologii. Bo, jak wyjaśnia autor "Niemcy już nie lubią patosu, było go zwyczajnie za dużo". Reszta świata niech się uczy. Świetna lektura.

Dość przypadkowo trafiłem na tego autora i jakże to było treściwe i intrygujące. Jako miłośnik kryminałów zawsze szukam czegoś niestandardowego, pokazujące prawo od innej strony i z odmiennej perspektywy. Autor w swoich opowiadaniach pokazał jakie różne motywy mogą pchać ludzi na drogę przestępstwa. Motyw z kanibalizmem według mnie był najmocniejszy, to było zdrowo...

Książka i formę i przekaz ma tak prosty jakbyśmy chcieli aby takowym życie nasze było.

Książka i formę i przekaz ma tak prosty jakbyśmy chcieli aby takowym życie nasze było.

W końcu i u mnie książka "Przestępstwo" pana von Schiracha doczekała się przeczytania. Czekała dość długo (jakieś z pięć lat),odkąd przeczytałam "Winę" tego autora i stwierdziłam, że "Przestępstwo" może być równie ciekawe. Rzeczywiście było, jedenaście opowiadań, właściwie reportaży z praktyki berlińskiego adwokata, to lektura naprawdę zajmująca, ale i niepokojąca.

"Rzeczy na ogół nie są proste, a wina to sprawa śliska". Ten cytat rzeczywiście doskonale oddaje moje refleksje na temat przeczytanych historii. Każdy z przytaczanych tutaj przypadków jest tak różny i tak "śliski" a "wina" tak niejednoznaczna, że aż w pewnym momencie pomyślałam sobie, że dobrze, że to nie ja muszę być sędzią w tych sprawach, bo nie wiem, czy bym potrafiła osądzić któregoś z tych sprawców zgodnie ze swoim sumieniem.

Najbardziej (pewnie jak większość czytelników) rozczuliło mnie opowiadanie ostatnie pt. "Etiopczyk", myślę, że bez większego zastanowienia się sama dorzuciłabym się na ten bilet na samolot dla Michalka. Ale najbardziej podobał mi się reportaż "Obrona konieczna", uważam, że policja i inne organy powołane do tego, robią zdecydowanie zbyt mało, by chronić obywateli przed takimi bandziorami jak te dwie "ofiary".

Widzę, że pan adwokat popełnił jeszcze inne książki, prócz tych dwóch, które przeczytałam, więc pewnie znowu za jakiś czas, za jakąś się rozejrzę...

W końcu i u mnie książka "Przestępstwo" pana von Schiracha doczekała się przeczytania. Czekała dość długo (jakieś z pięć lat),odkąd przeczytałam "Winę" tego autora i stwierdziłam, że "Przestępstwo" może być równie ciekawe. Rzeczywiście było, jedenaście opowiadań, właściwie reportaży z praktyki berlińskiego adwokata, to lektura naprawdę zajmująca, ale i niepokojąca....

Opowiadania czyta się naprawdę szybko, są wciągające. Autor nie traci czasu na zbędne opisy, co moim zdaniem w tym utworze jest na duży plus.

Opowiadania czyta się naprawdę szybko, są wciągające. Autor nie traci czasu na zbędne opisy, co moim zdaniem w tym utworze jest na duży plus.

Opowiadania o zabójcach, szaleńca I innych przestępcach, są ciekawe i szybko się je czyta.

Opowiadania o zabójcach, szaleńca I innych przestępcach, są ciekawe i szybko się je czyta.

Niemiecki adwokat Ferdinand von Schirach przedstawia zaskakujące sprawy sądowe, w których przyszło mu uczestniczyć. bohaterami tych opowieści są często ludzie prości, niewykształceni, sprawiający wrażenie nieudaczników. Motywy przestępców bywają nieprzewidywalne, wynikają z różnych przyczyn. Autora interesują historie sprytnych zbrodniarzy, którzy wymigują się od odpowiedzialności i takich, którzy nie mają z przestępstwem nic wspólnego, choć przesłanki na nich wskazują, albo takich, którym życie przez chorobę czy nędzę lub wykluczenie społeczne uniemożliwiło zwyczajny rozwój. Ferdinand von Schirach, korzystając z bogactwa doświadczeń adwokata, zwraca uwagę, że wina nie zawsze jest taka, jak się wydaje. Oprócz paragrafów trzeba widzieć człowieka, którego trzeba skazać albo uniewinnić, biorąc pod uwagę jego opowieść i zaistniałe okoliczności. Lektura sprawia, że często ma się ochotę dyskutować z autorem czy oskarżonym.

Niemiecki adwokat Ferdinand von Schirach przedstawia zaskakujące sprawy sądowe, w których przyszło mu uczestniczyć. bohaterami tych opowieści są często ludzie prości, niewykształceni, sprawiający wrażenie nieudaczników. Motywy przestępców bywają nieprzewidywalne, wynikają z różnych przyczyn. Autora interesują historie sprytnych zbrodniarzy, którzy wymigują się od...

Proste opowiadania kryminalne.
Ciekawe, że to wydrukowano. Bo bardzo niepoprawne politycznie. Procent przestępców z Kreuzbergu znacznie przekracza ich udział w liczbie mieszkańców Berlina. A tu jak wiadomo, trudno znaleźć Hansa lub Helmuta.

Proste opowiadania kryminalne.
Ciekawe, że to wydrukowano. Bo bardzo niepoprawne politycznie. Procent przestępców z Kreuzbergu znacznie przekracza ich udział w liczbie mieszkańców Berlina. A tu jak wiadomo, trudno znaleźć Hansa lub Helmuta.

Ciekawy zbiór historii kryminalnych zwłaszcza gdy mamy świadomość oparcia ich na prawdziwych sprawach. W odbiorze przeszkadzał mi styl i zbyt często powtarzany motyw seksualny morderstw. Ale może to jest głównym motorem napędowym do popełniania zbrodni?

Ciekawy zbiór historii kryminalnych zwłaszcza gdy mamy świadomość oparcia ich na prawdziwych sprawach. W odbiorze przeszkadzał mi styl i zbyt często powtarzany motyw seksualny morderstw. Ale może to jest głównym motorem napędowym do popełniania zbrodni?

Książka daje dużo do myślenia oraz potrafi wywołać niezapomniane emocje u czytającego. Polecam jak najbardziej dla osób, które interesują się prawem jak i dla tych, którym nauka prawa nie jest znana.

Książka daje dużo do myślenia oraz potrafi wywołać niezapomniane emocje u czytającego. Polecam jak najbardziej dla osób, które interesują się prawem jak i dla tych, którym nauka prawa nie jest znana.

Czerń i biel to fikcja. Również w świecie prawa rządzą odcienie szarości. Przynajmniej tak wynika z tekstów Von Schiracha. Pisarz i prawnik w kilku opowiadaniach przedstawia sprawy sądowe, które były nieoczywiste bądź miały niestandardowe zakończenie. Napisane banalnie prostym językiem są w stanie zmusić do refleksji i chwili zastanowienia po zakończonej lekturze. Trudno opisywać to dzieło jako choć w połowie wybitne, ale jest fajne - zmusza do myślenia, a przestrzeń prawna wydaje się fascynująca. Warto.

Czerń i biel to fikcja. Również w świecie prawa rządzą odcienie szarości. Przynajmniej tak wynika z tekstów Von Schiracha. Pisarz i prawnik w kilku opowiadaniach przedstawia sprawy sądowe, które były nieoczywiste bądź miały niestandardowe zakończenie. Napisane banalnie prostym językiem są w stanie zmusić do refleksji i chwili zastanowienia po zakończonej lekturze. Trudno...