Ukryte talenty

Bardzo dobra lektura o pisaniu. Bohaterowie uczestniczą w kursie kreatywnego pisania. Czytają to, co napisali. Wątek ten połączony jest z wydarzeniami z życia postaci.

Cytaty:

„Pisanie daje poczucie władzy. Jesteś sam na sam z kawałkiem papieru i kiedy wypełnisz go słowami, wiesz, że nikt inny nie miał w tym żadnego udziału”. (str. 66)

Bardzo dobra lektura o pisaniu. Bohaterowie uczestniczą w kursie kreatywnego pisania. Czytają to, co napisali. Wątek ten połączony jest z wydarzeniami z życia postaci.

Cytaty:

„Pisanie daje poczucie władzy. Jesteś sam na sam z kawałkiem papieru i kiedy wypełnisz go słowami, wiesz, że nikt inny nie miał w tym żadnego udziału”. (str. 66)

"Ukryte talenty" to bardzo przyjemna lektura obyczajowa. Czyta się sprawnie, a bohaterów nie sposób nie polubić. Erica James napisała prostą historię o zwykłych ludziach w bardzo ujmujący i "wciągający" sposób.
Polecam dla zainteresowanych czytelniczek.

"Ukryte talenty" to bardzo przyjemna lektura obyczajowa. Czyta się sprawnie, a bohaterów nie sposób nie polubić. Erica James napisała prostą historię o zwykłych ludziach w bardzo ujmujący i "wciągający" sposób.
Polecam dla zainteresowanych czytelniczek.

Doczytałam do 188 strony nie wiem na co licząc. Przewidywalna, prosta, trochę przypominająca książki Macomber, ale słabsza. Preferująca wartości dla mnie nie do przyjęcia na przykład nieformalne związki pozamałżeńskie (bo żona taka do niczego!). Nic nas nie zaskoczy, niczego się nie nauczymy. Nie staniemy się lepsi i mądrzejsi... Oczywiście to tylko moje prywatne zdanie.

Doczytałam do 188 strony nie wiem na co licząc. Przewidywalna, prosta, trochę przypominająca książki Macomber, ale słabsza. Preferująca wartości dla mnie nie do przyjęcia na przykład nieformalne związki pozamałżeńskie (bo żona taka do niczego!). Nic nas nie zaskoczy, niczego się nie nauczymy. Nie staniemy się lepsi i mądrzejsi... Oczywiście to tylko moje prywatne zdanie.

Erica James serwuje kolejną arcyciekawą powieść obyczajową,której akcja rozgrywa się w jednym z uroczych,małych angielskich miasteczek.Dulcie wdowa w średnim wieku zakłada kreatywny klub pisarski Surowe Diamenty,do którego przystępują ludzie w różnym wieku,z różnymi życiowymi doświadczeniami.Jak potoczy się ta historia,czy bohaterowie odkryją w sobie ukryte talenty?Zachęcam do lektury.Warto!

Erica James serwuje kolejną arcyciekawą powieść obyczajową,której akcja rozgrywa się w jednym z uroczych,małych angielskich miasteczek.Dulcie wdowa w średnim wieku zakłada kreatywny klub pisarski Surowe Diamenty,do którego przystępują ludzie w różnym wieku,z różnymi życiowymi doświadczeniami.Jak potoczy się ta historia,czy bohaterowie odkryją w sobie ukryte talenty?Zachęcam...

129/2015

129/2015

To moje pierwsze spotkanie z ta autorka i jestem bardzo zadowolona. Kiedy zaczelam czytac 'Ukryte talenty' poczulam sie jak za dawnych czasow w liceum kiedy zasiadalam z ksiazka pachnaca stronami w swoim pokoju przy cieplutkim kaloryferze i popijalam kakao. Jak zaczytywalam sie w powiesciach obyczajowych pelnych ciepla, milosci, rodziny. Samo to sprawilo ze ksiazke czytalam z wielka przyjemnoscia.
Cieszylam sie ze ma ona tyle stron bo moglam spedzic z nia duzo czasu nie muszac sie ograniczac. Od samego poczatku polubilam bohaterow, zainteresowalam sie ich losami i czulam sie prawie tak jakbym sama nalezala do Surowych Diamentow:)
A tym ktorzy pisza sami, ksiazka moze jeszcze zaostrzyc apetyt na pisanie a moze nawet podsunac jakis pomysl?:)
Z niecierpliwoscia mysle o momencie kiedy siegne po kolejne ksiazki autorki. Jestem pewna ze nie bede musiala dlugo na to czekac:)
Akcja toczy sie spokojnie ale nie zanudza. Czytelnik plynie spokojnie przez hostorie i z przyjemnoscia sie w niej zanurza :) Tak bylo za mna, dlatego polecam tym, ktorzy chca przy ksiazce odpoczac i zaznac ciepla :)

To moje pierwsze spotkanie z ta autorka i jestem bardzo zadowolona. Kiedy zaczelam czytac 'Ukryte talenty' poczulam sie jak za dawnych czasow w liceum kiedy zasiadalam z ksiazka pachnaca stronami w swoim pokoju przy cieplutkim kaloryferze i popijalam kakao. Jak zaczytywalam sie w powiesciach obyczajowych pelnych ciepla, milosci, rodziny. Samo to sprawilo ze ksiazke czytalam...

Literatura obyczajowa ma to do siebie, że potrafi poruszyć każdy temat i ukazać go w najmniej spodziewanym ujęciu. Miesza wiele wątków i tworzy spójną całość, zapoznając z dziesiątkami różnych postaci, ich problemami i radościami. Książki Eriki James miałam na oku już od jakiegoś czasu i "Ukryte talenty" ciekawiły mnie z tych wydanych w Polsce najbardziej (w tym miejscu podziękowania dla pani Agnieszki z Jaguara, która chyba wyczytała to między słowami). Mimo to z początku nie byłam pewna, czy mi się spodoba i pierwsze strony czytałam z niepewnością. Ku mojemu zdziwieniu, zadziwiająco szybko wyrobiłam sobie zdanie zarówno o lekturze, jak i pasji pisarskiej autorki.

Grupa pisarska. Ot, takie hasło. Jeśli widzisz je w gazecie lub na słupie pisarskim, interesujesz się, o co w tym chodzi czy wzruszasz ramionami i idziesz dalej, gdyż uważasz, że nie potrzebujesz takiego marnowania czasu na rzecz, którą przecież tak dobrze umiesz? Mam dla ciebie radę - zatrzymaj się, przeczytaj, zapisz kontakt i zadzwoń. Taka grupa może wiele zmienić i to nie tylko w sposobie pisania.
Zupełnie różnych ludzi połączyło pisarstwo. Słowa pozwalają na ucieczkę na koniec świata i jeszcze dalej, mają siłę leczenia ran i przelewania emocji na papier. W ten sposób okazuje się, że z grupą ludzi o tej samej pasji łatwiej dzielić się radościami i smutkami i pokonywać kłody rzucane pod nogi. I że z samotnością można walczyć w najróżniejsze sposoby, a najprostszym jest wyjście na świat i otwarcie na ludzi.

Zanim zabrałam się za tę książkę, szukałam recenzji na blogach, portalach i stronach księgarń. Nie macie pojęcia, jak wielkie było moje zdziwienie, gdy znalazłam jedynie kilka słów na podstronie książki w Empiku i jedną recenzję blogową. O dziwo, zachęciło mnie to nawet bardziej do lektury. A nuż odkryję dla Was jakąś perełkę! To przeczucie się sprawdziło.

Szalenie spodobał mi się pomysł grupy pisarskiej. Sama piszę różne rzeczy, a do swoich powieści żywię niezwykłą sympatię, jednak wiem, że nie piszę za dobrze i taka grupa by się przydała w Warszawie. I to nie tylko ze względu na wyrabianie warsztatu, ale też na walkę z samotnością. Erica James przez dziesiątki postaci ukazała problem, na który wiele osób nie zwraca obecnie uwagi. W dobie komputerów i telewizji staramy się zająć sami sobą i odsunąć poczucie samotności w ciemny kąt, wmawiając sobie, że to chwilowe. Wszędzie się spieszymy, myśląc, że robiąc coś szybciej, będziemy mieć więcej czasu na inne przyjemności, podczas gdy lepiej byłoby zwolnić i pozwolić sobie na przemyślenia i otwarcie się na własne myśli. Zastanówcie się, kiedy ostatnio usiedliście w ciszy i pomyśleliście o sobie. Czy na pewno nie czujecie się samotni w tym pędzącym tłumie?

Sposób, w jaki autorka przedstawiła problem samotności mnie zachwycił. Chodzi tu o samotność z wyboru, której można zapobiec lub otworzyć się na świat. Samotność wśród osób bliskich. Samotność w otoczeniu. W domu. Wśród znajomych. Samotność, którą można zwalczyć, zaczynając od jednego małego kroku w przeciwną stronę. Do ludzi. Autorka nieraz zmusza postaci do stawienia czoła problemom lub temu, co wydaje im się szczęściem, ale nie jest nim w rzeczywistości. Pomaga im przejrzeć na oczy, podjąć decyzje, o których by nawet wcześniej nie pomyśleli, a w efekcie otworzyć się na świat i powoli usuwać poczucie samotności z ich życia.

W tym miejscu muszę wspomnieć, jak wszystkie historie przeplatają się ze sobą, tworząc niezwykle spójną całość. Beth, wdowa po zmarłym przed laty mężu, wraz z synem, Nathanem walczą z przeszłością i poczuciem odosobnienia w rodzinie, podobnie jak Jaz, przesympatyczna dziewczyna, borykająca się z brakiem zainteresowania rodziców i strachem przed otworzeniem się na własne uczucia. Dulcie próbuje ułożyć sobie życie z Richardem, mężem Angeli, zapominając o innych członkach obu rodzin. Jackowi świat usuwa się spod stóp, gdy żona zdradza go z najlepszym przyjacielem i odbiera dwie córki. Victor mierzy się z bolesnymi wspomnieniami i ukrywa to wszystko pod przekonaniem o własnej nieomylności. A i to nie wszyscy bohaterowie, gdyż w trakcie zagłębiania się pojawiają się kolejni. Wystarczy, że autorka wspomni o kimś nowym przez którąś z postaci, a można się spodziewać rozdziału o niej. Nie spotkałam się jeszcze z takim zabiegiem, a tutaj autorka Erica James bardzo mnie nim zaintrygowała. Najpierw oswajała czytelnika z nowym imieniem i osobą, by w końcu ukazać ją nieco bliżej. Dzięki temu ani razu nie pogubiłam się w fabule, tylko z zaciekawieniem śledziłam wszystkie wątki.

Jedynym minusem, jaki znalazłam, jest fakt, że "Ukryte talenty" nie wciągnęły mnie jakoś niesamowicie mocno i głęboko. Mogłam w dowolnym momencie odłożyć książkę na bok i nie czułam z tego powodu złości lub winy. Fakt, że dużą część książki przeczytałam jeszcze przed egzaminami wrześniowymi mógł mieć na to jakiś wpływ - w końcu stres potrafi wiele zmienić -, niemniej z pewnością jest to książka, którą czyta się na spokojnie, bez pośpiechu. I do której z pewnością będę wracać, gdyż napisana jest w naprawdę piękny sposób i opowiada o ważnym, ale ignorowanym obecnie problemie.

"Ukryte talenty" są piękną opowieścią o samotności i walce z nią. Jest to historia grupy ludzi, którzy wcześniej się nie znali i zbliżyli się dzięki pisaniu, pokonując lęki i otwierając się na świat, wychodząc ze skorupy. Jestem tą powieścią zachwycona i na pewno sięgnę po kolejne książki Erici James. Oczarowała mnie swoim warsztatem, humorem i umiejętnością tworzenia nietuzinkowych bohaterów, do których od razu zapałałam sympatią. Polecam tę historię wszystkim, nie tylko samotnym. Gwarantuję, że nie będziecie rozczarowani.

Literatura obyczajowa ma to do siebie, że potrafi poruszyć każdy temat i ukazać go w najmniej spodziewanym ujęciu. Miesza wiele wątków i tworzy spójną całość, zapoznając z dziesiątkami różnych postaci, ich problemami i radościami. Książki Eriki James miałam na oku już od jakiegoś czasu i "Ukryte talenty" ciekawiły mnie z tych wydanych w Polsce najbardziej (w tym miejscu...