The Assassin and the Princess

Bardzo dobrze się ją czytało. Dużo sekretów głównej bohaterki. Uwielbiam koniec, który skłania nas do przeczytania następnej części. Akcja wartka, książka często zostawia nas w niepewności, co będzie dalej. Polecam szczególnie dla młodzieży.

Bardzo dobrze się ją czytało. Dużo sekretów głównej bohaterki. Uwielbiam koniec, który skłania nas do przeczytania następnej części. Akcja wartka, książka często zostawia nas w niepewności, co będzie dalej. Polecam szczególnie dla młodzieży.

Robię reread zaledwie 3 miesiące po skończeniu całej serii. Książki są jeszcze lepsze za drugim razem, bo teraz zwracam uwagę na więcej szczegółów. Korona w mroku ma szczególne miejsce w moim sercu. Tajemnice wychodzą na jaw, końcówka top, a relacja Chaola i Celaeny…czasami gdy o nich myślę to chce mi się płakać, tym bardziej że wiem, co będzie dalej. My sheylasss…polecam z całego serca!

Robię reread zaledwie 3 miesiące po skończeniu całej serii. Książki są jeszcze lepsze za drugim razem, bo teraz zwracam uwagę na więcej szczegółów. Korona w mroku ma szczególne miejsce w moim sercu. Tajemnice wychodzą na jaw, końcówka top, a relacja Chaola i Celaeny…czasami gdy o nich myślę to chce mi się płakać, tym bardziej że wiem, co będzie dalej. My sheylasss…polecam z...

Fajna, ale jakoś mniej mnie wciągnęła niż 1 część . Ale nie poddaje się , będę czytać dalej ... kolejne i zobaczymy.

Fajna, ale jakoś mniej mnie wciągnęła niż 1 część . Ale nie poddaje się , będę czytać dalej ... kolejne i zobaczymy.

Bardzo fajna, ale gorsza od pierwszej części

Bardzo fajna, ale gorsza od pierwszej części

Zacznę od tego, że to kolejna książka, którą czyta się bardzo szybko. Jest napisana lekkim językiem, a świat, który został wykreowany przez autorkę jest zarówno wspaniałym jak i przerażającym miejscem. Tempo jest właściwie utrzymane. Nie ma się czasu na znużenie, ale akcja także nie biegnie tak szybko, iż ciężko za nią nadążyć.
Związek Celeany i Chaola bardzo mi się spodobał. Ich więź, która z nienawiści i nieufności ewoluowała w całkowite zaufanie i miłość. Cieszyło mnie, że dziewczyna wybrała jego a nie księcia, gdyż uważałam, że jako wojownik jest ją w stanie lepiej zrozumieć.
UWAGA!!! PONIŻEJ ZNAJDUJĄ SIĘ SPOILERY. NIE CHCĘ CI TEGO ROBIĆ, JEŚLI I SAM TEGO NIE CHCESZ. NIE CZYTAJ DALEJ. CZYTASZ TYLKO I WYŁĄCZNIE NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ.
Jakież było moje rozczarowanie, gdy dowiedziałam się, że pierwsze dwie serie mają niestety niewiele wspólnego z pozostałymi, a mój parking nie ma szansy przetrwać, gdyż dziewczyna wyjdzie za kogoś innego. Mało tego! Kogoś kogo nawet jeszcze nie poznaliśmy!
Postanowiłam, więc postarać się potraktować to jakie dwie serie innych historii. Bo ja bardzo łatwo przywiązuje się do bohaterów i nie znoszę, gdy są w trakcie zmieniani.
Jeszcze dziś planuje zacząć przynajmniej kolejną część i w niej podobno poznać niejakiego Rowana.

Zacznę od tego, że to kolejna książka, którą czyta się bardzo szybko. Jest napisana lekkim językiem, a świat, który został wykreowany przez autorkę jest zarówno wspaniałym jak i przerażającym miejscem. Tempo jest właściwie utrzymane. Nie ma się czasu na znużenie, ale akcja także nie biegnie tak szybko, iż ciężko za nią nadążyć.
Związek Celeany i Chaola bardzo mi się...

Kiedy skończyłam Szklany Tron i mówiłam, że trochę męczyło mnie czytanie tej części, kilka osób powiedziało mi, że dalej będzie lepiej, żebym się nie poddawała. Jak ja się cieszę, że ich posłuchałam.

Odnoszę wrażenie, że w 𝑲𝒐𝒓𝒐𝒏𝒊𝒆 𝒘 𝒎𝒓𝒐𝒌𝒖 opisy wydarzeń są dużo lepsze. Ciekawsze. Jest więcej akcji. Nawet główne postacie są bardziej interesujące. Zaczęłam lubić Celaenę. Mimo że jest młoda, ma kręgosłup moralny. Zaczynam ją postrzegać jako mocną postać, która wiele przejdzie w swoim życiu i myślę, że w kolejnej części ta postać mnie nie zawiedzie. Uwielbiam Chaola. Naprawdę go lubię. Lojalny do bólu, przez co czasami się denerwowałam. Oddany koronie, królowi. Gotowy poświęcić swoje życie dla przyjaciół. Natomiast Doriana początkowo dalej uważałam za miękkiego. Potem to się trochę zmieniało, jednak niezmiennie nie jest on dla mnie jakąś bardzo silną czy nawet ciekawą postacią.

Ponieważ unikałam spojlerów jak tylko mogłam, kilka wątków naprawdę mnie zaskoczyło. Kilka razy się wzruszyłam. Pojawiły się też momenty, w których napięcie sięgało zenitu. Niestety końcówkę tego tomu poznałam w trakcie jego czytania, ale i tak się jej nie spodziewałam. Jestem bardzo ciekawa kolejnej części. Tego, jak zostaną pociągnięte wątki. Myślę, że w końcu będę mogła powiedzieć, że przepadałam dla tej serii. Polecam🩷

Kiedy skończyłam Szklany Tron i mówiłam, że trochę męczyło mnie czytanie tej części, kilka osób powiedziało mi, że dalej będzie lepiej, żebym się nie poddawała. Jak ja się cieszę, że ich posłuchałam.

Odnoszę wrażenie, że w 𝑲𝒐𝒓𝒐𝒏𝒊𝒆 𝒘 𝒎𝒓𝒐𝒌𝒖 opisy wydarzeń są dużo lepsze. Ciekawsze. Jest więcej akcji. Nawet główne postacie są bardziej interesujące. Zaczęłam lubić Celaenę....

Jakie to było dobre, drugi tom jeszcze lepszy od pierwszego ❤️

Jakie to było dobre, drugi tom jeszcze lepszy od pierwszego ❤️

Książka bardzo mi się podobała, była pełna mroku, napięcia i ciekawych wydarzeń. Zakończenie było niespodziewane i naprawdę mnie zaskoczyło.

Książka bardzo mi się podobała, była pełna mroku, napięcia i ciekawych wydarzeń. Zakończenie było niespodziewane i naprawdę mnie zaskoczyło.

Druga część była całkiem inna od pierwszego tomu. Dodała głębi głównym bohaterom ale też sens całej historii. Do głównego wątku dochodzimy długo. Przez pierwszą połowę książki, akcja jest wolniejsza. Ale ma to swój powód i jest to dla mnie jak most pomiędzy tom 1 i jego naiwnością, a poważniejszym tomem 2. Od drugiej połowy książki, rzeczy nabierają tempa i każdy rozdział odkrywa coś nowego.

Zabieram się teraz za tzw. tom 0 - prequel historii, aby później kontynuować i dowiedzieć się co dalej!

Druga część była całkiem inna od pierwszego tomu. Dodała głębi głównym bohaterom ale też sens całej historii. Do głównego wątku dochodzimy długo. Przez pierwszą połowę książki, akcja jest wolniejsza. Ale ma to swój powód i jest to dla mnie jak most pomiędzy tom 1 i jego naiwnością, a poważniejszym tomem 2. Od drugiej połowy książki, rzeczy nabierają tempa i każdy rozdział...

Dalsze losy Celaeny Sardothien to ten moment w cyklu, gdy historia ewoluuje wraz z jej uczestnikami, porzucając prostotę turniejowych zmagań na rzecz wielowarstwowej intrygi. Opowieść opiera się na fundamencie narastających niedomówień, które sprawiają, że Szklany Zamek traci swój blask, stając się miejscem dusznej paranoi. Znana wcześniej sceneria zmienia się w pułapkę, w której każdy krok może być tym ostatnim...
Główna bohaterka przestaje być postrzegana wyłącznie przez pryzmat swojej profesji. W tej odsłonie to postać tragiczna, rozpięta między narzuconymi jej obowiązkami a budzącym się sumieniem. Ten wewnętrzny rozłam poprowadzony jest z wyczuciem, bez uciekania się do taniego dramatyzmu. Równocześnie relacje między kluczową trójką bohaterów nabierają ciężaru – namiętności ustępują miejsca brutalnym pytaniom o lojalność i cenę, jaką trzeba zapłacić za trwanie przy swoich przekonaniach. Dworskie gierki schodzą na dalszy plan, gdy na światło dzienne wychodzą zapomniane fragmenty historii i uśpiona dotąd magia. W obliczu mroczniejszych sił tradycyjny podział na dobro i zło zaczyna się zacierać, a każde nowe odkrycie zmusza protagonistów do zmierzenia się z prawdą o własnych korzeniach.
Całość zachowuje świetny balans między dynamiką wydarzeń a chwilami potrzebnej refleksji. Nawet wątki miłosne, choć osadzone w znanych schematach fantasy, zyskują na wiarygodności dzięki brutalnemu kontekstowi politycznemu, w jakim muszą funkcjonować. Zakończenie nie stanowi jedynie kropki nad "i", lecz wywraca stolik, całkowicie zmieniając postrzeganie tej historii i dając sygnał, że dotychczasowe trudności były zaledwie przygrywką do prawdziwego starcia.

Dalsze losy Celaeny Sardothien to ten moment w cyklu, gdy historia ewoluuje wraz z jej uczestnikami, porzucając prostotę turniejowych zmagań na rzecz wielowarstwowej intrygi. Opowieść opiera się na fundamencie narastających niedomówień, które sprawiają, że Szklany Zamek traci swój blask, stając się miejscem dusznej paranoi. Znana wcześniej sceneria zmienia się w pułapkę, w...