The Shack

Książka zaskakująca, mimo wielu opinii o rozwikłaniu wszelkich wątpliwości odnośnie wiary i Boga, mam odmienne zdanie. W mojej opinii o ile próbuje wyjaśnić pewne kwestie wiary, o tyle pozostawia kolejne pytania bez odpowiedzi.

Książka zaskakująca, mimo wielu opinii o rozwikłaniu wszelkich wątpliwości odnośnie wiary i Boga, mam odmienne zdanie. W mojej opinii o ile próbuje wyjaśnić pewne kwestie wiary, o tyle pozostawia kolejne pytania bez odpowiedzi.

Ciekawy pomysł i ważna tematyka, szczególnie w kontekście przeżywania straty — w tym sensie myślę że książka może być formą wsparcia i swego rodzaju ukojenia. Niestety, sama lektura nie była dla mnie wciągająca. Czytało mi się ją dość ciężko i momentami miałam wrażenie, że bardziej ją „męczę”, niż przeżywam. Doceniam przesłanie, ale literacko to dla mnie doświadczenie raczej przeciętne.

Ciekawy pomysł i ważna tematyka, szczególnie w kontekście przeżywania straty — w tym sensie myślę że książka może być formą wsparcia i swego rodzaju ukojenia. Niestety, sama lektura nie była dla mnie wciągająca. Czytało mi się ją dość ciężko i momentami miałam wrażenie, że bardziej ją „męczę”, niż przeżywam. Doceniam przesłanie, ale literacko to dla mnie doświadczenie...

Gdy wydano książkę, przeczytam.
Nakręcono film, obejrzałam.
A teraz po latach powracam do filmowej książki,aby odkryć na nowo jej walory smakowe.
Nakarmiłam mą duszę...i odkryłam, iż ciągle potrzebuje uzdrawiającej Łaski. Bóg przemawia poprzez słowa autora. Jestem wdzięczna za TAKIE książki!

Gdy wydano książkę, przeczytam.
Nakręcono film, obejrzałam.
A teraz po latach powracam do filmowej książki,aby odkryć na nowo jej walory smakowe.
Nakarmiłam mą duszę...i odkryłam, iż ciągle potrzebuje uzdrawiającej Łaski. Bóg przemawia poprzez słowa autora. Jestem wdzięczna za TAKIE książki!

Ciepła, otulająca, refleksyjna dla osób wierzących. Dla osób niewierzących momentami fantastyczna, ale warto przeczytać. Przeczytałam drugi raz, film także obejrzałam,

Ciepła, otulająca, refleksyjna dla osób wierzących. Dla osób niewierzących momentami fantastyczna, ale warto przeczytać. Przeczytałam drugi raz, film także obejrzałam,

Poruszająca i głęboko emocjonalna opowieść o wierze, przebaczeniu i duchowej przemianie.

Poruszająca i głęboko emocjonalna opowieść o wierze, przebaczeniu i duchowej przemianie.

Typowa współczesna książka, gdzie akcja w takim tempie biegnie do przodu, że nie wiesz którym się wydarzeniem sie przejmować. Ojciec ledwo co uratował topiącego się syna i w tym samym momecie jakiś zwyrol zamorodował mu córkę. Potem dowiadujemy się, że Bóg Ojciec to czarnoskóra kobieta... Nie moje klimaty. Utwór ma piękne przesłanie, dlatego 4 a nie 1. Nowocześnie podchodzi do religii, wiarzysz tylko i wyłącznie dla siebie. Bóg stworzył ciebie na swoje podobieństwo więc każdy może stać się Bogiem. To tylko od ciebie zależy kto cię nawiguje przez życie, jeśli oddajesz się chwilowym zachciankom to kieruje tobą szatan. Wpadło mi w pamięć jak Tata powiedział do Macka, że jeśli ktoś grzeszy to nie trzeba go karać, bo robienia zła to sama w sobie kara.

Typowa współczesna książka, gdzie akcja w takim tempie biegnie do przodu, że nie wiesz którym się wydarzeniem sie przejmować. Ojciec ledwo co uratował topiącego się syna i w tym samym momecie jakiś zwyrol zamorodował mu córkę. Potem dowiadujemy się, że Bóg Ojciec to czarnoskóra kobieta... Nie moje klimaty. Utwór ma piękne przesłanie, dlatego 4 a nie 1. Nowocześnie podchodzi...

https://swiatwidzianyksiazkami.blogspot.com/

"Chata" Wm. Paula Younga to jedna z tych książek, które pewnie bym nigdy nie przeczytała gdybym nie otrzymała jej w prezencie. I nie dlatego, że podejmuje temat religii i Boga....
Pewnego dnia Mackenzie wraz z trójką dzieci wybiera się na biwak, gdzie ma okazję spędzić trochę czasu z rodziną jak i ze znajomymi. Wszystko układa się dobrze do momentu, kiedy jego syn ma wypadek na kajakach. Podczas udanej akcji ratowniczej jednak wydarza się coś, co na zawsze zmieni rodzinę Mackenziego, ale i jego samego - zostaje porwana i zamordowana jego najmłodsza córka, której ciała nie odnaleziono. Lata mijają, zaś rodzina choć nadal razem, wciąż odczuwa skutki tragicznych wydarzeń sprzed lat. Aż do momentu kiedy Mack otrzymuje tajemniczy list, w którym jest zaproszenie do Chaty, w której została zamordowana jego córka, zaś sam list jest podpisany od Taty. Główny bohater zastanawia się od kogo może być list, tym bardziej, że jego ojciec nie żyje, a jedyną osobą, która mu się kojarzy z Tatą jest sam Bóg. Mackenzie pełen wątpliwości i obaw, postanawia jednak wyruszyć w podróż, która może pomóc mu wszystko zrozumieć. Czy tak się stanie? Sprawdźcie sami... A czy warto? Spróbuję pomóc w tej kwestii...
"Chata" to powieść, dzięki której, można zrozumieć wiele pewnych wydarzeń, ale też jest to podróż do wnętrza swojej osoby. Podczas takiej podróży główny bohater próbuje odpowiedzieć na wiele pytań, które go nurtują (każde z tych pytań na pewno wiele milionów ludzi zadawało je w przeszłości, teraźniejszości, jak i będzie zadawać w przyszłości). Jednym z wielu takich pytań jest między innymi takie jak: "Gdzie był Bóg kiedy moje dziecko umierało?" oraz "Dlaczego musiało ją to spotkać?" i wiele innych pytań, które często dotyczą Boga. Chociaż pytania jak i odpowiedzi na nie są trudne, to Mackenzie powoli i z głębokim bólem odkrywa nie tylko odpowiedzi na swoje pytania. Lecz zaczyna lepiej poznawać zarówno siebie jak i lepiej rozumieć istotę Boga i Trójcy Świętej. Chociaż nie na wszystko się zgadza to z czasem jest w stanie zrozumieć sens cierpienia oraz dlaczego muszą występować pewne zdarzenia. I jak to wszystko powinno wpływać na jednego człowieka lub na większą liczbę osób.
"Chata" to powieść, którą momentami czytało mi się szybko a momentami bardzo wolno. Nie wynikało to jednak ze źle napisanej opowieści, czy ze złej stylistyki. Niektóre podejmowane tematy były mniej lub bardziej znaczące, tematy nad którymi mniej lub bardziej się zastanawiałam. Do czego dąży autor poprzez swoją powieść: - czy do ulepszenia wiary w Boga, do naprawy całego świata, czy jednak skupia się na jednostce- konkretnym człowieku, który ma do przepracowania wiele ze swoich przywar. To nie jest książka, o której się zapomni ledwo po przeczytaniu, ale na długo po przeczytaniu, ma się wrażenie, że wraz z bohaterem skupiamy się na tym co ważne dla nas i dlaczego tak ważne jest przebaczenie, zarówno sobie jak i innym.
Książkę jak najbardziej polecam, nie tylko ze względu na podjęcie zrozumienia siebie czy próby polepszenia relacji z Bogiem. Lecz również po to by poznać czym tak naprawdę jest miłość i przebaczenie.

https://swiatwidzianyksiazkami.blogspot.com/

"Chata" Wm. Paula Younga to jedna z tych książek, które pewnie bym nigdy nie przeczytała gdybym nie otrzymała jej w prezencie. I nie dlatego, że podejmuje temat religii i Boga....
Pewnego dnia Mackenzie wraz z trójką dzieci wybiera się na biwak, gdzie ma okazję spędzić trochę czasu z rodziną jak i ze znajomymi. Wszystko...

Książka warta przeczytania i godna polecenia.

Książka warta przeczytania i godna polecenia.

Łamiąca serce i równocześnie otulająca je nadzieją, że kiedyś spotkamy się wszyscy ponownie przy jednym stole.

Łamiąca serce i równocześnie otulająca je nadzieją, że kiedyś spotkamy się wszyscy ponownie przy jednym stole.

To jest taka książka, do której siadasz myśląc, że przeczytasz kilka rozdziałów a potem nagle orientujesz się, że siedzisz w niej po uszy, że chcesz wiedzieć, dokąd to wszystko prowadzi i czy ta historia udźwignie emocje, które wywołuje od pierwszych stron.
Z jednej strony to opowieść o niewyobrażalnej stracie, bólu, który wydaje się nie do przejścia. Z drugiej – o spotkaniu, które zmienia wszystko, o rozmowie z Bogiem, ale pokazanym w zupełnie inny sposób, niż przywykliśmy. Tu Bóg nie siedzi na tronie w chmurach. Tu jest blisko. Ludzki. Ciepły.
Momentami ta książka jest bardzo delikatna i otulająca, a momentami wbija w fotel tym, co każe sobie uświadomić. To taka historia, która nie daje gotowych odpowiedzi, ale zadaje pytania, od których trudno uciec. I czy wierzysz, czy nie – to nie ma aż takiego znaczenia. Bo to jest przede wszystkim opowieść o przebaczeniu.
Dla mnie – bardzo poruszająca. Z tych, które zostają na długo i wracają w najmniej spodziewanym momencie.

To jest taka książka, do której siadasz myśląc, że przeczytasz kilka rozdziałów a potem nagle orientujesz się, że siedzisz w niej po uszy, że chcesz wiedzieć, dokąd to wszystko prowadzi i czy ta historia udźwignie emocje, które wywołuje od pierwszych stron.
Z jednej strony to opowieść o niewyobrażalnej stracie, bólu, który wydaje się nie do przejścia. Z drugiej – o...