Język niemowląt/Język dwulatka

Ta książka tak mnie zdenerwowała że aż pierwszy raz zdecydowałam się dodać opisową opinię :) jest to któraś z kolei pozycja na temat wychowywania dzieci (a w szczególności „obsługi” niemowlaków) i zawiera w sobie tyle szkodliwych porad (opisywane tu wcześniej nienoszenie, wypłakiwanie dziecka do snu, otulanie, dawanie smoczka, dni planowane co do minuty). Zamiast niej zdecydowanie bardziej polecam Czwarty trymestr lub (w drugiej kolejności) Rodzicielstwo bliskości

EDIT: Ok emocje opadły, dodam kilka słów więcej. Prócz wymienionych wad, które prawdopodobnie wynikają z faktu że książka była pisana w roku 2000, jest tam też kilka pozytywnych rad, przede wszystkim traktowanie dziecka z należytym szacunkiem, ale też np. zachęcanie rodzica do odpoczynku, brak oceny rodzica jako „złego” na podstawie tego czy dziecko dużo płacze czy nie itd. Są też rady złe, które np. mogą zaburzyć karmienie piersią, czyli karmienie co kilka godzin (zwłaszcza na początku kiedy laktację trzeba rozkręcić),przesypianie przez kilkutygodniowe dziecko całych nocy (j.w.),proponowanie smoczka zamiast piersi itd. Mimo wszystko uważam że książka jest mocno przeterminowana i wciąż zalecam wymienione wyżej tytuły jako dużo bardziej adekwatna pomoc dla młodego rodzica.

Ta książka tak mnie zdenerwowała że aż pierwszy raz zdecydowałam się dodać opisową opinię :) jest to któraś z kolei pozycja na temat wychowywania dzieci (a w szczególności „obsługi” niemowlaków) i zawiera w sobie tyle szkodliwych porad (opisywane tu wcześniej nienoszenie, wypłakiwanie dziecka do snu, otulanie, dawanie smoczka, dni planowane co do minuty). Zamiast niej...

Przeczytałam przed porodem – niby logiczne, ale w praktyce sporo nie działa. Metoda brzmi sensownie, ale u nas zasypianie „samodzielne” kończyło się płaczem i moją frustracją. Dziecko nie jest zegarkiem, a książka czasem sugeruje, że jak nie zastosujesz, to „zepsujesz” malucha na zawsze. Trochę straszenia zamiast wsparcia.

Przeczytałam przed porodem – niby logiczne, ale w praktyce sporo nie działa. Metoda brzmi sensownie, ale u nas zasypianie „samodzielne” kończyło się płaczem i moją frustracją. Dziecko nie jest zegarkiem, a książka czasem sugeruje, że jak nie zastosujesz, to „zepsujesz” malucha na zawsze. Trochę straszenia zamiast wsparcia.

Za dużo apodyktycznych stwierdzeń w stylu: jeśli nie nauczysz swojego niemowlęcia samodzielnego zasypiania, to nie będzie miało ono wiary w swoje siły i nigdy nie będzie szczęśliwym człowiekiem. Jest też sporo wartościowych porad.

Za dużo apodyktycznych stwierdzeń w stylu: jeśli nie nauczysz swojego niemowlęcia samodzielnego zasypiania, to nie będzie miało ono wiary w swoje siły i nigdy nie będzie szczęśliwym człowiekiem. Jest też sporo wartościowych porad.

Uwaga! Wiedza zawarta w książce przedstawia przestarzałe informacje!
Niektóre postępowania są już dzisiaj nie polecane, a wręcz szkodliwe. Dlatego proszę podchodzić do tej pozycji z rozwagą, a najlepiej z aktualną wiedzą dotyczącą rozwoju i zachowań niemowląt.
Niektóre pomysły są do wykorzystania, ale jeszcze raz przestrzegam młodych rodziców przed tą pozycją. Na początku swojej drogi z rodzicielstwem lepiej jest przeczytać coś napisanego bliżej naszym czasom i opartego na aktualnej wiedzy medycznej.

Uwaga! Wiedza zawarta w książce przedstawia przestarzałe informacje!
Niektóre postępowania są już dzisiaj nie polecane, a wręcz szkodliwe. Dlatego proszę podchodzić do tej pozycji z rozwagą, a najlepiej z aktualną wiedzą dotyczącą rozwoju i zachowań niemowląt.
Niektóre pomysły są do wykorzystania, ale jeszcze raz przestrzegam młodych rodziców przed tą pozycją. Na początku...

Nie polecam. Przeczytałam tę książkę przed narodzinami mojego pierwszego dziecka. Muszę przyznać, że niektóre porady były wartościowe, te dotyczące dbania o czas dla siebie jako mamy czy unikania oceniania innych rodziców za ich wybory.

Niestety, rozdziały poświęcone zasypianiu i nauce samodzielnego spania zupełnie się u nas nie sprawdziły. Zamiast pomóc, wywoływały u mnie poczucie winy, że robię coś źle. Przy pierwszym dziecku próbowałam stosować metody z książki przez około osiem miesięcy, jednak mimo konsekwencji i wysiłku moje dziecko ani razu nie zasnęło samo w łóżeczku. Przy drugim, znając już wcześniejsze doświadczenia, zrezygnowałam z „złotych rad” i postawiłam na własną intuicję. Żałuję, że przy pierwszym dziecku nie sięgnęłam po książkę o co-sleepingu.

Podsumowując, „Język niemowląt” może być przydatny w kontekście podejścia do macierzyństwa, jednak nie każdemu sprawdzą się zawarte w nim porady dotyczące snu. Warto czytać go z otwartą głową i wybierać tylko to, co pasuje do naszej rodziny. Ja jednak ogólnie nie polecam.

Nie polecam. Przeczytałam tę książkę przed narodzinami mojego pierwszego dziecka. Muszę przyznać, że niektóre porady były wartościowe, te dotyczące dbania o czas dla siebie jako mamy czy unikania oceniania innych rodziców za ich wybory.

Niestety, rozdziały poświęcone zasypianiu i nauce samodzielnego spania zupełnie się u nas nie sprawdziły. Zamiast pomóc, wywoływały u mnie...

DNF, starłam się sumiennie czytać stronę po stronie, ale nie dałam rady i przeszłam tylko przez kilka interesujących mnie rozdziałów.
Czuć, że książka ma swoje lata i podejście autorki jest mocno retro. Z jednej strony pisze o szacunku do dziecka, ale z drugiej twierdzi że nie powinno się za dużo nosić i przytulać dzieci, a także karmić na żądanie. Mocno nie zgadza się z moją wizją macierzyństwa i zapewnienia bezpieczeństwa i bliskości dziecku.
Poza tym mam uczulenie na amerykańskie poradniki i te 'historie z życia', które nigdy się nie wydarzyły. Serio, aż mnie swędzi mózg jak coś takiego czytam. Z tego powodu nie wystawiam oceny - za treść dałabym mocne 4, ale ta forma i moje osobiste uprzedzenia sprawiają że bardzo kusi mnie kliknięcie 2 gwiazdek.

DNF, starłam się sumiennie czytać stronę po stronie, ale nie dałam rady i przeszłam tylko przez kilka interesujących mnie rozdziałów.
Czuć, że książka ma swoje lata i podejście autorki jest mocno retro. Z jednej strony pisze o szacunku do dziecka, ale z drugiej twierdzi że nie powinno się za dużo nosić i przytulać dzieci, a także karmić na żądanie. Mocno nie zgadza się z...

Spodziewałam się jednak innego typu treści i bardziej konkretnych rad mogących pomóc mi w zapanowaniu nad moim maluszkiem i ułatwieniu mu funkcjonowania. Nie wyniosłam z tej książki niczego odkrywczego.

Spodziewałam się jednak innego typu treści i bardziej konkretnych rad mogących pomóc mi w zapanowaniu nad moim maluszkiem i ułatwieniu mu funkcjonowania. Nie wyniosłam z tej książki niczego odkrywczego.

Mam bardzo mieszane uczucia względem tej książki. Z jednej strony, niektóre informacje tutaj zawarte są dość ciekawe, a z drugiej strony kompletnie nie na czasie. Rok pisania tej książki to 2000. Przez 24 lata bardzo wiele się zmieniło w temacie opieki okołoporodowej, pielęgnacji noworodków, schematu karmienia i rozszerzania diety. I pomimo, że posiadam najświeższe wydanie ( III poprawione),to wiele informacji tutaj zawartych , jest zwyczajnie przestarzała.
Dlatego uważam, że ta książka to nie jest jakiś "must have" na dzisiejsze czasy. Jestem bardziej zwolenniczką teorii, że każdy rodzic posiada swoją intuicję i wie co dla jego dziecka jest najlepsze.

Mam bardzo mieszane uczucia względem tej książki. Z jednej strony, niektóre informacje tutaj zawarte są dość ciekawe, a z drugiej strony kompletnie nie na czasie. Rok pisania tej książki to 2000. Przez 24 lata bardzo wiele się zmieniło w temacie opieki okołoporodowej, pielęgnacji noworodków, schematu karmienia i rozszerzania diety. I pomimo, że posiadam najświeższe wydanie...

Ojej, ta książka naprawdę się źle zestarzała. Z jednej strony nie dziwię się, że zbiera negatywne opinie, ale z drugiej strony jest tu pewna idea, która szalenie przemawia do mnie i mojego wyobrażenia o rodzicielstwie. Chodzi mi o komunikację i szacunek w kontakcie z niemowlęciem. Ja wierzę, że niemowlę rozumie znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać, a już na pewno jest mocnym detektorem wszelkim emocji. Mówienie z sensem, np. o wykonywanych czynnościach daje naprawdę dobry efekt. Wierzę też w rutynę, o której autorka dużo mówi, ale nie wierzę w negatywny wpływ noszenia i przytulania, o którym też tu mowa. Przeraża mnie wizja odkładania małego dziecka na siłę po 130 razy tylko po to, by to zasnęło wyczerpane w łóżeczku. Przeraża mnie, że noszenie dziecka traktowane tu jest poniekąd jak "psucie" i zły nawyk. Oczywiście na minus jest krytyka karmienia na żądanie, gdzie teraz wiemy już, że karmienie piersią to nie tylko pożywienie, ale też bliskość i bezpieczeństwo.

Można z tej pozycji coś fajnego wyciągnąć, słuchanie płaczu naprawdę ma sens i można z niego wyczytać różne komunikaty. Jednak nie jest to książka do bezkrytycznego przyjęcia, oby nikt nie podążał bezrefleksyjnie za wskazówkami w niej zawartymi.

Ojej, ta książka naprawdę się źle zestarzała. Z jednej strony nie dziwię się, że zbiera negatywne opinie, ale z drugiej strony jest tu pewna idea, która szalenie przemawia do mnie i mojego wyobrażenia o rodzicielstwie. Chodzi mi o komunikację i szacunek w kontakcie z niemowlęciem. Ja wierzę, że niemowlę rozumie znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać, a już na pewno jest...

Jestem zawiedziona, choć ten poradnik bardzo mi polecano. Choć zawiera wiele przydatnych wskazówek, trzeba wziąć pod uwagę, że był on pisany prawie 25 lat temu, w dodatku zgodnie ze standardami amerykańskim, wobec tego obecnie znaczna część rad i przekonań jest najzwyczajniej nieaktualnych.

Jestem zawiedziona, choć ten poradnik bardzo mi polecano. Choć zawiera wiele przydatnych wskazówek, trzeba wziąć pod uwagę, że był on pisany prawie 25 lat temu, w dodatku zgodnie ze standardami amerykańskim, wobec tego obecnie znaczna część rad i przekonań jest najzwyczajniej nieaktualnych.