Niewidzialny strażnik

mroczna i surowa kraina basków ,ludowe wierzenia , czarownice , seria morderstw ,dużo wątków nawiązujących do przeszłości bohaterów.

mroczna i surowa kraina basków ,ludowe wierzenia , czarownice , seria morderstw ,dużo wątków nawiązujących do przeszłości bohaterów.

Bardzo dobry hiszpański thriller/kryminał, dość mroczny, trzymający w napięciu z dość dobrze rozwijającą się akcją. Bohaterkę Amaię Salazar szybko polubiłem i ta tajemniczość sprzed lat - z okresu dzieciństwa. Lubię tego typu klimaty, które naprawdę przytrzymują czytelnika przy książce i namawiają na kolejną część. Więc nie ma co zwlekać.

Bardzo dobry hiszpański thriller/kryminał, dość mroczny, trzymający w napięciu z dość dobrze rozwijającą się akcją. Bohaterkę Amaię Salazar szybko polubiłem i ta tajemniczość sprzed lat - z okresu dzieciństwa. Lubię tego typu klimaty, które naprawdę przytrzymują czytelnika przy książce i namawiają na kolejną część. Więc nie ma co zwlekać.

Pierwsza część trylogii Dolina Baztan.
Detektyw Amaia Salazer powraca w rodzinne strony, aby poprowadzić śledztwo w sprawie zamordowanej nastolatki.
W trakcie poszukiwań mordercy, wraca do niej trauma z dzieciństwa, z którą nie potrafi sobie poradzić.
Pirenejskie lasy przesiąknięte są baskijskimi legendami, które przypominają mi trochę naszą mitologię słowiańską.
Książka bardzo ciekawa, polecam 😊

Pierwsza część trylogii Dolina Baztan.
Detektyw Amaia Salazer powraca w rodzinne strony, aby poprowadzić śledztwo w sprawie zamordowanej nastolatki.
W trakcie poszukiwań mordercy, wraca do niej trauma z dzieciństwa, z którą nie potrafi sobie poradzić.
Pirenejskie lasy przesiąknięte są baskijskimi legendami, które przypominają mi trochę naszą mitologię słowiańską.
Książka...

new age w wersji baskijsko-hiszpańskiej.

Z grubsza wiadomo, czego się spodziewać. Ja przeczytałem zaciekawiony, w jakim stopniu powieść podlana jest nacjonalizmem baskijskim. Doszedłem do wniosku, że raczej w niewielkim. No ale jednak cała to orkiestracja to chyba nie tylko egzotyczna przynęta na czytelnika, bo jakoś wpisuje się w ten ńjuejdżowy baskijski trend, bardzo wyraźny, w literaturze, w kinie, w muzyce pop. Czasem nawet mam wrażenie, że współczesny baskijski nacjonalizm usiłuje wynaleźć się na nowo przez te wszystkie duchy, jednocześnie ukrywając swój niegdysiejszy fanatyczny katolicyzm.

W Baztán, rejonie po którym zatytułowano całą tą serię, byłem dwa razy. Raz w klimacie niemal jak z tej powieści, jesień, mgła, deszcz, wracałem autem do granicy francuskiej i w szarówce pomyliłem drogę, ale Basajauna nie spotkałem. Drugi raz kilka lat potem i wręcz przeciwnie, w pełni lata i oszałamiającym słońcu, z plecakiem, dwa dni, z francuskiego Aldudes do Elizondo i potem pod Zugarramurdi. W tamtejszych lasach spotkaliśmy krowy, gigantyczne paprocie i piękne jaszczurki, ale nic nadprzyrodzonego nie widzieliśmy. Chociaż... raz na leśnej ścieżce minął nas starszy facet w berecie, z brodą i z kijem, byłżeby to El Cura?

polecam szukającym w miarę egzotycznej, sprawnie zrobionej konfekcji literackiej, no i oczywiście pani docent Mirgos, specjalistce od baskijskich duchów.

new age w wersji baskijsko-hiszpańskiej.

Z grubsza wiadomo, czego się spodziewać. Ja przeczytałem zaciekawiony, w jakim stopniu powieść podlana jest nacjonalizmem baskijskim. Doszedłem do wniosku, że raczej w niewielkim. No ale jednak cała to orkiestracja to chyba nie tylko egzotyczna przynęta na czytelnika, bo jakoś wpisuje się w ten ńjuejdżowy baskijski trend, bardzo...

Nie spodziewałam się, że ta książka aż tak mi się spodoba, ponieważ widziałam o niej bardzo podzielone opinie. Polubiłam główną bohaterkę, a zwłaszcza rozdziały z jej perspektywy sprzed ponad 20 lat. Były niesamowicie tajemnicze, przerażające, a jednocześnie intrygujące – podobnie jak sama Amaia.

Cały czas zastanawiałam się, kto z zimną krwią morduje niewinne nastolatki. Kilkadziesiąt stron przed końcem książki wszystkie wskazówki wskazywały na jedną osobę, więc wydawało mi się oczywiste, że już wiemy, kto za tym wszystkim stoi. Było to szokujące, ale jednocześnie logiczne. Jednak okazało się to być tylko zmyłką autorki, a prawdziwego zbrodniarza poznajemy dopiero na dosłownie ostatnich kilku stronach.

Powinnam czuć się usatysfakcjonowana, jednak niestety nie byłam, ponieważ bardziej podobała mi się pierwsza opcja osoby, która to wszystko ukartowała. Do tego samo zakończenie było bardzo chaotyczne.

Mimo to polecam ten kryminał, ponieważ naprawdę przypadł mi do gustu. Już nie mogę się doczekać kolejnego spotkania z naszą policjantką.

Nie spodziewałam się, że ta książka aż tak mi się spodoba, ponieważ widziałam o niej bardzo podzielone opinie. Polubiłam główną bohaterkę, a zwłaszcza rozdziały z jej perspektywy sprzed ponad 20 lat. Były niesamowicie tajemnicze, przerażające, a jednocześnie intrygujące – podobnie jak sama Amaia.

Cały czas zastanawiałam się, kto z zimną krwią morduje niewinne nastolatki....

Nie wiadomo czy to romans czy kryminał. Mam nadzieję, że kolejna część będzie bardziej kryminalna.

Nie wiadomo czy to romans czy kryminał. Mam nadzieję, że kolejna część będzie bardziej kryminalna.

Wciągająca opowieść o zmaganiach z własną przeszłością i seryjnym mordercą, który zaczął zabijać znacznie wcześniej niż wszyscy sądzili. Polecam!

Wciągająca opowieść o zmaganiach z własną przeszłością i seryjnym mordercą, który zaczął zabijać znacznie wcześniej niż wszyscy sądzili. Polecam!

Ciekawa pozycja.
Dosyć typowy kryminał z historią Kraju Basków w tle.

Ciekawa pozycja.
Dosyć typowy kryminał z historią Kraju Basków w tle.

Bardzo ciekawa i interesująco napisana pierwsza cześć trylogii kryminalnej z surowych północnych rejonów Hiszpanii. Ciekawe postaci z panią komisarz Salazar na czele. Interesujące legendy i wierzenia z Kraju Basków. Na półce czekają druga i trzecia część i za jakiś czas z chęcią je przeczytam.

Bardzo ciekawa i interesująco napisana pierwsza cześć trylogii kryminalnej z surowych północnych rejonów Hiszpanii. Ciekawe postaci z panią komisarz Salazar na czele. Interesujące legendy i wierzenia z Kraju Basków. Na półce czekają druga i trzecia część i za jakiś czas z chęcią je przeczytam.

Nadal jestem oczarowana tą serią, choć ten tom jest nieco słabszy niż “ Kształt serca”. Nadal jednak czytałam z zainteresowaniem i gęsią skórką. Ludowe wierzenia Basków i osobisty dramat głównej bohaterki były dla mnie ważniejsze od samego śledztwa, które tym razem nieco się ciągnęło.

Nadal jestem oczarowana tą serią, choć ten tom jest nieco słabszy niż “ Kształt serca”. Nadal jednak czytałam z zainteresowaniem i gęsią skórką. Ludowe wierzenia Basków i osobisty dramat głównej bohaterki były dla mnie ważniejsze od samego śledztwa, które tym razem nieco się ciągnęło.