Po kres czasu

Nie wiem czy jeszcze sięgnęł po jakąś książkę tej autorki. Lubię romanse napisane przystępnym językiem z dużą dawką emocji, ale styl autorki jest aż za prosty. Danielle Steel miała świetny pomysł na tą książkę, ale wykonanie średnio przypadło mi do gustu.

Nie wiem czy jeszcze sięgnęł po jakąś książkę tej autorki. Lubię romanse napisane przystępnym językiem z dużą dawką emocji, ale styl autorki jest aż za prosty. Danielle Steel miała świetny pomysł na tą książkę, ale wykonanie średnio przypadło mi do gustu.

Część pierwsza przypadła mi do gustu. Część druga wydała mi się mocno naciągana.

Część pierwsza przypadła mi do gustu. Część druga wydała mi się mocno naciągana.

Sądziłem, że w romansach nie da się za wiele wymyślić i pierwsza część mnie o tym przekonała. Łatwo było odgadnąć tragiczny koniec. Ale druga częśc mnie wciągnęła. Oczywiście sporo tutaj niedomówień i przypadku, ale byłem ciekaw, w jaki sposób Lillibet wyda swoją kiążkę i połączy się z Bobem (bo przecież tak musiało być).

Sądziłem, że w romansach nie da się za wiele wymyślić i pierwsza część mnie o tym przekonała. Łatwo było odgadnąć tragiczny koniec. Ale druga częśc mnie wciągnęła. Oczywiście sporo tutaj niedomówień i przypadku, ale byłem ciekaw, w jaki sposób Lillibet wyda swoją kiążkę i połączy się z Bobem (bo przecież tak musiało być).

"Po kres czasu" to książka o miłości, która wiele potrafi przetrwać i łączy na zawsze. To niezwykle wciągająca historia. Czyta się ją bardzo szybko. Wpływ na to ma nie tylko interesująca fabuła, ale również styl Danielle Steel,Polecam.

"Po kres czasu" to książka o miłości, która wiele potrafi przetrwać i łączy na zawsze. To niezwykle wciągająca historia. Czyta się ją bardzo szybko. Wpływ na to ma nie tylko interesująca fabuła, ale również styl Danielle Steel,Polecam.

Czytając tę książkę bardzo da się odczuć emocje bohaterów i miłość, która ich łączy. Na początku średnio mi się podobała, ale później się wciagnelam, a historia bohaterów kilkakrotnie mnie wzruszyła.

Czytając tę książkę bardzo da się odczuć emocje bohaterów i miłość, która ich łączy. Na początku średnio mi się podobała, ale później się wciagnelam, a historia bohaterów kilkakrotnie mnie wzruszyła.

Czytam tylko thrillery, czasami horrory, jest to moja pierwsza książka typu romansu, do której przekonała mnie siostra, mówiła że będę wzruszona opowieścią i tak też było. Pierwsze około 150 stron tak mnie nudziło (gdyż jestem przyzwyczajona do czytania książek gdzie wciąż coś się dzieje, morderstwa, zaginięcia itp) i myślałam że odłożę książkę na półkę. Stwierdziłam, że jak już zaczęłam to trzeba dokończyć, może coś się rozkręci. Moim zdaniem można przewidzieć losy bohaterów, ale książka jest na pewno wyciskaczem łez, przy końcu historii z Jenny i Billem płakałam jak głupia. Niby taki banał, o kochaniu po wsze czasy, ale emocje są tak dobrze opisane, że czułam jakbym sama przeżywała wydarzenia które dotknęły bohaterów. Polecam tym, którzy chcą pobujać sobie w obłokach miłości, zastanowić się czy ona naprawdę istnieje i czy jest taka silna jak w powieści :)

Czytam tylko thrillery, czasami horrory, jest to moja pierwsza książka typu romansu, do której przekonała mnie siostra, mówiła że będę wzruszona opowieścią i tak też było. Pierwsze około 150 stron tak mnie nudziło (gdyż jestem przyzwyczajona do czytania książek gdzie wciąż coś się dzieje, morderstwa, zaginięcia itp) i myślałam że odłożę książkę na półkę. Stwierdziłam, że...

To było moje pierwsze spotkanie z Danielle Steel i nie będę za często wracać do powieści autorki - raczej wtedy, gdy będę chciała poczytać coś bardzo lekkiego i nie wymagającego wysiłku intelektualnego ani wywołującego zbyt wielu emocji.

Książka opowiada dwie historie. Druga była zdecydowanie ciekawsza, ponieważ bohaterka była amiszką. Ten element kulturowy ubarwił wątek.
Pierwsza historia natomiast była dla mnie mdła i powierzchowna. Bohaterka - Jenny - została przedstawiona jako absolutny ideał, co irytowało i nudziło. A pomimo tego, że bohaterowie napotykali na swojej drodze mnóstwo przeszkód, to każda była rozwiązywana od razu. Jakaś kobieta jest maltretowana? Wspaniała, kochana Jenny zakłada koło wsparcia i staje się jeszcze bardziej uwielbiana, a wszystkie kobiety są jej wdzięczne. I to wszystko w kilku zdaniach. A to nie jedyny przykład.

Generalnie powieść płytka i lekka, bez refleksji. Na dwa popołudnia luźnego odpoczynku.

To było moje pierwsze spotkanie z Danielle Steel i nie będę za często wracać do powieści autorki - raczej wtedy, gdy będę chciała poczytać coś bardzo lekkiego i nie wymagającego wysiłku intelektualnego ani wywołującego zbyt wielu emocji.

Książka opowiada dwie historie. Druga była zdecydowanie ciekawsza, ponieważ bohaterka była amiszką. Ten element kulturowy ubarwił wątek....

Historia która nie jest przynajmniej dla mnie jakaś mega poruszająca,ale dobrze się czyta.

Historia która nie jest przynajmniej dla mnie jakaś mega poruszająca,ale dobrze się czyta.

uwielbiam..... każdą książkę Danielle 😙

uwielbiam..... każdą książkę Danielle 😙

Książka przedstawia losy dwóch par. Z początku wydają nam się one ze sobą w ogóle nie połączone lecz z czasem odkrywamy ich magię.

Każdy kto mnie zna lub choć raz zajrzał do mojej biblioteczki z pewnością wie, że nie czytam wielu książek obyczajowych, a nawet jeśli już po taką sięgnę to musi zachwycić mnie opis, styl pisania autorki i fabuła.
W tym wypadku tak nie było. Prawdę mówiąc kupiłam tę książkę, ponieważ była w promocji na Znaku za 1 zł.

Po przeczytaniu opisu stwierdziłam, że może być ciekawa, ale z początku wątpiłam by jakoś niezmiernie mnie zaciekawiła i niestety miałam racje.
Styl pisania Denielle Steel jest dość mało rozbudowany, choć książkę czyta się szybko.
Fabule mam za to więcej do zarzucenia. Od początku nie mogłam wgryźć się w pierwszą z historii. Wciągnęła mnie dopiero gdzieś w połowie i dalej poszło już szybko. Druga historia zaciekawiła mnie od samego początku.
Jednakże niektóre (choć nie większość) wątki były do bólu przewidywalne.
Muszę jednak przyznać, że wątek miłości mnie tutaj zaciekawił i choć książka była raczej średnia to za to wzruszająca. Na niektórych momentach rzeczywiście płakałam.

Nie zaliczę tego doświadczenia do nieudanych, ale wątpię abym sięgnęła po inne książki tej pisarki.

Książka przedstawia losy dwóch par. Z początku wydają nam się one ze sobą w ogóle nie połączone lecz z czasem odkrywamy ich magię.

Każdy kto mnie zna lub choć raz zajrzał do mojej biblioteczki z pewnością wie, że nie czytam wielu książek obyczajowych, a nawet jeśli już po taką sięgnę to musi zachwycić mnie opis, styl pisania autorki i fabuła.
W tym wypadku tak nie było....